Michiel en Cinthia: de Instaproof-EWT-jonkies

Bij een theaterpremière worden er ook de obligatoire portretjes door de aanwezige pers. Soms komen er enkele verrassende namen op de rode loper. Neem nu Michiel & Cinthia, twee ‘jonkies’ van de EWT-technische ploeg. Michiel is de zoon van de hoofdtechnieker van dit theater in Deurne en komt al sinds zijn twaalfde mee. Cinthia is een chirurgisch verpleegster en als jarenlang trouw op post uit interesse voor de technische kant van een theatervoorstelling. Omdat beiden wel houden van een instaproof-pic in style, vroegen ze aan de aanwezige fotografen om hen op de gevoelige plaat vast te leggen. Wij konden niets anders dan onze klep toe houden en de foto rustig nemen. Tegen zo veel jong geweld kan deze prille veertiger ook niets meer inbrengen.

Foto: Jan Liekens

 

Al is het mysterie van de Mister Gay-lintjes nog zo groot …

Voor vele dertigers en veertigers onder ons blijft Lea Couzin een televisieicoon om u tegen te zeggen. Wie keek er vroeger immers niet naar Merlina op televisie. Lea mag dan nog steeds één jaartje ouder zijn dan haar tanden. Ze is en blijft bij het EWT een graag geziene gaste. Vorig jaar maakte ze een opmerkelijke verschijning tijdens The Voice Senior. Maar ook op premièredagen laat ze zich de aandacht wel gevallen.  Zeker wanneer twee heren van Mister Gay met een lintje aan achter haar staan aan te schuiven. Lea was nogal fameus getriggerd door wat er op de lintjes van de heren stond. Thierry en Niels waren er als de ‘haantjes’ bij om haar wat uitleg te geven. En dat leidde tot schitterende taferelen aan de inkom. Want al is het mysterie van de Mister Gay-lintjes nog zo groot …..  Tja, u weet wel wat er dan met de waarheid en Tante Merlina zal gebeuren.

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: Klep Toe! (EWT)

Ook het EWT is aan het theaterseizoen 2019-2020 begonnen. Met Klep Toe! , een stuk van Jack Staal in een regie van Frank De Kaey, wordt er een blik geworpen op de petrochemie in de Antwerpse haven. Veel lachen en soms veel miserie onder de zware jongens van ’t Stad, een stevige West-Vlaamse dame en een interim uit Polen. Als er door een herstructurering van een ambitieuze, jongere manager een kop moet rollen, vallen veel maskers af, is het opeens ‘ieder voor zich’ en wordt het duidelijk pompen of verzuipen.

De voorbije jaren ontwikkelde het EWT een bepaald qualitylabel. Waar voor je geld krijgen in een concept dat staat als een wolkenkrabber in de New Yorkse skyline. Toch laten de pupillen van Frank De Kaey soms ook een ander kantje van zichzelf zien. Ik heb de voorbije jaren deze creaties wel al eens tot de categorie atypische EWT-theaterstukken gecatalogeerd. Dit onder het motto: het hoeft niet altijd een flitsende deurenkomedie te zijn. Dit gewoon om te kaderen dat ook het beleg van Klep Toe tot de noemer atypisch mag ondergebracht worden.

Is Klep Toe een typische deurenkomedie? Neen, zo ver wil ik nu ook weer niet gaan. Klep Toe is veeleer een tragikomedie met heel wat verborgen laagjes in. Want hoe moet je omgaan met de huidige economische en digitale maatschappij op de werkvloer? De verhaallijnen uit dit theaterstuk mogen dan wel op scène gezet zijn. De personages lijken uit het leven gegrepen te zijn. Ja, ze bestaan echt. Deze verhaallijnen gebeuren jammer genoeg ook in het dagdagelijkse leven. Net hierdoor houdt dit theaterstuk ook een spiegel voor naar de toeschouwers in de zaal.  Onrechtstreeks is het   een wake-up call naar het grote publiek toe. Het kan iedereen gebeuren, waar ook ter wereld en in welke sector.

De stijl, die Frank De Kaey en Jack Staal hanteerden, doet spontaan een beetje denken aan de vroegere Jan Matterne-stijl bij De Collega’s en Het Pleintje. Het verhaal waar de tragiek van de mensen de bovenhand haalde op de pure komedie.

De acteurs krijgen een bepaald label op zich geplakt tijdens het stuk. Zo zien we Marc Verbruggen als de ‘nar’ van het gezelschap, Mathias Daneels als de verrassende testosteron-bom van een directeur, Anne Van Opstal als het domme blondje alias de secretaresse van dienst, Dirk Bosschaert als de ploegbaas met een rugzakje, Ann De Winne als de van de ‘pot gerukte’ lesbische petro-chemiearbeidster, Nick Thyson als de minzame Pool vol tattoos en Door Vanboeckel als de syndicalist oftewel de ‘Gilbert Van Hie’ van dienst.

