Leuvense oktoberfeesten hotter dan hot


De fenomenaal gegroeide Leuvense Oktoberfeesten bewijzen dat de traditie populairder is dan ooit. Met een massale vraag naar tickets maakt de organisatie bekend dat de zaterdag-editie van 17 oktober in de Brabanthal tot op het allerlaatste ticket is uitverkocht. Wie er toch nog bij wil zijn, kan enkel nog terecht op zondag 18 oktober. Die dag zetten de Leuvense Oktoberfeesten voor iedereen de deuren extra wijd open, met daarnaast ook een speciaal tarief voor studenten. Want het moderne studentenleven stopt al lang niet meer bij de werkweek: het feest begint voortaan al op zondag.

Dat het Oktoberfest-fenomeen overal in Vlaanderen in de lift zit, is duidelijk, maar in een echte studenten- en feeststad als Leuven barst het concept dit jaar helemaal uit zijn voegen. De run op kaarten was de voorbije weken ongezien, wat resulteert in een compleet uitverkochte Brabanthal op zaterdag.

Studenten extra welkom op zondag

Om aan de enorme vraag te voldoen en ook de rijke Leuvense studentencultuur een prominente plek te geven, verwelkomt de organisatie op zondag zowel het brede publiek als de studenten. Veel studenten zakken op zondag al af naar de stad, en de Leuvense Oktoberfeesten willen hen met open armen én een aangepast studententarief verwelkomen.

Organisator Sven Meeuwissen legt uit: “De vraag naar tickets voor deze editie is werkelijk gigantisch, de Oktoberfeesten boomen hier echt enorm. Dat zaterdag opnieuw al helemaal volzet is, overtreft onze stoutste verwachtingen. Maar we wilden de vele mensen – en ook de Leuvense studenten – niet op hun honger laten zitten. Daarom is iedereen op zondag meer dan welkom en voorzien we voor studenten een speciaal voordeeltarief. Zo kunnen ook zij samen met hun studiegenoten het weekend in stijl en in lederhosen of dirndl afsluiten.”

Oersterke line-up 

Wie op zondag 18 oktober (deuren open om 13.00 uur) afzakt naar de Brabanthal mag zich verwachten aan een topaffiche vol ambiance. Gastheer en alleskunner Sergio neemt de presentatie voor zijn rekening en klimt ook zelf op het podium. Daarnaast maakt de legendarische Hermes House Band (‘I Will Survive’, ‘Country Roads’) een exclusieve doortocht. Het programma op zondag wordt verder compleet gemaakt door De Romeo’s, Yves Segers (‘Waar zijn die handjes?’), Sam Gooris, Luc Steeno, Helene Fischer Tribute by Natasja Poels, Alpenfever, Jelle DK, het Leuvense Arenbergorkest, de Hagelandse Blaaskapel en dansgroep Diddeldoeppcher uit ons eigen Duitstalig België.

Praktische info & Tickets

Tickets voor de zondag, inclusief het speciale studententarief, zijn per direct beschikbaar. Meer info over de Leuvense Oktoberfeesten vind je op http://www.leuvenseoktoberfeesten.be.

Praktische informatie

Foto: Dries Vanmierlo

Denise Betsema viert 100ste podiumplek met derde plaats in Dendermonde

Denise Betsema heeft zondag in de HG Cyclocross van Dendermonde voor een bijzonder moment gezorgd. De Nederlandse renster van De Ceuster Bouwkranen eindigde als derde, achter winnares Lucinda Brand en Ceylin del Carmen Alvarado, en mocht daarmee voor de honderdste keer in haar carrière op het podium. Na vier overwinningen in de aanloop naar de eerste tv-cross van het seizoen bevestigt Betsema dat ze opnieuw op hoog niveau meestrijdt. Ook binnen de ploeg overheerste de tevredenheid na de prestaties van Rebecca Gariboldi, Zita Peeters en Jinse Peeters.

Een podiumplaats die als een overwinning voelt

De eerste tv-cross van het nieuwe seizoen werd voor Denise Betsema meteen een bijzondere afspraak. De Nederlandse had de voorbije weken al vier keer gewonnen, maar wist dat de wedstrijd in Dendermonde een andere graadmeter zou worden. Tegen een sterk deelnemersveld reed ze naar de derde plaats, goed voor haar honderdste carrièrepodium.

“Ja, echt superblij mee. Echt niet helemaal verwacht natuurlijk. Het seizoen begon wel goed, maar om dan hier op het podium te staan, ja, echt, echt heel fijn”, reageerde Betsema na afloop.

Hoewel ze vooraf al voelde dat haar conditie goed zat, gaf vooral het niveau van de tegenstand haar prestatie extra betekenis.

“Ik voelde me wel al goed, maar om dan in dit deelnemersveld gewoon podium te rijden, ja, dat is echt een start van het seizoen waarvoor ik getekend had van tevoren.”

