Theaterreview: Klep Toe! (EWT)

Ook het EWT is aan het theaterseizoen 2019-2020 begonnen. Met Klep Toe! , een stuk van Jack Staal in een regie van Frank De Kaey, wordt er een blik geworpen op de petrochemie in de Antwerpse haven. Veel lachen en soms veel miserie onder de zware jongens van ’t Stad, een stevige West-Vlaamse dame en een interim uit Polen. Als er door een herstructurering van een ambitieuze, jongere manager een kop moet rollen, vallen veel maskers af, is het opeens ‘ieder voor zich’ en wordt het duidelijk pompen of verzuipen.

De voorbije jaren ontwikkelde het EWT een bepaald qualitylabel. Waar voor je geld krijgen in een concept dat staat als een wolkenkrabber in de New Yorkse skyline. Toch laten de pupillen van Frank De Kaey soms ook een ander kantje van zichzelf zien. Ik heb de voorbije jaren deze creaties wel al eens tot de categorie atypische EWT-theaterstukken gecatalogeerd. Dit onder het motto: het hoeft niet altijd een flitsende deurenkomedie te zijn. Dit gewoon om te kaderen dat ook het beleg van Klep Toe tot de noemer atypisch mag ondergebracht worden.

Is Klep Toe een typische deurenkomedie? Neen, zo ver wil ik nu ook weer niet gaan. Klep Toe is veeleer een tragikomedie met heel wat verborgen laagjes in. Want hoe moet je omgaan met de huidige economische en digitale maatschappij op de werkvloer? De verhaallijnen uit dit theaterstuk mogen dan wel op scène gezet zijn. De personages lijken uit het leven gegrepen te zijn. Ja, ze bestaan echt. Deze verhaallijnen gebeuren jammer genoeg ook in het dagdagelijkse leven. Net hierdoor houdt dit theaterstuk ook een spiegel voor naar de toeschouwers in de zaal.  Onrechtstreeks is het   een wake-up call naar het grote publiek toe. Het kan iedereen gebeuren, waar ook ter wereld en in welke sector.

De stijl, die Frank De Kaey en Jack Staal hanteerden, doet spontaan een beetje denken aan de vroegere Jan Matterne-stijl bij De Collega’s en Het Pleintje. Het verhaal waar de tragiek van de mensen de bovenhand haalde op de pure komedie.

De acteurs krijgen een bepaald label op zich geplakt tijdens het stuk. Zo zien we Marc Verbruggen als de ‘nar’ van het gezelschap, Mathias Daneels als de verrassende testosteron-bom van een directeur, Anne Van Opstal als het domme blondje alias de secretaresse van dienst, Dirk Bosschaert als de ploegbaas met een rugzakje, Ann De Winne als de van de ‘pot gerukte’ lesbische petro-chemiearbeidster, Nick Thyson als de minzame Pool vol tattoos en Door Vanboeckel als de syndicalist oftewel de ‘Gilbert Van Hie’ van dienst.

Acteer- en regiematig valt er op Klep Toe niets aan te merken. Ja, het is ander beleg dan op een doorsnee croque monsieur. De  Jack Staal-stijl er ééntje die kwalitatief uitstekend is, maar die een gewenningsproces vraagt en je een smack-in-the-face doet krijgen.

Ik geef grif toe dat ik als toeschouwer iets anders verwacht na het bekijken van de promotieaffiche. Mijn pijlen zouden veeleer naar een deurenkomedie gericht zijn. Maar ach, who cares … De aard van het beestje mag bij het begin van het school- / theaterjaar best wel wat rebels zijn. Laat dit nu een eigenschap zijn, die de heren en dames van het EWT helemaal niet schuwen. Wat kunnen wij daar nu tegen hebben? Met eenheidsworst ging de wereld er nooit op vooruit.

Meer info op www.ewt.be

Bekeken op 6/9/2019 in het EWT

Foto: Mon Huysmans

Een paprika als start voor het jaar 2020

Als paaldanseres en entretaineuse is het niet altijd gemakkelijk om je eeuwige glimlach te bewaren. Zeker niet als er onverwacht een jonge kerel voor de deur staat die beweert je zoon te zijn. Doen alsof je de werkvrouw bent, lijkt de enige oplossing om deze ramp te ontlopen. Maar het gaat van kwaad naar erger!

Auteur:

Pierre PALMADE

Regisseur:

Door VAN BOECKEL

Acteurs:

Paul MAES, Brent PANNIER, Annik PAUWELS, Daisy THYS, Marc VERBRUGGEN

Speeldata: Van 10 januari 2020 tot en met 23 februari 2020
Meer info op: www.ewt.be

Bron: ewt.be

 

 

Klep toe: De EWT-knipoog naar de Antwerpse petrochemie

De opener van het theaterseizoen 2019-2020 is reeds gekend. Vanaf 6 september speelt het EWT immers het Jack Staal-stuk ‘Klep Toe’ Het verhaal gaat over de Petrochemie in de Antwerpse haven. Veel lachen en soms veel miserie onder de zware jongens van ’t Stad, een stevige dame uit West-Vlaanderen en een interim uit Polen. Als er door de herstructurering van een ambitieuze, jongere manager een kop moet rollen, vallen veel maskers af. Dan is het ineens ieder voor zich en wordt het pompen of verzuipen.

