Gremlins strike back: de filmpodcast van Sven De Ridder & Friends

Eén van de media-verhalen van deze week kwam uit Wat een Dag! Sven De Ridder vertelde tot veler verbazing dat hij een opname had voor zijn filmpodcast Gremlins Strike Back. Een podcast, die Sven samen maakt met twee vrienden en die bijna geruisloos door het universum zoeft. En dit al bijna honderd afleveringen lang.

U kan de podcast beluisteren via:
https://podcasts.apple.com/us/podcast/gremlins-strike-back/id1080206329

Foto: Jan Liekens

Filmreview: Torpedo (A-Team Productions / Independent Films)

Met Torpedo heeft Vlaanderen een opmerkelijke oorlogsfilm in de bioscoop lopen. Het grote debuut van Sven Huybrechts (zoon van … ) vertelt het verhaal van een bende Vlaamse rebellen uit 1943 met een geheime opdracht. Ze moeten met een gekaapte Duitse U-Boot van Congo naar de Verenigde Staten varen met aan boord een cargo waarmee de geallieerden de oorlog wel eens zouden kunnen winnen.

Eerlijk is eerlijk. Een film zoals Torpedo hebben we van Vlaamse makelij nog niet zo vaak in de bioscoop gezien. Het siert regisseur Sven Huybrechts dat hij met een minimum aan budget aan een dergelijke productie durft te beginnen. Want de rechtstreekse concurrenten van Torpedo bevinden zich vooral in het buitenland. Alle lof van de wereld om een dergelijke productie op poten te zetten. Maar Torpedo is en blijft vooral een genrefilm, waarbij je niet verder hoeft te kijken dan je neus lang is. Wie naar Torpedo gaat kijken en hoopt op een realistisch en historisch correcte film zonder enige vorm van clichés, is er aan voor de moeite.

Toen ik de film in de bioscoop bekeek, had ik na vijf minuten het gevoel dat ik naar een kruisbestuiving zat te kijken tussen het A-Team, MacGyver en een oorlogsfilm. Een genrefilm pur sang, waarbij je niet te veel hoeft na te denken. Kortom: Een film waarvan jonge Vlaamse acteurs en regisseurs alleen maar dromen om dit ooit te mogen maken. Schier onmogelijk geacht in Vlaanderen, maar dromen zijn duidelijk geen bedrog. Want de film loopt nu. Sven Huybrechts strikte een topcast met onder andere Koen De Bouw, Sven De Ridder, Robrecht Vanden Thoren, Gilles De Schryver en Bert Haelvoet en als enige (maar uitstekende) vrouwelijke hoofdrolspeelster, die haar mannetje meer dan degelijke staat Ella-June Henrard.

Met de film Torpedo wordt met scherp geschoten in de cinema. Wellicht raakt deze munitie meer dan ooit zijn doel.

Foto: A Team Productions / Independent Film Producties

De eeuwige dromer in Willy Sommers

Willy Sommers toert al 5 jaar langs onze Vlaamse culturele centra met z’n programma ‘Het Erfgoed van…’, een programma dat na al die jaren nog steeds enorm aanslaat bij het publiek en waarvan het succes keer op keer bewijst dat de Vlaming het oude repertoire van Willy maar al te graag blijft omarmen.

Het aanhoudende succes van deze theatertour heeft Willy geprikkeld om op zoek te gaan naar ‘Het Erfgoed’ waarnaar hij zelf zou willen gaan luisteren en dat bracht hem uiteindelijk terug bij z’n eigen roots. Willy begon z’n carrière destijds bij The Yeats, een coverband die werd opgericht in 1969. De nieuwe wereld die voor de jonge Willy De Gieter openging tijdens dat eerste jaar op de podia heeft vanzelfsprekend een blijvende indruk nagelaten op de man. Toen Willy eerder vorig jaar begon na te denken over een nieuw album en een thema daarvoor was de link voor hem dan ook snel gelegd.

Willy ging opnieuw grasduinen in het coverrepertoire van The Yeats van het jaar 1969, dook met heel wat muzikale bagage uit 1969 en ideeën de studio in… en het resultaat werd een album vol nostalgische popmuziek! De ‘sultan van Pukkelpop’ wil er z’n jonge fans maar al te graag mee laten kennismaken met de popmuziek die dit jaar exact 50 jaar geleden uitgebracht werd en die destijds niet alleen op Willy een diepe indruk heeft gemaakt, maar ook de hele muziekindustrie blijvend heeft veranderd.

Op het album zelf is het nog even wachten tot 23 augustus maar de eerste single ‘Eeuwige Dromers’ is een feit. Een uiterst geslaagde en eigentijdse bewerking, uiteraard in het Nederlands, van ‘Daydream Believer’ van The Monkees.

De single is verkrijgbaar als digitale download en via streaming en zal uiteraard in augustus ook terug te vinden zijn op de tracklisting van Willy’s nieuwe album ‘Sommers of 69’.

Bron: CNR Records

 

Drie zusjes

Het Schlagerfeest Londerzeel is één van de grootste schlagerfestivals van het land. Voor de gelegenheid was er bijzonder fraai volk aanwezig op de editie van 2018. Zo werden drie schoonheden uit Oost-Vlaanderen en Antwerpen gespot. Julie Boone, Laura Oliveira Granja en Aline Elsermans brachten immers een bezoekje. En het viel meteen op toen ze voor de lens van de fotograaf poseerden. Hun outfit was zodanig op elkaar afgestemd dat het wel net zusjes leken, die samen op uitstap gingen. Om in de kijker te komen en te blijven zijn er duidelijk verenigde krachten nodig. Het JLA-team begreep dit maar al te goed.