Honderdste podium krijgt extra betekenis

Dat haar derde plaats ook haar honderdste podium in het veldrijden betekende, maakte de dag nog specialer. Voor Betsema was vooral de terugkeer op het podium in een sterk bezette wedstrijd belangrijk.

“Het is natuurlijk bijzonder om in dit deelnemersveld eindelijk weer op het podium te staan, want dat is echt al een tijdje geleden.”

De renster hoopt dat haar sterke optreden in Dendermonde geen uitschieter blijft, maar het begin vormt van een regelmatige aanwezigheid vooraan in de wedstrijden.

“Ik hoop vooral dat dit een, nou ja, een begin is van een goed seizoen en dat het zo door mag gaan.”

Betsema had haar vier eerdere zeges in het buitenland behaald. Die resultaten waren goed voor het vertrouwen, maar Dendermonde bood haar de kans om zich ook in een sterk bezette tv-cross te tonen.

“Ja, dan natuurlijk wel in het buitenland, dus dat is dan heel mooi. En vooral goed voor de punten, goed voor het ritme. Maar om het dan hier ook gewoon goed te doen, ja, dat is natuurlijk het allerbelangrijkste en het fijnste.”

Ook tevredenheid over Gariboldi en jonge rensters

Niet alleen Denise Betsema zorgde voor een positieve balans bij De Ceuster Bouwkranen. De Italiaanse Rebecca Gariboldi eindigde ondanks pech tijdens de wedstrijd op de dertiende plaats.

Voor Zita Peeters werd Dendermonde eveneens een belangrijke afspraak. Bij haar eerste tv-cross als U23-renster reed de 18-jarige Lummense naar de zeventiende plaats. Jinse Peeters, die langzaam terugkeert na de nodige tegenslagen, eindigde vandaag als  23ste.

De resultaten zorgden voor algemene tevredenheid binnen de ploeg, waar de eerste grote afspraak van het seizoen meteen waardevolle aanknopingspunten opleverde voor de komende weken.

Tom de Kort ziet sterke seizoensstart bevestigd

Ook ploegleider Tom de Kort keek tevreden terug op de wedstrijd. “Ik ben zeer blij met het resultaat van Denise en wat er vandaag collectief werd gepresteerd”, zegt hij enthousiast. “We hadden hierop gehoopt. Ik ben blij voor Denise en Davy De Ceuster de hoofdsponsor van het gelijknamige bouwkranenbedrijf. Als de rensters vrij blijven van blessures denk ik dat we er een mooi seizoen van kunnen maken.”

Voor De Ceuster Bouwkranen voelde de podiumplaats dan ook bijna als een overwinning. Met vier eerdere zeges en nu een derde plaats in de eerste tv-cross heeft Betsema haar seizoen alvast overtuigend ingezet.

De ambitie is om die lijn de komende weken door te trekken. Na de sterke start in Dendermonde kijkt het team met vertrouwen uit naar de rest van het veldritseizoen.

Foto: Elvire Van Ooteghem

Uitverkochte zaal rond jubileumconcert Eric Flanders

Voor Eric Flanders werd zondag 11 oktober een dag om nooit te vergeten. De Vlaamse zanger vierde zijn zestigste verjaardag en veertig jaar zangcarrière met een uitverkocht jubileumconcert in cc Binder in zijn thuisgemeente Puurs. Meer dan 400 fans, vrienden en familieleden genoten van een muzikale namiddag met een uitgebreide liveband onder leiding van Patrick Hamilton, aangevuld met blazers en strijkers. Gastoptredens van Udo, Hugo Sigal en Christine Dalli zorgden voor extra hoogtepunten, terwijl Flanders ook zijn nieuwe album ‘Robijn’ voorstelde. Het werd een feestelijk en bij momenten ontroerend concert, waarvan de zanger zelf zichtbaar genoot.

Een bijzonder verjaardagscadeau in eigen gemeente

Veertig jaar na zijn eerste stappen als zanger mocht Eric Flanders in zijn eigen Puurs een uitverkochte theaterzaal verwelkomen. Het was een bijzondere thuismatch voor de artiest, die op 15 augustus zestig werd en zijn dubbele jubileum met zijn publiek wilde vieren. De belangstelling was groot. Meer dan 400 bezoekers zakten af naar cc Binder, waar Flanders een concert bracht dat speciaal voor deze gelegenheid werd samengesteld.

Voor de muzikale begeleiding deed hij een beroep op producer en orkestleider Patrick Hamilton. Die stond aan het hoofd van een uitgebreide liveband met topmuzikanten, backing vocals en extra blazers en strijkers. Het zorgde voor een rijk en warm geluid waarin zowel de nieuwe nummers als de klassiekers uit zijn repertoire volledig tot hun recht kwamen.

“Het was één van de mooiste dingen die ik mocht doen. Als artiest optreden met zo’n liveband, zoveel muzikanten en de gastartiesten is echt een voorrecht”, zegt Eric Flanders enthousiast.

Ook in de zaal zaten verschillende collega’s uit de muziekwereld, onder wie Liliane Saint-Pierre en John Terra.

