Het levensdoel van Eriona Nushi: de wereld zien

In het dagelijkse leven is de 19-jarige Willebroekse Eriona Nushi een studente internationaal ondernemen aan de Antwerpse Karel De Grote-hogeschool. Maar tijdens de zomermaanden waagt deze jonge vrouw met Kosovaarse roots zich aan een compleet andere beleving. Eriona is één van de finalisten voor Miss Antwerpen. Ze heeft de stap naar dit avontuur gezet om een mooie ontdekkingsreis te beleven. Voor heel wat amateurfotografen is ze een graag geziene gaste voor de lens. Dat smaakt voor haar meer. Met deze kans wil ze gewoon voor zichzelf uitmaken hoe ver ze in de wereld kan doorstoten. En toch … zet ze haar studie niet zomaar opzij. Eriona is een plichtsbewuste studente, die school bovenaan het lijstje zet. Maar toch geen neen zegt tegen een nieuw avontuur. Een beetje onder het motto: niets is onmogelijk, niet waar.  Zichzelf promoten is niet zo evident. Zelf omschrijft ze zich als introvert. Een extra missie tijdens Miss Antwerpen en hopelijk Miss België is om net dat tikkeltje extraverter te worden.

Eriona is een wereldburger. Jaarlijks trekt ze op familiebezoek naar Kosovo. Begin juli vertoefde ze er maar liefst twee weken. De reismicrobe zit een beetje in het bloed bij deze pittige Willebroekse. Met haar studie internationaal ondernemen hoopt ze later om een mooie functie binnenin een internationaal bedrijf te bekleden. Buitenlandse contacten … Eriona heeft niet liever. Want laat één ding heel duidelijk zijn. Ik ken alvast één belangrijk levensdoel van deze jonge dame: de wereld zien.

Fotobron: Familie Nushi / collectie Eriona Nushi

Missendag één weekje later omwille van Rode Duivels

Brazilië-België wordt nu al de classico genoemd voor een gouden voetbalgeneratie. En dat kent zo de nodige gevolgen. Omdat er in Miss België-land grote voetbalfans zijn,  wordt de Nationale Missendag van Miss België één week verschoven. De oorspronkelijke datum 6 juli wordt verschoven naar 13 juli. De deuren van de WIllebroekse discotheek Carré gaan open om 20u. De kostprijs aan de inkom is 20 euro. Dan krijg je ook het officiële jaarboek.  Allen daarheen!

Foto: Henk Van Cauwenbergh

Eieren naar de Clarissen

Nog 3 wedstrijden staan er op het programma. Dan weten we of de Telenet Giants Antwerp naar de play-offs gaan als nummer 2 of nummer 3. Het hangt van kleine details af of ze het thuisvoordeel tot in de halvefinale kunnen bewaren. Oostende koos het ruime sop. Maar daarna vechten de Giants en Charleroi een fraai robbertje uit. Omdat K3 dit weekend in de Lotto Arena vertoeft, werd de thuiswedstrijd tegen Willebroek al vervroegd afgewerkt. Het werd een fel geladen derby met 83-75 cijfers. De return in de Schaik vrijdag wordt er ééntje met het mes op de keel. De vorige keer sneden de Giants met het mes door de Willebroekse boter. Alleen lijkt de brug nu veel beter afgesteld.

Ook voor Charleroi wordt het uitkijken geblazen. Het zou niet de eerste keer zijn dat Limburg United topploegen een hak zet. Het slot van de competitie kan nog alle kanten uit. Kan er trouwens iemand eieren naar de Clarissen brengen?  Neen, ze hoeven niet te bidden voor zonnig weer in Limburg. Een stormachtige wedstrijd tegen Charleroi zie ik daarentegen veel beter zitten. Het zou de Giants wat meer ademruimte geven voor hun dubbel duel tegen Oostende dat nog op de agenda staat. U mag alvast een kaarsje mee branden.

De brug van Willebroek

Telenet Giants Antwerp – Willebroek 106-60. Een kloof van 46 punten. Het lijkt in het moderne basketbal een prehistorische uitslag. Tja, ik schrok ook even toen ik het op mijn sociale media-accounts zag verschijnen. En zeggen dat Willebroek vorig jaar nog de angstgegner van de Antwerpse reusjes was. Maar toen stond Daniel Goethals nog langs de lijn. Hij brulde zijn ploeg naar voor. Voor Willebroek werd het bezoekje aan de Antwerpse buren huilen met de pet op. Ze kregen een pak voor de broek. Zou de bus van Willebroek bij terugkeer nog uren voor de bekendste brug staan wachten? Huilde de brug mee?

Voor de Willebroek-supporters werd het des te pijnlijker als ze zagen wie de topschutter van de wedstrijd was. Dennis Donkor – de Willebroekse held van vorig jaar – scoorde net zoals de helft van de Antwerpse reusjes in de dubbele cijfers. 19 punten waren het. De supporters van Willebroek huilden mee toen ze voor die dekselse brug stonden te wachten. Wanneer gaat de brug weer naar omlaag en komen de tijden van weleer terug?

