De Antwerpse Sleeping Beauty

Met het klassieke meesterwerk ‘Sleeping Beauty’ bedient Music Hall Classics de balletliefhebbers op hun wenken, want de ‘Sleeping Beauty’ die in mei 2019 in Stadsschouwburg Antwerpen wordt gepresenteerd, is er één zoals het hoort: met topdansers in een sprookjesachtige enscenering.

Het ballet ‘Sleeping Beauty’, met een zwierige partituur van Pjotr Iljitsj Tchaikovksy, is een prachtig voorbeeld van het klassieke ballet aan het einde van de 19de eeuw. Het groeide uit tot één van de allerbekendste balletten en staat nog steeds op het repertoire van alle toonaangevende gezelschappen. ‘Sleeping Beauty’ laat dansers toe op hun hoogste niveau te dansen. De schitterende decors en kostuums, samen met het onverwoestbare verhaal, zorgen voor een onvergetelijk spektakel voor de hele familie.

Op 9, 10, 11 en 12 mei 2019 strijkt de sprookjesachtige balletvoorstelling ‘Sleeping Beauty’ neer in Stadsschouwburg Antwerpen, en kan het publiek komen ontdekken of de slapende prinses ook in deze versie ontwaakt door de liefdeskus van haar prins. Tickets & info: www.30jaarmusichall.be

Het verhaal
Gebaseerd op het sprookje ‘Sleeping Beauty’ of ‘Doornroosje’ van Charles Perrault, vertelt het ballet het verhaal van prinses Aurora. Zij krijgt op haar doopfeest de magische zegen van alle feeën van het koninkrijk, onder hen de Seringenfee. Ze spreken hun wensen uit en die moeten verzekeren dat de prinses opgroeit tot de mooiste vrouw, de meest sierlijke danseres, de allerzoetste zangeres en de schitterendste muzikant.

Het vrolijke feest wordt echter onderbroken door de komst van de slechte fee Carabosse, die boos is omdat ze niet werd uitgenodigd. Carabosse rekent af met de ceremoniemeester, maar daarmee is haar woede niet gekoeld. Ze vervloekt prinses Aurora: het meisje zal zich op haar zestiende verjaardag prikken aan een spoel en sterven. Carabosse verdwijnt en laat de aanwezigen diep geschokt achter. De Seringenfee, die haar geschenk nog niet had gegeven, kan de vloek van Carabosse alleen maar verzachten: de prinses zal niet sterven maar honderd jaar slapen. Alleen de liefdeskus van een prins kan haar weer doen ontwaken.

Praktisch
‘Sleeping Beauty’
Stadsschouwburg Antwerpen
Donderdag 9 mei 2019 – 20u00
Vrijdag 10 mei 2019 – 20u00
Zaterdag 11 mei 2019 – 20u00
Zondag 12 mei 2019 – 15u00
Tickets & info: www.30jaarmusichall.be 

De Scout in Sven De Ridder

Deze zomer van 2019 wordt er ééntje van de Scouts in Theater Elckerlyc. Verantwoordelijken hiervoor zijn de dames en heren van de Sven De Ridder Company. Met hun ‘Whofunit’ De Scouts Forever palmen zij het theater in. Vooral Sven De Ridder ziet de wereld van de scouts helemaal zitten. ‘Mijn ervaring met de Scouts is 0,0%”, glimlacht Sven. “Vroeger ging ik ’s zondags veel liever naar de cinema dan me te engageren voor een jeugdbeweging. Ik laat me tijdens dit project vooral leiden door mijn collega Brik. Hij heeft het hele Scouts-traject achter de rug. Zo kan hij uren verhalen vertellen over wat hij allemaal heeft meegemaakt.  Tijdens  de periode van De Crème Glace-Oorlog waren we aan het brainstormen over ons tweede zomerstuk. Toen kwam bij mij het idee om de Scouts centraal te zetten. Dan zijn we beginnen werken aan dit stuk. Zo ontstond ‘De Scouts Forever’.  Persoonlijk zit ik al helemaal in mijn personage. Ik ben een beetje de angsthaas van de groep. Er gebeurt van alles met mij en dat zal je in het verhaal wel zien. Het leuke van deze groep acteurs is dat we elkaar in het echte leven ook heel goed kennen. Op theatervlak gaat dit zich alleen maar vertalen in een hechte groep op het podium. Zoals het bij de Scouts hoort te zijn.”