Nieuw album ‘Robijn’ krijgt feestelijke première

Het jubileumconcert vormde meteen het decor voor de voorstelling van ‘Robijn’, het nieuwe studioalbum waaraan Eric Flanders de voorbije drie jaar werkte met producer Patrick Hamilton. Ook Udo Mechels leverde een creatieve bijdrage aan het album.

Tijdens het concert kregen de aanwezigen onder meer ‘We Hebben Niet Veel Nodig’, ‘Kleine Gelukjes’ en ‘Onvoorwaardelijk’ te horen. Drie nummers die tonen welke muzikale richting Flanders met zijn nieuwe werk inslaat. Opvallend is dat de zanger zijn album voorlopig uitsluitend fysiek uitbrengt, op cd en voor het eerst in zijn carrière ook op vinyl. Na afloop van het concert vonden heel wat exemplaren hun weg naar de fans, die hun aankoop persoonlijk door Eric konden laten signeren.

“Wie mijn nieuwe album wil, kan dat fysiek aankopen. Ik heb er bewust voor gekozen om het echt nog te persen op cd en vinyl, omdat ik uit ervaring weet dat mijn publiek graag iets tastbaars heeft. Het is ook een bewuste keuze om pas begin volgend jaar, samen met een nieuwe single, het album digitaal beschikbaar te maken via Spotify en andere streamingplatformen.”

Voor Flanders is de vinyluitgave bovendien een bijzondere mijlpaal. Toen hij in 1986 zijn eerste plaatje uitbracht, verschenen zijn opnames uitsluitend als singles. Veertig jaar later ligt er met ‘Robijn’ voor het eerst een volwaardige dubbel-lp.

Drie gastartiesten zorgen voor bijzondere duetten

Naast de nummers uit zijn nieuwe album maakte Eric Flanders ook uitgebreid ruimte voor zijn vertrouwde repertoire en enkele muzikale gasten. Met ‘Lichtjes van de Schelde’ liet hij het publiek meewiegen, terwijl ‘Borriquitto’ voor een uitbundig meezingmoment zorgde. De Maltese sopraan Christine Dalli bracht onder meer ‘Con Te Partirò’ en zong samen met Flanders een geslaagd duet van ‘Hallelujah’. Met Udo volgde een uitvoering van ‘Ik Mis Je Zo’.

Ook Hugo Sigal maakte zijn opwachting. Samen met Eric bracht hij ‘Een Vriend Voor Het Leven’, het duet dat beide artiesten onlangs uitbrachten. Hun optreden vormde een van de hoogtepunten van de namiddag en onderstreepte de warme band tussen beide zangers.

Een lege stoel voor Margriet Hermans

Tussen alle feestelijke momenten door stond Eric Flanders ook stil bij iemand die er normaal gezien bij had moeten zijn. Kort voor het einde van het concert bracht hij ‘Heb Ik Vandaag Al Gezegd’, het duet dat hij opnam met Margriet Hermans, die afgelopen zomer overleed.

“Margriet ging er normaal vandaag bij zijn. Jammer dat haar stoel vandaag leeg blijft. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik haar mocht kennen en dit duet met haar mocht opnemen.”

Het werd een ingetogen en emotioneel moment tijdens een namiddag die verder vooral in het teken stond van muziek, vriendschap en dankbaarheid.

Een staande ovatie na veertig jaar muziek

Na een concert vol muzikale hoogtepunten bedankte het publiek Eric Flanders met een staande ovatie. De zanger kwam nog terug voor een bisnummer en sloot daarmee een bijzondere namiddag af. Wat begon als een dubbel verjaardagsfeest, groeide uit tot een muzikale terugblik op veertig jaar carrière, met ruimte voor nieuwe muziek, vertrouwde klassiekers en de mensen die onderweg een belangrijke rol speelden. Voor Flanders, die als achtjarige zijn eerste muzikale stappen zette in het plaatselijke kerkkoor, kreeg het jubileum in zijn eigen gemeente zo een extra betekenis.

Met de voorstelling van ‘Robijn’ kijkt hij bovendien niet alleen terug. Het album vormt ook de aanzet voor een volgend muzikaal hoofdstuk. Begin 2027 verschijnt het, samen met een nieuwe single, ook digitaal.

Het album ‘Robijn’ van Eric Flanders is momenteel verkrijgbaar op cd en dubbel-lp, onder meer tijdens zijn optredens. De digitale release volgt begin 2027.

Foto: House of Entertainment/ / Buzzard

VRT NWS Pano onderzoekt: Overbevolkt

In 2009 maakte, toen nog Panorama, een veelbesproken reportage over de overbevolking in de gevangenissen: Prison complet. Zestien jaar later doet VRT NWS Pano het opnieuw, met Overbevolkt. De situatie is niet verbeterd, wel integendeel.

