Sinds enkele jaren is er een buitenlandse theatertrend overgewaaid naar theaterstad Antwerpen. Tijdens de zomermaanden sluit het Fakkeltheater zijn deuren niet. Er wordt immers toneel gespeeld in de maanden juli en augustus. Verantwoordelijken hiervoor zijn de mensen van Het Achterland. Zij brengen stukken met een invalshoek naar de stad van Pieter Paul Rubens toe. Vorig jaar stond Radio Minerva centraal en nu was het de beurt aan Café Beveren. Voor diegenen, die Café Beveren niet kennen. Café Beveren is een café met een gigantisch decap-orgel. Een orgel, dat voor een ongeziene sfeer op de plaats zorgt. Het café situeert zich pal tegen het Antwerpse centrum aan de kaaien op rechteroever. Tijdens het eerste persvoorstelling herinner ik me nog Achiel. Hij was een die-hard bezoeker van dit Antwerps cafeetje met een ziel. Heel wat verhalen wist hij ons te vertellen. Zo had hij zelf zijn eigen koffietafel georganiseerd. Het werd me al snel duidelijk. Café Beveren is zoals het leven. Bij momenten: pretentieloos en met een lach en een traan.

En net zo profileert de theatervariant van Café Beveren zich. Lichtvoetig, niet al te zwaar, werkend op de lachspieren .. maar ook met een knipoog naar het leven toe. Neen, je moet bij Café Beveren niet over het toneelstuk nadenken. Café Beveren waait zoals een pretentieloos zomerbriesje aan Het Achterland doorheen het Fakkeltheater. Amusement met een hoog feelgood-gehalte dat de zomer gemakkelijk trotseert.

Ik kan elke acteur hier tot op het bot analyseren. Maar dat staat niet bij een stuk zoals Café Beveren. Tijdens de zomermaand moet je vooral genieten van de sfeer. Een eervolle vermelding wil ik wel geven aan spelverdeelster Annemarie Picard. Als cafébazin staat zij als een huis en zorgt zij er voor dat haar collega’s op humoristisch vlak kunnen scoren. En dat verdient wel een pluim. Bank vooruit en een kus van de meester zou ik zeggen!