Maandelijks archief: november 2017

De tante van Charlie: ‘Voor een kusje van Nicolleken’

Geplaatst in On Stage door

Attentie! Attentie! Een mededeling van algemeen nut. Liefhebbers van het komediewerk moeten nu in Theater Elckerlyc zijn. Tot 10 december speelt daar nog De tante van Charlie. Het origineel stuk wordt door theaterkenners wel eens ‘The mother of all comedies’ genoemd. Omdat Antwerpen graag  respect toont voor alle mama’s, hebben Dirk Lavryssen en Jan Van Dyke er een eigentijdse bewerking van gemaakt. De tante van Charlie vertelt het verhaal van twee studenten Charlie en Wannes, die hun dagen vullen met fuiven in plaats van studeren. Ze betrekken een hypermoderne loft op het eilandje in Antwerpen die weliswaar nog niet helemaal afgewerkt is. Er mankeert van alles waarvoor Rik de Syndic, verantwoordelijke van het gebouw, te pas en te onpas voor een oplossing moet zorgen. Oplossingen voor de onafgewerkte loft maar ook oplossingen voor de liefdesperikelen van de hopeloze studenten. En dan komt de tante van Charlie op bezoek. The Godfather of comedy Jan Van Dyke speelt daarin een allesbepalende rol.

Een première in het Antwerpse theater lokt natuurlijk heel wat bekende Vlamingen voor een namiddagje uit. En terecht … maar het moment waar iedereen nog lang over zal spreken, kwam tijdens de receptie achteraf. Hugo Sigal zag na de première zijn Nicole weer. En daar mocht voor het oog van de camera een dikke smakkerd niet bij ontbreken. Want zeg nu zelf … een Hugo zonder zijn Nicolleke is als een café zonder bier. Compleet ondenkbaar. Liefde kan toch zo schoon zijn. En de tante van Charlie. Hij/zij keek met een tevreden blik. Een wereld zonder Nicole en Hugo … Ik mag er niet aan denken.

Meer info over De Tante van Charlie:
http://www.dekomediecompagnie.be/de-tante-van-charlie/

Tekst: Bart Liekens
Foto’s: Jan Liekens

De brug van Willebroek

Geplaatst in Sport door

Telenet Giants Antwerp – Willebroek 106-60. Een kloof van 46 punten. Het lijkt in het moderne basketbal een prehistorische uitslag. Tja, ik schrok ook even toen ik het op mijn sociale media-accounts zag verschijnen. En zeggen dat Willebroek vorig jaar nog de angstgegner van de Antwerpse reusjes was. Maar toen stond Daniel Goethals nog langs de lijn. Hij brulde zijn ploeg naar voor. Voor Willebroek werd het bezoekje aan de Antwerpse buren huilen met de pet op. Ze kregen een pak voor de broek. Zou de bus van Willebroek bij terugkeer nog uren voor de bekendste brug staan wachten? Huilde de brug mee?

Voor de Willebroek-supporters werd het des te pijnlijker als ze zagen wie de topschutter van de wedstrijd was. Dennis Donkor – de Willebroekse held van vorig jaar – scoorde net zoals de helft van de Antwerpse reusjes in de dubbele cijfers. 19 punten waren het. De supporters van Willebroek huilden mee toen ze voor die dekselse brug stonden te wachten. Wanneer gaat de brug weer naar omlaag en komen de tijden van weleer terug?

Voor de Giants werd het een doorgedreven training. Niet meer, niet minder. De schande van Luik lijkt uitgewist. Alleen moet dat éne flesje Le Portel nu ook nog gekraakt worden.