Tien dagen lang mocht VRT NWS Pano onbelemmerd filmen in de gevangenis van Mechelen, de meest overbevolkte van Vlaanderen. Dat mondde uit in een reportage waarin het gevangeniswezen van dichtbij en van binnenuit getoond wordt, zonder filter. De overbevolking blijft stijgen, de omstandigheden voor gedetineerden zijn en blijven lamentabel.

Vergeet het idee dat gevangenissen de re-integratie bevorderen. “Iedereen moet hier wel degelijk van wakker liggen, want een gedetineerde komt ooit vrij en die persoon kan daarna uw buurman worden”, zegt een van de Mechelse directeurs.

Reportage: Lauwke Vandendriessche en Fabian Lefevere

Eindredactie: Mario Mertens en Pascal Seynhaeve

Te zien op Woensdag 14/10/2026 op Eén

Foto: Eén

Een traan te veel voor Celien Hermans

Met ‘Traan Te Veel’, haar eerste eigen single sinds het overlijden van haar mama Margriet Hermans, brengt Celien Hermans misschien wel haar meest persoonlijke nummer tot nu toe. Het lied, geschreven door Joris Van Rossem (Metejoor) en samen met Celien verder verfijnd, gaat over het moment waarop verdriet zich blijft opstapelen en soms is het even die traan te veel. Maar het nummer vertelt meer dan het verhaal van één verlies. Ook een stukgelopen relatie en een liefde die niet mocht zijn, kregen een plaats in de song. Daarmee vertelt Celien haar eigen verhaal, een ingrijpend hoofdstuk in haar leven. 

De voorbije maanden is het leven van Celien Hermans op verschillende vlakken grondig veranderd. Met het overlijden van haar mama Margriet verloor ze immers veel meer dan alleen haar moeder. Margriet was haar beste vriendin, haar klankbord, haar collega en zakenpartner. Degene die ze belde met goed nieuws, slecht nieuws, nieuwe plannen of een liedje waarover ze haar mening wilde horen.

“Mama was mijn grootste fan, maar minstens even hard mijn grootste criticus. Ze was degene die ik voor zowat alles belde. Als ik iets nieuws had gemaakt, wilde ik weten wat zij ervan vond – en geloof me, als ze het niet goed vond, wist ik dat ook meteen”, vertelt Celien. “Die vanzelfsprekendheid valt plots weg. Er zijn nog altijd zoveel momenten waarop ik automatisch denk: dit moet ik aan mama vertellen.”

Maar met het verlies van Margriet veranderde niet alleen Celiens eigen leven. Ook binnen haar gezin kreeg ze plots een andere rol. Margriet en haar echtgenoot waren jarenlang haast onafscheidelijk. Hun levens waren zo sterk met elkaar verweven dat waar je Margriet zag, Frank meestal niet ver weg was.

“Je bent zelf aan het rouwen, maar tegelijk zie je je papa na zoveel jaren samen plots alleen achterblijven. Mama en papa leunden enorm op elkaar. Daardoor neem je als dochter bijna vanzelf een andere rol op. Je probeert er te zijn voor hem, voor de mensen rondom je en ondertussen moet je zelf ook nog uitzoeken hoe je verdergaat.”

En alsof dat nog niet genoeg was, kreeg Celien de afgelopen periode ook op liefdesvlak verschillende klappen te verwerken. Haar relatie liep stuk en daarbovenop kwam het verdriet van een liefde die er wel is, maar niet mogelijk blijkt te zijn.

Verschillende soorten verlies, die op papier weinig met elkaar te maken hebben, maar uiteindelijk allemaal op dezelfde plek terechtkomen.

En precies daar raakt ‘Traan Te Veel’.

Het nummer gaat niet over één afscheid of één persoon. Het gaat over blijven doorgaan. Over sterk zijn, werken, lachen, op een podium stappen en er voor anderen zijn. Tot er plots dat ene moment komt waarop alles wat je al die tijd hebt gedragen, nét te veel wordt.

“Mama heeft van mij een sterke vrouw gemaakt. En ik haal ontzettend veel kracht uit optreden en uit muziek. Op een podium staan voelt voor mij ook helemaal niet alsof ik mijn verdriet wegduw, integendeel. Het is net één van de plekken waar ik heel dicht bij mezelf én bij haar kom. Maar sterk zijn wil natuurlijk niet zeggen dat je geen verdriet mag hebben. Soms stapelt alles zich gewoon even op. En dan is er die ene druppel, of in dit geval: die ene traan.”

De woorden die ze zelf niet vond

Opvallend genoeg kwamen de eerste woorden voor dat gevoel niet van Celien zelf. Voor ‘Traan Te Veel’ vond ze een bijzondere muzikale bondgenoot in Joris Van Rossem, beter bekend als Metejoor. Hij schreef de basis van het nummer, waarna Celien en Joris samen nog verder aan de tekst sleutelden om het helemaal bij haar verhaal te laten aansluiten.