In de cast zien we Dirk Bosschaert, Marc Verbruggen, Ann De Winne, Door Vanboeckel, Nick Thyson, Mathias Daneels en Anne Van Opstal.

In een regie van Frank De Kaey

Te zien van 6 september tot en met 20 oktober 2019 in het EWT.

Meer info kan u vinden op: www.ewt.be

Foto: EWT

Moeidenie!

Vanaf 8 maart 2019 begint de cyclus van het gloednieuwe EWT-theaterstuk met Moeidenie! Sinds het lichaam en de geest van Bompa Ollie niet meer even goed functioneren als vroeger, woont hij in bij zijn dochter en schoonzoon. Zijn kleindochter en beste maatje Annick is verpleegster en samen met haar biedt hij weerstand tegen het onbegrip dat hij moet incasseren voor zijn terminale beslissingen. Alleen God, die altijd bij hem in de kamer rondhangt, staat ook aan zijn kant. Maar probeer dat maar eens uit te leggen aan de rest van de familie!

Auteur:

Bruno TIMP

Regisseur:

Dirk BOSSCHAERT

Acteurs:

Iante BEYE, Rosita HUYBRECHTS, Chris MATHIEU, Daphne PAELINCK, Jean SPEICHER, Reggy TURNEER, Theo VAN BAARLE, Door VAN BOECKEL, Marc VERBRUGGEN

Meer info kan u bekomen via: http://www.ewt.be/producties.php

Foto: EWT

 

 

Theaterreview: Deuren Durnez NV (EWT-Theater)

Het EWT in Deurne blaast zestig kaarsjes uit. Met recht en reden is dit een feestje dat niet onopgemerkt kan voorbij gaan. Voor de gelegenheid schreef Jeroen Maes de gloednieuwe deurenkomedie Deuren Durnez NV. René en José Durnez zijn eigenaar van het familie-deurenbedrijf te Deurne. De zaken lopen perfect tot enkele klanten de boel beetje bij beetje op stelten zetten. De zoon des huizes vraagt eveneens de nodige aandacht als hij voor een gesloten deur staat bij zijn partner en terug thuis komt aankloppen. Als ook éne Armando binnenstuikt, op zoek naar de deur naar een nieuw leven, wordt de rustige toonzaal herschapen tot één grote chaos!

Met deze deurenkomedie trekt bedenker Jeroen Maes werkelijk alle registers open. Op het podium zijn maar liefst 11  deuren te zien. Een uitdaging voor iedereen, die bij deze productie betrokken is. Geen evidentie om dit tot een goed einde te brengen. Maar daar slaagt de cast en crew op een uitstekende manier in. Deuren Durnez NV is een deurenkomedie uit het boekje, waarbij de lat net dat tikkeltje hoger wordt gelegd. Ook spelgewijs zit het méér dan uitstekend. De verdeling tussen de aangevers en de afwerkers op het podium zit snor. Neem nu het trio Annik Pauwels, Daisy Thys en Frank De Kaey (Annik en Daisy zijn de aangevers van dienst om ‘energiebommetje’ Frank De Kaey vlotjes te laten scoren.) Romelu Lukaku is er bij de Rode Duivels qua scoringsmachine helemaal niets tegen. Ook Thomas Van Goethem en Mathias Daneels werken volgens dit principe. Thomas strooit voorzetten uit om de ronduit hilarische Mathias (alias Django) te laten scoren. Eén Django in huis telt werkelijk voor 20. Men zegge het voort. Bakens van rust op het podium zijn de centrale punten Marc Verbruggen en  Gerdy Swennen, alias René en José Durnez. Een opmerkelijke terugkeer op het podium valt te noteren voor Paul Maes, de acteur formally known as Franky Backeljau uit De Backeljaus. Een man, die uit de spotlights is verdwenen, maar zijn fingerspitzengefühl nog altijd beheerst. Zijn rol als Ronny zit hem op het lijf gegoten en lijkt wel een Franky Backeljau anno 2019 te zien. Voor het grote publiek lijkt hij van de aardbol verdwenen te zijn. Voor Paul is het al de vierde productie in vijf jaar tijd die hij bij het EWT speelt en hij was ook te zien in de Crimi Clowns. Dit is een jaarstart, waarvan hij alleen maar kan dromen. En wat te denken van Door Van Boeckel. In het stuk krijg je 3 x 1 Door voor dezelfde prijs te zien. Een gewaagde rol, maar wel ééntje die het vakmanschap van Door typeert. En als toemaatje krijgt je er nog Jerry Verhaert bij. Als een kat uit een uit de kluiten gewassen doos maakt hij zijn opwachting. Want of hij als ‘Boer’ Bavo ooit de katjes in het donker kneep, ontdek je wel als je naar het stuk komt kijken.

