Maandelijks archief: september 2017

Hanin Mtir en de kans van haar leven

Geplaatst in News door

Kinderdromen zijn ontstaan om later gerealiseerd te worden. De 19-jarige Hanin Mtir uit Oud-Turnhout is al heel lang gefascineerd door het Missenwereldje. Zelf de stap zetten naar de Missenwereld was voor haar lang een brug te ver. Ze vond er zich niet rijp genoeg voor. Tot dit jaar … Overal zag ze rondom haar advertenties om zichzelf in te schrijven voor de zoektocht naar ’s lands mooiste. Zowel op het internet, folders als op televisie. Het inspireerde Hanin tot het zetten van die éne stap. Het duwtje in de juiste richting kreeg ze op de kappersbeurs. Daar werd ze aangesproken om toch maar de stap te wagen. Ze was meer dan geflatteerd door de aandacht. Wanneer je met Hanin praat voel je het al heel snel. Meer dan ooit is het nu of nooit voor deze jonge vrouw.  De ervaringen tot nu toe zijn heel leerrijk. Zeker op het vlak van zelfvertrouwen is de wat onzekere Hanin gegroeid.

Een finaleplek in haar eigen provincie had ze niet zien aankomen. Tot die éne woensdag ze onder de douche stond en van ver hoorde dat ze op haar e-mail een gsm kreeg. Nooit eerder was ze zo snel uit de badkamer.  Die éne rush op haar mobieltje bleek het begin te zijn van een mooi verhaal. Het drong toen pas tot haar door welke avonturen er haar nog te wachten stonden. Meer dan ooit wist ze het zeker. Deze wedstrijd is de kans van haar leven. Van haar familie krijgt ze alle steun en support. Haar doel is om er het allerbeste van te maken. Van te hoge verwachtingen krijg je nog grotere teleurstellingen aldus de 19-jarige Hanin. En dit scenario wil ze absoluut vermijden.

Foto: collectie Hanin Mtir

De goedlachse overwinnaar in Ilona Willaerts

Geplaatst in News door

Karakterkopjes: het zijn vaak mensen met de allermooiste verhalen.  Neem nu Miss Limburg-finaliste Ilona Willaerts. Naar mijn gevoel: een toonbeeld van doorzettingsvermogen. Enkele weken geleden schreef ik een berichtje over de veiling van haar Liverpool-truitje van Simon Mignolet voor het goede doel Hope for The Children.Heel knap initiatief. En toch … je slikt eventjes wanneer je Ilona’s levensparcours beter leert kennen. Het is er ééntje om u tegen te zeggen: gepest op school, epilepsie en een tumor in haar been. In haar leven heeft ze het allemaal meegemaakt. Op haar zeventiende deed ze een opmerkelijke belofte aan haar moeder. Een beentumor veroordeelde haar een poosje tot een rolstoel. Wanneer ze opnieuw kon lopen na die beentumor, moest en zou ze de stap naar een Missverkiezing zetten. Hiermee trad ze in de voetsporen van haar nicht Inez, die in een ver verleden al had deelgenomen aan een andere verkiezing. Ilona wou dat doen. Want ze heeft een goedlachse overwinnaarsmentaliteit in zich.

Als rasechte kanarie leert ze nu ‘haar’ Sint-Truiden beter kennen. Alleen was ze tijdens een uitstapje danig geschrokken. Blijkbaar waren de kleuren van haar stad niet geel-blauw zoals bij de voetbalploeg. Maar wel rood-wit. De kleuren van den Antwerp, godbetert. Maar ach, zo leert een mens: de historie van haar thuishaven beter kennen. Zulke anekdotes moet je trouwens met een kwinkslag benaderen. Maar dat is voor Ilona geen enkel probleem. Ze heeft een goedlachsheid van hier tot en met Tokio in zich.

