Jeroen Maes: ‘De combinatie wielrennen-vriendschap vormt een mooie match tijdens De Flandriens.’

Het Prethuis is al sinds jaar en dag een gevestigde waarde in het Vlaamse comedylandschap. Ook hun nieuwste boreling ‘De Flandriens’ is een schot in de roos. Liefst 115 voorstellingen van deze komedie over vriendschap en koers staan op het programma van tal van theaterzalen en culturele centra. Jeroen Maes schreef het stuk en speelt mee op het podium. ‘Ik ben altijd op zoek naar arena’s en thema’s die herkenbaar zijn en gelinkt kunnen worden aan een komedie. De koers is zodanig in ons DNA verweven, dat het een enorm dankbare arena is. Naast het wielrennen gaat De Flandriens vooral over een groep vrienden, die samen bepaalde doelen nastreven. In combinatie met het thema vriendschap is het wielrennen een zeer mooie match.’

Wielerboeken
Jeroen Maes staat bekend om zich te verdiepen in de materies waarrond hij komedies maakt. ‘Ik ben geen grote wielerkenner’, aldus Jeroen. ‘Daarom heb ik mij verdiept in heel wat wielerboeken, die ik mij heb aangeschaft. Gaande van de praktische kant van de zaak tot boeken over de wielerheden van toen. Zelf veel fietsen is er nog niet van gekomen. Maar het kriebelt dankzij de Flandriens wel. Misschien dat ik tijdens de zomermaanden me eens meer ga wagen aan een fietstochtje.’

LED-schermen
Technisch gezien worden De Flandriens ondersteund door LED-schermen. ‘We moeten als theatergezelschap meegaan met onze tijd. Bij De Instagrannie was de achterwand voorzien van een LED-scherm. Nu gaan de zijwanden eveneens mee in het verhaal. Technisch gezien biedt het ons enorm veel extra mogelijkheden om in een vingerknip van locatie te veranderen. Gaande van fietsen in de polders tot fietsen op de Muur van Geraardsbergen. Persoonlijk ben ik ontzettend tevreden over de mogelijkheden van deze apparatuur.’

115 voorstellingen
De Flandriens zullen 115 keer te zien zijn op Vlaamse podia. ‘Van dit aantal kan ik als theatermaker vooraf alleen maar dromen. Maar de aanvragen voor De Flandriens bleven binnen komen. Het is een pittig programma. Maar net zoals bij het tennis moeten wij op het theater ook voor elk punt blijven spelen. Voor je het weet ben je aan 50 tot 80 voorstellingen. En dan gaat het gewoon verder. Bij de Artiestenloge waren het er 84. Nu zijn het er 30 meer. Het is een stevig aantal, maar ik ben er heel blij mee.’

Dialect
Er bestaan twee versies van De Flandriens. Eéntje in het dialect en ééntje in het Nederlands. Wanneer we in West-Vlaanderen spelen of in de grensgemeenten aan onze provincie schakelen Peter, Wim en ik over in het dialect van onze provincie. Wanneer we ver buiten West-Vlaanderen staan, houden we ons keurig bij het algemeen Nederlands. Omdat wij voortdurend switchen van het éne naar het andere, blijft het ook leuk voor ons. Katja en Martine spreken als enigen geen West-Vlaams. Maar zij praten in hun eigen tongval. Katja in het Gents en Martine in het Hollands. Net deze mix maakt het voor het publiek juist leuk.

Timemanagement
Naast zijn acteerwerk schrijft Jeroen ook de theatervoorstelling van het Prethuis. Met een overvolle acteeragenda vraagt dit heel wat voorbereiding. ‘Timemanagement is het codewoord. Ik plan echt mijn momenten in wanneer ik schrijf. Volgend seizoen staan er opnieuw twee stukken op onze agenda. Deze moeten geschreven worden. Met een goede planning laat ik het gewoon lukken.

Foto: Het Prethuis

Martine De Jager: ‘De Flandriens: een waar feestje van herkenning.’


