Theaterreview: Deuren Durnez NV (EWT-Theater)

Het EWT in Deurne blaast zestig kaarsjes uit. Met recht en reden is dit een feestje dat niet onopgemerkt kan voorbij gaan. Voor de gelegenheid schreef Jeroen Maes de gloednieuwe deurenkomedie Deuren Durnez NV. René en José Durnez zijn eigenaar van het familie-deurenbedrijf te Deurne. De zaken lopen perfect tot enkele klanten de boel beetje bij beetje op stelten zetten. De zoon des huizes vraagt eveneens de nodige aandacht als hij voor een gesloten deur staat bij zijn partner en terug thuis komt aankloppen. Als ook éne Armando binnenstuikt, op zoek naar de deur naar een nieuw leven, wordt de rustige toonzaal herschapen tot één grote chaos!

Met deze deurenkomedie trekt bedenker Jeroen Maes werkelijk alle registers open. Op het podium zijn maar liefst 11  deuren te zien. Een uitdaging voor iedereen, die bij deze productie betrokken is. Geen evidentie om dit tot een goed einde te brengen. Maar daar slaagt de cast en crew op een uitstekende manier in. Deuren Durnez NV is een deurenkomedie uit het boekje, waarbij de lat net dat tikkeltje hoger wordt gelegd. Ook spelgewijs zit het méér dan uitstekend. De verdeling tussen de aangevers en de afwerkers op het podium zit snor. Neem nu het trio Annik Pauwels, Daisy Thys en Frank De Kaey (Annik en Daisy zijn de aangevers van dienst om ‘energiebommetje’ Frank De Kaey vlotjes te laten scoren.) Romelu Lukaku is er bij de Rode Duivels qua scoringsmachine helemaal niets tegen. Ook Thomas Van Goethem en Mathias Daneels werken volgens dit principe. Thomas strooit voorzetten uit om de ronduit hilarische Mathias (alias Django) te laten scoren. Eén Django in huis telt werkelijk voor 20. Men zegge het voort. Bakens van rust op het podium zijn de centrale punten Marc Verbruggen en  Gerdy Swennen, alias René en José Durnez. Een opmerkelijke terugkeer op het podium valt te noteren voor Paul Maes, de acteur formally known as Franky Backeljau uit De Backeljaus. Een man, die uit de spotlights is verdwenen, maar zijn fingerspitzengefühl nog altijd beheerst. Zijn rol als Ronny zit hem op het lijf gegoten en lijkt wel een Franky Backeljau anno 2019 te zien. Voor het grote publiek lijkt hij van de aardbol verdwenen te zijn. Voor Paul is het al de vierde productie in vijf jaar tijd die hij bij het EWT speelt en hij was ook te zien in de Crimi Clowns. Dit is een jaarstart, waarvan hij alleen maar kan dromen. En wat te denken van Door Van Boeckel. In het stuk krijg je 3 x 1 Door voor dezelfde prijs te zien. Een gewaagde rol, maar wel ééntje die het vakmanschap van Door typeert. En als toemaatje krijgt je er nog Jerry Verhaert bij. Als een kat uit een uit de kluiten gewassen doos maakt hij zijn opwachting. Want of hij als ‘Boer’ Bavo ooit de katjes in het donker kneep, ontdek je wel als je naar het stuk komt kijken.

Deuren Durnez NV is de kers op de verjaardagstaart van het EWT. Kortweg: een  uitstekende productie, die flirt met de grenzen van het genre. Soms erover, soms er net onder.  Deuren Durnez NV is het perfecte excuus voor een avondje uit aan de boorden van het Rivierenhof. Mijn ultieme wens is dat de ‘Bende van Frank De Kaey’ nog lang mogen mogen en nog lang mogen wezen. Prosit en schol! Amen!

Foto: Jan Liekens

Gezien op 4/1/2019 in het EWT in Deurne.

 

 

Blind Getrouwd: de theaterversie

Vanaf februari 2019 lanceert het Prethuis de theaterversie van Blind Getrouwd. Marc en Francine maken zich grote zorgen over het liefdesleven van hun dochter. Steeds komt ze thuis met een jongen die niet echt naar de zin is van de twee nogal kieskeurige ouders. Maar deze keer schijnt ze toch de hoofdvogel afgeschoten te hebben. Haar nieuwe vriend Jonas lijkt de perfecte schoonzoon. Degelijke Vlaamse jongen, Advocaat in spé, dit kan niet fout gaan! Klein detail echter … hij is blind!