Motorbende
Als acteur mag Sven zich onderdompelen in een hele nieuwe wereld. “En dat maakt het net zo leuk. Ik was ook nooit bij een motorbende. Maar toch mocht ik tijdens Bowling Balls met de motor leren rijden. Ook de Scouts is nieuw voor mij. Maar ik duik met plezier in deze wereld. Dat is net het leuke van onze job als acteur. Want het plezante ervan is dat je van elke wereld een keertje mag proeven. Wie zegt daar nu neen tegen?”

Waterdrager
Leen Dendievel noemde het stuk tijdens de persvoorstelling al lachend een ‘Whofunit’. ‘Tja, het is een kruising tussen een whodunit en een komedie. Maar de lach blijft overheersend. De Scouts Forever ligt in de lijn van onze vorig stukken. Er is iets gebeurd 25 jaar geleden dat de opperleider van toen nu eindelijk wil opgelost zien. Er hangt ook een hele waas van mysterie rond. Maar het decor gaat hoedanook impressionant zijn. Al de badges op onze uniformen kloppen met het personage. Zo ben ik de waterdrager. Noem het maar de knecht van het gezelschap.”

Meer info over de ticketverkoop van De Scouts Forever:
https://www.svenderiddercompany.be/

Nog meer foto’s van de persvoorstelling kan u vinden via:
https://goo.gl/GFmqHZ

Foto: Jan Liekens

Voor een kusje van een Spider Woman

Op een zaterdagavond durft een mens wel eens in te dommelen. Alleen afgelopen zaterdag was ik ineens wakker toen ik via de Sociale Media de affiche van Kiss of the Spider Woman zag passeren. Er stond namelijk een oude bekende op de cover te pronken. Alyssa Luypaert, finaliste bij Idool 2011, mag de rol van het spinnenvrouwtje spelen in de gelijknamige musical. Alyssa, potjandorie, … hoe jonge meisjes hun weg in de showbizzwereld duidelijk weten te vinden.

David Hasselhoff was er tijdens de Idoolperiode quasi zeker van. ‘Van deze meid ga je nog horen’. En tja, het heeft een opleiding in Tilburg en een singletje gekost. 8 jaar bloed, zweet en tranen. Maar daar is ze. In 2019 staat ze in de eerste weken van september op het podium in het Antwerpse Fakkeltheater.

Tja, het is al een eeuwigheid geleden dat ik Alyssa nog gezien heb. Ik was ooit eens te gast op de Harry Potter-expositie, waar zij een rolletje vertolkte. Maar ze had toen net haar vrije dag. Damned. Maar één van de opmerkelijkste uitstapjes dat ik ooit met het haar deed, was een bezoekje aan een Brussels Indianenmuseum. Best wel gezellig . Maar zou dat nu nog lukken? Want met de rol van een Spider Woman in het vooruitzicht, moet ik als een echte ‘Spiderman’ op de muren kunnen klauteren om haar te volgen. Ach ja, for a Kiss of the Spider Woman moet een mens wat over hebben. Of niet soms?

Productie: Inteam Producties – begin september in het Antwerpse Fakkeltheater

Fotobron: Inteam Producties

Romeo & Julia met een Buurtpolitie-touch

Op 13 februari kent Romeo & Julia een première. Opvallend is dat er een snuifje Buurtpolitie in deze theaterklassieker te bespeuren valt. Peter Schoenaerts is de dagelijkse leider van ‘Theater van A tot Z’,  het theatergezelschap achter deze voorstelling. En hij kon zijn Buurtpolitie-vriend Willy Herremans (alias de Commissaris) strikken.  Er staan voorstellingen in heel het land op de agenda.  Meer info kan je vinden op : www.theateraz.be

Romeo & Julia – historisch

Romeo en Julia zijn verliefd. Hun families haten elkaar. Romeo kiest voor Julia. Julia kiest voor Romeo. En nu?