Focus on the target. Dat is momenteel het allerbelangrijkste. Alleen de regionale verkiezing telt momenteel. Aan de nationale finale van Miss België denkt ze nog niet. Daarvoor maakte ze al te veel mee in haar leven. Studiematig werkt ze dag in dag uit samen met kindjes. De glimlach van een kind doet haar smelten. En als het geen kind is, houdt de Limburgse nuchterheid haar wel met beide voetjes op de grond. Maar ach, ik kan nog uren filosoferen over de sterktes en zwaktes van deze ‘kanarie’ onder de Miss Limburg-finalisten. Maar dat zou een brug te ver zijn. En toch ben ik er diep vanbinnen heilig van overtuigd dat de Limburgse nuchterheid zeker niet haar sterkste wapen is. Alleen al met haar glimlach achter de hand, is ze bezig met haar veroveringstocht door het hele land.

Foto: selfie Ilona Willaerts

 

Septemberbarbecue

Geplaatst in Personal door

Er zijn zo van die tradities, die een mens in ere moet houden. Sporten bij het begin van het jaar, KV Mechelen hun zoveelste gelijkspel op rij zien halen, teksten maken het hele jaar door, dessertjes à volonté eten bij Kerstmis. En zo kan ik nog uren doorgaan. Dus bij deze: een welgemeende etcetera etcetera om u niet te vervelen. En toch … komen er wel eens nieuwbakken of moet ik zeggen vers gegrilde tradities om de hoek piepen. Meer bepaald: de septemberbarbecue. In de straat waar mijn favoriete grijsaard en ikzelf wonen, is er op het einde van de zomer het jaarlijks terugkerend grillfestijn voor de inwoners van de straat. En mits ik ook een inwoner ben, liet ik het vlees niet aan mij voorbij gaan.

Een septemberbarbecue heeft veel charmes. Ik schets u even het plaatje. De straat is afgesloten. Een witte partytent verdeelt de straat in twee delen. Er is vlees, drank, sauzen en groenten in overvloed. Een springkasteel voor de jongsten (en de oudsten) en zelfs een springromp voor de betere skaters en fietsers. Maar het bijzonderste naar mijn gevoel is dat je telkens weer opnieuw andere mensen leert kennen. Al bijna veertig jaar woon ik in dezelfde straat. En dit jaar was ik verrast hoeveel nieuwe gezichten ik rondom mij zag. Ofwel word ik oud, ofwel is mijn straat volop in beweging. Naar mijn gevoel blijven beide opties mogelijk.

Het einde was het meest memorabele moment van de avond. Wanneer iemand zijn betere zangkunsten op de tonen van ‘Zie ik de lichtjes van de Schelde’ laat horen, werd ik er prompt weemoedig door. Alle klassiekers der Lage Landen passeerden nog de revue. Om zijn stem wat te smeren nam hij eventjes een korte break en ging hij gewoon door. Enkele dagen later ben ik er nu zeker van: Authentieker maken ze die septemberbarbecues van nu niet meer.

 

Dromenjaagster Cynthia Habimana

Geplaatst in News door

Je dromen achterna jagen … Het is een kunst die niet iedereen is gegeven. Persoonlijk probeer ik deze filosofie van nabij te hanteren. En dat lukt me soms wel vrij aardig. Soms ben ik blij dat ik mensen ontmoet die dezelfde levensart hoog in het vaandel dragen. Neem nu de Antwerpse studente rechtspraktijk en Miss Antwerpen-finaliste Cynthia Habimana. In eerste instantie leerde ik haar kennen als één van de diehard fans van een Antwerps urban radiostation. Maar toen wist ik nog niets af van haar belangrijkste doel van 2017. Ze droomt van een mooi resultaat tijdens Miss Antwerpen en eventueel ook Miss België. De stap in deze richting zette ze vooral uit nieuwsgierigheid om nieuwe dingen te ontdekken en zichzelf verder te ontwikkelen. Het idee zat al langer in haar hoofd. Alleen hielden eventuele negatieve reacties van anderen de naar eigen zeggen ‘timide’ Cynthia tegen. Maar wie met Cynthia praat, weet al heel snel dat goed presteren tijdens Miss Antwerpen en eventueel Miss België één van haar belangrijkste doelstellingen is. Ze is niets voor niets een dromenjaagster.

