Vanaf dinsdag 21 april duikt de nieuwe podcastreeks Flashback tweewekelijks in de archieven van VTM voor een nostalgische terugblik op iconische programma’s zoals Tien Om Te Zien, Spoed en Foute Vrienden. Voor een eerste trip down memory lane keert host Tom De Cock 25 jaar terug in de tijd, naar 2001. Het was het jaar waarin discotheek Zillion de deuren sloot, Teenage Dirtbag overal luidkeels werd meegebruld én jongerenzender JIM het licht zag.
Voor die gelegenheid brengt Flashback de ‘heilige drievuldigheid’ van JIM opnieuw samen: Eline De Munck, Dimitri Vantomme en Regi Penxten duiken in de wilde jaren van de jongerenzender. Terwijl Regi voor Regi’s World “acht jaar lang met een cameraploeg in zijn gat heeft rondgelopen” en Dimitri elke dansvloer onveilig maakte met We Like To Party, herinnert Eline De Munck zich een opvallend incident tijdens live-marathon The Big Live: “Ik had nog nooit in mijn leven spacecake gegeten. Dus ik dacht: holy shit, wat gaat er nu gebeuren? Dat was echt levensgevaarlijk. Don’t ever try this at home! We zijn daar helemaal loco op gegaan. Het leverde waanzinnige televisie op, maar de bazen waren de volgende ochtend absoluut niet blij”, aldus Eline.
Bekijk de preview hier:
Podcast ‘Flashback’, vanaf dinsdag 21 april tweewekelijks te beluisteren op je favoriete podcastplatformen en ook te bekijken op VTM GO.
Zijn onze ziekenhuizen wel de veilige havens die ze beweren te zijn voor kwetsbare patiënten? In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van Ze Zeggen Datonderzoeken Dina Tersago en Andy Peelman de verontrustende stelling: hoe makkelijk raken patiënten in ziekenhuizen aan alcohol en moet die kraan onherroepelijk dicht? Terwijl AZ Oostende, na een open brief van topdokters Cool en Spoormans, al koos voor een volledig alcoholverbod, blijft de rest van Vlaanderen achter in een ethisch grijze zone.
Om de proef op de som te nemen, stuurt Andy twee redacteurs – vermomd als patiënt – op pad naar alle 16 Vlaamse ziekenhuizen met een psychiatrische afdeling waar nog geen verbod geldt. Samen met ex-verslaafde Dimitri ziet hij hoe de acteurs zonder enige tegenkanting de ene na de andere consumptie bestellen in de cafetaria’s van die afdelingen. Wanneer Andy de politiek confronteert met deze beelden, botst hij al snel op de harde realiteit van politieke compromissen. Terwijl de Wereldgezondheidsorganisatie stelt dat er geen veilig niveau van alcoholconsumptie bestaat, lijkt een algemeen verbod in de Wetstraat nog veraf…
Bekijk hier het fragment:
Daarnaast nemen Andy en Dina het hardnekkige cliché onder de loep dat vrouwen niet zouden kunnen voetballen. Samen met sportarts Elke Van den Steen, ex-Red Flame Imke Courtois en ex-Rode Duivel Thomas Buffel organiseren ze een experiment waarbij twee mannelijke ploegen aan den lijve ondervinden hoe het is om als vrouw te spelen, op een veld én volgens spelregels die volledig op mannenmaat zijn ontworpen.
In het spel ‘De Verademers’ probeert een panel van 100 Vlamingen een hardnekkige lookgeur voor Andy te verbergen met middeltjes als munt, peterselie en melk. Tot slot lanceert het duo een bloedstollende afvallingsrace rond de stelling dat werkelijk iedereen te scammen is. Het startschot wordt gegeven bij een gesaboteerde parkeermeter: wie trapt argeloos in de val van een malafide sms-betaallink en wie houdt de dieven buiten?
De huizenjacht in Ronse blijkt allesbehalve evident voor Sophie. Met een beperkt budget en een duidelijke wensenlijst is het geen sinecure om de juiste woning te vinden voor Rahima en Fehmy. Daarom besluit Sophie het over een andere boeg te gooien. Wanneer Rahima en Fehmy voor het eerst hun nieuwe woning binnenstappen, slaat de twijfel echter toe. Elke kamer die ze ontdekken, wakkert hun onzekerheid aan. Waar Fehmy bij het binnenkomen nog zichtbaar enthousiast was, wordt hij gaandeweg stiller en stiller. Als ze de deur van de badkamer opendoen, slaat de sfeer helemaal om. “Het interesseert hem zelfs niet meer”, constateren Dorien en Sophie. Voor Fehmy is er één ding zeker: “Hier douche ik mij niet!”