In 2006 creëerde Fast Forward een amateurproductie van ‘Romeo en Julia’, speciaal voor anderstaligen die Nederlands leren. Het werd een groot succes. In het hele land kon het gezelschap voor volle zalen optreden. Op het provinciaal toneeltoernooi van Vlaams-Brabant belandde de voorstelling in de categorie ‘uitmuntendheid’. Sindsdien ging er geen jaar voorbij of er vroeg wel iemand wanneer ‘Romeo en Julia’ weer eens zou worden opgevoerd.

Nu, 13 jaar later, brengt ‘Theater van A tot Z’ (ontstaan uit Fast Forward) het stuk eindelijk terug tot leven, deze keer met professionele acteurs. Het creatieve team van de originele productie werkt opnieuw samen: Peter Schoenaerts schreef de tekst, Dirk Van Vaerenbergh regisseert.

‘Romeo en Julia’ is geschikt voor anderstalige tieners en volwassenen die Nederlands leren, maar is ook een ideale gelegendheid om Nederlandstaligen met William Shakespeare te laten kennismaken. Kernwoorden van deze tijdloze voorstelling: speels, wervelend, ontroerend. Dit stuk belooft een knaller te worden.

Romeo & Julia – cast & crew

Peter Schoenaerts (auteur) studeerde Taal en Letterkunde (Nederlands en Engels) aan de KU Leuven en volgde een acteeropleiding aan de American Academy of Dramatic Arts in New York. Hij gaf les aan het Instituut voor Levende Talen in Leuven en schreef mee aan verscheidene Nederlandse taalmethodes en publicaties. Daarnaast werkte Peter als eindredacteur bij het weekblad HUMO en als expert Nederlands als vreemde taal bij de Taalunie. Tegenwoordig acteert en regisseert hij vooral, en is hij dagelijks leider van ‘Theater van A tot Z’.

Dirk Van Vaerenbergh (regisseur) studeerde Zweeds aan de universiteit en Drama aan het Conservatorium van Gent. Hij speelde en zong o.a. in ‘Company’, ‘Kuifje en de Zonnetempel’, ‘De Paradijsvogels’, ‘Amadeus’, ‘In het Witte Paard’, ‘Daens’, ‘Ben X’ en ‘Pauline en Paulette’. Bij Ensemble Leporello speelde hij in ‘Macbethbranding’, ‘Hoe het varken aan zijn krulstaart kwam’ en ‘Fool for Love’. Hij reisde de wereld rond met ‘Gardenia’ van Les Ballets C. de la B. In 2019 regisseert hij ook NerO, een opera voor kinderen. Op tv is hij te zien als Kamiel in de serie ‘Prinsessia’ van Studio 100.

Elias Bosmans (Romeo) studeerde in 2018 af aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen waar hij zijn master acteren behaalde. Op het conservatorium kreeg hij les van o.a. Frank Focketyn, Sara De Roo en Luc Perceval. Na zijn opleiding ging hij meteen aan de slag met zijn theatercollectief ‘Il Brigata’; ze maakten hun eerste voorstelling ‘Dag 2: Jonestown’. Elias speelde mee in diverse kortfilms. De meest recente, ‘Tussen nu en morgen’, was op Canvas (VRT) te zien.

Pieter Casteleyn (Paris/Tybalt) studeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. Tijdens zijn opleiding liep hij stage in de producties ’14-18’, ‘Assepoester’, Het tamelijk ware verhaal’ en ‘Ons kent ons’. Nadat hij was afgestudeerd trok Pieter een jaar naar Duitsland, waar hij speelde in ‘Love Never Dies’. In België was hij daarna te zien in ‘Chaplin’, ‘The Rocky Horror Show’, ‘Slisse en Cesar’, ‘Arthur, of hoe je Koning kan worden’ en ’40-45’. Daarnaast speelt Pieter ook in de Ketnet-reeks ‘Campus 12’ en zingt hij als achtergrondzanger bij Helmut Lotti.