Deuren Durnez NV is de kers op de verjaardagstaart van het EWT. Kortweg: een  uitstekende productie, die flirt met de grenzen van het genre. Soms erover, soms er net onder.  Deuren Durnez NV is het perfecte excuus voor een avondje uit aan de boorden van het Rivierenhof. Mijn ultieme wens is dat de ‘Bende van Frank De Kaey’ nog lang mogen mogen en nog lang mogen wezen. Prosit en schol! Amen!

Foto: Jan Liekens

Gezien op 4/1/2019 in het EWT in Deurne.

 

 

Deuren Durnez opent de theaterdeuren van 2019!

Naar jaarlijkse gewoonte trapt het EWT bijzonder vroeg het nieuwe theaterjaar 2019 af. En het is een specialleke. Jeroen Maes schreef naar aanleiding van de zestigste verjaardag van het EWT een nieuwe creatie. En dat werd Deuren Durnez. De deuren van deze voorstelling gaan letterlijk open op 4 januari. Dan is er immers de eerste voorstelling. René en Josée Durnez zijn eigenaar van het familie-deurenbedrijf te Deurne. De zaken lopen perfect tot enkele klanten de boel beetje bij beetje op stelten zetten. De zoon des huizes vraagt eveneens de nodige aandacht als hij voor een gesloten deur staat bij zijn partner en terug thuis komt aankloppen. Als ook éne Armando binnen stuikt op zoek naar de deur naar een nieuw leven, wordt de rustige toonzaal herschapen tot één grote chaos!

Auteur:
Jeroen MAES

Regisseur:
Jeroen MAES

Acteurs:
Mathias DANEELS, Frank DE KAEY, Paul MAES, Annik PAUWELS, Gerdy SWENNEN, Daisy THYS, Door VAN BOECKEL, Thomas VAN GOETHEM, Marc VERBRUGGEN, Jerry VERHAERT

Foto: EWT

 

Theaterreview: Genaaid! (EWT)

Humor uit de tijd waar de koeien nog spraken en we onze kat nog konden melken onder de stoof. Dit is de challenge waaraan de acteurs van het EWT zich wagen met de uitsmijter van het theaterseizoen. Met Genaaid!  grijpt regisseur Jeroen Maes terug naar een eigentijdse bewerking van de oer-theaterklassieker Tailleur pour dames van Georges Feydeau. Ter info: dit stuk dateert uit 1886. Een gigantische uitdaging om dit 132 jaar later in een fris en vrolijk jasje te steken.

In het rijtje van EWT-theaterstukken lijkt Genaaid! een buitenbeentje. Maar een goed verhaal overleeft elke tijdsgeest. Op theaterstukken over bedrog en overspel staat duidelijk geen vervaldatum geprikt. Wanneer dokter Moulineaux na een misgelopen afspraakje met zijn maîtresse pas ’s ochtends thuis komt, staat zijn vrouw hem op te wachten. Om zich uit zijn benarde situatie te redden, verzint hij een ongelooflijk verhaal waarbij – zogezegd – één van zijn goede vrienden op sterven ligt. Yvonne, zijn vrouw, blijft niet bij de pakken zitten en laat haar moeder overkomen. En dan is het hek van de dam.

Genaaid! speelt zich af in de gegoede burgerij van de negentiende eeuw. Door de aanwezigheid van een butler, de gigantische jurken waarin de dames op het podium rondlopen, sommige bijzondere versnelde ‘slaan’-met-dedeurenscènes en door het gebruik van andere verteltechnieken verloochent het stuk zijn voorvaderen niet. Naar mijn gevoel kan je er moeilijk bepaalde acteerprestaties uithalen. Akkoord, Marc Verbruggen bewijst zijn humoristisch talent als Dokter Moulineaux. Ook Door Vanboeckel zet briljant de ‘bemoeizieke’ Bassinet neer.  De briljante knipoog van Myriam Vischschoonmaker is er ééntje om duimen en vingers vanaf te likken. En ja, de fashionpolizei in mij ontkent niet dat het voor elke modebewuste actrice fraai is om in de vintagejurken over het podium te flaneren.  Maar bovenal valt Genaaid! voor elke acteur met een passie voor zijn/haar job te catalogeren onder de noemer brood en spelen. Omwille van de gezegende leeftijd van het moederverhaal is dit stuk méér dan ooit een waardig einde voor het EWT om de deuren van het theaterseizoen 2017-2018 achter zich toe te slaan. See you next season, guys!

Meer info is terug te vinden op: http://www.ewt.be
Het stuk speelt nog tot en met 24 juni 2018
Met oprechte dank voor de groepsfoto aan : BOA – Melissa Verhulst
Slotapplaus-foto: Bart Liekens (voorstelling 19/05/2018)