Meer dan ooit zijn regionale verhalen belangrijk in onze maatschappij. Wat dichtbij huis gebeurt, fascineert de mensen meer dan ooit. Op de sociale media heb je het succesvolle verhaal rond Facebookpagina’s in de stijl van: ‘Gij zijt van Mechelen’ en ‘Elzestraat Leeft’. In het verlengde bracht theaterhuis ARSENAAL/LAZARUS het opmerkelijke project: “The Life of Mechelen’.
Mechelaars van allerlei pluimage (geslacht, nationaliteit, leeftijd) hebben zich verenigd in een waar stadsgezelschap. Met intensieve coaching door Willy Thomas, dramaturge Sarah Eisa en Jonas De Smet hebben ze de voorstelling The Life of Mechelen op poten gezet. Het begin van 8 voorstellingen (vier jaar lang twee voorstellingen per jaar). In deze voorstelling worden verhalen van Mechelaars over een bepaalde levensfase in een theatervoorstelling gegoten. Het eerste deel dat toepasselijk Het Prille Begin als titel heeft ging afgelopen zaterdag in première.
Tijdens de première viel het meteen op. De authenticiteit spat van de leden van het Stadsgezelschap af. Verhalen met een lach en een traan ontroeren de bomvolle zaal als geen ander. Ouderdomsdeken Leo, die een slow danst op de tonen van Klein Klein Kleuterken. Een fantastisch emo-moment om u tegen te zeggen. De makers van ARSENAAL/LAZARUS hebben een gedurfd project op poten gezet. Met niet-acteurs een voorstelling van een kleine 2 uur maken is geen lachertje. Je moet mensen uit hun comfortzone halen. En toch … is The Life of Mechelen een project dat heel vele harten van Mechelaars (en ver daarbuiten) kan beroeren.
Akkoord, er zijn nog werkpunten in heel het verhaal. De gesproken bandfragmenten misten een beetje hun doel. Maar ach, met heel veel plezier wil ik dit met de mantel der liefde bedekken. Op school hebben we allemaal geleerd dat Rome niet op één dag is gebouwd. In Mechelen geldt hetzelfde voor de Sint-Romboutstoren. Naar mijn gevoel duurt het echt niet lang meer dat ze hun weg in het Mechelse theaterlandschap hebben gevonden. Dit Stadsgezelschap kan en zal alleen maar groeien.