Nayat Sari en Juf Leah

De zomer van 2019 wordt voor Nayat Sari er ééntje waarbij het Strand van Sint-Anneke centraal staat. Om dit theaterstuk van ’t Achterland te promoten horen er voor de cast enkele netwerk-/promomomenten bij. Zo spotten we Nayat tijdens de grote persvoorstelling van het Fakkeltheater. Deze zaal wordt immers de thuishaven van dit komische toneelstuk van ’t Achterland. Daar kwam ze een oude bekende tegen. In haar periode in de musicalafdeling van het Koninklijk Conservatorium Brussel kreeg Nayat immers les van Leah Thys. Deze Thuiscoryfee is in het komende theaterseizoen ook te zien als de Dame in het busje in het gelijknamige theaterstuk van Loge 10. Omdat Nayat haar juf van weleer niet vergeten is, gingen beide dames met plezier op de foto.

Foto: Jan Liekens

 

Eén brok Fakkeltheatergeschiedenis: Sam Verhoeven en Walter Groener

Een opmerkelijke gast was aanwezig tijdens de persvoorstelling van het theaterseizoen 2019-2020 van het Fakkeltheater. In de geschiedenisboeken van het Fakkeltheater heeft Walter Groener immers een belangrijke plek. Hij richtte in 1956 het Fakkeltheater op vanuit een groep idealisten rond het cultureel tijdschrift van vrijzinnige signatuur De Fakkel. Sinds 2009 is Sam Verhoeven de Algemeen Directeur van het Fakkeltheater. Een foto van twee heren, die hun sporen hebben verdiend/nog verder zullen verdienen in de geschiedenisboeken van dit Antwerpse Theater.

Foto: Jan LIekens

Anouk Dubois stelt voor … : GROVE

Anouk Dubois is één van de verrassingen van het einde van het theaterseizoen 2018-2019. Ze sluit haar zangopleiding aan de Jazz Pop-Studio af met een voorstelling van haar eigen werk in het Theatercafé van het Fakkeltheater. En dit met de voorstelling ‘Grove’.
Verwacht je aan een mix van Engelstalige en Nederlandstalige nummers onder full band begeleiding in de gezellige setting van het Theatercafé.

Datum : 29/05/2019 – 19:30

Meer info over ticketverkoop kan u vinden op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/grove

Foto: Fakkeltheater

Theaterreview: Vapeurs 2 – in de sneeuw (Uitgezonderd. Theater)

Met hun concept ‘Ladies at the theatre’ heeft Uitgezonderd. Theater zichzelf als ultieme missie gesteld om ‘vriendinnengroepen’ naar het theater te lokken.  Hoe kan je dat beter voor elkaar krijgen door vier dames in Vapeurs te laten spelen? Vorig jaar werd het al een succes. Een tweede editie kon niet uitblijven. Het publiek zag in Vapeurs 2 – in de sneeuw hoe actrices Myriam Bronzwaar, Nele Goossens, Lulu Aertgeerts en Anne Mie Gils hun koffers namen richting het winterse Tirol. Tussen de skilessen en de après-ski sessies door krijgt de vriendinnenclub ‘The Flying Vapeurs’ heel wat kwaaltjes van de overgang te verduren. Maar vriendinnen zijn lotgenoten en samen maken ze er het beste van.

Als man naar een vriendinnenkomedie gaan kijken, is een uitdaging van formaat. Alleen al op het vlak van humor is er een wereld van verschil tussen de twee seksen. En zeg nu zelf … Staat in de mannenpsychologie ook niet geschreven en gedrukt dat een vrouw begrijpen de belangrijkste levensles van een man is? Maar man versus vrouw mag een blogger/recensent vol testosteron er zich niet van weerhouden om een theaterstuk van een deskundig oordeel te voorzien.

Je voelt aan alles dat VAPEURS 2 een volwassen concept aan het worden is. De makers van Uitgezonderd. Theater leerden duidelijk uit de opbouwende commentaren in verband met de 2018-versie. Het evenwicht in de ploeg is duidelijk gegroeid. Lulu Aertgeerts speelt de diva, Anne Mie Gils speelt het serieuze kantje. Maar de kwaliteitsinjectie is vooral op humorvlak vast te stellen. Zeker met de komst van Myriam Bronzwaar. Haar komst is een schot in de roos. Enerzijds voelt ze zich als een visje in het water naast haar BFF’s. Bovendien krijgt haar collega Nele Goossens de perfecte aangeefster aan haar zijde om op humoristisch vlak te scoren. Producenten Bob Jennes en James Cooke lieten duidelijk hun buikgevoel spreken door deze uitstekende transfer aan hun rangen toe te voegen.  Humor zoals u ze kent in de eeuwenoude clichés over een groepje van vier vrouwen samen op stap. Het zijn net deze clichés, die uitgewerkt zijn in VAPEURS 2.