Het Prethuis is al sinds jaar en dag een begrip in de Vlaamse comedywereld. Met ‘De Flandriens’ worden alle records gebroken. Deze komedie over het wel en wee van een fietsend vriendenclubje komt maar liefst 115 keer naar de Vlaamse zalen. Eén van de mensen op het toneel is de immer goedlachse Martine De Jager. ‘Hier in Vlaanderen is wielrennen één van de grootste nationale sporten. Dat is bij ons in Nederland toch iets minder. Daar staat bijvoorbeeld een sport als schaatsen naar mijn gevoel mijlenver boven. Wat ik wel merk tijdens het spelen van De Flandriens is dat heel het verhaal bij het Vlaamse publiek heel wat emoties met zich meebrengt. Er komt heel veel nostalgie bij. Vader koerste en nam zljn zoon mee. Het wielrennen zit zodanig ingebakken in het Vlaamse DNA, dat iedereen van het publiek bijna een emotionele band met het fietsen heeft. Hierdoor is de Flandriens een waar feestje van herkenning. Een persoonlijke band heb ik met het fietsen niet. Ik ben er niet mee opgegroeid, ik heb geen man die fietst. Het enige was dat mijn vader vroeger graag naar de Tour de France keek toen Joop Zoetemelk het daar waanzinnig goed deed.’

West-Vlaams
Er bestaan twee versies van De Flandriens. Eéntje in het West-Vlaams en ééntje in het Nederlands. ‘Ik heb tegenwoordig een eigen stekje in De Haan, waar ik regelmatig verblijf als ik in West-Vlaanderen moet spelen. Dus hun dialect is me zeker niet wereldvreemd. Het is een ontzettend mooie taal. Maar zelf spreken zit er niet in. Daarvoor liggen mijn roots als Zuid-Hollandse iets te ver weg. Maar door de dialectswitch tijdens De Flandriens moet ik er mijn aandacht wel ontzettend hard bijhouden. Wanneer we in de regio van West-Vlaanderen spelen, praten Peter Bulckaen, Wim Stevens en Jeroen Maes West-Vlaams. En wanneer ze het niet spreken moet ik goed opletten om te weten, wanneer het aan mij is. Zo hard ben ik er op gefocust.’

Dubbelrol
Net zoals Katja Retsin speelt Martine een dubbelrol bij De Flandriens. ‘De dubbelrol van Katja is iets intensiever dan die van mij. Zelf ben ik Wilma, de vrouw van Karel (Jeroen Maes). Hij is één van de drie leden van de Flandriens. Een groep heren, die wekelijks een fietstoertje gaat doen maar er toch wat moeite mee heeft. Als echtgenote ben ik dan zijn stimulans (lees: motivator van dienst). En dat doe ik op mijn eigen manier. Naast Wilma ben ik ook ‘Moetje’, de schoonmoeder van Rik (Peter Bulckaen). Mijn theaterdochter Katja Retsin heeft beslist dat ik bij hun intrek. Daar is hij het niet mee eens. Ik maak het hem natuurlijk niet gemakkelijk. Het is een hoofdzakelijk non-verbale rol, maar ontzettend leuk om te spelen. Zij heeft een grijze pruik op, een hoofddoekje en pantoffels. Wanneer ik die aantrek, maak ik bijna automatisch de geluiden die er bij horen. Dat doe ik op mijn eigen gekende manier (lacht).’

Sporten
115 keer een toneelstuk op het podium brengen. Het is topsport van de bovenste plank. ‘Het is een feestje om te doen. Achter de Schermen is het een waanzinnig leuk team om mee samen te werken. Na de Brasschaatse Huisvrouwen is het de tweede keer dat ik met een sport gelinkt wordt bij Het Prethuis. Na het padellen ben ik er nu opnieuw bij met het fietsen. Ikzelf ben niet erg sportief. Maar vanuit thuis werden wij vroeger altijd wel geacht om aan sport te doen. Zo deed ik vroeger aan karate en korfbal. Daarna ben ik verzeild geraakt in de wereld van de paardensport. Nu nog steeds vertoef ik daarin.’