Inspired by …. Cynthia Habimana. Dit verwezenlijken is één van haar absolute levensdoelen. Wie zou er niet graag een voorbeeld voor anderen zijn? Andere mensen wil ze vooral meegeven om zichzelf te accepteren en volop hun dromen na te streven. Wanneer je Cynthia vraagt of ze een dromenjaagster is, kan deze fashionista niet ontkennen dat ze dit volop probeert te doen. Van thuis uit kreeg ze het jagen op dromen als levensles mee. Want volgens haar kan je de grootse dingen alleen maar bereiken als je ze ook gretig nastreeft. Wie met Cynthia praat, weet al heel snel dat goed presteren tijdens Miss Antwerpen en eventueel Miss België één van haar belangrijkste doelstellingen is. Niets voor niets is ze een dromenjaagster.

Foto: Selfie Cynthia Habimana

 

Jindra doet het es anders met Hitfabriek

Geplaatst in Music, On Stage door

Deze Nederlandse blondine kreeg alle bagger over zich heen via de sociale media tijdens haar deelname aan K3 Zoekt K3. Om maar te zwijgen van alle zonden van Israël. Maar …  onder het motto:  Only the strong will survive , laat Jindra van Schaijk zien dat ze een pitbull is van de bovenste plank. Vorig jaar bezocht ik een optreden van haar in het Antwerpse Fakkeltheater. En daar liet ze zich al van haar meest persoonlijke kant zien. Nu is er een nieuw project van Jindra op komst. Onder het motto: ‘Jindra doet es wat anders (en vooral op haar eigen manier), verzamelde ze via crowdfunding genoeg geld voor een debuut- EP. Met als titel ‘Voel jij wat ik voel’ toont ze zich met eigen nummers hoogst waarschijnlijk van haar meest persoonlijke kant. En daar heeft ze nu al connecties voor in België bij de mensen van Hitfabriek.

Ik ben benieuwd naar mijn gevoel bij ‘Voel jij wat ik voel’. Persoonlijk verwacht ik een beetje dat ze haar roots in het theater niet zal verloochenen. Daar ligt immers haar habitat en dat is haar thuis. Maar omdat Jindra graag es wat anders doet, sta ik open voor elke verrassing. Ik ben er quasi zeker van dat ze zichzelf zal laten zien. Dat is haar stijl en ze zal ook niets anders doen. En toch … mensen, die es wat anders doen. Ik heb er alleen maar respect voor. Ze komen vaak het verste van allemaal.

Foto: Hitfabriek

The Voice van Vlaanderen: Hallo, ik ben de Yoeri

Geplaatst in TV & Radio door

Een stoere militair met een peperkoeken hart. Dit was de afsluiter van de eerste Blind Audition-aflevering van The Voice van Vlaanderen. Militair Yoeri Mellaerts kwam, zag en overtuigde iedereen met zijn versie van ‘With Arms Wide Open’ van Creed. Een stem als een klok zorgde voor een vierklapper van formaat. Nog opvallender was dat het de eerste keer was dat hij optrad voor een publiek Zijn try-outs hield hij naar eigen zeggen vooral onder de douche en niet voor zijn vrienden. Kort samengevat: zijn entree was er ééntje om u tegen te zeggen. Zoals zijn naamgenoot uit Traggy Hippy het luidkeels van de daken zou schreeuwen: ‘Hallo, ik ben de Yoeri en ik wil ook aangesproken worden als de Yoeri”.

With Arms With Open was het liedje dat hij op de radio hoorde vlak na de geboorte van zijn zoon Luka. Hij was onderweg naar huis om de nodige spulletjes te verzamelen. Enkele jaren later toont hij zijn kunnen in The Voice van Vlaanderen. Pittig detail: zijn zoon Luka keek met zijn alziend oog toe. Heel Vlaanderen weet het ondertussen al. De entree van de stoere militair was er ééntje om niet snel te vergeten. Eéntje uit het boekje van zijn naamgenoot uit Tragger Hippy: “Hallo, ik ben de Yoeri en ik wil ook aangesproken worden als de Yoeri.”

