Theaterreview: Chez Nonkel Jef (Theatertainment)

Het theaterseizoen is in volle gang. Met Chez Nonkel Jef werd het laatste van het drieluik theaterstukken rond het populaire keuterboertje uit Ginderbos op het publiek losgelaten.

Wanneer de rekeningen zich blijven opstapelen en het spaarvarken leeg blijkt te zijn, neemt Nonkel Jef een drastische beslissing. Hij bouwt de boerderij om tot een waar pop-up restaurant. Maître Jef schakelt ook dienster Odette, chef-kok Sander en sommelier Dré in om mee de zaak te runnen. En ‘Chez Nonkel Jef’ is geboren. Maar horeca is wel wat anders dan het boerenleven dat onze vrienden gewend zijn en al snel draait alles in de soep. Als Nonkel Jef dan nog eens verliefd wordt op een klant, zitten ze op de boerderij helemaal met de gebakken peren. ‘

Eerlijk is eerlijk: je moet Ivo Pauwels de knepen van het acteervak niet meer leren. Dat werd ook duidelijk bij Chez Nonkel Jef. Het karakter van Nonkel Jef beheerst hij tot in de allerkleinste details. Maar er zit een beetje een dokter Jekyll & Mister Hyde in hem verscholen. Enerzijds heb je de humor van de bij momenten brutale en vloekende boer. Anderzijds laat hij ook zijn gevoelsmatige kant zien. Wie herinnert er zich niet de gesprekken met Rosse Modest? Dit evenwicht maakt deze rol zo mooi om te bekijken. Maar het is niet evident om de juiste balans tussen beide aspecten van dit karakter te vinden. Dat kan alleen door jarenlange ervaring.

Je moet alles in de juiste context beoordelen. Chez Nonkel Jef is naar mijn gevoel de waardige nummer 2 in de rangschikking van Nonkel Jef-theaterstukken. De Verloren Zoon was net iets sterker. Gewoon omdat het iets dichter ligt tegen de Nonkel Jef waarvan ik het meeste hou. Kortom: ééntje waar ik warme herinneringen uit mijn jeugdjaren bij heb. De moderne ingrepen van Tinder, Skype en Trip Advisor, die in dit verhaal hun opwachting maken, hadden niet gehoeven. Laat Nonkel Jef vooral Nonkel Jef zijn. Dat is net de kracht van dit personage en dat moet ook zo blijven.

Chez Nonkel Jef is een waardig volks theaterafscheid van een populaire televisieboer aan zijn publiek. Er overvalt je een waar zondagnamiddaggevoel bij. Cyclocross op televisie en een stukje taart om er bij op te eten. Dit is eveneens hier het geval. Bovendien is Chez Nonkel Jef een unieke kans om voor heel wat fans een waardig eresaluut aan de man met zijn kapotte fiets te bezorgen. Wie zo lang wordt geassocieerd met een bepaald karakter, verdient dit meer dan wie ook. Als toemaatje krijg je er ook een waardige publieksmenner als Zotten Dré (Patrick Onzia) bij.

Bij deze:
Nonkel, het ga je goed. En als ik eens in Ginderbos ben … kom ik met plezier langs op de boerderij. Zet het tasje koffie maar al klaar.

Bekeken op 22/9/2019 in Theater Elckerlyc

U kan meer info over Chez Nonkel Jef vinden via:
https://www.nonkeljefinhettheater.be/

Foto: Theatertainment

De tante van Charlie: ‘Voor een kusje van Nicolleken’

Attentie! Attentie! Een mededeling van algemeen nut. Liefhebbers van het komediewerk moeten nu in Theater Elckerlyc zijn. Tot 10 december speelt daar nog De tante van Charlie. Het origineel stuk wordt door theaterkenners wel eens ‘The mother of all comedies’ genoemd. Omdat Antwerpen graag  respect toont voor alle mama’s, hebben Dirk Lavryssen en Jan Van Dyke er een eigentijdse bewerking van gemaakt. De tante van Charlie vertelt het verhaal van twee studenten Charlie en Wannes, die hun dagen vullen met fuiven in plaats van studeren. Ze betrekken een hypermoderne loft op het eilandje in Antwerpen die weliswaar nog niet helemaal afgewerkt is. Er mankeert van alles waarvoor Rik de Syndic, verantwoordelijke van het gebouw, te pas en te onpas voor een oplossing moet zorgen. Oplossingen voor de onafgewerkte loft maar ook oplossingen voor de liefdesperikelen van de hopeloze studenten. En dan komt de tante van Charlie op bezoek. The Godfather of comedy Jan Van Dyke speelt daarin een allesbepalende rol.

Een première in het Antwerpse theater lokt natuurlijk heel wat bekende Vlamingen voor een namiddagje uit. En terecht … maar het moment waar iedereen nog lang over zal spreken, kwam tijdens de receptie achteraf. Hugo Sigal zag na de première zijn Nicole weer. En daar mocht voor het oog van de camera een dikke smakkerd niet bij ontbreken. Want zeg nu zelf … een Hugo zonder zijn Nicolleke is als een café zonder bier. Compleet ondenkbaar. Liefde kan toch zo schoon zijn. En de tante van Charlie. Hij/zij keek met een tevreden blik. Een wereld zonder Nicole en Hugo … Ik mag er niet aan denken.

Meer info over De Tante van Charlie:
http://www.dekomediecompagnie.be/de-tante-van-charlie/

Tekst: Bart Liekens
Foto’s: Jan Liekens