Foto: Guido De Meyer

Halloweenweek op ZES!

Sidder en beef, want ZES staat in de herfstvakantie volledig in het teken van Halloween. De liefhebbers krijgen op vijf dagen tijd maar liefst tien huiveringwekkende horrorfilms voorgeschoteld. Elke dag staan er telkens twee films op het programma. Zo zijn er onder meer drie tv-premières om op te griezelen: The Gallows (30/10), Annabelle (31/10) en The Apparition (1/11). Ook de ‘Halloween’-klassiekers ontbreken niet op de lijst.

Maandag 29 oktober

Final Destination
Friday The 13th

Dinsdag 30 oktober:

tv-première van The Gallow
Halloween II

Woensdag 31 oktober:

tv-première van Annabelle
Halloween III: Season of the Witch

Donderdag 1 november:

tv-première van The Apparition
Hallowoon IV: The Return of Michael Myers

Vrijdag 2 november:

Hansel & Gretel: Witch Hunters
Halloween V: The Revenge of Michael Myers

Recensie: Patser

In de hitparade van regisseurs stijgen Adil El Arbi en Bilall Fallah als een komeet de lucht in. Ook hun derde film is een schot in de roos. De filmzalen lopen goed vol voor Patser. Daarnaast is hun ticketje Hollywood reeds geboekt voor de regie van Bad Boys. Ook ik had trek in een namiddagje Patsergedrag. Dus ik trok naar de bioscoop om de derde film van deze nieuwbakken ‘Bad Boys’ van de Belgische cinema te bekijken. Vanaf de eerste seconde is het duidelijk. Patser is opnieuw een film in de stijl van Image en Black. Creatief en absoluut on-Belgisch te noemen.

Met Patser bewijzen Adil El Arbi en Bilall Fallah te weten wat er leeft bij de jonge generatie onder ons. Door hun samenwerking met enkele Nederlandse rappers zoals Boef en Ali B en de wereldberoemde dj’s Dimitri Vegas en Like Mike vindt Patser ook zijn weg in de hitparade. Crossmediale film. En zo hoort het ook te zijn.

Matteo Simoni zal het me absoluut niet kwalijk nemen, wanneer ik dit schrijf. Maar Ali B kondigde het al aan tijdens De Wereld Draait Door. Vergeet de Nora van K3 zoekt K3, aldus Ali. Ze bewijst maar al te goed wat ze in haar mars heeft. Wie ben ik om Ali B tegen te spreken? De absolute revelatie van Patser is naar mijn gevoel inderdaad Nora Gharib. Als kickbokster Badia bewijst de K3 Zoekt K3-finaliste dat ze absoluut geen ééndagsvlieg is en dat ze ook wat patsergedrag in zich heeft.  De 10.000 luchtballonnen mag ze niet zingen. Maar het lijkt er wel stevig op dat de jonge Marokkaanse meisjes er een nieuw rolmodel bij hebben.

En ik heb best genoten van de film. Toen ik de filmzaal verliet, liepen er enkele jonge meisjes voor mij uit. Ze waren aan het nakaarten over Patser. Eéntje had Patser al twee keer gezien. Ze vond het zo goed omdat het uit het echte leven gegrepen was. Ik keek vreemd op toen ik dit hoorde. Naast mij liep er een man en die moest zijn wenkbrauwen eveneens fronsen. We keken elkaar aan en haalden beiden onze schouders op. Het echte leven staat niet altijd synoniem voor de waargebeurde shit uit Patser. Of hadden wij nu beiden last van Patsergedrag dan we in deze ontkenningsfase zaten?

 

 

De boef uit de tweede Buurtpolitiefilm

Op het einde van het jaar kruipt vermoeidheid je soms achter de kiezen. Dan bestaat er niets beters dan een rustig wat ontspanning op te zoeken in een bioscoopzaal. Net zoals bij elke filmvoorstelling krijg je voor het begin van de hoofdfilm een heleboel reclame en trailers te zien. Omdat de tweede Buurtpolitie-film in de cinema te zien is vanaf 7 februari, was er al een voorsmaakje te zien.

Terwijl De Buurtpolitie een diefstal van dynamiet uit een legerkazerne onderzoekt, wordt het korps ook geconfronteerd met klachten over grondtrillingen in een wijk. Dieren worden onrustig, mensen kunnen er niet van slapen. De agenten gaan op onderzoek maar staan voor een mysterie. Tot ze in diezelfde wijk op een lange, diepe tunnel stoten… Wie heeft die gegraven? Waar leidt die naartoe? En vooral… waarom is die tunnel gevuld met springstof?

Stof genoeg voor een mooie kaskraker in de bioscoopzaal. Maar plots verdween mijn slaap helemaal. Eén van de twee boeven uit De Tweede Buurtpolitiefilm kwam me wel heel bekend voor de ogen.  Lucsken, de nieuwe bestie van den Barry, mag zijn kunnen op het witte doek tonen. Maar vooraleer de drukte rond de film helemaal begint, wens ik hem alvast een explosief jaar toe. Kwestie om al in de stemming te komen van De Buurtpolitie: de Tunnel.

Filmpje: YouTube (trailer VTM)