Ambetante Tantes: vanaf november 2020 in het Fakkeltheater

Begin november pakt Take Twee Producties uit met ‘Ambetante Tantes’ in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater. Een stuk naar de hand van Ben Bervoets. Achiel en zijn inwonende vriend Nand, krijgen via Flor de voddenraper het slechte nieuws dat het huis zou verkocht worden.
Niet alleen voor de zaak die er gevestigd is maar ook voor hen komt dat zeer slecht uit. Ook de twee ambetante tantes die nog op bezoek komen om alles in het honderd te laten lopen is de druppel die de emmer doet overlopen. De cast van deze volkse komedie bestaat uit: Ron Boeuvelet, Vincent De Coninck, Frieda Sijsmans, Linda Swinnen, Marleen Korthoudt, Jerry Verhaert en Ben Bervoets.

Reserveer tijdig en denk aan een tafeltje tijdens de pauze en/of na de voorstelling.Van zaterdag 7-11-2020 tot en met zondagmiddag 22-11-2020 loopt deze productie in de zwarte zaal van het Fakkeltheater.

Deze voorstelling maakt deel uit van
‘Een hart voor theatermakers in hartje Antwerpen’.*
(Zwarte Zaal max. 90 personen)

 

Reserveren:
alle dagen tussen 11 en 17 uur  070/246.036
alle dagen 24/24 uur  https://www.fakkeltheater.be/voorstelling/ambetante-tantes
Alle dagen ook aan de kassa in de Hoogstraat en de dag van de voorstelling in de Reynderstraat 7

 

Bij Ben Bervoets

Voor acteur en Take Twee-gezicht Ben Bervoets was het een bewogen theaterseizoen 2019-2020. Vooraleer het seizoen echt startte, werd hij getroffen door een beroerte. Waar hij vroeger een druk bezet man was, die duizend-en-een-dingen tegelijkertijd deed, moest hij zichzelf enorm hard aanpassen. Hoe zou het met Ben zijn in Coronatijden? Een gesprek met een man met het hart voor het Volkse Theater. Bij .. Ben Bervoets.
“Het leven in het theater mis ik enorm hard”, vangt Ben het gesprek aan. “Gewoonweg omdat je door de Coronaproblematiek als theaterdier in een zwart gat valt. Mijn creatieve uitlaatklep werd volledig weggenomen door het stilleggen van het culturele leven. Ook mijn sociale contacten zijn tot een strikt minimum herleid. Dan moet je gewoon andere dingen zoeken of je wordt gek. En toch … heeft elk nadeel zijn voordeel. Door de noodgedwongen theaterpauze krijg ik nu de kans om hard te werken aan mijn herstel. Ik ben na mijn beroerte snel terug gekeerd en nam voor Take Twee Producties vooral het administratieve luik in handen. Tijdens deze periode hou ik me wel elke dag met het theater bezig. Dan bedoel ik zowel het poppentheater als het volwassen theater. Voor het poppentheater Klein maar Moedig bouw ik ijverig aan de decors. Voor Take Twee heb ik met ‘Ambetante Tantes’ en ‘Waanzin’ tijdens de lockdown al twee theatervoorstellingen gemaakt. Dit zijn twee producties, die we het volgende seizoen zullen spelen. Het stuk voor de Antwerpse Poesjenellen wordt ook afgewerkt. Dit is een poppentheatervoorstelling, waar we een nieuwe eindejaarstraditie op verzoek van vele mensen willen van maken. En dat is nog niet alles. Ik ben volop aan het schrijven aan een verhaal dat pas later op het publiek wordt losgelaten. Ooit heb ik het theaterstuk ‘Zware Jongens’ geschreven. Dat beviel me enorm en heeft me geïnspireerd om deze weg nog verder in te slaan. De periode, waarin we nu leven, is er ééntje dat heel wat inspiratie bij mij doet opflakkeren. Theater is mijn passie en die kan ik echt niet stoppen. Mijn uurtjes verdeel ik doelgericht. Het lukt me nog niet om aan één stuk door dezelfde dingen te blijven doen. Met een beetje variatie tijdens de dag zet ik de nodige stappen vooruit (lacht).”