Theaterreview: The Rocky Horror Show (Deep Bridge)

Geplaatst in On Stage door

Ik neem u mee naar vrijdagavond. Tijdens een bezoekje aan het EWT sprak ik over mijn nakende bezoek aan The Rocky Horror Show. Een bevriende journaliste glimlachte. ‘Vooral gaan met die banaan, niet al te veel nadenken, lekker dansen, met water spuiten en met rijst smijten. Dat moet je doen, Bart”. Mijn nieuwsgierigheid werd alsmaar groter. Zaterdagnamiddag stapte ik met heel wat verwachtingen binnen in The Shop aan de Antwerpse Rijnkaai.

En het mag en gezegd geschreven worden. The Rocky Horror Show lost alle verwachtingen in. Rock’n’roll, musical, over the Edge (met momenten zelfs een ware Cutting Edge), een ‘meer dan vette’ knipoog naar de maatschappij en ga zo meer verder in het land van Absurdistan aka Rocky Horror. Voor mezelf voelde mijn bezoek een beetje aan als de ontmaagding. Net zoals de eerste keer je geliefde beminnen, vergeet je ook je ontmaagding van The Rocky Horror Show niet. Bij de pauze voel je de vochtigheid nog in je nek. Remember the good times, niet waar. Als ultieme apotheose krijg je de rijst van het huwelijk als toeschouwer nog voor de pauze over je heen.  The Rocky Horror Show  toont meer dan ooit de absurde kant des levens.

Mag/moet ik eervolle vermeldingen geven over de prestaties?  Toch wel .. De jonge cast van The Rocky Horror Show toont zich van hun beste kant. Alle respect voor Laurenz Hoorelbeke, die heel de show op hoge hakken als een ware diva paradeert. Met deze prestatie klopt hij aan de poorten van het musicalfirmament. Voor Matthew Michel heeft deze rol letterlijk weinig om het lijf. Stiekem hoop ik dat de verwarming in The Shop niet zal uitvallen. Het zal anders bibberen worden voor Matthew. Ook mijn goede vriend Buffalo-supporter Sébastien De Smet loopt er tegenwoordig met een kalende haardos bij. Als een ware Quasimodo van het Rocky Horror-land toont hij zijn kunnen meermaals. Ook bij Sébastien hoop ik dat het kwik niet te snel zal zakken buiten. Want een muts heeft hij de komende tijd zeker nog nodig. Nerd Nordin De Moor laat zich als ‘Asshole’ van dienst van zijn meest nerdachtige-kant zien. Debutante Shana Pieters laat zich als ‘ultieme slet’ van het gezelschap tonen waarom ze één van de beste nieuwkomers van het moment mag genoemd worden. Haar irritant accentje op het podium was ronduit briljant

En ik … Ik moet toch nog wat oefenen vooraleer ik zelf in het huwelijksbootje stap.  Mijn danspasjes in The Shop waren niet om aan te zien. Mijn X-  of waren het O-benen lagen voortdurend in de knoop. Een huwelijksdans op dit moment zou fout aflopen. Ik moet er toch nog wat aan wennen om al die rijst over me heen te krijgen. En toch … Alles kan en alles mag in de wereld van Rocky Horror. Daar kan ik alleen maar zeer blij om worden.

Meer info kan je vinden op : www.deepbridge.be
Gezien op 11/11/2017 in Antwerpen.

Foto: Deep Bridge

Het tinnen jubileum van DJ Tiësto

Geplaatst in Music door

Nu ik stilaan de 40 nader, kijk ik vaak met weemoed terug naar het verleden. Een brok nostalgie overvalt me zo nu en dan. Ik kan niet ontkennen dat DJ Tiësto ooit de nodige populariteit kende in mijn naaste omgeving. De laatste jaren is het wat stil geworden op het vlak van grote hits rond deze Nederlandse top-DJ. Alleen lijkt dit nu maar schijn te zijn.

Tien jaar geleden maakte hij met Christian Burns de hit ‘In the dark’. Het werd een dance-klassieker van formaat. Om dit tinnen jubileum te vieren werd er nu een gloednieuwe remix van deze classic gemaakt. U kan alvast een kijkje nemen op YouTube en de geijkte sociale media-kanalen wanneer u het nieuwe jasje van Tiësto eens wilt beluisteren.