Bart Peeters wordt zijn coach tijdens het Voice van Vlaanderen-parcours. De ideale man om deze nuchtere Limburger wegwijs te maken in de showbizzwereld. Het moment is weldra nabij dat zijn naamgenoot uit Tragger Hippy stikjaloers gaat worden. Kijkend Vlaanderen moet en zal zeggen:   “Verdorie, dat is de Yoeri en hij mag/moet ook aangesproken worden als de Yoeri.”

Mari-Carmen Cobos Copado: just call her … Marie!

Geplaatst in News door

Soms heb je van die namen die zo exotisch klinken dat het je nieuwsgierigheid wekt. Neem nu de 19-jarige kapster Mari-Carmen Cobos Copado uit Limburg. Mari-Carmen is een jonge meid met Spaanse roots en een snuifje Madrid en Barcelona in zich. Naast de Spaanse link klopt haar hart vooral voor Limburg. Kortom: Mari-Carmen is een jonge vrouw met heel wat zin in een fraai Miss België-avontuur.  Alleen blijft Mari-Carmen Cobos Copado één mond vol. Maar je mag Mari-Carmen gewoonweg Marie noemen. Zo wordt ze ook in Leopoldsburg genoemd.

Haar selectie bij Miss Limburg overtrof haar in alle snelheid. Amper 3 uur na haar préselectie kreeg ze al een mailtje dat ze geselecteerd was. Het eerste hoofdstuk van Mari-Carmen in Wonderland begon. Eéntje waar ze met enorm veel zin aan begint. Het verleden leerde haar om met de blik vooruit te kijken. Wat achter de rug is, is voorbij. Alleen de toekomst telt. Miss Limburg en Miss België kan voor Mari-Carmen nieuwe deuren openen. Ze droomt van nieuwe ervaringen op het vlak van modellenwerk.  Alleen blijft Mari-Carmen Cobos Copado  één mond vol. Maar je mag Mari-Carmen gewoonweg Marie noemen. Zo wordt ze ook in Leopoldsburg genoemd.

Wie een snuifje Madrid en een snuifje Barcelona zegt, kan de aanwezigheid van voetbal niet meer ontkennen. En dat is ook in het leven van Mari-Carmen het geval.  Naast haar vriendje klopt het hart van Mari-Carmen nog het meest voor Cristiano Ronaldo. Voor haar voetballende broer is het zelfs een droom om ooit naast deze wereldster te spelen. Dromen moet, hopen kan en scoren des te meer. Alleen blijft Mari-Carmen Cobos Copado één mond vol. Maar je mag Mari-Carmen toch Marie noemen. En zeg nu zelf … wie weet wordt ze de komende maanden ook ver buiten Leopoldsburg zo genoemd.

Foto: Selfie Mari-Carmen Cobos Copado

Greet en de vloek van de Meesterbakker

Geplaatst in TV & Radio door

Bake Off: het is mijn programma van de voorbije zomer. Ik kan het niet meer ontkennen. Vooraf durfde ik nooit inschatten dat een bakprogramma zodanig mijn zomerschema zou beheersen. En geloof me: er zijn heel wat bakprogramma’s op televisie te bewonderen. Zo heb je Great British Bake Off, Bake Off Vlaanderen en Heel Holland Bakt. Het principe is heel eenvoudig. Wekelijks krijgt de beste bakker de titel van Meesterbakker en moet de minst goede bakker het spel verlaten. Wie op het einde overblijft, krijgt de opperste bekroning. Opvallend is dat rond het fenomeen Meesterbakker bij deze Bake Off-programma’s vaak een vloek hangt.  Ik heb in de Engelse versie éne zekere Richard wel 5 keer de titel Meesterbakker zien bemachtigen en alsnog naast de hoofdprijs zien grijpen. Maar 5 keer Meesterbakker worden is zowat het maximum dat ik zag. Het omgekeerde scenario zie je vaker. De Meesterbakker moest in de week na zijn moment de gloire zijn of haar boeltje pakken. Een slecht weekend … , het kan gebeuren.