Toekomst
De culturele sector zit in een woelig vaarwater. En dat houdt acteurs en theatermensen méér dan ooit wakker. ‘Ik zou liegen als ik hier verklaar dat het me niet bezig houdt. Maar ik probeer alles door een roze bril te bekijken. De Take Twee-agenda is klaar voor het najaar. Zonder tegenbericht bereiden wij ons ten volle voor op de startdatum van de eerste voorstelling. Meer kunnen wij niet doen. Deze houding lijkt me nog altijd beter dat thuis alleen te zitten en met je vingers te draaien. Sam & Michaël van het Fakkeltheater doen er alles aan wat in hun mogelijkheden ligt om klaar te zijn voor het nieuwe theaterseizoen. Wij als theatermakers doen gewoon hetzelfde. Alleen hebben wij geen vat op hetgeen de actualiteit ons brengt.”

Poppen
Ben Bervoets heeft een grote liefde voor het poppentheater. “Het poppentheater is een microbe, die ik van mijn vader heb geërfd”, vertelt Ben. “Een goede veertig jaar geleden startte hij met een poppenschouwburg. Dat heeft ongeveer tot een twintig jaar geleden geduurd. Toen Poppenschouwburg Van Campen stopte, was er bij mij het idee om definitief te stoppen. Alleen was de microbe te fel aanwezig. Samen met ‘broer’ Jerry heb ik dan besloten om het poppentheater terug op te starten bij Take Twee. Maar dan wel onder de noemer ‘Klein maar Moedig’. Mijn vader is nog steeds betrokken bij deze voorstellingen. Zo is hij de maker van alle poppen. Spelen doet hij zelf niet meer. Maar het inspannend werk om de figuren neemt hij nog wel op zijn schouders. Weet je … ook al is de tijd enorm hard geëvolueerd. Je merkt nog steeds dat de fantasie van een poppentheater een bepaalde magie uitstraalt naar de kinderen toe. Ze mogen dan wel allemaal Playstation en een computer hebben. De verhalen blijven nog altijd tot de verbeelding spreken. Persoonlijk doet mij dat enorm veel deugd.”

Een blik naar de toekomst
Ook al werkt hij keihard aan zijn herstel. Ben lijkt meer dan ooit klaar voor de toekomst. “Mijn belangrijkste taak bij Take Twee blijft het organisatorische werk. Toch blijft het mijn doel om in het komende theaterseizoen twee kleine rolletjes te spelen. Op dit moment is dat het maximum haalbare. Als acteur moet ik stapje per stapje naar omhoog toe werken. Wanneer ik gewoon praat, merk ik dat ik nog te veel inspanningen moet leveren om alles goed te doen. Dus ja, een grote rol is momenteel uitgesloten. Wat de toekomst brengt, weet ik niet. Mijn ambities blijft nog altijd aanwezig om een grote rol te spelen tijdens het seizoen 2021-2022. Toch blijft het koffiedik kijken. Ik moet een bijzonder hard traject afleggen om terug de oude te worden. Vroeger was ik iemand, die graag op zichzelf werkte. Nu moet ik hulp vragen voor heel wat kleine dingen. Dat is zeker niet eenvoudig om te dragen. Wanneer ik een potje verf moet openen, moet iemand anders dat doen omdat ik de kracht niet heb. Beetje bij beetje bouw ik alles terug op. Alles gebeurt op mijn ritme.  Ik ben er zeker van. Uiteindelijk kom ik sterker dan ooit terug.”