Ook Fenna en Quinten waren niet meteen overtuigd van hun woning. Bij de eerste kennismaking zagen ze het potentieel niet helemaal en nu twijfelen ze ook over hun moodboard. Daan probeert alles uit de kast te halen om Fenna en Quinten alsnog te overtuigen. Met klamme handjes en ingehouden adem volgen Jani, Daan en Sophie hoe het koppel hun vernieuwde woning stap voor stap ontdekt.
De kandidaten moeten Miss Angel missen, maar het strijdmes is allesbehalve begraven. Tijd om te bekomen krijgen ze ook niet, want met een MasterClass van chocolatier en smaakavonturier Julius Persoone op de planning is het opletten geblazen. De specialiteit van de dag? Een hartig Mexicaans dessert. Bo is door de Zwarte Pin nog niet uit de gevarenzone en daar is ze zich maar al te goed van bewust: “Als ik het vandaag niet goed doe, dan is het día de muertos. Dan ben ik dood.” En Ruben Van Gucht, die hoort het dan weer in Keulen donderen: “Ik ken daar echt de ballen van.” Ondertussen breekt Anastasya haar oven af, werkt Donnies thermometer tegen en serveert Ben “Nesquik met cement”. Wie moet dit keer de keuken verlaten?
Aflevering 3 op dinsdag 21 april om 21u15 op Play en in de app
Na de pittige slachtpartij in de Big Battles maken de coaches van The Voice zich klaar voor de laatste ronde vóór de liveshows. In de Cross Battles wacht hen een nooit eerder geziene twist: zeven ex-coaches keren uitzonderlijk terug en krijgen de controle over het lot van de kandidaten. Natalia, Alex Callier, Bent Van Looy, Bart Peeters, Tourist LeMC, Axelle Red en Jan Paternoster beslissen mee wie een plek in de liveshows verovert. “Dit is wel een lastige dag. De coaches zullen blij zijn als dit achter de rug is,” beseft Natalia. Bart Peeters geniet: “Wij zijn eigenlijk gewoon publiek… publiek dat wél mag stemmen.” “De stress die ik zelf voelde voor elk talent, is nu weg”, vult Alex aan, “Je hebt meer afstand en kiest dus objectiever.” Voor Tourist LeMC voelt het als thuiskomen: “Het is fantastisch om terug te zijn, it brings back heel veel memories”. De eerste Cross Battles zijn nu te zien met VTM GO+ en op vrijdag 24 april bij VTM.
De coaches dagen om de beurt een andere coach uit en bepalen per Cross Battle zelf welke kandidaat ze naar voor schuiven. Tactisch denken, de concurrentie juist inschatten en alles in de weegschaal leggen is dus een must. De kandidaten uit beide teams staan vervolgens elk met een eigen song in de arena, waar ze het tegen elkaar opnemen. Nadien is het bang afwachten op het oordeel van de andere coaches. Welke twaalf topstemmen gaan naar de liveshows en wie gaat naar huis? De Cross Battles zullen voor verrassingen zorgen. Het is namelijk niet uitgesloten dat een coach met zijn voltallige team doorstoot naar de liveshows of… zijn talenten één voor één naar huis ziet gaan.
Met deze songs gaan de kandidaten de strijd aan in de eerste Cross Battles
Team Koen
Tokie (Deurne) zingt Crazy van Gnarls Barkley
Bas (Tienen) zingt Wicked Game van Chris Isaak
Ines (Wetteren) zingt Drunk In Love van Beyoncé
Team Mathieu
Mike (Putte) zingt Grace Kelly van Mika
Marson (Antwerpen) zingt Diamonds van Rihanna
Liza (Mortsel) zingt Scream van Paolo Nutini
Naz (Asse) zingt Ağlama ben ağlarım van Can Ozan
Team Joost
Maarten (Dendermonde) zingt Oceaan van Racoon
Silke (Temse) zingt Bring Me To Life van Evanescence
Giorgio & Michele (Maasmechelen & Antwerpen) zingen Vivo Per Lei van Andrea Bocelli
Team Laura
Yaro (Kessel-Lo) zingt New Shoes van Paolo Nutini
Joris (Amsterdam) zingt Can’t Pretend van Tom Odell
Wie dezer dagen een wandelingetje maakt in de buurt van het Antwerpse Zuiderpershuis , kan er niet naast kijken.