Foto: Het Prethuis

Daar zijn de Padelburen


Het Prethuis komt vanaf 1 februari op de proppen met een gloednieuwe komedie waarin de Padelburen centraal staan. Godfried en Sonja wonen heerlijk landelijk. Hoewel dat ‘heerlijk’ niet meer zo van toepassing is sinds er een padelveld is neergeplant naast hun woning. Vooral Godfried krijgt het danig op zijn zenuwen van het eeuwige getok op de rackets en de bijzonder luidruchtige spelers. Sonja kan die zorgen nog weg-jodelen maar Godfried slaagt er niet in te leven met de Padel-overlast. Het kan zo niet langer verder. Ze schakelen Dimitri de Belder in een joviale immomakelaar, want verhuizen lijkt voor hen de enige optie. Maar hoe een huis te verkopen dat net naast een padelveld ligt? Tenzij een echte padelliefhebber er komt wonen natuurlijk. Barrie is zo iemand, verslaafd aan Padel, net zoals zijn vriendin Rachel. Gaan zij overstag en kan Godfried zijn woning aan hen verslijten? Of is er toch nog een beter plan …?

De Padelburen verzekert het publiek een avond onvervalste pret! Zoals men stilaan gewoon is van Het Prethuis! 

‘De Padelburen’ is geschreven door Jeroen Maes en kan rekenen op echte klassebakken in de cast: Peter Bulckaen, Katja Retsin, Martine de Jager, Wim Stevens en Jeroen Maes. 

De première-reeks vindt plaats in het Antwerpse Fakkeltheater (rode zaal) en dit van 1 tot en met 11 februari.

Daarna gaat de productie op toer doorheen Vlaanderen.

In totaal zijn er nu reeds 84 voorstellingen gepland!

(Waarvan reeds heel wat uitverkochte zalen)

U kunt de volledige lijst terugvinden op onze website: www.prethuis.be

Foto; Het Prethuis

Theaterreview: Het Spook van de Operette (Backstage Producties)



Met Het Spook van de Operette werd de eerste grootschalige productie van Backstage Producties aan de wereld getoond. Deze eigen creatie vanuit het brein van Manu Jacobs en Dirk Van Vooren vertelt het verhaal van een erfeniskwestie.

Wanneer twee neven (Luc Caals en Dirk Van Vooren) door de notaris (Dirk Lavrysen) worden samengebracht in het oude en vervallen operettetheater van hun gestorven groottante, krijgen ze nogal verbazend nieuws te horen… Ze worden plots de nieuwe eigenaars van dit leegstaand theater!

Eén probleem: dat willen ze niet. De ene wil het meteen verkopen, de andere wil er een garage van maken. Tot overmaat van ramp kunnen ze geen stap verder zonder de goedkeuring van hun derde neef (Hugo Sigal) die mede-erfgenaam is, en waarvan niemand weet waar deze vreemde vogel woont en leeft. Gooi daarbij een lastige tante (Martine de Jager), een simpele schatter (Celien Hermans), een vreemde toneelmeester (Bert Cosemans) en een ruwe aannemer (Maarten Bosmans), en we zijn vertrokken voor een klucht vol chaos, persoonsverwisselingen, romantiek en geestige hilariteit!

Als er een goede raad is, die we het nieuwe Backstage Productions kunnen geven is dat men ronduit de kaart van eigen komedies moet blijven trekken. De combinatie van Manu Jacobs en Dirk Van Vooren werkt uitstekend. Aan de éne kant heb je ervaren rot Dirk Van Vooren, die het ‘label’ van Theater Elckerlyc en de theaterkomedies tot in de puntjes beheerst. Aan de andere kant heb je Manu Jacobs, die met de nodige frisheid naar een komedie kijkt. Een combinatie die werkt en dat merk je ook aan het eindresultaat.

Neem nu de cast van Het Spook van de Operette. Haarfijn gekozenDat er synergie is tussen Caals en Van Vooren weten we al langer dan vandaag. Maar door er een extra vakman Hugo Sigal aan toe te voegen als ‘derde speler’, krijg je een compleet andere dynamiek op het podium.  1 + 1 + 1 is voor de gelegenheid duidelijk vier. Dat Martine De Jager een brok dynamiet op het podium is, is bij theaterminnend Vlaanderen al langer duidelijk. Maar nu ze samen met Luc Caals de fijne vleeswaren op het podium mag spelen, voelt ze zich stevig in haar sas. Het spookje van de Opera beeft als Martine haar stem als een klok laat horen. Maarten Bosmans is wat je noemt een man, die als de Poolse aannemer Boris alle remmen los mag vieren. En dat doet hij als ‘plus één’ maar al te graag. Acteurs Dirk Lavrysen en Bert Cosemans hebben tonnen ervaring op het theaterpodium. En dat geeft gewoon een surplus aan Het Spook van de Operette. Celien Hermans mag zich als nieuwkomer op het grote theaterpodium helemaal tussen dit ervaren geweld begeven. Dat geeft voor haar als Suzy een bepaalde rust op het podium.