“Ik schrijf zelf en normaal weet ik vrij goed wat ik wil vertellen. Maar deze keer kreeg ik het gewoon niet voor elkaar. Misschien omdat ik er zelf nog te middenin zat. Er waren zoveel verschillende emoties tegelijk dat ik niet eens wist waar te beginnen. En dan kwam Joris met dit nummer.”

Wat Celien zelf niet in woorden kreeg, bleek Van Rossem zowel tekstueel als muzikaal bijna feilloos te hebben aangevoeld.

“Toen ik het hoorde, dacht ik echt: ja… dit is het. Dit is precies wat ik voel, maar zelf niet gezegd krijg. We hebben daarna samen nog aan de tekst gesleuteld en er nog meer van mijn eigen verhaal in gelegd, maar hij had de emotie zó juist gevangen. Niet alleen in zijn woorden, maar ook muzikaal.”

Daarmee werd ‘Traan Te Veel’ geen klassieke afscheidssong en evenmin een nummer dat alleen over rouw gaat. Het werd een lied over verdriet in al zijn vormen. Over iemand missen die er nooit meer zal zijn, maar evengoed over iemand missen die er misschien nog wél is. Over proberen loslaten, terwijl je tegelijk sommige mensen voor altijd met je mee wilt dragen. En vooral: over toelaten dat je niet iedere dag sterk hoeft te zijn.

Precies daarin schuilt ook het universele karakter van het nummer. Want hoewel Celien vanuit haar eigen ervaringen zingt, zijn de gevoelens die ze beschrijft voor velen herkenbaar. Iedereen krijgt vroeg of laat te maken met afscheid, teleurstelling, gemis of een liefde die anders loopt dan gehoopt. Soms gaat het om iemand die je definitief moet loslaten, soms om iemand die nog deel uitmaakt van je leven, maar niet meer op de manier die je zou willen. ‘Traan Te Veel’ geeft woorden aan die verschillende vormen van verdriet, zonder ze met elkaar te vergelijken. Het is een persoonlijk lied waarin ook anderen een stukje van hun eigen verhaal kunnen terugvinden.

“Ik denk dat mama de samenwerking met Joris geweldig zou vinden. Ze was altijd al grote fan van hem én Lisa en hun grootvader zong vroeger samen met mama in het koor. De muzikale cirkel heeft z’n weg weer gevonden als je ‘t mij vraagt.”

Verdergaan zonder los te laten

Want ondanks alles overheerst voor Celien niet alleen het verdriet. Sinds het overlijden van haar mama merkt ze misschien zelfs meer dan ooit hoeveel van Margriet in haarzelf zit. In haar humor, haar manier van relativeren, haar koppigheid, haar liefde voor muziek en steeds vaker ook in de manier waarop ze zelf op een podium staat.

“Ik hoor mezelf soms iets zeggen en denk dan: aiai, ik klink als ons moeder”, lacht Celien. “Maar eigenlijk vind ik dat ondertussen één van de mooiste dingen die me kunnen overkomen.”

De ambitie is dan ook niet om de plaats van haar mama in te nemen. Die plaats kan en wil niemand invullen. Wel hoopt Celien een stukje verder te mogen wandelen op het pad dat Margriet mee voor haar heeft uitgestippeld.

“Ze was altijd mijn grootste fan én mijn grootste criticus. Ik kan alleen maar hopen dat ik haar fier maak met wat ik nu doe. En als ik één ding zeker weet – en iedereen die mama gekend heeft zal mij daarin gelijk geven – dan is het dat zij absoluut zou willen dat ik mijn muziek en mijn carrière verderzet. Ze zou waarschijnlijk de eerste zijn om te zeggen: Allez kom. Genoeg gezeverd. Werken.”

Die typische nuchterheid wil Celien ook zelf blijven vasthouden. Verdriet mag er zijn. Gemis ook. Maar daarnaast mag er ook gelachen, geleefd, gewerkt, liefgehad en vooral gezongen worden.

Op het podium vindt Celien haar geluk

En dat optreden een belangrijke plaats inneemt in Celiens leven, bleek ook de voorbije zomer. Ze stond veelvuldig op het podium en ook dit najaar blijft haar agenda goed gevuld. Net daar vindt ze, ondanks alles wat er de voorbije maanden gebeurd is, nog altijd ontzettend veel plezier en energie. Muziek maken, zingen en tussen de mensen staan, doet haar zichtbaar deugd.

Ook naar de zomer van 2027 kijkt Celien daarom met veel goesting uit. In juli en augustus wil ze opnieuw volop solo de baan op. Geen geplande zomershow(s) maar gewoon doen wat ze het liefste doet: optreden. Met vertrouwde nummers zoals ‘Lekker Blijven Hangen’, haar eigen repertoire en vanaf nu ook ‘Traan Te Veel’.

Met die nieuwe single zet Celien tegelijk een eerste stap in een nieuw hoofdstuk. Niet omdat het verdriet daarmee een plaats heeft gekregen of omdat ze alles wat gebeurd is wil afsluiten. Wel omdat ze stilaan leert hoe ze ermee verder kan. De voorbije maanden hebben veel veranderd en er zullen altijd stukjes – en vooral iemand – blijven ontbreken. Maar naast dat gemis is er ook opnieuw ruimte voor plannen, muziek, plezier en ambitie.

