Maandelijks archief: september 2017

The baking princess on high heels: Elena

Geplaatst in TV & Radio door

Het waren voortekenen aan de wand. Er hoefde geen pony in de Bake Off Vlaanderen gang te staan. Kandidate Elena vond immers haar prins op het witte paard al langer dan vandaag gevonden. Het muiltje van haar spektakelstuk hoefde niet te smelten. In het dagelijkse leven draagt ze Assepoesters schoentje met verve. Zelden zie je Bake Off Vlaanderen Elena zonder hoge hakken in de keuken staan. Alleen heb je zo van die dag dat alles misloopt en de Wet Van Murphy genadeloos toeslaat. Zo’n dagje had Elena, the baking princess on high heels.

Ze had nochtans een mooi parcours afgelegd. Creatieve en leuke ideetjes in overvloed. Tijdens de laatste uitzending bleek haar chocoladekoek er ééntje te zijn die volgens opperhoofd Herman Van Dender in de betere bakkerij mocht liggen. Elena is een bakkersprinses uit de duizend. Zelfs Assepoesters boze stiefzussen zouden heerlijk van deze chocoladekoeken smullen. Alleen sloeg net dan de wet van Murphy genadeloos hard toe. De speltkräckers zorgden voor de nodige kopbrekers en ook de koets van Assepoester ging compleet de mist in. Een mens zou voor minder in sprookjes geloven. Alleen kent elk verhaaltje van dit kaliber een happy end. Zelfs een bakkerssprookje. Hier komt er geen varkentje met een lange snuit. Maar met een groepsknuffel op het eind komt de afvaller zelfs al een stap vooruit.

Foto: Jan Liekens

Het Antwerpse meisje van de zee: Elisa De Buyser

Geplaatst in News door

Vorig jaar leerde ik de Antwerpse Elisa De Buyser kennen toen ze haar kansen verdedigde tijdens de zoektocht naar de nieuwe Miss België. Een finaleplek haalde de 20-jarige nagelstyliste uit Aartselaar niet. Alleen zorgde de vriendschap met de Westvlaamse Annelien ervoor dat ze haar geluk ging beproeven in de zoektocht naar de ultieme ambassadrice voor de Belgische kust: Miss Coast Belgium.

Als rasechte Antwerpse de Belgische kust vertegenwoordigen: Het klinkt als een contradictio in terminis. Maar niets is minder waar. Tijdens de nieuwjaarsperiode gaan Elisa’s ouders altijd naar zee. En als familiedier wil ze dan niet op de afspraak ontbreken. Vroeger trok de familie De Buyser zelfs elke schoolvakantie naar het water en naar het strand. Al sinds ze een klein meisje was, kreeg ze de liefde voor onze kust met de paplepel mee. Als geen ander kent ze de charmes van badsteden Oostende en Nieuwpoort door en door.

Over heel het Missgebeuren heeft Elisa haar eigen visie. Een Missverkiezing moet je niet te winnen om mooie dingen te bereiken, aldus Elisa. Een gezonde dosis realisme en genieten van elke gekregen kans staat bovenaan haar lijstje. Ook de factor zelfontplooiing is zeker niet onbelangrijk. Nieuwe grenzen aftasten en zichzelf hierdoor beter leren kennen staat bovenaan haar lijstje. Stuk voor stuk zijn het allemaal streefdoelen van het Antwerpse meisje van de zee. Haar naam: Elisa De Buyser.

 

Foto: Selfie – Elisa De Buyser

Belgian Giantsdynamite in Lapland

Geplaatst in Sport door

Om het in wielertermen uit te drukken: Telenet Giants Antwerp hebben hun start niet gemist in de voorronde van de Champions League. Met een banddikte werd de eerste Europese wedstrijd bij het Zweedse Lulea gewonnen.