Kortom: Het Spook van de Operette heeft alle ingrediënten voor een gezellig namiddagje of avondje uit, waarbij u zich rot kan amuseren. Het ideale lachmedicijn tegen éénder welke crisis, die de voorbije jaren op ons pad kwam.  Ghostbusters, maar dan in’t echt. U weet het wel …

HET SPOOK VAN DE OPERETTE – Een geestige klucht | Theater Elckerlyc

Bekeken op 9 oktober in Theater Elckerlyc

Foto: ERM – Rudi Maenhout

Met Martine De Jager op spokenjacht

Het spook van de operette kan maar beter opletten. Want in de cast van de gelijknamige klucht van Backstage Productions vertoeft met Martine De Jager, een dame met een stem als een klok. ‘Het spook kan maar beter opletten als ik mijn stembanden smeer’, schaterlacht Martine. ‘Pas maar op, allerliefste spookje, ik ben er bijna klaar voor. Maar ach, in deze productie mag ik met een hele leuke groep mensen samenwerken. Ik voel me werkelijk bevoorrecht dat ik met zulke ervaren spelers aan mijn zijde mag spelen. Met onze rol als beenhouwerskoppel zijn Luc Caals en ik zowat de fijne vleeswaren van de groep. Ik vertolk de rol van Conny, de mondige Nederlandse wiens echtgenoot Luc Caals ‘niets te zeggen heeft’.  Een kreng zou ik haar niet onmiddellijk durven noemen. Wel een vrouw met een uitgesproken mening, die ze maar al te graag laat horen. Centraal in het verhaal staat de erfenis van een theater. En ik als echtgenote van Luc ben vooral geïnteresseerd in hoeveelhet allemaal gaat opleveren. Tja, die Nederlandse roots krijg je er echt niet uit (lacht). Het gaat vooral over hoeveel pegeltjes er aan de strijkstok blijven hangen. Maar omdat er geen overeenkomst wordt gemaakt, besluiten de erfgenamen een operette te brengen. Daar ben ik als Conny zijnde heel enthousiast over. Dus we spelen wel degelijk een stuk in een toneelstuk. Op professioneel vlak ben ik zowat met 1000 en 1 dingen tegelijkertijd bezig. Met mijn rol in Samson & Marie mag ik iets van mijn bucketlist schrappen. Met mijn paardencoachbedrijf ben ik nog altijd actief. En als ik wat vrije uurtjes heb, haak ik met heel veel plezier de leukste dingetjes bij elkaar. Sjaals, truien en jurken. Het kan niet op. Haken is mijn meditatieoefening. Je hebt mensen die naar de yoga gaan, naar de retraite gaan of een sauna bezoeken. Ik haak alsof het mijn lieve lust is.’

‘Het Spook van de Operette’ is van 7 tot 30 oktober 2022 te zien in Theater Elckerlyc.
Tickets en informatie:
https://www.backstage-producties.be/programma/het-spook-van-de-operette-een-geestige-klucht.

Foto: Backstage Productions

Ontdek de cast van ‘Het spook van de Operette’



Backstage Producties, het nieuwste Vlaamse productiehuis, maakte vandaag de volledige cast van ‘Het Spook van de Operette’ bekend. Dat het succesduo 
Luc Caals & Dirk Van Vooren na 10 jaar eindelijk weer samen op de planken staan, wisten we al. Zij krijgen het uitstekende gezelschap van Hugo Sigal, Celien Hermans, Dirk Lavrysen, Martine De Jager, Maarten Bosmans en Bert Cosemans in deze heerlijke klucht. ‘Het Spook van de Operette’ gaat van start op 7 oktober 2022 in Theater Elckerlyc te Antwerpen. 