En misschien is dat uiteindelijk precies waar ‘Traan Te Veel’ over gaat: sterk genoeg zijn om verder te gaan, zonder te moeten doen alsof er soms niet nog een traan te veel is.

‘Traan Te Veel‘ van Celien Hermans is digitaal beschikbaar.

Geschreven door Joris Van Rossem (Metejoor), samen met Celien Hermans verder verfijnd.

Productie: Hans Francken
Label: MarCel Sound
Mix: Paul Van De Geijn
Mastering: Pieter de Wagter
Drums: Emilio De Temmerman
Bas, toetsen en percussie: Hans Francken
Gitaren: Tom Lodewyckx
Strijkers: Wietse Meys
Backing vocals: Celien Hermans, Ingrid Mank en Hans Francken

Foto: House of Entertainment

Peter Van de Velde: ‘Het Zinkgat is comedy met een gouden randje.’

Au Fond Producties kampeert tijdens oktober in Theater Elckerlyc met hun verie van de tragikomedie ‘Het Zinkgat.’ Eén van de drie protagonisten is Peter Van de Velde. Hij speelt de rol van Robert, de theaterman van Marleen Merckx. ‘Het Zinkgat is een leuk verhaal om te spelen.Het maakt het als acteur nog leuker om alle reacties van het publiek te voelen. Waar de mensen in de zaal stil moeten zijn, zijn ze stil. Waar ze moeten lachen, lachen ze. Marleen, Frans en ik hebben ons kostelijk geamuseerd tijdens de repetities. Manu omschreef ons als drie jonge veulens op het podium. We zijn alle drie niet meer van de jongsten der jongsten. Maar we vertrouwen elkaar voor de volle 100%. Samen met Frans stond ik in de Red Star Line. Met Marleen stond ik in 40-45. Daar ontstond het idee om eens samen iets op het podium te doen. Van het één kwam het ander.’

Gents amateurtheater
De tekst van Het Zinkgat komt van Frank Van Laecke. ‘Het Zinkgat werd vorig jaar voor het eerst gespeeld in de Minard door een amateurgezelschap. We hebben het herwerkt naar een Antwerpse komedie. Mijn personage Robert is een rasechte Antwerpenaar met bijhorend dialect. Marleen en Frans spreken hun eigen taaltje. Het Zinkgat is een tragikomedie. Maar in het comedygenre heb je verschillende genres. Stuk voor stuk verrijkt deze variatie mijn job als acteur. Maar het is fijn om ook eens deze stijl van komedie aan bod te laten komen in Theater Elckerlyc. Het Zinkgat is comedy met een gouden randje. Bovendien heb ik stevig mogen studeren om de tekst onder de knie te krijgen. Van nature uit ben ik iemand, die zeer punctueel werkt. Wanneer je de tekst goed kent, kan je pas vrij spelen op het podium. Dan mag er gebeuren wat er wilt. Alles loopt dan van zelf.’

Foto: Steven Hendrikx

Mathieu Engels brengt ode aan Angela

Eind september, op Wereld Alzheimer Dag, bracht de Belgische muzikant en theatermaker Mathieu Engels zijn nieuwe single ‘Angela’ uit. Het kwetsbare nummer maakt deel uit van Kauwboy, zijn allereerste solo-cabaretvoorstelling sinds hij afstudeerde aan de Koningstheateracademie in ’s-Hertogenbosch. Mathieu brengt met deze song een universeel en ontroerend verhaal over vriendschap, veerkracht en de louterende werking van wederzijdse therapie. Het resultaat is een intieme song die de luisteraar vanaf de eerste noot raakt.

Dat maakte ook diepe indruk op Stef Bos, die Mathieu de volgende hartverwarmende woorden toezond: “Allerbeste Mathieu. Wat ben ik blij dat er nog mensen zijn zoals jij. Voilà, dat zou het begin van een lied kunnen zijn. Maar belangrijker: de gedachte erachter. Als je zo’n thema durft te zingen en te beschrijven, ben je niet bezig met strategie en de muziekindustrie, maar met gewoon iets maken wat jij graag wil vertellen. Ik vind het prachtig.”

Ook Raf Walschaerts van Kommil Foo gaf enthousiast zijn zegen aan deze bijzondere release, die tot stand kwam onder coaching van Lander Severins (Grof Geschud) en regie van Walter Janssens.

Een ingetogen meesterwerk van topniveau

Samen met gerenommeerd producer Jeroen Swinnen koos Mathieu heel bewust voor een intimistische en sobere uitvoering van het verhaal. Het nummer leunt stevig op een herkenbare, menselijke tekst die haarscherp voelbaar maakt wat het betekent om iemand langzaam te zien vervagen, zonder de liefde te verliezen. Om deze gelaagde sfeer perfect te vangen, is de productie puur en gestript tot de essentie: enkel Mathieu op gitaar, gedragen door de ijle klanken van Tom Willems op de electric pedal steel.