Champagnebasket was het niet. Maar het is zo klaar als pompwater voor de return nu donderdag in de Lotto Arena. Met een einduitslag van 79-81 is een winst, een draw of een nederlaag met één punt voldoende voor de kwalificatie voor de tweede voorronde van de Champions League tegen het Russische Novgorod. Toch was er een opvallende trend merkbaar in Giants-land. Maar liefst 46 van de 81 punten werden gemaakt door Belgen. Bijna 60% als het ware. Het was nog niet zo lang geleden anders bij de Giants. Het was ooit anders bij de Giants. Zo schreef ik vorig seizoen nog een blogje met de veelzeggende titel 4 op 84 over het gebrek aan Belgische puntenmakers bij de Giants. Het waren vooral Dennis Donkor en Hans Vanwijn die Europees hun kunnen lieten zien. Beiden maakten 14 punten. Champagnebasket was het voor Hans Vanwijn en Dennis Donkor nog niet. Daarvoor moet eerst de Zweedse muur definitief gesloopt worden. Maar goed begonnen is duidelijk half gewonnen. Het leek wel Belgian Dynamite in het verre Lapland.

Is de tendens van dit seizoen met dit opmerkelijke Belgische puntenpercentage gezet? Want waar vorig jaar de Belgen geblesseerd moesten toekijken of er niet aan te pas kwamen, is dit een opvallende aardverschuiving. Op het einde van het seizoen sneuvelde de Giants met het zicht op de eindstreep met een beperkte spelerskern. Nu lijkt het wel helemaal anders. De kern lijkt breder. De Belgen geven thuis. Dat zal de fans in de Lotto Arena plezier doen. Met een goede balans in de kern kan het verhaal misschien nét dat tikkeltje langer duren. En wie weet? Ik durf nog niet in een glazen bol kijken. Maar goed begonnen is duidelijk half gewonnen. Het was Belgian Dynamite daar in het verre Lapland. En dat staat nu reeds als een paal boven water.

Mathieu en Guillaume: De stilte doorbroken

Geplaatst in Music, On Stage door

Ze komen van ’t stad. Ze zijn ontzettend muzikaal. Maar wat enorm belangrijk is dat ze vooral ‘broers’ zijn. Internetgewijs wordt het nog een stukje sterker voor Mathieu en Guillaume. Want daar hebben ze zich omgedoopt tot ware troubabroers. Na een lange periode van stilte laten beide heren opnieuw van zich horen.  Akkoord, ze zijn de huismuzikanten van het populaire Radio 2-programma De Weekwatchers. Maar op eigen materiaal was het sinds Goldmund (2014) wachten. En dit tot nu …

Hun derde album ‘Plettenberg’ is klaar om op de wereld losgelaten te worden. De echte première van de theatertour ‘Als ik van u was’ is op 7 oktober in de Antwerpse Arenbergschouwburg. Maar om te tonen dat ze echt wel de stilte willen doorbroken, lanceren ze één week voordien hun album met een silent pop-upconcert. De beide broers treden op in de vitrine van Maurice Coffee Bar van Véronique Leysen. (Voor de niet-hipsters die deze tekst lezen:  te vinden onder de Antwerpse Boerentoren). Het concept is heel simpel. Voorbijgangers op straat krijgen een hoofdtelefoon om naar de nieuwe liedjes van beide heren te luisteren. Alvast een nobel initiatief om de stilte rond hun album te doorbreken. En toch …

Maar waar je pas echt stil van wordt, is het verhaal rond de titelsong ‘Plettenberg’. Twee jaar geleden verloor Guillaume een goede vriend in Zuid-Afrika. Om zijn verdriet een juiste plek te geven, reisde hij naar Zuid-Afrika af tot op  de plek van het ongeval: Plettenberg Bay. Daar vond hij de inspiratie voor het nummer. Stef Bos vulde de tekst aan met een Afrikaanse strofe. En de geboorte van Plettenberg was een feit. Wanneer je alle liedjes op het album beluistert, trek je snel één conclusie. Stuk voor stuk zijn het allemaal herkenbare en eerlijke verhalen over twijfelen, kiezen, winnen en verliezen. Kortom: verhalen uit de stilte van het leven gegrepen en die ieder van ons maar al te goed kent.

Fotocredits: M&G – Mathieu & Guillaume

De clubjes van Maureen: ‘Van Chiro tot Siska’s zetel’

Geplaatst in TV & Radio door

Maureen Vanherberghen is bezig aan een opmerkelijke opmars in medialand. Bij Q-music mag ze op zaterdagochtend van zich laten spreken. Ook op Ketnet en bij De Helden is ze een graag geziene gaste. Zes jaar geleden leerde ik Maureen kennen tijdens Idool 2011. Het Chiromeisje uit Hoegaarden kwam langs, zong en begon aan een nieuw leven. Een vierde plek was een bijzonder fraai resultaat. Beetje bij beetje timmerde ze aan haar nieuwe medialeven. Onder het motto: Rome is ook niet op één dag gebouwd. Nu zes jaar later bleek Idool 2011 een start te zijn van iets heel moois. De Chiro en bijhorende kampen zitten er al een poosje op. Maureen vindt beetje bij beetje haar weg toch in medialand. En toch … blijven clubjes centraal staan in het leven van Maureen.