Zeven jaar na de succesvolle eerste versie brengt The Singing Factory de succesmusical November 89 opnieuw op de planken, met een gloednieuwe cast, in een gloednieuwe enscenering.
We schrijven West-Berlijn, 1989. In de aanloop naar de val van de Muur krijgt de teruggetrokken Arend Holtz onverwachts bezoek van Helene, een jonge vrouw met scherpe vragen en een vastberaden missie. Wat begint als een zoektocht naar informatie, ontrafelt langzaam een verleden dat lang verborgen bleef, en toont hoe de keuzes van toen nog altijd hun sporen nalaten.
Oost-Berlijn, 1961. Terwijl de Berlijnse Muur de stad in tweeën splijt, raken jonge studenten verwikkeld in een strijd tussen idealen en angst. In het hart van de Studentenunie groeit het verzet, aangewakkerd door een diepgeworteld verlangen naar vrijheid. Maar in een samenleving waar elke fout fataal kan zijn, is niemand veilig, en blijkt niet iedereen te vertrouwen.
Eerlijk is eerlijk. De kracht van November 89 in 2026 wordt gevoed door de brandende wereldpolitiek van het moment. Het verhaal rond Gaza, de straat van Hormuz, Israël, Oekraïne en ga zo maar verder … hangt als een extra schaduwlaagje boven het November 89-verhaal. Wat 37 jaar geleden nooit meer mocht gebeuren, is actueler dan ooit. Net de actualiteit van het moment geeft een extra emotioneel laagje aan November 89, dat het zeven jaar geleden niet kende. Nét dit kantje maakt het verhaal gedurfder maakt dan ooit om aan theaterminnend Vlaanderen te tonen.
Naast een brok jeugdig talent valt ook de aanwezigheid van het duo Jan Schepens-Deborah De Ridder op. Voor de tweede keer (na The Bucket List) worden ze aan elkaar gekoppeld in de cast van een The Singing Factory-productie, zonder maar ooit een scene met elkaar gespeeld te hebben bij dit productiehuis. Wie behind the scenes al een bezoekje bracht, weet meteen waarom. Buiten hun vakmanschap staat buiten kijf dat ze zich rot amuseren achter podium en de rol van mentor naar de jeugd toe met plezier op zich nemen.
Ook een klein nieuwigheidje in de productie van The Singing Factory. Tijdens November 89 wordt er gebruik gemaakt van een draaischijf op het podium. Dit maakt het tempo van de musical sneller dan het op- en afgaan van de scene. Voor een kijker in de zaal is dit wennen omdat zeker in het eerste deel het verhaal gebaat is met de nodige traagheid. Hoe verder je in het verhaal gaat, wint de draaischijf aan belang. Het ‘ronde ding’ zorgt er voor dat er vaart komt in de story van November 89.
De moraal van November 89 is dat de geschiedenis zich duidelijk herhaalt. Thematisch gezien is een brandende wereldpolitiek dichterbij dan ooit. Maar organisatorisch gezien is en blijft The Singing Factory een kweekvijver van jong talent. En dat bewijzen ze keer op keer op keer weer.
Met de nodige lof werd de hedendaagse versie van Romeo en Julia van theaterproductiehuis Eén Zee bestempeld. In een kort maar krachtdadige versie van deze Shakespeare-klassieker gingen Ruben Van Keer, Eve Van Avermaet en Pieter-Jan De Paepe aan het werk. ‘Ik heb een heel intense voorbereidingsperiode achter de rug om tot deze Romeo en Julia te komen’, aldus Pieter-Jan alias Paris vlak na de première. ‘Jaak Lema is iemand, die het fysieke theater hoog in het vaandel draagt. Mits ik veruit de grootste figuur ben van de drie, was het een pittige oefening. Ik geloof dat we ongeveer drie kwartier hebben moeten knippen omdat er nog veel meer in zat. Fysikaliteit is zeker het codewoord bij deze Romeo en Julia-versie. Maar met ons groepje hebben we een ongelooflijke periode achter de rug. Er is ongelooflijk veel gelachen tijdens de voorbereiding. Vergelijk het ergens met een emotionele rollercoaster waar we met z’n drietjes op vertoefden. Het is echt een balans zoeken tussen comedy (zonder dat je het echt moet spelen) en tragiek. Maar ik ben heel gelukkig dat het overkwam bij het grote publiek. Voor u staat een zeer gelukkig man dat ik mocht deel uitmaken van deze jolige bende koters.’