Een nummer dat schuurt, troost biedt en bovenal gehoord moet worden.

Foto: Buzzard

Angela Dansby ontvangt Björn Soenens en Ruben Van Gucht in podcast Wow Belgium

Na de eerste aflevering van Wauw België met Rob Vanoudenhoven is het tijd voor Wow Belgium: de eerste Engelstalige aflevering, met Angela Dansby als host. Haar gasten zijn VRT-journalist en Ridder in de Kroonorde Björn Soenens en sportjournalist en mediapersoonlijkheid Ruben Van Gucht. Samen ontdekken ze waarom België internationaal meer betekent dan we soms zelf beseffen. De aflevering is vanaf 13 oktober te beluisteren op verschillende podcastplatformen.

In Wauw België / Wow Belgium gaan Rob Vanoudenhoven en Angela Dansby op zoek naar de verhalen, mensen, uitvindingen en gewoontes die ons land bijzonder maken. De podcast verschijnt afwisselend in het Nederlands en het Engels, telkens met een frisse blik op de Belgische identiteit.

Een klein land met een groot wielerhart
In de tweede aflevering ontvangt Angela twee boeiende mannen. Björn Soenens: VRT-journalist, auteur, voormalig VS-correspondent én Ridder in de Kroonorde. Ruben Van Gucht: sportjournalist en mediapersoonlijkheid. Hij maakt tv, radio en podcasts, staat achter de draaitafel en host meerdere talkshows. Ze kennen elkaar al jaren, hebben elk hun expertise, maar kennen daarnaast ook veel van de wereld en van ons kleine land.

Voor Van Gucht is de Belgische wielercultuur een van de mooiste voorbeelden van onze internationale uitstraling. Eddy Merckx blijft voor hem een van de grootste Belgen aller tijden en ook vandaag trekt ons wielererfgoed jonge renners van over de hele wereld aan. “Fietsers van over de hele wereld komen naar België om te oefenen. Australiërs, Amerikanen, Britten… Er is maar één plek in de wereld waar je écht kan leren fietsen, en dat is België.”

Soenens: “Toch zijn we wereldwijd misschien beter bekend als een voetballand. Iedereen kent Kevin De Bruyne. Als de Rode Duivels voetballen, wapperen overal de Belgische vlaggen. Een van de weinige momenten dat we collectief trots zijn op ons land.”

Ook Van Gucht stelt vast dat Belgen hun eigen successen niet altijd graag in de verf zetten. “Wij Belgen zijn niet vaak genoeg trots op ons kunnen. Kijk naar onze grootste sterren op de fiets momenteel. Wout van Aert is een echte familieman, Vlamingen houden daarvan. Remco Evenepoel weet dat hij goed is en durft dat ook zeggen. Hij is terecht trots op zijn verwezenlijkingen, maar wordt soms afgerekend op die attitude, terwijl dat totaal niet nodig is.”

Van wereldklassebier tot Belgische frieten
Ook buiten sport heeft België heel wat om trots op te zijn, vinden de twee gasten. En dat mogen clichés zijn. Voor Van Gucht is het duidelijk: “België heeft het beste bier, geen discussie mogelijk. Je kan een trappist niet vergelijken met iets anders in de wereld. Chimay, Rochefort… Onze bieren zijn wereldklasse.”

Soenens heeft dan weer een uitgesproken mening over frieten: “Ze proberen onze frieten wel te evenaren in andere landen, maar dat lukt niet. In Amerika hebben ze gewoon niet de juiste aardappelen. Wist je dat zelfs onze Belgische bieren daar anders smaken? Ze durven daar suiker bij doen!”

België op het internationale toneel
Volgens Soenens zijn Belgen erg sterk in creativiteit en ondernemerschap. “Belgen zoeken het gat in de markt en vullen dat. Ze roepen er alleen niet bij dat ze Belg zijn, wat ons weer bij die bescheidenheid brengt. Kijk naar Maarten Bodewes, de uitvinden van de Loop-oortjes. Hoeveel mensen weten dat hij een Belg is?” Ook van Toots Tielemans is Soenens fan. “Mensen weten niet dat zijn muziek in internationale films zit, zoals Midnight Cowboy. Met Dustin Hoffman en die ene actrice. Ruben, help eens. Het is een vrouw, jij zal ze wel kennen.“

Wauw België / Wow Belgium verschijnt elke dinsdag, afwisselend in het Nederlands en het Engels, op de verschillende podcastplatformen.

Foto: House of Entertainment

Hoe willen bekende Vlamingen sterven?