Marc en Francine zijn in alle staten en willen een ‘blinde trouw’ kost wat kost vermijden. Of ze slagen in hun plan daar komt u achter tijdens deze hilarische komedie waarbij de ene doldwaze situatie blindelings de andere opvolgt.

‘Liefde maakt blind’ maar of ze ook overwint … ?

‘Blind Getrouwd’ is de opvolger van de succesvolle komedies ‘Komen (vr)Eten’ en ‘Dubbeldate’ die eerder volle zalen lokten. Het is wederom van de hand van de gevierde komedieschrijver Jeroen Maes. Het wordt gebracht door een heerlijke cast: Peter Bulckaen, Greet Rouffaer, Tine Priem, Guillaume Devos en Jeroen Maes.

Meer info kan u ontdekken op:
https://www.prethuis.be/

Foto: Het Prethuis

 

’t Strand van Sint-Anneke: De nieuwe komedie van Het Achterland

In ‘T STRAND VAN SINT-ANNEKE maken we kennis met een hechte vriendenkring die we in de zomer elke dag op ‘De Plage’ terugvinden. Zo is er de strenge, autoritaire Armand die bij wijze van de spreken de zandkorrels zou tellen om te zien of er evenveel liggen als de dag voordien. Er is zijn joviale vrouw Louise (‘Wiske’) die met alles wat leeft een praatje slaat. We hebben de flamboyante kapper Maurice op het randje van pensioen, maar die nog vol vuur en al wapperend met de handen het ganse Strand kan entertainen. Simonne is ‘het moeke’ van de groep, genieten van haar oude dag zit er niet meteen in, ze heeft namelijk haar handen vol met haar rebelse kleinzoon Tobias. Deze olijke bende krijgt plots het bezoek van een nobele onbekende, hij wordt al snel ‘de bink’ genoemd, wat hij te danken heeft aan zijn imposant lichaam. Maar hij is niet erg spraakzaam, het blijft een mysterie wat hij komt doen op Sint-Anneke. Ook is er opschudding als Esra, een jonge dame met Turkse roots een stukje van hun strand inpalmt, dit leidt tot gezonde interesse bij sommigen maar tot hevig gefrons en gemok bij anderen (vooral Armand ziet zijn territorium bedreigd) . Wat ze komen doen en vooral wie er in slaagt hun aandacht te trekken komt u langzamerhand te weten. Eén ding is zeker, het leven van onze habitués wordt serieus door elkaar geschud!

 

‘T STRAND VAN SINT-ANNEKE  is een productie van vzw Het Achterland
http://www.hetachterland.beScript & Regie: Jeroen Maes
Cast : Janine Bischops, Peter Van de Velde, Luc Caals, Myriam Bronzwaar, Kenny Verelst, Nayat Sari, en Henny Seroeyen.

‘T STRAND VAN SINT-ANNEKE speelt de hele zomer lang vanaf 28 juni in de Rode Zaal van het Fakkeltheater.
(vrijdag, zaterdag om 20u30 en zondag om 15u00)
(opties op donderdag om 20u30 en zaterdag om 15u00)

Fakkeltheater (Rode Zaal), Antwerpen

TICKETS
op www.fakkeltheater.be of via 070 246 036

Foto: Het Achterland

Brent Pannier: de levende zombie van de Sinksenfoor

Acteur Brent Pannier krijgt wel een heel opmerkelijke rol in de komende theaterproductie van De Sinksenfoor. In deze zomerkomedie speelt hij de rol van Bram. Een jongen, die toevalligerwijs komt solliciteren voor de rol van Levende Zombie in het spookkot van Luc Caals alias de Jakke. En ja, er komt ook een zombiekostuum aan te pas. Luc Caals en Brent Pannier: het lijkt een bijzondere combinatie. Hun wegen zijn nog niet vaak gekruist.  In een ver verleden stonden beiden op het podium in de Music Hall-productie Peter Pan. Brent was toen een jonge uk. Luc speelde toen de rol van Smee, de handlanger van Kapitein Haak. Of ze elkaar nog van toen herinneren, is zeer de vraag. Maar alleen het heden telt. Nu treffen beide heren elkaar in spookachtige omstandigheden op het podium van het Fakkeltheater.