Eve
Eve Van Avermaet en PJ De Paepe kwamen elkaar hier voor het eerst tegen in een repetitieproces. ‘Ruben en ik zijn al lange tijd vrienden. Eve kende ik niet. Maar de ironie is dat onze vaders vroeger jarenlang samen hebben gespeeld bij het jeugdtheater. Dit was een klein beetje een full circle moment. Maar heel het team heeft keihard gewerkt om tot dit eindresultaat te komen. Elke schakel in deze ketting heeft een topprestatie geleverd. In deze tijden betekent ticketverkoop alles. En dat is niet evident om dat rond niet-conventioneel theater te realiseren in deze tijden. Maar ik ben zeer blij dat dit nog mogelijk is anno 2026.”
Country
Countrymuziek kreeg een belangrijke plek in deze Romeo en Julia. ‘Ik kan als muziekliefhebber het countrygenre heel erg pruimen. Naar mijn gevoel komt het gek over bij een productie zoals Romeo en Julia. Net daarom werkt het enorm goed. Logisch dat er ergens een vergelijking wordt gemaakt met The Broken Circle Breakdown. Maar dan wel in een groteske Welcome to the Jaak Lema-universe one.’
Exact 250 dagen voor Kerstmis kondigt Christoff – al jaren dé onbetwistbare kerstkoning van Vlaanderen – zijn nieuwe reeks kerstconcerten aan. Voor de gezelligste concerten van dit (na)jaar trekt Christoff in december opnieuw op tournee met zijn geweldige liveband en vier getalenteerde zangeressen. Onder de stilaan vertrouwde noemer ‘Kerstmis met Christoff’ brengt de sympathieke Oost-Vlaming van 3 tot en met 28 december een uitgebreide kersttournee van 22 concerten langs 21 kerken in Vlaanderen, waar hij zijn favoriete kerstklassiekers zal brengen. De exacte locaties zijn vanaf nu te vinden op www.kerstmismetchristoff.be , tickets zijn op diezelfde website verkrijgbaar vanaf woensdag 22 april om 9u.
Vandaag staat Christoff nog in de prachtige Basiliek van Koekelberg voor het laatste kerkconcert van de voorbije paasreeks, maar zijn blik richt zich stilaan ook al naar een van zijn meest geliefde tradities: zijn reeks kerstconcerten. “Kerst is een heel belangrijk feest voor mij.Elk jaar wordt Kerstmis bij mij thuis uitgebreid gevierd en dan spaar ik kosten noch moeite. Ik vind het zalig om kerst te vieren met alleen maar mensen die je graag ziet. Deze sfeer trek ik graag door in mijn jaarlijkse kerstconcerten”, zegt Christoff.
Christoff draagt de titel ‘Kerstkoning van Vlaanderen’ met recht en plezier. Alles wat Kerstmis zo bijzonder maakt – de gezelligheid, de lichtjes, de lekkere gerechten – vindt hij fantastisch. Dat blijkt ook uit zijn indrukwekkende collectie van meer dan 60 kersttruien – van klassiek tot ugly- hij heeft ze allemaal. Maar boven alles leeft hij voor de muziek: al meer dan 15 jaar vult hij Vlaamse kerken met kerstconcerten die duizenden bezoekers in de magie van het seizoen onderdompelen. Met meer dan125.000 bezoekers verspreid over de verschillende concerten heeft Christoff zich de laatste jaren stevig verankerd als hét kersticoon van Vlaanderen. Dit jaar staan er maar liefst 22 kerstconcerten op de agenda.
Naast kerstklassiekers zoals ‘Witte Kerstmis’ en ‘Kleine Trommelaar’, worden er dit jaar weer een paar nieuwe kerstnummers toegevoegd aan de setlijst. “De vertrouwde basis blijft hetzelfde, maar toch zitten er zoals elk jaar links en rechts weer nieuwe, subtiele accenten in. We werken opnieuw met vier dames met prachtige stemmen die mij op het podium vergezellen, maar ook zelf hun momentjes mogen pakken. Meerstemmige kerstliedjes zijn altijd een meerwaarde, zeker als je weet dat we ze ook nog eens brengen in indrukwekkende kerken of gebouwen met een grote geschiedenis en een schitterende akoestiek.”