Wat is het allerlaatste dat je wilt eten voor je sterft? En waar? In het nieuwe programma Salut & De Kost stelt Bockie – al z’n hele leven als de dood voor de dood – die vraag aan tien bekende mensen die hij interessant vindt. Het is een vraag die niemand graag stelt maar iedereen wel bezighoudt, en die aan tafel leidt tot gesprekken over de zin en vooral de onzin van het leven. Met openhartige, ontwapenende en soms verrassend grappige verhalen als gevolg. Zijn ze bang van de dood? En mag je zowel looksaus als samuraisaus op een pita doen? Van hemels simpel tot hels pikant, Bockie zorgt voor het laatste avondmaal en neemt afscheid van ​ Faberyayo, Jonas Geirnaert, Elodie Gabias, Anna-Livia Smekens, Daphne Agten, Bruine Mehdi, Mathieu Terryn, Wim Willaert, Véronique De Kock en Viktor Verhulst.

Alle afleveringen zijn vanaf maandag 12 oktober te bekijken via de app of Play.tv. En vanaf maandag 19 oktober – telkens van maandag tot donderdag- sluit Salut en de Kost de Play-avond af met een aflevering na De Slimste Mens ter Wereld.

Foto: Play

De weg van De Wever: van donkere tienerjaren naar een plek in De Wetstraat

VTM GO+ pakt exact op de dag dat de N-VA 25 jaar bestaat – uit met de exclusieve tweedelige documentaire ‘De Weg van De Wever’. De reeks biedt een unieke en intieme blik op het bewogen parcours van Bart De Wever: van een jongeman met een passie voor geschiedenis tot burgemeester van Antwerpen en premier van België. Aan de hand van archiefbeelden en nooit eerder vertoonde getuigenissen uit politieke én persoonlijke kring schetst de docu niet alleen de machtspoliticus, maar ook de mens achter het schild.

 De twee afleveringen belichten zowel zijn spectaculaire electorale successen als de schaduwzijden van het toppolitieke bestaan. De documentaire toont zijn drastische fysieke transformatie, de zware tol die de politiek eist van zijn gezin en zijn onverwoestbare drang om te overleven in de Wetstraat.
Van outsider en ‘rare kwast’ tot politiek fenomeen
De documentaire duikt diep in zijn jeugdjaren. De Wever groeide op in een hecht Vlaams-nationalistisch arbeidersgezin met zijn vader Rik als grote voorbeeld. Toch verlopen zijn tienerjaren niet zonder moeite.

Tom De Smet, auteur van het boek BDW: “Hij werd gezien als een rare kwast en vond moeilijk zijn weg. Toen hij een jaar of 17 werd, vond hij geen aansluiting bij hippe jongens en hadden de meisjes geen interesse. Dat alles zorgde ervoor dat hij echt depressief werd en dat er sprake was van donkere gedachten.”

De omslag komt wanneer De Wever geschiedenis gaat studeren en aansluit bij de studentenvereniging KVHV. Jeugdvriend Erik Philibert herinnert zich dat “alle plooien meteen gladgestreken waren”. De Wever bloeit open en stapt definitief de politiek in wanneer de Volksunie eind jaren 90 uiteenvalt en hij kiest voor de oprichting van N-VA.

Hoewel hij bij zijn allereerste tv-optredens al opvalt door zijn gevatheid en scherpe geest, wordt hij bij zijn verkiezing tot partijvoorzitter in 2004 door de buitenwereld nog atypisch genoemd.

Politiek journalist Isolde Van den Eynde: “We zaten toen in een tijd dat politiek flitsend moest zijn, en hij was daar het tegenbeeld van met zijn veel te grote pakken en zijn Latijn. Hij werd toen niet echt gezien als de man die op de bühne moest gaan treden om de partij groot te maken.”

De twee gezichten van De Wever

Via een strategisch kartel met CD&V, zijn iconische en baanbrekende deelname aan De Slimste Mens ter Wereld en een historische verkiezingsoverwinning in 2010 groeit De Wever uit tot een politiek zwaargewicht. Erik Van Looy noemt hem een rasechte winnaar: “Als hij aan iets deelneemt, wil hij winnen – of dat nu verkiezingen zijn of een spel.”

Maar waar hij op het publieke toneel bekendstaat als een bikkelharde strategist, blijkt hij achter de schermen verrassend conflictvermijdend. Prominente figuren uit het politieke landschap – waaronder MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez, voormalig CD&V-premier Yves Leterme en N-VA-boegbeeld Jan Peumans – blikken eerlijk en onverbloemd terug op hun ervaringen, penibele momenten en moeilijke onderhandelingen met De Wever.

Auteur Tom De Smet: “Er zijn twee Bart De Wevers. Er is de Bart De Wever op het nationale politieke toneel die bikkelhard kan zijn. Maar als hij jou persoonlijk kent, kan hij extreem conflictvermijdend zijn. Er is niet voor niets een gezegde binnen de partij: als je bij hem binnenkomt voor je ontslag, ga je buiten met een promotie.”

‘De Weg van De Wever’ is het meeslepende portret van een historicus die lang naar het verleden keek, maar uiteindelijk zelf de geschiedenis dicteerde.

Foto: DPG Media