Alvast een tipje van de sluier:
https://www.youtube.com/watch?v=Fn-Noq96h3c

 

Manou Kersting en de middenstandspooier

Geplaatst in On Stage door

Begin januari mag het publiek van Theater Elckerlyc over schuld en onschuld oordelen in het Hof van Assisen. U wikt en u beschikt tijdens Assisen – de webcammoord: het gloednieuwe interactieve theaterstuk van Uitgezonderd. Theater. Centraal staat de moord op Anne Delorge. Pooier van dienst is Manou Kersting. Typecasting of niet? Hij is naar eigen zeggen de tel al kwijt geraakt hoe dikwijls ze hem hebben gevraagd voor dit type rol. Maar het beest in hem mag weer helemaal los. Zijn televisiedoorbraak was Matroesjka’s. Het publiek laat zulke rollen maar al te graag aan de acteur kleven. Nochtans heeft hij op theatervlak al knotsgekke rollen gespeeld. De man uit Assisen is helemaal niet het soort crimineel zoals je hem bij Matroesjka’s zag. Tijdens Assisen zie je een eenvoudige man, die een bordeel heeft. Hij zorgt voor de inkopen, dat de meisjes niet al te veel zeuren en dat de kamers in orde zijn. Tenslotte moet hij er zijn geld mee verdienen. Een ware middenstandspooier dus …

Meer info over Assisen in Theater kan u vinden op:
https://www.assisenintheater.be/

Vanaf 18 januari te zien in Theater Elckerlyc.
Foto: Jan Liekens

 

Theaterreview: Wachten op Gateaux (EWT)

Geplaatst in On Stage door

Bericht aan EWT-boegbeeld: Frank De Kaey. Mea Culpa, mea maxima Culpa. Wachten op Godot zou in dit geval Wachten op Liekens kunnen betekenen. Want het had in mijn persoonlijk leven heel wat voeten in de aarde vooraleer ik de weg naar het EWT in Deurne vond. Maar eens is het moment daar dat je de deuren van het theater betreedt en in de zaal zit voor je grote EWT-debuut. Tussen ons gezegd en gezwegen: ik had er geen seconde spijt van. Ironisch genoeg was mijn eerste EWT-boreling Wachten op Gateaux.  Het verhaal gaat over de kleine fitnesszaal van Marleen (Anne-Mie Gils), de ze net buiten de stad in een licht aftandse hangar uitbaat. Onder haar vaste klanten vallen vooral de goedlachse Jacky (Martine De Jager) met haar veel jongere zus Winnie (Iante Beye) en de nogal slome Donald (Marc Verbruggen) op. Wanneer er vanuit de media interesse bestaat voor deze niet-allerdaagse gymfanaten, zien zij zichzelf reeds schitteren op het kleine scherm. Als echter blijkt dat die media totaal andere plannen smeden, gaan de poppen aan het dansen.

Wachten op Gateaux is het ideale stuk voor een avondje pure ontspanning. Zeker omdat gezond leven, vriendschap en diëten tot het leven behoort. Het stuk werd gekruid met herkenbare situaties en mensen die de timing van humor tot in de puntjes beheersen. Neem nu: Martine De Jager. Eén brok Hollandse branie. Zeg maar: een brok dynamiet, die voortdurend op ontploffen staan. Naar mijn gevoel is ze de humoristische revelatie van 2017. Na haar passage bij Brasschaatse Huisvrouwen bevestigt ze haar talent en ronduit ‘briljante’ timing. Een wervelwind op het podium, die het EWT in Deurne nog net op haar fundamenten laat staan. Ook de fysieke transformatie van de ‘tot nu toe’ onbekende Iante Beye valt op. Als gothic-personage ziet er op het podium helemaal anders dan uit dan op haar foto in de gang van het EWT. Als u het toneelstuk gaat bekijken, moet u zeker de foto van Iante in de catacomben bekijken. Een must see.