Voor de Giants werd het een doorgedreven training. Niet meer, niet minder. De schande van Luik lijkt uitgewist. Alleen moet dat éne flesje Le Portel nu ook nog gekraakt worden.

R.A.S

Bij windstilte tijdens de Ronde van Frankrijk schreef de man met het bord R.A.S. om te laten weten dat er niets gebeurde. R.A.S. stond voor Rien à Signaler. De man in kwestie had zelfs een naam ardoisier. Ik heb zo een voorgevoel dat het een basketbalweekend wordt waarop ik ook R.A.S. op mijn bord mag schrijven. Antwerp-Luik , Willebroek-Leuven, Bergen-Brussels: het lijken matchen, waar je op voorhand de juiste winnaar kan voorspellen. Ik voel me een beetje ardoisier van dienst. Mijn krijtjes liggen alvast klaar. En toch …

Het zijn net deze speeldagen die het gevaarlijkste zijn. De focus bij de spelers ligt wellicht al op de match der matchen op 30 april tegen Brussel, niet waar. Net dan kan Luik een vervelende amuse gueule zijn. Tenslotte hebben zij het Antwerpse parket al in hun zaal gekregen. Ze weten waarop ze spelen. En tenslotte zijn er geen zekerheden meer in het leven. Ik had ook verwacht dat de Giants met man en macht Bergen gingen verslinden op hun Nacht der Basketgoden. En iedereen kent het verhaal. En toch staat op mijn bucketlist geschreven dat ik graag één avondje ardoisier wil zijn.  Op mijn bord thuis in koeien van letter: R.A.S. met krijt schrijven. Iedereen gewonnen, iedereen blij en de topper bepaalt alles. Mijn krijtjes liggen alvast klaar.

De parabel van Donkor en Punter

De eerste nieuwkomer bij Port of Antwerp Giants voor het seizoen 2O17-2018 is een oude bekende. Dennis Donkor, één van de beste Belgische schutters van het huidige seizoen keert na enkele jaren terug naar de heimat. Zijne comeback stond in de sterren geschreven. Ooit zou hij het witte shirt van de Antwerpse reusjes nog eens aantrekken. Donkor keert terug langs de grote poort van de Lotto Arena. Een plek waar alleen grote sterren door mogen. Wat een rentree. ‘Het wordt een blij weerzien met Roel Moors’, knipoogde hij alvast in de krant. Keizer Roel wrijft nu al in zijn handen en het Antwerpse basketpubliek ook. De verloren zoon komt terug thuis.

Er is ook een nieuwe Amerikaan geland in Deurne City. Kevin Punter is zijn naam. Met een familienaam zoals deze kan het in basketbal niet mislukken. In 21 wedstrijden tekende hij dit seizoen aan voor 13 punten. Als hij een ‘drie’punter binnen werpt, hoor je ons alvast niet klagen. Het mag wat mij betreft een bombardement zijn. Hij mag zich al direkt klaarstomen voor de NBA-match (Night of The Giants- tegen Bergen. Geen wedstrijden voor Doetjes, maar voor stevige beren. Stevige boys heb je hoedanook nodig in de finale eindstrijd van het kampioenschap. Mannen waarmee je de Oostende zeevloot kan bedwingen.

Daniel

Competitiewedstrijden in het Belgische basket. Het lijkt een voorspel met een ware Coitus Interruptus. Eindeloos als het ware. Maar het is gebeurd. De tweede ronde van de Scoore League is nu aangebroken. De Giants staan tweede. De supporters in de Lotto Arena mogen zich opmaken voor een trouwe schare aan Willebroekse kangoeroes. En … beste vrienden … Onderschat de mannen van Daniel Goethals niet. Ze zijn aan een opmerkelijk goed seizoen bezig. De noemer seizoensrevelatie wordt her en der in de mond genomen. Maar de eindmeet is nog ver af.

De echte ster van Willebroek blijft nog altijd hun coach Daniel Goethals. Tijdens de eerste match van het seizoen tussen de Giants en Kangoeroes viel het al op … Daniel is en blijft een opmerkelijk man. Alleen al door zijn levendig coachen … op het randje van een ‘crise cardiaque’ af. Zou er zaterdag een ziekenwagen klaar staan voor het geval dat hij net over de grens gaat? We gunnen het hem niet. Aan alles zie je dat basketbal zijn leven is … Ik vraag me soms af of hij niet liever zelf op het terrein zou staan. Bij hem overvalt me het gevoel dat hij onmiddellijk het terrein wilt opspringen. Zou het bij Roel Moors ook zo zijn? Want zeg nu zelf … Moors versus Goethals. De tijden van weleer lijken wel te herleven … aan de zijlijn van het Belgische basketbal.