Charline Catrysse (Angelica) studeerde aan de Frank Sanders Akademie voor Musicaltheater in Amsterdam. Ze speelde onder andere in de musicals ‘Dans der vampieren’, ‘Oliver!’, ‘Fiddler on the Roof’, ‘Pauline & Paulette’, ‘Roodkapje’, ‘Hans en Grietje’ en ‘Scrooge’. Charline is ook poppenspeelster in de voorstelling ‘Nellie & Cezar’. Naast het podium is ze mama, doet ze stemmenwerk voor tekenfilms en commercials en is ze docente drama/woord.

Jorka Decroubele (Claudia, moeder van Julia) ging na haar opleiding entertainment op de Showbizzschool in Oostende toneel volgen aan de Studio Herman Teirlinck. Daar ontmoette ze Eva De Roovere. Jorka heeft diverse gastrollen gespeeld in tv-series en kortfilms. In het theater maakte ze verscheidene kinder- en jeugdvoorstellingen; ze werkte samen met Les Ballets C de la B en theatergroep Fast Forward. Jorka is erg actief als stemactrice en geluidsartiest. Ze spendeert heel wat tijd in de studio, onder andere voor reclamespots en tekenfilms. Je kent haar stem misschien als ‘Uki’ of uit ‘Mijn ridder en ik’.

Willy Herremans (vader Lorenzo) volgde zijn theateropleiding bij De Kleine Academie (Brussel – Luc De Smet). Hij is al meer dan 25 jaar verbonden aan het Aalsterse gezelschap Pact, waar hij speelde in o.a. ‘Angels in America’ en ‘Zomergasten’. In november 2015 vertolkte Willy de rol van Intendant in ‘Caligula’ bij het Toneelhuis en in september 2018 was hij te zien als Koning Hendrik VI in ’Ten Oorlog’ bij Compagnie Gardavoe. Willy speelde gastrollen in ‘Familie’ (VTM), ‘Dokters’ (VTM), ‘Oei Jacques’ (VRT) en ‘Kurt & Co’ (VRT). Sinds februari 2014 is hij commissaris Roger Berckmans in de populaire VTM-serie ‘De Buurtpolitie’.

Liesbeth Roose (Julia) studeerde musical aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. Ze speelde in musicals als ‘Assepoester, het tamelijk ware verhaal’, ‘Beauty and the Beast’, ‘Bloodbrothers’ en ‘40-45’. Daarnaast was Liesbeth te zien in ‘De Reuzenperzik’ (Theater Uitgezonderd), de zomerse revues in Kusttheater ’t Colisée en in het chansonproject ‘Ze liefden nog lang’. Op tv vertokte ze rollen in ‘De regel van Dries’ (Ketnet) en in ‘Gevoel voor tumor’ (VRT). Liesbeth spreekt ook stemmetjes in voor tekenfilms en is achtergrondzangeres bij Helmut Lotti. In 2018 stelde ze haar eerste eigen muzikale project voor: Betty And The Band.

Gregory Van Damme (Mercutio/Andrei, vader van Julia) studeerde woordkunst en drama. Na zijn studie begon hij meteen met theater- en televisiewerk. Zo stond hij op de planken in ‘Rooie Danny’, ‘Slisse & Cesar’, ‘Hikikomori Fever’, ‘Hotel Hallo’ en ‘Tiresias’. Op de televisie was Gregory o.a. te zien in ‘Aspe’ (VTM), ‘Familie’ (VTM), ‘Thuis’ (VRT), ‘Rox’ (Ketnet) en ‘Binnenstebuiten’ (VTM), maar hij is vooral bekend van zijn rol als Gringo Van Den Broecke in ‘Amika’ (Ketnet).