Foto: Ben Bervoets

Theaterreview: Liever lui dan muug (Take Twee Producties)

Er bestaan nog zekerheden in het leven. In een razende vaart brengt Take Twee Producties nieuwe theaterstukken op de planken. Al een poosje loopt Liever lui dan muug in de kelder van het Fakkeltheater. Het verhaal is geschreven door Eddy Van Ginckel. Liefhebbers van de vroegere VTM-reeks Benidorm kunnen hun hartje ophalen. Want de geest van de Spaanse sferen zijn niet ver weg.

Het verhaal gaat over John & Josée. Ze hebben voor hebben voor drie maanden een leuk appartementje gehuurd in Calella (Spanje). Normaal is het de bedoeling om rustig te kunnen genieten van de zon en van de mooie omgeving, maar verschillende factoren zorgen er voor dat het er alles behalve rustig zal zijn.Het begint al met de ligging… Vlak aan zee, maar wel een appartement op de 12e verdieping met… een kapotte lift. Bovendien trekken Johns vader en een bazige tante bij hen in. Wanneer een sexy buurvrouw hen komt storen, omdat ze haar sleutel niet vindt, Josée blijft zagen voor een hond die ze niet krijgt en ook Johns jongere broer zijn duit in het zakje doet, is het hek helemaal van de dam en kan de vakantie niet meer stuk.

Bij het bekijken van het theaterstuk overvalt me een Dokter Jekyll & Mister Hyde-gevoel. Tijdens het eerste deel slaan door omstandigheden Jerry Verhaert en ouderdomsdeken en ervaren rot Paul Peeters aan het freewheelen. Dat zorgt voor bijna slapstickkomedie, van het betere soort. Doldwaze komedie, die verwachtingen schept naar het tweede deel toe. Maar helaas niet worden ingelost. Er zat meer in de finale van Liever lui dan Muug dan we te zien kregen. Zeker wanneer Paul Peeters zich op het einde helemaal mag laten. Met een onderwerp zoals de toerist naar Spanje mag het net dat tikkeltje surplus qua fout karakter hebben dan uiteindelijk te zien was. Zelfs aan de Belgische kust zie je tijdens hoogseizoen ‘foutere figuren’ rondlopen. Dat karakter mag op een theaterpodium wat meer in de verf worden gezicht. Een kleine suggestie is dat je nét meer naar een reeks als Flodder moet kijken om het einde met een knal te laten gaan.

Take Twee Producties heeft hoedanook een woelig jaar de rug. Zeker met de revalidatie van boegbeeld Ben Bervoets in het achterhoofd. Elk nadeel heb zijn voordeel. JE ziet enkele namen opstaan, die zich de ziel van een groep aantrekken. Neem nu rots in de branding Piet. Ook zijn madam Erika doet heel hard haar best. Op het podium valt vooral Saartje Danckers enorm hard op. Ze doet haar ding en ze doet het goed. Kortom gezegd: het voorbije jaar ging er een storm over Take Twee land. Maar beetje bij beetje zie je nieuwe namen opduiken, die het gezelschap ook een surplus geven.

Take Twee heeft met Liever Lui dan Muug een aardige poging tot komedie proberen neer te zeggen. Tot aan de pauze was het veruit één van de beste stukken die ik bij hen heb gezien. Maar het zakte na de koffiebreak in elkaar als de betere plumpudding. De kers op de taart ontbrak. En dat is als toeschouwer raar om te ervaring. Klein detail: wanneer je een stuk over Spanje brengt, mag de achtergrond muziek Spaanser klinken dan sommige deuntjes die ik hoorde. E viva Espana ,olé.

Ook Valentijn sloeg toe. Enkele vrouwelijke toeschouwers hadden pralines gekocht in de nabije chocoladewinkel. En omdat chocolade net altijd de zeden verzacht, mag ik stellen dat Liever Lui dan Muug nét niet om van te snoepen was. Maar wel een zeer smaakvolle amuse gueule.