Erfeniskwesties zijn altijd voer voor discussies, voor ongewilde reünies en voor geestige spoken uit het verleden… Wanneer twee neven (Luc Caals en Dirk Van Vooren) door de notaris (Dirk Lavrysen) worden samengebracht in het oude en vervallen operettetheater van hun gestorven groottante, krijgen ze nogal verbazend nieuws te horen… Ze worden plots de nieuwe eigenaars van dit leegstaand theater!

Eén probleem: dat willen ze niet. De ene wil het meteen verkopen, de andere wil er een garage van maken. Tot overmaat van ramp kunnen ze geen stap verder zonder de goedkeuring van hun derde neef (Hugo Sigal) die mede-erfgenaam is, en waarvan niemand weet waar deze vreemde vogel woont en leeft. Gooi daarbij een lastige tante (Martine De Jager), een simpele schatter (Celien Hermans), een vreemde toneelmeester (Bert Cosemans) en een ruwe aannemer (Maarten Bosmans), en we zijn vertrokken voor een klucht vol chaos, persoonsverwisselingen, romantiek en geestige hilariteit!
Cast: Luc Caals, Dirk Van Vooren, Hugo Sigal, Celien Hermans, Dirk Lavrysen, Martine De Jager, Maarten Bosmans, Bert Cosemans

ALGEMENE INFORMATIE EN TICKETS

‘Het Spook van de Operette’ is van 7 tot 30 oktober 2022 te zien in Theater Elckerlyc.
Tickets en informatie:
https://www.backstage-producties.be/programma/het-spook-van-de-operette-een-geestige-klucht.

Theaterreview: Nondeju (EWT)

Heel het theaterwereldje ligt wereldwijd compleet overhoop. Met de beperkte coronamaatregelen moet je al van goed alooi zijn om een nieuwe productie te storen. Het EWT in Deurne startte met ‘Nondeju’ hun derde productie van het huidige seizoen op. Binnen de kloostermuren van de Arme Klaren verloopt alles niet altijd zoals wij het wel vermoeden. En niet alle nonnen zijn even lief voor elkaar zoals de bisschop wel zou willen. Als er ook nog een onverwachte zwangerschap haar intrede maakt in de gemeenschap, is het hek helemaal van de dam. Dat moet zowat de korte samenvatting van het verhaal zijn.

Eerlijk is eerlijk. Regisseur Frank De Kaey heeft 2022 duidelijk ingezet met een missie. Met enkele doordachte keuzes een theaterstuk een bepaalde smoel geven staat bij hem hoog aangeschreven. Neem nu de muziek vooraf. Een doorsnee EWT-bezoeker weet al langer dan vandaag dat vooraleer het stuk start er muziek in de zaal speelt. Om het kalenderjaar 2022 feestelijk in te zetten lag het verwachtingspatroon in iets van ‘Zeven Zonden’ van Christoff. Alleen werd het deze keer: ‘Gloria in excelsis Deo’ godbetert.  Maar geloof me vrij .. Dat de nonnetjes van Nondeju vrij zijn van zeven zonden zal u na het toneelstuk zeker in twijfel trekken.

Ook de rol van Martine de Jager valt op. Ma mère in het stuk, aimabel in het echte leven, maar een brok graniet op het podium. In het Nondeju verhaal is ze vooral aangeefster van dienst. En dat is iets wat we van haar niet gewoon zijn, maar dat haar ook wel goed afgaat. De humornoot ligt vooral bij Daisy Thys en Liliane Dorekens, die dat uitstekend doen. In het verhaal is Liv Van Aelst de ‘bad sister’ van dienst. Maar om deze werkverdeling op het podium te zien, moet u maar eens een bezoekje brengen aan de Hertstraat in Deurne.

En zeg nu nog eens dat een regisseur de Stories van zijn acteurs niet bekijkt. Zo toonde Daphne Paelinck haar ambitie om een fit 2022 te hebben. De eer van haar klassieke ‘zwangerschap’ op het theaterpodium laat ze aan Dorothy Wuyts over. Deze keer staan vooral haar armspieren centraal. Pompen voor novices. Een stevige workout op het podium van het EWT. Qua nieuwjaarscadeau kan dat tellen.   

Tussen al dat vrouwelijke geweld vertoeven ook twee mannen als waar bindmindel. Het aandeel van Ron Cornet als de quasi onverstaanbare tuinman Gust en Mathias Daneels als zijn zoon Ruben in misschien iets beperkter in het geheel van het verhaal. Maar daarom niet minder belangrijker.