Foto: Theater van A tot Z

 

Theaterreview: Mie Mossel (Take Twee Producties)

Master of Ceremony Ben Bervoets was bijna zijn tel kwijt toen hij het voorwoordje deed aan het publiek in de Kelder van het Fakkeltheater. Want ja, het gaat als een trein vooruit bij de heren van Take Twee Producties. Mie Mossel is reeds hun vierde productie, die ze dit theaterseizoen op het Antwerpse publiek loslaten.

Mie Mossel was een stevige vrouw met een grote klep, die jarenlang een vistoer had. Waar anderen dit deden met paard en kar, trok zij zelf haar viskar voort in weer en wind. Door brute pech brandde ooit haar kot af en kwam ze ‘gelukkig’ terecht bij enkele ‘brave’ mensen van het Antwerpse Schipperskwartier, die haar onvoorwaardelijk onderdak gaven. Ze droomde ervan ooit ergens een klein eethuisje te kunnen openen, maar door het ontbreken van de nodige financiële middelen (zeg maar: centen) werd deze droom op de lange baan geschoven. Maar misschien is er hoop…?

Mie Mossel wordt door de makers van Take Twee Producties ondergebracht onder de noemer ‘Volkse komedie’. En ja, vooraleer ik alle banbliksems op mij neer krijg. Natuurlijk heeft volks theater ook zijn plaats in het culturele landschap. Ik ben de laatste mens op deze aardkloot, om dit te ontkennen. Natuurlijk mag men zich gelukkig prijzen dat er heel wat enthousiaste mensen zijn, die hun vrije uurtjes spenderen om zich volop aan deze vorm van theater te smijten. Qua enthousiasme zal je me zeker niet horen klagen over de heren van Take Twee Producties. Verre van zelfs.

Alleen moeten de makers duidelijk waken over de verhaallijnen. ‘Volkse komedie’ is misschien een verkeerde omschrijving voor Mie Mossel. Mie Mossel is het bekijken veeleer een tragikomedie met een injectie van extra komische elementen om tot de noemer ‘Volkse komedie’ te komen. Slecht gedaan, neen …. En toch borrelt bij mij diep vanbinnen of in dit stuk niet beter de keuze werd gemaakt voor één degelijke tragikomedie. Nu lijkt het wel of er twee genres door elkaar verweven zijn. Enerzijds de ‘plattere humor’, en anderzijds bij momenten de wat emotionelere verhaallijnen met een goed spelende Linda Van Heeswijk als Mie Mossel. By the way: Ook een eervolle vermelding voor Charlotte De Leeuw, die haar OCMW-vrouwtje staat in haar debuut bij Take Twee Producties.

Om het kort en krachtig te omschrijven. Voor en na de voorstelling hoorde ik liedjes van de Strangers door de boksen spelen. Als mijn muzikale geheugen me niet in de steek laat , hoort het liedje ‘Eieren of Joeng’ tot hun repertoire. Dat vat eigenlijk heel het Mie Mossel-verhaal samen. Zonder boe of ba. Volks theater, waar de liefhebbers zeker hun weg naar toe weten te vinden. Niet meer, niet minder. Maar een theatermaker hoeft niet altijd voor een omelet met spekjes te kiezen, wanneer hij zijn zalen met de juiste keuzes kan vol lopen. Kiezen tussen Eieren of Joeng is per definitie daarom ook niet verliezen.

Meer info kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Foto’s: Jan Liekens

 

Theaterreview: La Musica II (De Spelerij)

Regisseur Paula Bangels liet met De Spelerij La Musica II op theaterminnend Vlaanderen los. Ze koos voor drie acteurs om dit stuk te brengen. David Cantens momenteel te zien in Familie en De Luizenmoeder (voorheen ook in Marsman en Nieuw Texas ) en Katrien De Becker, actrice in huis nemen de rollen op zich van het ex-koppel dat elkaar ontmoet op de dag dat ze hun scheiding ondertekenen. Wat volgt is een zinderend verhaal waar de liefde in haar puurste, mooiste en gruwelijkste vorm getoond wordt. Paula Bangels vroeg Udo om de derde acteur te zijn en het verhaal te versterken met zijn live-muziek. Want La Musica II is een verhaal over loslaten om te kunnen liefhebben. Over afscheid en de onmogelijkheid daarvan.

