Een WK of EK zonder Oranje is als een café zonder bier of een kermiskoers zonder kerktoren. Ik weet dat ik met deze uitspraak vele Belgische voetballiefhebbers tegen de borst stoot. Toch blijf ik er als notoire voetballiefhebber bij dat het Oranje Legioen nog altijd impressionant blijft om naar te kijken. Het mannenvoetbal is bij onze noorderburen in een dipje beland. De Nederlandse vrouwen daartegen dromen volop van een Europese titel in eigen land. Maar liefst 25000 toeschouwers volgden hen in hun eerste wedstrijd tegen Noorwegen op het Vrouwen EK in Nederland. Het werd 1-0. Een rake buffelstoot van de razendsnelle winger Shanice Van de Sanden. Vroeger had je Marc Overmars, die de flank afdweilde. Nu is er Shanice.
De Utrechtse Shanice is een publiekspeelster pur sang. Het bracht haar carrière tot bij de vrouwenploeg van Liverpool. Nu mocht ze in haar eigen stad de belangrijkste wedstrijd van haar leven spelen. Tegenstander was Noorwegen. Het werd een wedstrijd voor haar om nooit te vergeten. Die minuut 66 zal heel haar leven belangrijk blijven. Shanice heeft met haar korte koppie en tattoos op de armen de looks van een Amerikaanse rapster. En toch …
Op het ritme van de flow is ze voetballend amper bij te houden. The show must go on bij de Oranje Leeuwinnen. Shanice zal de Master Of Ceremony zijn.
De laatste jaren ben ik een trouwe klant tijdens de Nationale Missendag. Op die avond komen alle kandidaten bij elkaar die in de running zijn voor het kroontje van Miss België. Maar zelden heb ik de journalisten zo zien aanschuiven voor één kandidate met een bijzonder krachtig verhaal. De 21-jarige Naomi Butstraen uit Koksijde wist niet waar haar overkwam die vrijdagavond in de Willebroekse Carré. Maar leuk vond ze het alleszins wel. Ook ik schoof in de rij aan. Mijn plekje wou ik zeker niet verliezen. Want je wordt stil als je het levensverhaal van deze jonge vrouw hoort. Op haar vijfde werd bij Naomi leukemie vastgesteld. Dat jaar verbleef ze tien maanden in het hospitaal. Niet evident voor een jong meisje dat aan het prille begin van haar leven staat. Maar ze overwon haar ziekte. Op haar ruggengraat kronkelt een tattoo met een spreuk, die ze hierdoor voor eeuwig en drie dagen zal meedragen. “Everything is possible as long as you believe in it.” Nu waagt Naomi een sprong in het diepe door een Missenavontuur aan te gaan. En ze maakt indruk door haar drive om er iets van te maken. Hoedanook zal het met een karakter gebeuren om u tegen te zeggen. Naomi: She good fighter.
Al enkele jaren op rij keer ik met plezier weer naar de Nationale Missendag in de Carré. 220 meisjes wagen hun kans om het kroontje van Miss België te bemachtigen. En … daar stond ik dan – met het jaarboek van Miss België 2018 – in mijn handen op de parking van de Willebroekse danstempel aan de A12. En plots gebeurde het … Mijn oog viel op de familienaam van een Luikse kandidate, die me wel heel bekend in het gehoor viel: Roglic.