De concerten ‘Kerstmis met Christoff’ vinden plaats tussen3 en 28 december2026. De exacte locaties zijn vanaf nu te vinden opwww.kerstmismetchristoff.be , tickets zijn op diezelfde website verkrijgbaar vanaf woensdag 22 april om 9u.
November 89 gooit momenteel hoge ogen in het Antwerpse Zuiderpershuis. 7 jaar geleden bracht The Singing Factory dit verhaal over de val van de Berlijnse Muur al op het podium. Maar nu krijgt deze musical door de brandende wereldpolitiek een bijzonder laagje over zich heen. Naast al het jonge geweld op het podium is één van de ervaren rotten de Brusselse Maud Hanssens. Zij verdiept zich in de rol van Hélène. ‘November 89 is een bijzonder stuk, dat in deze tijden pijnlijk actueel blijkt te zijn. Men zegt wel eens dat de geschiedenis gedoemd is om zich te herhalen. En dat is hier zeker het geval. Mijn rol als Hélène heeft verschillende lagen. Op het einde van November 89 wordt pas echt duidelijk welk geheim ik met me meedraag. Of er een bepaalde voorkennis voor deze musical nodig is, durf ik niet te zeggen. Er worden wel enkele zinnetjes gezegd in het verhaal, waarbij het jammer zou zijn als het publiek in de zaal de geschiedenis erachter niet kent. Zoals bijvoorbeeld: ‘Ich bin ein Berliner.’ In het verhaal speel ik alleen maar scènes met Jan Schepens. Dat is geweldig om te doen? Jan heeft een andere speelstijl dan ik. Op het podium geeft dit naar mijn gevoel een zeer mooi resultaat om nét deze twee met elkaar te mengen.’
Bruxelles, je t’aime
Maud is een Brusselse, die professioneel zowel in Vlaanderen als Wallonië op het podium staat. ‘November 89 is mijn laatste productie van het hudiige theaterseizoen. Daarna volgt tijdens de zomermaanden Kinky Boots van Festival Bruxellons. In het najaar ben ik te zien in een Waalse theatervoorstelling. Ik ben perfect tweetaling. Maar ik heb wel studies in een Nederlandstalig conservatorium gevolgd. Er is geen probleem om van het één naar het ander te switchen. Dat zit er na al die jaren al wel ingebakken. Voor The Singing Factory heb ik naast Jervin Weckx wel al eens een regie-assistentie gedaan. Maar zelf op het podium staan is de allereerste keer. Maar ik ben hier beland in een warm nest vol met jeugdig geweld. Stuk voor stuk zijn het mensen, die keihard werken om hun doel te bereiken. Mooi om te zien.’
Begin mei gaat de musical Schijnwerpers van Apollo Producties in première. Een musical met thrillerlementen en de vibe die uit Wie is de Mol zou kunnen weggelopen zijn? Eén van de vier hoofdrolspelers is Inge Teeuwen. ‘Op de verrassingen gaan we met Schijnwerpers niet spelen. Het is veeleer de vibe van een mysterie dat beetje bij beetje ontrafeld wordt. Je kan het vergelijken met ‘Wie is de Mol?’, lacht Inge bij aanvang van het gesprek. ‘Als actrice is schijnwerpers een rollercoaster van emoties. Het gaat bliksemsnel over van de éne emotie na de andere. Na enkele dagen zag het stuk er al compleet anders uit dan in het prille begrip. Voor ons is het een ‘Work in Progress’. Met een kleine groep mensen zijn we aan dit project gestart. En het klikt goed tussen ons. Zo kunnen we met elkaar lachen, huilen en goed samenwerken. Voor mij is het de eerste keer dat ik in een dergelijk project zit. Maar ik geloof ik niet dat er al veel voorstellingen in deze vorm op het publiek werden losgelaten. Persoonlijk zag ik nooit eerder een musical met deze vibe. Als publiek krijg je voortdurend beelden in je hoofd over wat er allemaal op het podium aan het gebeuren is. Hoedanook wordt het voor publiek, cast en creatives een bijzondere trip.’