Zo maakt Maureen ook deel uit van het Helden-clubje. Een knotsgekke bende, die geen enkele stunt schuwt. Inspired by de Chiro van weleer. Ook Chiromeisjes moeten over beken kunnen springen en kampen kunnen bouwen. Zo doen echte Helden het ook. Ook De Helden behoort tot het Clubjes-curriculum van Maureen.

En sinds maandag is Maureen ook de eigenaar van een trots geel jasje bij De Club (van Siska). Tine Embrechts speelde ze naar huis. In de befaamde ‘Mechelse’ zetel mag ze nu zitten in het mannenbastion van Siska. Met bijzonder fraai mannelijk gezelschap naast zich in de hoedanigheid van: Kamal Kharmach, Jelle Cleymans en Martin Heylen. Het leven zoals het is bij Maureen Vanherberghen. Van het éne clubje naar het andere. Van Chiro tot Siska’s Zetel. Maar het mooiste is dat ze haar stralende glimlach hierbij niet verliest, weliswaar.

fotocredits: © Management Maureen – JP Music

Davis Cup 2017: De snor huilt mee

Geplaatst in Sport door

Het is gebeurd. Voor de tweede keer op drie jaar heeft België zich geplaatst voor de finale van de Davis Cup Tennis. Mits ik een fan ben van Davis Cup-sfeertje vertoefde ik het voorbije weekend in Paleis 12. 3 dagen toptennis in een ronduit zinderende sfeer. Al vanaf het eerste moment werd het me duidelijk. Een aanloopmoment werd de spelers niet gegund. De oorzaak was een grote schare aan Australische supporters, die naar Brussel waren afgezakt. Hun missie was heel duidelijk. Ze wilden er een groot feestje van bouwen. Eén van hun opmerkelijkste fans sprong meteen in het oog.  Een vrij magere geblondeerde man met dito geblondeerde snor.  Kortom: de looks, die menig vrouw onder mijn lezers een auwtsj-moment zouden bezorgen. Maar de Australische snor had de conditie van een Duracell-konijn. Niet te stuiten in een marathonsessie tennis. Op de eerste dag was hij als fan zelfs na zeven uur topsport niet te stuiten. Waar bij mij de vermoeidheid toesloeg, gaf hij van jetje in de tribune.

Tijdens het dubbelspel zat ik niet in de buurt van de Australiërs. Ik zat in de nok van de benedentribune. Maar toen ik naar beneden keek, was het weer van dat. De ‘snor’ danste alsof het een lieve lust was. Hoe kan deze man dit in hemelsnaam zo lang volhouden? Drank mag dan wel des duivels zijn. Maar een dergelijk effect kan alcohol echt niet bieden.

Bij de derde dag werd het me duidelijk toen ik de Australische Fanatics zag. Ter info: Fanatics blijkt de naam van de Australische fans te zijn. De snor sprong meteen in het oog. Maar toen viel mijn oog plots op een quasi tweede identieke snor bij onze Australische vrienden. De snor bleek deel uit te maken van een identieke tweeling. Zo is het gemakkelijk om zo lang het beste van jezelf te geven. Je verdeelt gewoon de inspanningen als broers. En klaar is kees. Maar ach, het heeft niet mogen baten. België won met 3-2. Australië moest het onderspit delven. Toen ik uit de zaal ging, zag ik één van de twee snorren staan. Op het ritme van de beats verdronk hij zijn verdriet en huilde hij mee.

