Theaterreview: Wij Samen (EWT)

We gaan verder waar we ooit moesten stoppen. Met deze onderliggende gedachte is de herstart van het EWT in Deurne een feit. Na een noodgedwongen pauze van anderhalf jaar wegens de coronapandemie staan ze momenteel op de planken met Wij Samen.  Een stuk dat in maart 2020 net voor de première moest afgebroken worden. De terugkeer van het EWT is er ééntje dat onder de ‘grand cru’-label valt.

Wij Samen is wat je noemt een klassieker van formaat. 10 jaar na de laatste herneming en 21 jaar na de creatie hernemen Frank De KAey, Thomas Van Goethem, Annik Boel Pauwels en Frederic Celini het grootste succes uit de EWT-geschiedenis. Een verhaal met een zelden geziene schoonheid over de vriendschap tussen een vader en een zoon. Beiden hebben ze hun kleine en grote verlangens, hun gebreken en hun onzekerheden. Alleen is hun vriendschap en hun sterke band nooit kapot te krijgen. Wie of wat er ook tussen hen probeert te komen.

Wij Samen is een stuk wat je tot in het diepste van je vezel voelt en beroert. Welke vader en welke zoon kennen het verhaal niet over een zorgeloze jeugd tot er iets gebeurt wat hun hele leven overhoop gooit. Dit is in een korte samenvatting waarrond het gevoel van Wij Samen draait. Een theaterverhaal dat moet gespeeld worden door mensen, die elkaar door en door kennen en vertrouwen.  Frank De Kaey speelde het stuk zo veel jaar geleden als de zoon en groeit met bijhorende baard door tot de rol van vader. Thomas Van Goethem speelt zijn ‘theaterzoon’. Annik Boel Pauwels, een vriendin van het EWT-huis, is de geknipte persoon om de rol van Jenny op zich te nemen. Het onderlinge vertrouwen en de goede band tussen deze drie spat gewoon van het podium af. Nieuwkomer in het gezelschap is Frédéric Celini, de helft van de Celini-brothers. Hij speelt de rol van Nasser in het verhaal.

Ook al heeft Wij Samen een gay-thematiek. Wij Samen is vooral het theaterstuk waar de onderling onverstoorbare band tussen vader en zoon centraal straat. Net dat gevoel maakt het herkenbaar voor het grote publiek. Op dat vlak alleen al zijn Thomas en Frank een match made in heaven. Beiden heren vertrouwen elkaar blindelings en ze spelen het op een zodanige manier dat het herkenbaar is voor het grote publiek. EN ja, ik geef toe. Ook ik werd op verschillende momenten emotioneel geraakt. De waterlanders hebben een paar kaar over mijn kaken gerold. Niet is immers mooier dan het levensechte levensecht te zien vertolken.

Bekeken op 3/10/2021 in het EWT (Deurne)

www.ewt.be

Foto: EWT

Liliane Dorekens: Zo Zennekik!

Liliane Dorekens mocht in 2020 zeventig kaarsjes uitblazen en kijkt in deze voorstelling terug op een rijkelijk gevuld leven vol muziek en fantastische of zeer grappige gebeurtenissen die tijdens deze zeven decennia haar persoonlijke revue passeerden. Van klein volksmeisje op en rond de Sint-Jansvliet tot op vele podia in binnen- en buitenland, zowel als fantastische zangeres als als gevierde actrice.

Regisseur Frank De Kaey schreef de tekst en vertaalde een twintigtal bekende hits uit de jaren ’50 tot en met 2021, in een sappig Antwerps.

Pietro Ramman staat Liliane live bij op, onder en naast de piano.

Mis deze voorstelling zeker niet als U houdt van een paar gezellige uurtjes vol humor en overbekende meezingers!!! Tijdig reserveren is de boodschap vermits het om een beperkt aantal voorstellingen. Vanaf 14 april 2022 in het EWT.

Meer info op: www.ewt.be

Foto: EWT

De keuze van De Kaey

Schoon volk in de Hut Van Van Put op Radio Minerva. Frank De Kaey komt tussen 16u en 18u als ceremoniemeester langs met een leuke playlist. En dit met Lou Van Put als sidekick. De radiomicrobe kriebelde bij de EWT-directeur al enkele weken ietsje harder. En nu mag hij de beste songs bovenhalen. Frank De Kaey was er al bij in de jaren tachtig bij de opstart van het bekende Antwerpse radiostation. Het radiovirus woekert duidelijk verder.