Wie een bezoekje brengt aan La Musica II, kan er niet naast kijken. La Musica II is een verhaal dat door merg en been gaat. Omschrijf het maar gerust als een theaterstuk dat zelfs tot uren na de voorstelling nazindert. Ja, ik heb mezelf er ook op betrapt dat ik met de minzame grijsaard naast mij zelfs onderweg naar huis aan het brainstormen was over hoe bepaalde puzzelstukjes van het verhaal in elkaar vloeien. Deed men het bewust dat de spreektoon op bepaalde momenten stiller werd en de muziek overheersend of net niet? Zulke voorbeelden illustreren maar al te goed hoe veel aandacht er werd besteed aan de kleinste details. La Musica II valt niet onder de noemer mainstream theater Veeleer theater met een ware smoel. De lat ligt ten huize Bangels blijkbaar vrij hoog. Dat heb ik tijdens mijn ontmaagding bij De Spelerij maar al te goed gemerkt. Tenslotte was La Musica II voor mij de eerste keer dat ik bij dit theatergezelschap een kijkje kwam nemen. De acteurs vertellen hun verhaal enkel en alleen met de stem, zonder enige versterking qua microfoon. En dat  brengt risico’s met zich mee. Want deze voorstelling zal er telkens anders uitzien naar gelang het uitzicht van de zaal. Hoedanook blijft het een challenge van formaat voor elke acteur om dit tot een goed einde te brengen. De zaal moet immers muisstil zijn voor de verstaanbaarheid. En daar worstelde vooral David Cantens zo nu en dan mee. Toch blijft het topsport zoals je het nog veel te weinig ziet op het podium; die Katrien De Becker en David Cantens moeten bedrijven.  Theater zoals men op het conservatorium ingepompt krijgt. Bovendien is het idee om Udo als derde acteur/muzikant op het podium te plaatsen goud waard. De minzame bard beschikt over een gouden paar stembanden. Dat bewijst hij tijdens La Musica II nogmaals.

La Musica II is een theatervorm, die alle lof van de wereld over zich heen mag krijgen. De Spelerij verlaat de platgetreden paden en probeert met nieuwe impulsen iets moois neer te zetten. La Musica II is een voorstelling, die vooral week na week zal groeien. Daar bestaat geen enkele twijfel over. Boven de wieg van deze boreling zou ik zeggen: ‘Het is geen mooi kindje, maar een schoontje’.

Meer info kan u vinden op:
https://www.despelerij.be/

Gezien op 7/2/2019 in Fakkeltheater (Rode Zaal)

Foto: Jan Liekens

Carolientje en Kapitein Snorrebaard – anno 2019

Tijdens de première van La Musica II van De Spelerij waren er tal van VIPS naar de Rode Zaal van het Fakkeltheater afgezakt. Onder hen spotten we vader en dochter Paul & Ann Ricour, die een uitje naar de Scheldestad maakten. In mijn collectief geheugen staat Paul Ricour vooral bekend als Polleke van Merlina alias de man met zijn onafscheidelijke parafiks. Ann Ricour is zijn trotse dochter.  Zij raakte onder andere bekend als de schaduwfiguur van Tik Tak. Beiden waren samen op het televisiescherm te zien in de succesvolle jeugdreeks Carolientje en Kapitein Snorrebaard. De jonge generatie onder mijn lezers fronsen misschien nu hun wenkbrauwen. Tenslotte lijkt het al een teletijdmachine van ons verwijderd. Maar in 2019 zien vader en dochter het nog altijd zitten om voor de lens van een fotograaf te poseren. Waar de première van La Musica II toch niet allemaal goed voor is.

Foto: Jan Liekens