Brent is opgegroeid in Sint-Gillis-Waas. Hij is opgegroeid met de dorpskermiss, waar zijn oma en opa een grote rol in hadden. Je weet wel: een pleintje waarop twee molens en een schietkraam staan. Vaak werden deze lokale festiviteiten gelinkt aan een etentje bij de grootouders. Voor mij herkenbaar, voor Brent idem dito. Op zijn achttiende ging hij wel eens naar de grote foor. Maar zijn affiniteit ligt meer bij de nostalgie van weleer. Met de rol van de Sinksenfoor in het vooruitzicht, hoopt hij op een klein beetje verandering. Het kriebelt nu al bij hem om samen met zijn collega’s naar de kermis op Park Spoor Oost te gaan. Let’s ready to rumble!

Foto: Jan Liekens

Meer info over de Sinksenfoor kan u vinden op:
http://hetachterland.be/producties/de-sinksenfoor

Meer foto’s van de persvoorstelling kan u ontdekken via: https://www.flickr.com/photos/154084230@N02/sets/72157696814709644

Theaterreview: Genaaid! (EWT)

Humor uit de tijd waar de koeien nog spraken en we onze kat nog konden melken onder de stoof. Dit is de challenge waaraan de acteurs van het EWT zich wagen met de uitsmijter van het theaterseizoen. Met Genaaid!  grijpt regisseur Jeroen Maes terug naar een eigentijdse bewerking van de oer-theaterklassieker Tailleur pour dames van Georges Feydeau. Ter info: dit stuk dateert uit 1886. Een gigantische uitdaging om dit 132 jaar later in een fris en vrolijk jasje te steken.

In het rijtje van EWT-theaterstukken lijkt Genaaid! een buitenbeentje. Maar een goed verhaal overleeft elke tijdsgeest. Op theaterstukken over bedrog en overspel staat duidelijk geen vervaldatum geprikt. Wanneer dokter Moulineaux na een misgelopen afspraakje met zijn maîtresse pas ’s ochtends thuis komt, staat zijn vrouw hem op te wachten. Om zich uit zijn benarde situatie te redden, verzint hij een ongelooflijk verhaal waarbij – zogezegd – één van zijn goede vrienden op sterven ligt. Yvonne, zijn vrouw, blijft niet bij de pakken zitten en laat haar moeder overkomen. En dan is het hek van de dam.

Genaaid! speelt zich af in de gegoede burgerij van de negentiende eeuw. Door de aanwezigheid van een butler, de gigantische jurken waarin de dames op het podium rondlopen, sommige bijzondere versnelde ‘slaan’-met-dedeurenscènes en door het gebruik van andere verteltechnieken verloochent het stuk zijn voorvaderen niet. Naar mijn gevoel kan je er moeilijk bepaalde acteerprestaties uithalen. Akkoord, Marc Verbruggen bewijst zijn humoristisch talent als Dokter Moulineaux. Ook Door Vanboeckel zet briljant de ‘bemoeizieke’ Bassinet neer.  De briljante knipoog van Myriam Vischschoonmaker is er ééntje om duimen en vingers vanaf te likken. En ja, de fashionpolizei in mij ontkent niet dat het voor elke modebewuste actrice fraai is om in de vintagejurken over het podium te flaneren.  Maar bovenal valt Genaaid! voor elke acteur met een passie voor zijn/haar job te catalogeren onder de noemer brood en spelen. Omwille van de gezegende leeftijd van het moederverhaal is dit stuk méér dan ooit een waardig einde voor het EWT om de deuren van het theaterseizoen 2017-2018 achter zich toe te slaan. See you next season, guys!

Meer info is terug te vinden op: http://www.ewt.be
Het stuk speelt nog tot en met 24 juni 2018
Met oprechte dank voor de groepsfoto aan : BOA – Melissa Verhulst
Slotapplaus-foto: Bart Liekens (voorstelling 19/05/2018)

Het EWT-slotakkoord van 2017-2018: Genaaid!