Ook in Vlaanderen is de vloek van de Meesterbakker al gekend. Bake Off Vlaanderen is nog maar twee weken bezig. En het eerste ‘slachtoffer’ is een feit. Waar Greet De Ridder in de eerste uitzending fier was op haar titel van Meesterbakker, werd het één week later al een onverwachte exit.  Macarons bakken lukte voor geen meter. Een slecht weekend …. , het kan gebeuren …

Maar zo blijft Bake Off onvoorspelbaar en toont het een venijnig kantje. Je kan drie goede weken op rij hebben. Bij een slechte vierde week is het game over. De titel Meesterbakker zegt niet altijd alles.  Voor Greet is er slechts één troost. Naast school blijft bakken in haar leven nog altijd cool.

Foto: Jan Liekens

 

 

Aleksandar: de Servische interim

Geplaatst in Sport door

U weet het alvast al. Ik ben een op en top Giants-fan. En net zoals iedereen kijk ook ik uit naar de voorronde van de Champions League. En vele Giants-fans zagen het al helemaal zitten. Met Moses Kingsley leken de 10 geboden op weg naar de Champions League helemaal open. Alleen werd het een domper op de feestvreugde toen bleek dat hun ‘Lord of the Rings’ uitviel met een blessure. Een herstelperiode van bijna 1 maand werd voorzien. Bij een kwetsuur van deze duur mocht hij zijn deelname aan de voorrondes op zijn buik schrijven. Paniek bij de Giants-fans. Het zal toch niet waar zijn … Maar dat was buiten de waard gerekend: in dit geval de Servische interim. De 24-jarige Aleksandar Marelja brengt met zijn 2m07 een pak lengte en 97 kilo heel wat spieren mee naar de Lotto Arena.

De eerste match tegen het Zweedse Lulea komt er eind september al aan. En het is deze keer van … moettes. De druk op Aleksandar zal vrij groot zijn. Hij moet en zal de Giants naar een volgende ronde brengen. Want zelfs geen Servische interim staat graag voor lul tegen het Zweedse Lulea. Dat heeft onze ‘Aleksandar’ zonder één speelseconde op Antwerpse bodem maar al te goed begrepen.

Het prille begin

Geplaatst in On Stage door

Theater ligt me al heel lang nauw aan het hart. En opvallende theaterinitiatieven des te meer. Als ‘bijna Mechelaar’ (slechts 300 meter in vogelvlucht verwijderd) ben ik daarom zeer gecharmeerd door een project van ARSENAAL/LAZARUS. Vanaf het komende theaterseizoen reiken ze een opvallende hand uit naar alle Mechelaars. En dit met het project The Life of Mechelen. Met The Life Of Mechelen brengen ze een verhalenshow, op het theater waarin stadsbewoners aan het woord worden gelaten en begeleid worden door professionele theatermakers. De deelnemers vormen samen een nieuw stadsgezelschap. Het worden zeven afleveringen over evenveel fases in het leven. De voorstelling worden gespreid over een periode van vier jaar.

In de eerste editie eind september zie en hoor je verhalen over verwekking, geboorte, de vroegste kindertijd, kinderwensen, twijfels over het ouderschap, vreugde en pijn over nieuw leven, maar ook dromen van kleine kinderen over hun toekomst en herinneringen van ouderen aan hun kindertijd. Verhalen uit het eigen leven of dat van een ander, vanuit het standpunt van de ouder of dat van het kind. Een must see voor iedereen, die de Dijlestad nauw aan het hart ligt.

The Life of Mechelen #1 Het prille begin op Za 23/24 September telkens om 15u bij ARSENAAL/LAZARUS in Mechelen