Ook heel wat jonge acteertalenten en ‘schoon’ volk houden wel van een avondje EWT-ontspanning. Zo poseerden Reuben De Boel, Anne Van Opstal, Daphne Paelinck, Thomas Van Goethem en ex-Miss België Lenty Frans achteraf voor onze camera. Leuk momentje: ook mijn jeugdheldin Tante Merlina zat enkele rijen voor mij in de zaal. Ze kreeg van één van de toeschouwers de vraag of ze met het regenweer de parafix niet had meegebracht. Bij het buitengaan toch maar eens gespot of ik op de parking van het Rivierenhof het busje van Sardonis niet zag. Maar driewerf helaas … Ze waren in geen velden te bespeuren. Aan het wachten op Gateaux/Godot, zeker.

Gezien op: 10.11.2017 – EWT (Deurne)

Wachten op Gateaux speelt nog tot 17 december in het EWT.
Meer info op: www.ewt.be

Foto: Jan Liekens

Waar is Charlie gebleven?

Geplaatst in On Stage door

Zondag gaat bij De Komedie Compagnie De tante van Charlie in première. Deze komedie met onder andere Hugo Sigal (zonder Nicole), Karel Deruwe en Jan Van Dyke op de affiche belooft nu al één van de kleppers van het theaternajaar te worden. Onlangs was er een grote dansrepetitie waarop de fotografen rustig hun ding mochten doen. Business like usual. Alleen viel één grote afwezige op. Thomas Van Goethem alias Charlie leek als magic van de aardbolfabriek verdwenen te zijn. Zijn ‘tante’ (Jan Van Dyke) was er wel. Na Waar is Wally, Waar is Puidgemont stelde ik me de vraag: Waar was Thomas aka Charlie gebleven? Het zal toch niet waar zijn.

Neen hoor. Thomas is een creatieve duizendpoot, die zowel interesse in het werk voor als achter de schermen toont. Hij had op dat moment wellicht andere dingen te doen. Maar hij vertelde me al eerder dat De Tante van Charlie met rood in zijn agenda stond aangestipt. Toen ik hem eventjes sprak tijdens de voorstelling van Café Beveren, was hij laaiend enthousiast over zijn samenwerking met Jan Van Dyke. Hij fluisterde me toe: ‘Qua leermeester kan ik met niemand beter spelen’. Dus bij deze driewerf hoera. Charlie is terecht. Hij tekent nu zondag present voor de première van het blije weerzien met zijn tante. Doe hem de groeten!

Foto: Jan Liekens

Sex & Jamz – Ines & Thalia after the holidaybreak

Geplaatst in TV & Radio door

Ze zijn de insta-ladies van de Antwerpse etherfrequentie. In hun radioshow ‘Sex & Jamz’ op Radio Stad schuwen ze geen enkel taboe. Daar gaan ze heel ver voor. Lezers van mijn blogje weten het alvast al. Ik heb het over Miss Thalia en Miss Ines. Omdat over seks praten, dansen op beats, King Abdou the first eren, Superman koesteren, Instawise alles vastleggen en alles wat jongeren boeit tracht te volgen best wel vermoeiend is, hadden de dames nood aan een welverdiende break. Alleen beste fans: na regen komt zonneschijn. Vanaf 14 november zijn de ‘Goedeles’ van de jonge Antwerpse generatie weer helemaal back in business. Naar eigen zeggen deed de vakantie hen enorm veel deugd. Ze zitten bomvol inspiratie om Antwerpen insta-wise, radio-wise en sexwise weer helemaal onveilig te maken.

Voor eénhelft van het dynamische duo Thalia belooft 2018 alvast een enorm druk jaar te worden. Ook muzikaalgewijs zit er wat aan te komen. A new r&b-girl, soul-girl of dancegirl has entered the building. Hell yeah!