Muzikaal zit het best wel snor in Vapeurs 2. Stuk voor stuk krijgen de 4 dames in de sneeuw de kans om sologewijs hun capaciteiten te tonen. Vooral Anne Mie Gils en Lulu Aertgeerts tonen zich in hun nopjes als ze hun stembanden mogen gelden.

Eerlijk is eerlijk. Vapeurs 2 komt sterker over dan de eerste telg van de familie. Aan het concept van deze voorstelling is beter gewerkt. Zo schreeuwen de dames geen 26 keer van de daken ze last hebben van de overgang. Net zulke details maken de voorstelling onbewust een pak toegankelijk voor een breed publiek. Het concept: ‘Ladies at the theatre’ wordt duidelijk volwassener. Daar kan Uitgezonderd. Theater alleen wel bij varen. Voor een man is er alvast geen excuses meer om aan de arm van zijn vrouw het theater binnen te stappen voor deze voorstelling. U kent het verhaal wel van alle levenslessen op de bucketlist van een man … Mannen … misschien is nu het moment rijp om deze beetje bij beetje van uw to do-lijstje weg te strepen.

Meer info kan u vinden op: https://www.uitgezonderd.be/vapeurs2

Meer foto’s kan u ontdekken op: https://goo.gl/tAM9xB

Gezien op : 11 januari 2019 in het Fakkeltheater

Foto’s: Jan Liekens

Theaterreview: Krakers onder de Kerstboom (Sven De Ridder Company)

2018 is duidelijk het jaar van Sven De Ridder Company. Na hun eerder zomersucces (méér dan 10000 tickets verkocht) van Crème Glace Oorlog ging hun kerstoffensief met Krakers onder de Kerstboom in Première. Sven De Ridder en zijn partner in crime Brik van Dyck lieten zich omringen door Herman Verbruggen (Markske uit de Kampioenen), Nicoline Hummel (formally known as Tineke uit De Buurtpolitie) en Mieke Laureys.

Enkele dagen voor kerstmis hebben twee inbrekers Ben Van Boven (Sven De Ridder) en Lesley Govaert (Mieke Laureys) het op dezelfde villa gemunt en kiezen dan ook nog eens exact dezelfde avond uit om er hun slag te slaan.

Ze geraken het niet eens over wie wat mag meenemen en doen dan maar beroep op hun vaste heler (Brik Van Dyck) om hen te helpen de buit ‘eerlijk’ te verdelen.

Als Didier (Herman Verbruggen) en Marie-Christina (Nicoline Hummel),broer en zus van de afwezige eigenaar, onverwacht op bezoek komen, rest onze krakers geen andere mogelijkheid dan zich voor te doen als de house sitters.

De piek is eraf. Zo glimlachte Herman Verbruggen na de première tegen de pers. Ergens heeft hij wel gelijk. Met Krakers onder de Kerstboom staat in de rode zaal van het Fakkeltheater een oerdegelijke, professionele en kwalitatieve kerstkomedie op de planken. Eéntje waar Sven en Brik zich lieten inspireren door de filmhit Home Alone. Neen, het is geen copie-paste. Sven De Ridder duikt zeker niet in de huid van Macaulay Culkin. Maar ze hebben de geest van Home Alone gekruid met een eigen interpretatie in het Fakkeltheater op de wereld los gelaten.

Comedy recenseren is zowat het moeilijkste dat er bestaat. Over smaken en kleuren valt immers niet te twisten. En toch … spat bij Krakers onder de Kerstboom vooral het fenomeen ‘the right men and the right women on the right place’. De castkeuze was gewoonweg juist. En omdat het in Antwerpen nogal gevoelig ligt of je nu de weg van Laszlo Bölöni (coach Antwerp FC) of Stijn Vreven (coach Beerschot-Wilrijk) hebt gevolgd, mogen de makers van Krakers onder de Kerstboom fier zijn dat ze de juiste Roberto Martinez in zich hebben gevolgd.

Maar toch ere aan wie alle eer toekomt. Een butler in huis zoals ‘De Schuer’ alias Brik van Dyck is een must have op ieders kerstfeestje. Heerlijk fout …. En zo hoort het ook te zijn. De man schrijft al zo veel comedyhits in het Antwerpse theaterwereldje, dat hij ook eens in de bloemetjes mag gezet worden. Men zegge het voort.