Kortom: In de naam van de Vader, de Zoon en de G(H)eilige geest. Haast u Nondeju naar het EWT ….. Vooraleer het Valentijn is …

Amen!  

Meer info over de tickets kan u vinden op: http://www.ewt.be

Foto: EWT – Goele Bormans
Bekeken op 16 januari 2022 in het EWT

Daar zijn de nonnetjes van het EWT

‘Nondeju’ … De opener van 2022 belooft nu al ééntje te worden met een ‘heilig’ kantje. De nonnetjes landen in het EWT. En binnen de kloostermuren verloopt alles niet altijd zoals wij het wel vermoeden. En niet alle nonnen zijn even lief voor elkaar zoals de bisschop wel zou willen. Als er ook nog een onverwachte zwangerschap haar intrede maakt in de gemeenschap, is het hek helemaal van de dam.

Auteur : Jack STAAL

Regisseur: Frank DE KAEY

Acteurs: Ron CORNET, Mathias DANEELS, Martine DE JAGER, Liliane DOREKENS, Daphne PAELINCK, Daisy THYS, Liv VAN AELST, Dorothy WUYTS

Van 14 januari 2022 tot en met 13 februari 2022

Meer info over de ticketverkoop kan u vinden op: http://www.ewt.be

Foto: Mon Huysmans

Wapenstilstand met Martine de Jager

Haar uniform van de politie mag ze weldra opbergen. Toch ging de passage van Martine de Jager de voorbije weken in de Take Twee Productie ‘De Kolderbrigade’ als de Hollandse Adrie niet onopgemerkt voorbij. ‘De Kolderbrigade is een Vlaamse klassieker. Het is een ‘uitdaging’ om je hieraan te wagen. Omwille van het iconische karakter van de reeks, weet iedereen wie ze is. Net dan kom ik er als rasechte Hollandse gewoon tussen fietsen.  Ik probeer mijn eigen Adrie neer te zetten, zonder aan het instituut Adrie te raken. Het gekke is dat ik slechts enkele fragmenten heb bekeken van De Kolderbrigade. Ik woon net over de grens. Op de Nederlandse YouTube is De Kolderbrigade gewoon niet te bespeuren. Shame on you …  Dus bij deze geef ik toe dat ik van heel de reeks weinig heb gezien.  Ik wil mijn eigen touch eraan geven.  Dat lukt me nog het beste van allemaal. Het is naar mijn gevoel ook onmogelijk om iemand als Adrie te kopiëren. Zij was een Gentse. Met mijn Nederlandse tongval lukt me dat toch nooit. Ik wil mijn eigen touch eraan geven.  Dat lukt me nog het beste van allemaal. Een soundmixshow is nergens voor nodig (lacht).”

Fonetisch met ondertitels
Martine stond de voorbije weken met het Antwerpse duo Ben & Jerry op het podium. “Ik moet me heel goed concentreren om hen te volgen. Zij praten plat Antwerps. Bovendien zijn kunstenaars op het vlak van improvisatie. Vaak heb ik het gevoel van ‘Wat zeggen ze nu?”. Maar ach met wat fonetisch schrift en ondertiteling lukt de verstaanbaarheid wel. De groepsdynamiek zit meer dan snor. Dat is voor het acteren altijd belangrijk. Gedurende een heel repetitieproces zoek je immers naar een bepaalde rol in een bepaalde dynamiek.  In één keer is het dan première.  Dat gevoel heb ik bij De Kolderbrigade en had ik ook bij 40-45. Bij een theaterstuk zou je altijd twee keer moeten komen. Eén keer in het begin, één keer naar het einde toe.  Dan zou je een groot verschil moeten zien.”

Wapenstilstand
Martine de Jager was de voorbije maanden te zien tijdens de monsterproductie 40-45. “Het is me wat. 40-45 lag tijdens de Kolderbrigade een maandje stil. Toen Ben & Jerry vroegen, heb ik niet getwijfeld. Het leek me een leuke uitdaging om me hier volop voor te smijten. Als Hollandse kende ik De Kolderbrigade niet. Maar ach, de overgang van de oorlog naar de politie verliep vlot. Wapenstilstand met Martine de Jager. Het moet kunnen, niet waar.”