Wachten op Gateaux (éclairs en Tompoucekes)

Geplaatst in On Stage door

rHet EWT stelt dit najaar een nieuwe productie voor. Met Wachten op Gateaux worden de lachspieren ongetwijfeld weer hartelijk bediend. Deze komedie in een regie van Frank De Kaey vertelt het verhaal van de vaste klanten van een kleine fitnesszaal. Marleen baat al jaren haar kleine fitnesszaal uit in een licht aftandse hangar net buiten de stad. Haar motto tijdens de gymsessies luidt: ‘We gaan ons niet vermoeien, want die éclairs en tompoucekes mogen niet op onze maag blijven liggen’. Onder haar vaste klanten vallen vooral de goedlachse Jacky met haar veel jongere zus Winnie en de nogal slome Donald op. Wanneer er vanuit de media interesse bestaat voor deze niet-allerdaagse gymfanaten, zien zij zichzelf reeds schitteren op het kleine scherm. Als echter blijkt dat die media totaal andere plannen smeden, gaan de poppen aan het dansen. Wie meer wilt weten over deze productie kan eens een kijkje nemen op de site van het EWT (www.ewt.be)

In de cast valt naast Anne Mie Gils ook Martine De Jager op. Deze Nederlandse werd de voorbije maanden één van de absolute humorrevelaties tijdens Brasschaatse Huisvrouwen met Ron Moss.
Naast over heel wat acteertalent beschikt Martine ook over een dijk van een stem. Benieuwd of ze deze ook mag tonen tijdens Wachten op Gateaux. Maar in afwachting hiervan zeg ik heel fier: ‘Laat de Tompoucekes en de éclairs’ u alvast smaken. Nadien kan u bij Marleen de calorietjes er alvast af sporten. Smakelijk!

Fotobron: EWT

Een flesje Le Portel

Geplaatst in Sport door

15 november. Een dag, die voor de Antwerpse basketfan in het rood staat aangeduid. Dan breekt  moneytime aan voor de Telenet Giants Antwerp. U hoort het nu alvast in Keulen donderden. Maar ik zal het u even kort en krachtig uitleggen. In groep A van de FIBA Europe Cup zijn nog 3 ploegen in de running voor twee felbegeerde ticketjes in een volgende Europese fase. Het Franse Le Portel, Het Nederlandse Donar Groningen en de Telenet Giants Antwerp strijden met het mes op de keel. Het Bosnische Sarajevo is nu al een vogel voor de kat.

Voor de Giants-fans is de match tegen Le Portel het moment om naar uit te kijken. Vorig jaar waren de dansende Gravelines-fans al een attractie op zich in de Lotto Arena. Nu al is aangekondigd dat de Fransen van Le Portel nog een pakje fanatieker zijn. De fanclub van de Giants belooft nu al een warm welkom voor hun Franse vrienden. Streetbands en fanfares en wie weet nog allemaal. De heenmatch in Frankrijk ging met 15 punten verschil verloren. Voor de Antwerpse reusjes is er iets goed te maken.

Een flesje Franse Le Portel moet nu woensdag gekraakt worden. Anders dreigt een aartsmoeilijke wedstrijd in het hoge noorden van Nederland. Ik heb eventjes wat opzoekingswerk verricht. Ik ging op zoek naar de geestrijke dranken uit Groningen en omgeving. Wist u dat daar ‘Boerenjongens’ (een alcoholische drank op rozijnen) en ‘Boerenmeisjes’ (alcoholische drank op abrikozen) te verkrijgen is? Mij is om het even. Alcohol drink ik toch niet. Maar om de Goden gunstig te stemmen, heb ik nu alvast eieren naar de Clarissen gebracht voor gezond verstand bij de Giants tijdens hun dubbele Europees treffen. Ach, maar diep vanbinnen ben ik er een beetje gerust in. Een goede Vanwijn behoeft in Antwerpen geen krans meer.