Het theaterseizoen 2017-2018 zit er bijna op. Zo stelt het EWT uit Deurne het laatste stuk voor de zomer voor. En dat wordt Genaaid!. Om de relatie met één van zijn patiëntes te verdoezelen, wentelt dokter Moulineaux zich in een pirouette van leugens tegenover zijn vrouw Yvonne, zijn schoonmoeder Madame Aigreville en zijn vriend Bassinet. Allemaal voor zijn maîtresse Suzanne, die zelf ook niet zo heilig blijkt te zijn als haar echtgenoot opduikt. Of nee wacht, misschien toch ook niet, want zijn minnares verschijnt eveneens ten tonele. Kortom iedereen met de handen in het haar.Het stuk is in regie van Jeroen Maes. Een hele schare aan acteurs zoals Dirk Bosschaert, An Lauwereins, Annik Pauwels, Daisy Thys, Reggy Turneer, Door Vanboeckel, Marc Verbruggen, Liesbeth Verstraeten en Myriam Vischschoonmaker maken hun opwachting.
Vanaf 11 mei te zien in het EWT.

Meer info kan je vinden op:  http://www.ewt.be/producties.php

Foto: Affichebeeld EWT

Theaterreview: De Laatste Kans (EWT)

Het jaar is nog maar vijf dagen ver. De eerste van een wellicht lange reeks theaterpremières in 2018 is achter de rug. Het EWT kreeg de eer om het jaar 2018 op theatervlak af te trappen met het stuk ‘De Laatste Kans’. De Laatste Kans vertelt het verhaal van Mia en Rudi Tytgat. Hun huwelijk zit in het slop. Mia vindt het dan ook de hoogste tijd om aan hun relatie te werken. Toestemmen in een sessie met een relatietherapeut is wat haar betreft, Rudi zijn ‘Laatste kans’. Met tegenzin gaat hij op de vraag van zijn echtgenote in. Die sessie krijgt plots een heel andere dimensie als zijn oude schoolkameraad Gino op bezoek komt en de plaats van de therapeut inneemt om informatie over Mia te bekomen. Als uiteindelijk de echte therapeut ook ten tonele verschijnt, gaan de poppen aan het dansen.

Over De Laatste Kans kan je uren analyses neerpennen en het als geboren criticus neersabelen. Maar dit zou naar mijn gevoel de grootste fout in de theatergeschiedenis zijn. De Laatste Kans is een deurenkomedie van de bovenste plank. Pure wiskunde, die tot in de puntjes verzorgd is.  Laat mij nu net een voorvechter zijn van de Vox Populi. Het is echter net bij dit type van theater dat diepgravende analyses geen waarde hebben. Alleen de lach in de zaal is goud waard. En tja, zelfs mijn kleine teen kon aanvoelen dat de sfeer op en top was. Natuurlijk kan ik over de acteerprestaties schrijven dat Frank De Kaey en Jeroen Maes als Rudi Tytgat en Gino de show stelen. Geloof me .. Daar bestaat niet de minste twijfel over. En toch …

Achter elk winnend team schuilen heel wat noeste medewerkers. Het EWT is naar mijn gevoel vergelijkbaar met een restaurant. Een huis, waar je lekkere kost geserveerd krijgt in een uitermate gezellig kader. De Laatste Kans past perfect op hun menukaart en behoort tot de huisstijl van dit theater. Sergio Herman zou het verhaal van de Tytgats spontaan een ‘lekker gerechie’ noemen. Bij Komen Eten krijgt dit theaterstuk ongetwijfeld een 10 voor sfeer en gezelligheid. Zo kan ik wellicht nog uren doorgaan. Tussen ons gezegd en gezwegen: naar mijn gevoel was De Laatste kans recenseren nu al één van mijn gemakkelijkste recensies van 2018.  Maar ja, het jaar is nu ook nog maar pas begonnen, niet waar …

Meer info over De Laatste Kans in het EWT:
http://www.ewt.be/producties.php

Gezien op 5 januari in het EWT (Deurne)

Foto: EWT