Meer info over Krakers onder de Kerstboom kan u vinden op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/krakers-onder-de-kerstboom

Meer foto’s van de première kan u vinden op:
https://goo.gl/XkhRtQ

Foto’s: Jan Liekens

De terugkeer van Zeg ‘ns Aaa

Ben en Jerry van Take Twee Producties laten van zich horen. En ze doen dat met een bewerking van een Nederlandse klassieker. Midden november gaat immers Zeg ‘ns Aaa in de Rode Zaal van het Fakkeltheater in première. Bekendste acteurs in het gezelschap zijn Katrien De Becker als Dr. Van Der Ploeg en Frank Van Erum als Dokter Lansberg. Liesbeth Verstraeten waagt zich aan de rol van Mien Dobbelsteen, Mien Dobbelsteen, de zelfzekere poetsvrouw van dokter Van der Ploeg, zal ook in deze theaterversie de aandacht naar zich toe trekken en alle problemen die zich voordoen, oplossen… of erger maken. We kennen allemaal de woorden van Mien Dobbelsteen als ze de telefoon opneemt… “Hallo, met de assistente van dokter Van der Ploeg…”
Puur nostalgie en amusement verzekerd!

Vanaf 16 november tot en met 2 december 2018 in Het Fakkeltheater
Meer info kan u vinden op: https://taketwee.weebly.com/producties.html

Foto: Take Twee Producties

Onvergetelijke Frans Maas

Het Fakkeltheater presenteert “Ze zijn me vergeten”. Acteur Frans Maas brengt deze monoloog op beklijvende wijze. Het stuk is gebaseerd op de novelle “Firs” van succesauteur Eric Schneider. Eric Schneider is niet enkel een succesvol auteur maar ook een bijzonder acteur (met een rijke carrière in Nederland en Duitsland.). In nauwe samenwerking met regisseur Ursul de Geer werd deze novelle tot monoloog herwerkt. De combinatie van de vertelling over een theaterleven en de bittere levenservaring die eindigt in een uitzichtloze situatie wekt diepe emoties op. Vlaams acteur Frans Maas toerde succesvol door Nederland met deze monoloog. Nu is het de beurt aan Vlaanderen. “Ze zijn me vergeten” is te zien van 28 november tot en met 2 december in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater.

Goed om weten
Tijdens een boekpresentatie in 2013 gaf Eric Schneider de novelle “Firs” in handen van Frans Maas met de suggestie er een solovoorstelling van te maken.
Niet enkel het avontuurlijke theaterleven van een oude acteur maakt deze tekst interessant en boeiend, ook de confrontatie met de vrouw van de acteur zorgt voor een bijkomende gelaagdheid van de voorstelling.
De vrouw van de acteur is een persoon met dementie. Een leven lang als beroemde actrice was ook voor haar “het theater” belangrijk. Intrigerend is eveneens het grote geheim dat deze vrouw met zich draagt, een geheim dat in de voorstelling gaandeweg wordt ontsluierd.
Een geheim dat bepalend zal blijken voor de relatie tussen de oude acteur en zijn vrouw.

Korte inhoud “Ze zijn me vergeten”
Een oude man staat voor de spiegel. Zijn turbulente leven is stilgevallen, de lichten zijn gedoofd, het applaus is slechts herinnering. Kwetsbaar, maar met onverholen ijdelheid blikt de oude acteur terug op zijn carrière: de hoogtepunten en teleurstellingen, zijn seksuele escapades, de bizarre wendingen en lachwekkende momenten.
Alleen zijn dementerende vrouw, vroeger een gevierde actrice met beroemde toneelouders èn de flessen wijn in het gootsteenkastje houden hem nog op de been.
“Ze zijn me vergeten. Het leven is voorbijgegaan alsof ik nooit heb geleefd”, zegt hij tenslotte. Zinnen die hij niet zelf heeft bedacht, ze zijn van Tsjechov. Zinnen die hij als de oude bediende Firs, in “De Kersentuin”, eindeloos heeft uitgesproken, elke voorstelling, telkens weer. Er valt niets meer te spelen.

Over acteur Frans Maas
Frans Maas is niet zo maar iemand. Los van de talloze sterke rollen die hij speelde in o.a. “Antigone” (Kreoon), de eerste toneelversie van ”Una Giornata Particolare” (Een bijzondere dag – hij speelde Marcello Mastroianni’s rol uit de cultfilm van Ettore Scola), de muziektheaterproductie “Je Anne”, met een nominatie voor de John Kraaijkamp Award, en Willy Brandt in “Democraten” van Michaël Frayn, heeft hij ook een grote naam als solo-acteur. Willem Frederik Hermans die nooit toestemming gaf voor theaterversies van zijn romans en novellen maakte ooit één uitzondering. Hij zag Frans Maas in Tolstoi’s “Kreutzersonate” en ging overstag: Frans kreeg toestemming om “Het behouden huis” als solo te brengen.  Het werd een enorm succes in Nederland en Vlaanderen met ruim 150 speelbeurten. In Vlaanderen zag het publiek Frans het voorbije seizoen aan het werk als juryvoorzitter in het felgesmaakte, interactieve “Assisen, de webcammoord”.

PRAKTISCHE INFORMATIE – ZE ZIJN ME VERGETEN
Zwarte Zaal – Fakkeltheater
Reyndersstraat 7 – 2000 Antwerpen

29, 30 november en 1 december 2018 om 20u30
28 november en 2 december 2018 om 15u00