 

De naakte cake

Geplaatst in TV & Radio door

Je hebt zo van die dagen dat je eventjes je wenkbrauwen fronst wanneer je televisie kijkt. Dat had ik zondagavond een beetje toen ik tijdens de uitzending van Heel Holland Bakt een opmerkelijk nieuwe cake leerde kennen. Meer bepaald: de naakte cake. Ik geef grif toe dat mijn cakekennis niet ver reikt. Natuurlijk heb ik al wel eens een stukje cake geproefd. Gaande van een appelcake, chocoladecake tot een aardbeiencake. Van horen zeggen weet ik dat er ook wel eens een spacecake bestaat. Maar van een naakte cake had ik nooit eerder gehoord. Is dit een gat in mijn cultuur en ben ik vanaf nu geen hipster meer? Of is er meer aan de hand …

The naked chief , the naked truth … en Jelle Cleymans zijn liedje ‘Naakt doe ik de afwas’ ken ik wel. Maar hoe je een naakte cake zou moeten bakken? Ik zou er een grote bakencyclopedie moeten op naslaan en dan nog. Want de kunst van het naakte cake bakken tart wel degelijk mijn verbeelding. Joost mag het weten hoe men dit doet. Maar deze schrijver al helemaal niet. De Nederlandse bakkers wisten het wel. Dus het is bij deze bewezen: ik heb een gat in mijn gastronomische cultuur en mijn hipsterperiode is vanaf nu ook definitief voorbij. Want van een naakte cake had ik nooit eerder gehoord.

Maar ach, het zal mij worst wezen of ik nu weet wat een naakte cake is of niet. Ik had toch mijn aha-momentje van het weekend. En als ik u nu heb getriggerd om te ontdekken wat de naakte cake is, nodig ik u heel graag uit om eens Mister Google te raadplegen. Hij heeft daarvoor zoals bij vele vragen een kant en klaar antwoord op. En terwijl u zoekt, zal ik met plezier van mijn appelcake een lekker stukje proeven. En dat is met voorsprong mijn naakte waarheid.

The Voice van Vlaanderen: Het Habibi-momentje van Nabil

Geplaatst in Music, TV & Radio door

51 jaar oud en in een compleet ander land een nieuw leven starten. Je moet het maar doen. Laat staan dat je na amper anderhalf jaar in België deelneemt aan The Voice van Vlaanderen. Dit is de korte samenvatting van het verhaal van de Tunesische muzikant Nabil. Hij leefde in zijn moederland als muzikant. En met succes. Zo mocht hij al op tournee door Zuid-Afrika, Amerika, Italië, Libanon en nog vele andere landen. Alleen staken de aanslagen op het strand van Sousse stokken in de wielen. Sinds anderhalf jaar ruilde hij zijn moederland in voor een plekje in Hoogstraten.

Tijdens de Voice van Vlaanderen zorgde Nabil voor een primeur. Voor het eerst kwam er een artiest in het Arabisch auditie toen. Zijn liedjeskeuze viel op ‘Habibi (Ya Nour El Ain)’ van de Arabische artiest: Amr Diab. Weer iets bijgeleerd: Habibi betekent schatje in het Nederlands.  Wereldmuziek van de bovenste plank. Onder het toeziend oog van zijn ‘habibi’s’ : zijn drie dochters en zijn Nederlandse vrouw wist hij te scoren voor het Vlaamse publiek. Het gevolg liet zich kennen. Logischergewijs (en niet lepeltjes-gewijs) kwam hij terecht in Team Bart Peeters.

Op de sociale media regent het reacties over Nabils deelname. Jammer genoeg: al dan niet even positief. Maar zijn deelname heeft ergens wat weg van het Robby Longo-moment van enkele jaren geleden. Hij kwam met een countryrepertoire en een cowboyhoed auditie doen. Kijkend Vlaanderen wreef zich in de ogen. Wat komt een cowboy bij The Voice van Vlaanderen doen? Ook bij de coaches rees er twijfel. Eén coach is genoeg. Alleen Natalia geloofde in zijn kunnen. De rest van Robby’s verhaal is ondertussen geschiedenis. Robby kwam, zag en werd tweede.

Een uniek genre kan in een door popmuziek gedomineerde wereld wonderen verrichten. Unique selling proposition, niet waar. Of deze Nabil The Voice van Vlaanderen zal winnen, weet ik niet. Maar met coach Bart Peeters aan zijn zijde, heeft hij wel de juiste man op de juiste plek ontmoet. Kortweg gezegd: hij heeft zijn Habibi-momentje met beide handen gegrepen. En daar is het tenslotte om te doen.