Gezien op 14/2 in de Kleine Fakkel

Meer info op http://www.fakkeltheater.be

Fotobron: Take Twee Producties / Fakkeltheater

Krot & Co: vanaf 27 maart in de Kleine Fakkel

De heren van Take Twee producties zijn niet te stoppen. Eind maart lanceren ze hun nieuwste productie: KROT & CO. KROT & CO is een toneelspel over extreme armoede, iets wat iedereen (ja, iedereen!) totaal onverwacht zelf kan overkomen.

Armoede overvalt je zomaar op een moment dat je dit het minst verwacht en komt altijd ongelegen.
Het ligt overal op de loer, als een haai die bloed ruikt. Humor? Een mens kan nu eenmaal niet zonder, ook al lijkt dit soms erg ver weg. Maar toch is het net dat wat je overeind kan helpen. Leven bestaat nu eenmaal uit vallen en telkens weer opstaan.
En vooral: overal en in elke situatie de humor zien.

Linda Dhaene vertolkt de rol van haar leven, mooi en passioneel maar met dat tikkeltje humor.

Ron Boeuvelet vervangt Ben Bervoets die deze rol als geen andere vertolkt. Ron en Linda zijn een goed geradeerd raderwerk.

Piet Van Linden staat in voor weer een schitterende regie en wordt bijstaan door Linda Swinnen.

Dit mag u echt niet missen.

Speeldagen: Van 27-3 tot en met 19-4-2020 elk weekend

Fakkeltheater / Kleine Fakkel / Hoogstraat 14

Reserveren: 070/246.036

Foto : Take Twee Producties

 

Broer (in’t kwadraat)

In theatermiddens zijn Ben Bervoets en Jerry Verhaert de drijvende krachten achter Take Twee Producties. Het voorbije jaar 2019 werd voor Ben gekenmerkt door heel wat tegenslag. Maar beetje bij beetje vecht hij terug om sterker dan ooit te worden. Samen met zijn ‘theaterbroer’ Jerry ging hij naar de première van Paprika. Daar poseerden broer en broer (broer in’t kwadraat) voor de lens van de fotograaf.

Foto: Jan Liekens

 

Theaterreview: Over de doden niets dan goeds (Take Twee Producties)

Take Twee Producties pakte de voorbije weken uit met een heuse schuivencomedy in de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Deze unieke creatie kwam uit het brein van Frank Van Erum. De actor formally known als Renzo uit Thuis had enkele fraaie namen weten te strikken. Zo zagen we Loes Van Den Heuvel en Oma Fonkel ‘alias Nicky Langley’ op de set.

Eerlijk is eerlijk. Het idee om met een schuivencomedy over een mortuarium op de proppen te komen, werkte aanstekelijk. Er is duidelijk interesse in het ‘leven na de dood’. De Rode Zaal zat op een zondagnamiddag stevig vol.

De cast trok zijn streng. Met zatte pastoor ‘Walter De Groote’ en ‘Liesbeth Verstraelen’ in een absolute glansrol. En wie is toch de bevallige Amber, die Anne Van Opstal verving. Alleen bleef je als toeschouwer een beetje op de honger te zitten. Het stuk had meer weg van een deurencomedy dan een schuivencomedy. Wanneer je met Leven na de dood start, komt de zaal met deze oorwurm van dienst al automatisch in een bepaald sfeertje terecht. Zeker Walter De Groote zijn ding mag doen. Afscheid nemen bestaat niet werkt daarvoor net iets minder aanstekelijk.

Het siert schrijver Frank Van Erum dat hij risico’s durft te nemen om een stuk te maken rond dit thema. Alleen mocht het nét dat tikkeltje gepolijster en gedurfder te zijn. Er zit zeker veel potentieel in een komedie rond dit onderwerp. Alleen hadden er iets meer doordachtere keuzes gemaakt worden. Een acteur als Gregory Van Damme moet je whole the way laten gaan. Hij was iets geremder dan we van hem gewoon waren. Nog steeds zijn streng trekkend … maar … het suprlusje zoals bij ‘Er zit iets los bij nonkel Jos’ was hier niet merkbaar.