Acteer- en regiematig valt er op Klep Toe niets aan te merken. Ja, het is ander beleg dan op een doorsnee croque monsieur. De  Jack Staal-stijl er ééntje die kwalitatief uitstekend is, maar die een gewenningsproces vraagt en je een smack-in-the-face doet krijgen.

Ik geef grif toe dat ik als toeschouwer iets anders verwacht na het bekijken van de promotieaffiche. Mijn pijlen zouden veeleer naar een deurenkomedie gericht zijn. Maar ach, who cares … De aard van het beestje mag bij het begin van het school- / theaterjaar best wel wat rebels zijn. Laat dit nu een eigenschap zijn, die de heren en dames van het EWT helemaal niet schuwen. Wat kunnen wij daar nu tegen hebben? Met eenheidsworst ging de wereld er nooit op vooruit.

Meer info op www.ewt.be

Bekeken op 6/9/2019 in het EWT

Foto: Mon Huysmans

Het A-Team van het EWT

Het EWT trapt met Klep Toe bijna hun nieuwe theaterseizoen 2019-2020 af. Om hun theaterstukken wat te promoten, waren Frank De Kaey en zijn team natuurlijk aanwezig tijdens de Antwerpse Cultuurmarkt. Twee van hun ‘Madammen’, die dit jaar te zien zullen zijn in twee EWT-stukken deelden maar al te graag wat promomateriaal uit voor hun creatieve uitspattingen. Zo spotten we het eigenste A-Team van het EWT. Meer bepaald: Anne Van Opstal en Annik Boel Pauwels. Beide dames stonden mee aan de stand van het bekendste theater van groot-Deurne. Anne is te zien in de seizoensopener Klep Toe! Fans van Annik moeten nog wachten tot 2020 voor de stukken Paprika en Wij Samen. Het A-Team kwam, zag en overwon op de Cultuurmarkt. Frank ‘Hannibal’ De Kaey zou het van aan de zijlijn niet beter kunnen formuleren als: ‘I love it when my plan comes together’.

Foto: Jan Liekens

Antwerpse theaters: samen 1

Gelijke kansen, gelijke rechten. Het is een thema dat de Gay Pride hoog in het vaandel draagt. Drie theatergezelschappen sloegen de handen in elkaar. Fakkeltheater, EWT en Sven De Ridder Company bundelden de krachten. Samen gingen ze in één wagen mee. Want alleen UNITED en als één team komt de boodschap nog veel sterker naar boven. Frank De Kaey en Sam Verhoeven tonen alvast trots hun wagen.

Foto: EWT / Sven De Ridder Company / Fakkeltheater

Frank en de vrienden van het EWT

Het theaterseizoen van het EWT zit er al een poosje op. Steppin’ Out was de laatste productie van dit populaire theater uit Deurne. Een vrij theatermoment weerhield ‘big chief’ Frank De Kaey er niet van om naar de première van ‘De Scouts Forever’ te komen kijken. Hij vertoefde in het gezelschap van enkele oude bekenden uit het theaterstuk ‘Steppin’ Out’. Meer bepaald: Gerdy Swennen en Linda De Ridder (die voor de gelegenheid vergezeld was door haar echtgenoot Marc). Frank en de vrienden van het EWT samen ‘een stepje out’ zetten. Ik heb er zelfs beelden van.

Foto: Jan Liekens

De Lau en de dame met het hoedje

Titus & Fien. Als theaterduo is het voor kinderen en mensen met een jong hart vergelijkbaar met Sus & Wis en Kwik & Flupke. Maar dan eerder met de allures van het MTV-duo Beavis & Butthead. Maar wat moet een man zoals Laurenz Hoorelbeke (alias Titus) doen wanneer zijn collega Fien (Jasmine Jaspers) op het podium staat tijdens de première van Stepping Out. Natuurlijk is het antwoord zo klaar als pompwater. Neen … absoluut zich niet eenzaam voelen. Meer bepaald: gezellig naar Deurne afzakken natuurlijk. Voor de gelegenheid vertoefde hij in het gezelschap van een hele groep vrienden. Stepping Out (in de world), maar dan in real life. Zijn collega Oonagh Jacobs (alias de dame met het hoedje) ging met plezier met hare ‘copain’ op de foto. De Lau en de dame met hoedje, ’t is eens wat anders … , niet waar.

Meer foto’s kan u bekijken via: https://www.showbizzsite.be/fotoboek/diverse-2019-premi%C3%A8re-stepping-out-in-ewt-theater-2019-in-deurne-0

Foto: Jan Liekens