Bekijk de videoclip van Nabils auditie:
https://vtm.be/the-voice-van-vlaanderen/nabil-bouwt-de-studio-om-tot-een-groot-volksfeest

De keuze van June Lima: Sevilla of De Panne

Geplaatst in News door

Een keuze maken in het leven maken is niet altijd even gemakkelijk. Maar toch wordt soms een beslissing ook voor jou genomen. Op 17 september is het voor heel wat jonge vrouwen D-Day.Vanuit elke Vlaamse hoek trekken dan heel wat mooie meisjes naar zee om in De Panne te strijden om enkele regionale titels in de Miss België-verkiezing te bemachtigen. Eén van hen is de 18-jarige communicatiestudente June Lima uit Tielrode. Sinds één jaar heeft ze Antwerpen ingeruild voor een stekje in Oost-Vlaanderen. En nu waagt ze zich al aan de zoektocht naar ’s lands mooiste. Voor June staat er nog meer op het spel dan het kroontje van haar nieuwe provincie. Ze koestert namelijk het plan om na Miss Oost-Vlaanderen voor drie weken naar Sevilla te trekken op Erasmus. Alleen hangt alles af van de resultaten in het Plopsa Theater.  Wanneer June zich plaatst voor Miss België, wordt het een ticketje De Panne en gaat de trip naar Sevilla even in de ijskast. Duidelijker wordt het plan van June Lima niet. Het wordt Sevilla of De Panne.

Haar Missenverhaal begon op een barbecue. De bompa des huizes was danig gecharmeerd door de schoonheid van zijn kleindochter. Hij suggereerde haar dat ze Miss België eens moest proberen. Tenslotte was zij al in zijn hartje de mooiste Miss van het land. Of bompa’s altijd gelijk hebben, laat June in het midden. Maar ze heeft de goede raad van bompa toch maar mooi opgevolgd. Tot nu toe omschrijft ze haar verhaal bij Miss Oost-Vlaanderen als een bijzonder leuke ervaring. Het hoeft voor haar niet te stoppen na De Panne. June ziet het wel zitten om begin januari nog eens terug te keren naar het land van Kabouter Plop en Samson. Duidelijker kan haar toekomstplan voor de komende maanden niet meer zijn.  Het wordt Sevilla of De Panne.

Ze heeft een naam, die straalt van exotisme. Maar dat heeft met haar grootouders te maken. Haar andere pa is afkomstig uit Kaapverdië. Spaans speelt een belangrijke rol in haar familie. Net daarom wil ze van de Sevilla-ervaring zeker proeven. Alleen is de lokroep van De Panne zeker even groot. Het lot zal beslissen. Na 17 september wordt de keuze van June Lima er wellicht een pak eenvoudiger op. U weet het alvast. Voor haar blijven er nog twee opties over: Sevilla of De Panne. To be continued …

Foto: Miss Belgium.be

Grain in de botercrème versus frambozen in de fraisier

Geplaatst in TV & Radio door

De grain … Kijkend Vlaanderen leerde dit begrip kennen tijdens The Voice van Vlaanderen. Coach Alex Callier sloeg er iedereen – die het wou weten – mee rond hun oren. Alleen werd de beruchte ‘stemkorrel’ van het Hooverphonic-boegbeeld tijdens het vijfde seizoen begraven. Toen Alex Callier opnieuw zijn opwachting maakte, zocht hij naar ontroering en geen grain meer. Het was alleen buiten de waard gerekend. Amper één week na de start van The Voice van Vlaanderen komt het beruchte Alex Callier-woordje terug om de hoek piepen. En meer bepaald in een bakprogramma. Toen de jury het spektakelstuk van ‘dramaqueen’ Valerie moest beoordelen, proefde Herman Van Dender een suikerkorrel in haar crème au beurre. Het lokte bij haar de gevatte  reactie uit : ‘een grain in de botercrème’ uit.  Een welgemeende felicitatie voor de comeback van het jaar in het televisieseizoen.

Ook Dirk zorgde voor een opvallend moment tijdens de technische proef. Hij maakte zijn fraisier met een vulling vol frambozen. Het leverde hem een exit op in de derde uitzending van Bake Off Vlaanderen. Maar hij had zich zichtbaar geamuseerd en dat was het belangrijkste.

Maar het wordt me nu steeds duidelijker. Bakken is zoals het leven. Kortom met vallen en opstaan. Daar kunnen geen grain in de botercrème of frambozen in de fraisier iets aan veranderen. Of heeft u daar soms twijfels over? Ik alvast niet.

Foto: Jan Liekens