Naar mijn gevoel moest deze comedy net iets langer rijpen in het brein van Frank Van Erum. Absoluut potentieel. Alleen werd het verwachtingspatroon dat is gelinkt aan het begrip ‘schuivencomedy’ niet volledig ingelost. Daarvoor was het verschil tussen de hoogtes en laagtes net iets te groot en waren er iets te veel deuren en iets te weinig schuiven.

Bekeken op 24/11/2019

Foto: Take Twee

Doodschrik : vanaf 29 november 2019 in de Kleine Fakkel

Het is het jaar 1857. Will Nicholls, de eigenaar van Nicholls Mill, een oude bloemmolen, is een verstokte gokker. Wanhopig in de schulden, verhoogt hij de inzet tijdens het wekelijkse pokerspel.
Met één kaart zet hij zijn molen en zijn huwelijk op het spel. Het resultaat van dit pokerspel leidt tot een verhaal van verraad, onbeantwoorde liefde, moord, wraak en ronddwalende geesten.
Met trucs, effecten en illusies wordt de toeschouwer meegenomen op een spookachtige reis.

Wees voorbereid op een doodsbange ervaring.
Tijdens de wereldpremière in THE MILL IN SONNING (Verenigd Koninkrijk) zorgde de internationaal vermaarde goochelaar en illusionist Paul Daniels voor ongekende spanning en regelrechte horror!

Cast:

Piet van Linden, Saartje Danckers, Ruben De Cock, Vincent De Coninck en  Jelle Bervoets brengen u naar het jaar 1859

Regie: Piet Van Linden

Speeldagen:

Van 29-11 tot en met 22-12

Fakkeltheater Kleine Fakkel

Hoogstraat

Antwerpen

Tickets: www.fakkeltheater.be

070/246.036

Foto: Take Twee Producties

Doodschrik: de nieuwe cast

Ben Bervoets moet wegens gezondheidsproblemen forfait geven voor de Take Twee-voorstelling Doodschrik. Normaal gezien stond één van de boegbeelden van dit theatergezelschap mee op de set als acteur. Maar om medische redenen staat hij zijn plekje af. Ben is momenteel volop herstellende. Zo zal de cast voor Doodschrik bestaan uit: Saartje Danckers, Jelle Bervoets, Vincent de Coninck, Ruben de Cock en Roy Miner. Piet Van Linden en Ben Bervoets nemen wel de regie op zich.

Doodschrik is te zien vanaf 29 november in de Kleine Fakkel in het Antwerpse Fakkeltheater.

Het verhaal gaat over:
Het is het jaar 1857. Will Nicholls, de eigenaar van Nicholls Mill, een oude bloemmolen, is een verstokte gokker. Wanhopig in de schulden, verhoogt hij de inzet tijdens het wekelijkse pokerspel.
Met één kaart zet hij zijn molen en zijn huwelijk op het spel. Het resultaat van dit pokerspel leidt tot een verhaal van verraad, onbeantwoorde liefde, moord, wraak en ronddwalende geesten.
Met trucs, effecten en illusies wordt de toeschouwer meegenomen op een spookachtige reis.

Wees voorbereid op een doodsbange ervaring.
Tijdens de wereldpremière in THE MILL IN SONNING (Verenigd Koninkrijk) zorgde de internationaal vermaarde goochelaar en illusionist Paul Daniels voor ongekende spanning en regelrechte horror!

De nieuwe affiche is nog niet in mijn bezit. Maar van zodra het beeldje er is, deel ik het met plezier.

Foto: Take Twee Producties

De heren van Take Twee

Als je het op zijn Antwerps wilt zeggen, is het zo klaar als pompwater. Ben Bervoets & Jerry Verhaert, alias de ‘Bruurs’ van Take Twee hebben geen zittend gat. Hun agenda voor het theaterseizoen 2019-2020 staat weer heel goed gevuld. Maar vooraleer ze hieraan beginnen, waren ze ‘en masse’ present voor de grote persconferentie van het Fakkeltheater. Daar gingen de ‘heren’ van Take Twee samen op de foto met Roy Miner, Paul Peeters en Frank Van Erum. Enkele vrienden van het huis.