Foto: Radio Minerva

De Paprikabubbel trekt ten strijde

Het lijkt al een eeuwigheid geleden dat het EWT   nog op de planken stond. Corona hakte stevig in de programmatie bij het sympathiekste theater uit Deurne. Paprika was tot op de dag van vandaag het voorlopig laatste stuk. Maar EWT-schaapherder Frank De Kaey hecht veel belang aan een goede teamspirit. Daarom heeft hij zijn eigen Paprikabubbeltje. Omdat l’union nog steeds la force betekent, trekken ze als één (gemaskerde) groep ten strijde …. tegen de malaise waarin ze nu verkeren. Alleen zo kan iedereen in moeilijke tijden het hoofd boven water houden.

Foto: EWT

Het vergeten schaap in de wei

Na de discussie over de subsidies hangt ook het Corona-virus als een zwaard van Damocles boven het hoofd van de theaterwereld Op sociale media doet er een bericht de ronde om mensen op te roepen om hun geld niet terug te vragen bij een geannuleerd ticket. EWT-boegbeeld Frank De Kaey reageerde als een ware hoeder over zijn theatervrienden tijdens de Spits op Radio 2 Antwerpen: “Ik vind dat een heel mooie geste van de mensen die er aan zou meewerken. Mensen, die dit kunnen missen, zouden een welgekomen steun geven aan vele theatergezelschappen.  Want ik vrees dat we weer vergeten worden in heel de Corona-crisis. We zijn een beetje het vergeten schaap in de wei, dat alleen graast.”

Foto: Jan LIekens

 

Wij Samen – de affiches door de jaren heen

De wereld is de voorbije jaren drastisch veranderd. Zowel op theatervlak als grafisch vlak. Maar sommige dingen overleven ook de tand des tijds. Nu vrijdag kent het EWT de première van Wij Samen (in een 2020-jasje). Een stuk dat zijn weg al heeft gevonden. In 1999 was de eerste voorstelling. 21 jaar later brengt het gezelligste theater van Deurne een nieuwe versie op de planken. Maar wanneer je de affiches met elkaar vergelijkt, zie je hoe hard de wereld rondom ons is veranderd. Een tijdsdocument zoals geen voorafgaande.

2020 versus 1999.

Foto: EWT (met dank aan Frank De Kaey)

Het EWT-tijdsdocument: Wij Samen 21 jaar later!

Op vraag van vele toeschouwers en omdat het EWT blijft geloven in de schoonheid en de kracht van een theatervoorstelling staat Wij Samen opnieuw op het programma. Wellicht het grootste succes uit de EWT-geschiedenis. Een prachtige komedie over de vriendschap tussen een vader en zoon. Ze hebben beiden hun kleine en grote verlangens, gebreken en onzekerheden maar hun vriendschap en sterke band is nooit kapot te krijgen, wie of wat er ook tussen hen probeert te komen. Omdat dit theaterstuk heel wat geschiedenis met zich meedraagt, is er uniek fotomateriaal te bespeuren. Bij de eerste vertoning in 1999 speelde Theo Van Baarle de vader en Frank De Kaey de zoon. Nu in 2020 schuift Frank De Kaey door naar de rol van vader en wordt Thomas Van Goethem zijn zoon. De beelden van het stuk zijn zo veel jaar later nog altijd hetzelfde. Alleen de figuren zijn anders. Een mooi EWT-tijdsdocument: Wij Samen 21 jaar later. Van Theo & Frank tot Frank & Thomas. Van zwart-wit naar kleur.

Foto: EWT

Matekes

De première van Paprika ligt al een poosje achter de rug. Maar toch zijn er enkele leuke foto’s die wij u niet willen onthouden. Master of Ceremony van het EWT is nog altijd een rol, die Frank De Kaey heel goed ligt. Daarom ging hij maar al te graag met enkele van zijn ‘matekes’ op de foto. Zo werd acteur Tom Buelens gespot samen met de ‘heer van de kassa’ die avond. Dat ontging het alziend oog van onze minzame fotograaf niet.

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: Paprika (EWT)

Het EWT was er als de kippen bij om in een overvol theaterweekend de première van Paprika op de wereld los te laten. Het verhaal van Paprika gaat over een paaldanseres  en vrouw van-ietwat-lichtere-zeden. Onverwacht staat er een jonge kerel voor haar deur, die beweert haar zoon te zijn. Doen alsof je de werkvrouw bent, lijkt de enigste oplossing om deze ramp te ontlopen. Maar als een verliefde conciërge, een hitsige brandweerman en je betweterige beste vriendin er zich ook mee willen bemoeien, gaat het van kwaad naar erger.