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: De Kolderbrigade (Take Twee Producties)

Eventjes geschiedenisles. Voor zij die de Kolderbrigade ooit gemist hebben op televisie, stel ik met plezier deze klassieker even aan u voor. In deze Vlaamse komische politiereeks uit de jaren 80 in een regie van Romain De Coninck en Etienne Dhooghe losten het korps van Commissaris Kolder en hulpinspecteurs Gaston & Leo een misdaad op.

Take Twee Producties heeft een band met De Kolderbrigade. Ooit starten ze hun theateravontuur met de interpretatie van deze klassieker. En nu in 2019 volgt een rerun. Ben Bervoets kreeg de toestemming om het oorspronkelijke script aan te passen omdat voor de gelegenheid Martine De Jager de rol van Adrie op zich neemt. Geen Gentse Adrie, maar in de persoon van Martine De Jager een op en top Hollandse wervelwind op het podium. Ook Inspecteurs Gaston & Leo zijn niet meer. Zij werden vervangen door inspecteurs Ben & Jerry om het geheel toch een Take Twee-sausje te geven. Voor de fans van de Kolderbrigade werd het verhaal rond de moordzaak op Bol & Krul een nieuw leven gegeven.

De Kolderbrigade mag je onder de noemer ‘Volks Theater’ catalogeren.   Theater waar een publiek van boven de 40 zijn weg naar toe zal vinden … en dat wellicht ook zal doen. Voor mensen jonger dan veertig is De Kolderbrigade misschien net de nobele onbekende. Een beetje vergelijkbaar met het verhaal van de Collega’s – de televisiereeks en de Collega’s 2.0 de film.

Maar ach, de sterren van de avond zijn met een straatlengte voorsprong Martine De Jager, die de rol van Adrie op z’n Martines neerzet. Steengoed en oerdegelijk. Pittig detail: Martine heeft geen enkele aflevering van de Kolderbrigade vooraf bekeken. Ze kende haar rol alleen maar van enkele YouTube-fragmenten. Ook Walter De Groote kreeg met zijn rol als Juul Zenuw  een dankbare kluif om zijn tanden in te zetten. En dat doet hij goed.

Voor Ben Bervoets, Jerry Verhaert en Charly Pasteleurs lag de lat een stukje hoger. Zij mochten in de voetsporen van respectievelijk Gaston & Leo en Romain De Coninck stappen. En dat liep niet altijd zonder slag of stoot. Het tempo en de timing van Berghmans, Martin en De Coninck zijn alom geprezen en bijna niet te evenaren. Voor deze drie heren is het niet evident om hun eigen interpretatie aan deze iconische rollen te geven. Pittig detail: wanneer er ooit ‘The Voice van Vlaanderen – Gaston Berghmans’ zou zijn, schrijf ik Ben Bervoets onmiddellijk in. Zijn stemtimbre in het humorrepertoire ligt ongelooflijk dicht tegen wijlen Gaston aan.  Maar dat houdt ook een gevaar in voor deze productie. Bij dergelijke voorstellingen gaat het publiek automatisch vergelijken met het originele. Wanneer dan de stemtimbres zo dicht tegen elkaar liggen, gaat het publiek sneller een oordeel vellen. Iets in de stijl van: ’t is toch Gaston niet’ zal sneller over de vox populi hun lippen rollen.

Heeft deze Kolderbrigade slaagkansen op lange termijn? Absoluut wel. Er kan onmiddellijk aan een derde Kolderbrigade-theaterstuk begonnen worden. De goede raad die ik dan zou geven is dat de makers er nog meer een eigen touch aan mogen geven.  De geest van het verhaal moet blijven, de Nederlandse Adrie absoluut en de hulpinspecteurs en de commissaris moeten nog meer hun eigenheid aan de rol geven. Er is niets mis met een Kolderbrigade anno de jaren 2020 met een enorm respect voor de grootheden uit verleden. Maar het mag net dat tikkeltje meer zijn.

Gezien op 4/4/2019 in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater
Meer info kan u vinden op: https://taketwee.weebly.com/

Meer foto’s kan u vinden op: https://bit.ly/2U1qtgu

Foto: Jan Liekens