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: Zware Jongens (Take Twee Producties)

Met Zware Jongens eindigt het theaterseizoen van Take Twee Producties met het grote debuut van Ben Bervoets (één van de twee Bruurs) als scenarioschrijver. Het toneelstuk wordt omschreven als een Maffia Rock’n’Roll Love Story. Het verhaal speelt zich af rond de jaren 1960 in de Antwerpse achterbuurten waar de maffia-baas Charley Blank (Jerry Verhaert) de scepter zwaait en van elke nachtclub een bordeel wil maken, en veel andere onfrisse praktijken. Maar plots komt zijn verloren gewaande broer Vince terug na twee jaar op de vlucht was en gaan de poppetjes aan het dansen.

Zware Jongens is een a-typisch theaterstuk voor Take Twee Producties. Het viel ons al eerder op dat Ben & Jerry (de grootste fans van Gaston & Leo aan de Scheldekaaien) zich méér en méér aan stapjes buiten hun comfortzone wagen. Is Zware Jongens een komedie zoals we het al eerder van hen zagen? Neen, absoluut niet. Dit genre behoort eerder tot het tragikomische genre. Daarin schuilt juist het gevaar wat beide heren brengen. Ben & Jerry zijn twee volkse jongens, waarmee je spontaan een pint gaat pakken. Met Zware Jongens stappen ze lichtjaren ver uit hun ‘habitat’. Dat vergt hoedanook een inspanning van hun publiek.

Deze Zware Jongens staan in het teken van het grote scenariodebuut van Ben Bervoets. . Hij is een man, die zijn pappenheimers een warm hart toe draagt. Als tekstdichter heeft Ben Bervoets vooral één groot werkpunt. Op theatervlak raad ik hem toekomstgericht aan om toch duidelijke keuzes te maken. Kill your darlings, my friend. Je zal het resultaat in positieve zin ervaren. Voor ‘de publicitaire drankonderbreking’ in het Fakkeltheater verdronk het publiek in enkele verhaallijnen van Ben. Na de pauze kwam het verhaal iets beter tot zijn recht.

Qua acteerprestaties raakte ik vooral door één actrice enorm gecharmeerd. Mijn buikgevoel geloofde Sam (alias Saartje Danckers) in haar vertolking. Haar rol als Samantha was op haar lijf geschreven. Ze stond méér dan haar mannetje bij de Zware Jongens. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Go Saartje! You Rock! Ook Jerry Verhaert liet een andere kant van zichzelf als acteur zien. Achteraf vertelde hij me dat het jaren geleden was dat hij nog dit genre op de planken kon spelen. Het is eens wat anders. Maar net zoals bij de beenhouwer, mag het ook op dat vlak bij hem net ietsje meer zijn.

Op het vlak van genre theaterstukken boort Take Twee Producties met een Maffia Rock’n’Roll Love Story een compleet nieuw genre aan. Het is een verhaal dat werd gemaakt voor de liefhebbers van het volkse theater, dat net iets anders wilt. Ik zou een uil zijn, als ik hier zou schrijven dat daar geen doelpubliek voor bestaat.

Maar Beste Ben , … (ik mag toch Ben zeggen). In marketingtermen bestaat er zoiets als de KIS-methode (Keep it Simple). Nu de zomerstop bijna een feit is, wens ik je zomermaanden met veel KIS(S) toe. KIS met één S op theatervlak. En je zal het verschil merken. En ach ja,… de KISS met twee s’en ten huize Bervoets neem je er maar bij. Daar kan the lady of the house alleen maar wel bij varen.

Meer info over Zware Jongens kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Meer info over de ticketverkoop kan u ontdekken op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Bekeken op 25/5/2019 in Zwarte Zaal / Fakkeltheater

Foto: Jan Liekens