Je kan er je klok op gelijk zetten. Het DNA van het EWT klopt als hairextensions bij een Miss België-finaliste. Haarfijn, haarjuist en met stijl. Daar in Deurne (ergens in de schaduw van het Rivierenhof) weten ze verdoemd goed waarmee ze bezig zijn. Het EWT mag dan een theater zijn dat bij het grote publiek onbekend is, maar het is zeker niet onbemind. Ook bij Paprika was het weer vandattum. Deze Franse komedie van Pierre Palmade werd in een Nederlandstalig jasje in een regie van Door Van Boeckel gestoken.

De minzame Door heeft zijn eigen regiestijl. In het komische werk stopt hij heel graag wat laagjes in. Dat is eveneens bij Paprika het geval. Een billenkletser is deze voorstelling niet. Omschrijf het maar als een tragikomedie. Maar wel ééntje waar uitstekend geacteerd wordt.

De verdeling op het podium is heel duidelijk. Twee mannelijke komische rollen in de personen van Marc Verbruggen (als verliefde conciëre) en Paul Maes (als Brandweerman), tegenover protagonisten Annik Boel Pauwels (als vriendin des huizes) en Daisy Thys (als Paprika). Zet daartussen een debutant met (heel wat ervaring) met de naam van éne zekere Brent Pannier. En je weet dat het verhaal meer dan snor zit.

Paprika is veel méér dan een doorsnee komedie, die je binnen enkele dagen vergeten bent. Daarover is het kwalitatief te goed. De bende van Door heeft er een fraai kijkstuk van gemaakt. Met een soundtrack van Wully Bully (van Frank, Door & The Pharaos) op de achtergrond tijdens de afterparty. Of was het nu toch Sam, The Sham?

Foto: Jan Liekens
Meer info op http://www.ewt.be

Bekeken op 10/01/2020 in het EWT (Deurne)

De paprika van Door

Ook het EWT in Deurne begint er in 2020 aan met een klepper van formaat. Het theaterstuk Paprika is een komedie, gebaseerd op het werk van Pierre Palmade. “Eerlijk is eerlijk”, vertelt regisseur Door Van Boeckel ons. “Ik kende de auteur van dit werk niet. Maar hij blijkt een gevierd Frans toneel. Paprika is geen komedie pur sang. Er zitten bij dit stuk wat diepere lagen in het humoraspect verscholen. Net van dat aspect van een komedie hou ik nog het meest van al. In grappige situaties moet wat herkenbaarheid verscholen zitten. Dat maakt het net zo mooi. Ik heb al tegen Frank gezegd dat we toekomstgericht nog meer stukken van deze man op het programma moeten zetten. Het zijn meesterwerkjes!”

Premièrekoorts
Door en premières. Het blijkt geen goed huwelijk te zijn. “Ik kijk nooit uit naar een première. Daarvoor ben ik een te grote perfectionist. Akkoord, op mijn teller als regisseur en acteur staan al heel wat jaren ervaring. Het klinkt misschien wel raar dat er dan zo veel zenuwen zijn. Maar ik kan er niets aan doen. Zo zal je me tijdens een première ook nooit in de zaal zien. Dat is de aard van het beestje. Anders bestaat de kans dat ik bij een foutje heel de zaal bijeen krijs. Vanuit de kleedkamer naar een monitor kijken werkt nog het beste voor mij.”

Kind aan het EWT-huis
Al geruime tijd is Door te zien bij het EWT. Ofwel als acteur ofwel als regisseur. “Ik denk dat ik ondertussen al een tiental jaar kind aan huis ben hier. Het voelt gewoon goed aan. Voor mij is het een waanzinnig warm nest om in te werken. Akkoord, wij hebben geen subsidies. Maar met vriendschap, warmte en liefde samen als groep aan één productie werken, voelt voor mij als een zegen aan. Als het niet plezant is of het bij mij diep van binnen wringt, doe ik het liever niet. Het maakt me niet uit of ik moet regisseren of acteren. Ik ben wat je noemt een veelvraat op dat punt. Het gekke is dat ik op professioneel vlak veel liefdes heb. Van mijn job zal ik nooit genoeg krijgen. Bij Paprika mag ik opnieuw aan een groep kneden. Ik doe niets liever. Een goede groep is volgens mij de ultieme basis van een uitstekende productie. Van de Paprika-cast ken ik heel wat mensen. Brent Pannier is de grote nieuwkomer. Hij maakt zijn EWT-debuut. Maar het is altijd leuk om met enerzijds een talentvolle kerel en anderzijds een uitstekend acteur als hem samen te werken.”

Foto: EWT