Theaterreview: De Contactspeurder (Het Prethuis)

Door agenda- en Coronaperikelen werd De Contactspeurder van Het Prethuis ironisch genoeg de seizoensopener van het Fakkeltheater. Zeg nu zelf: Qua knipoog van de culturele sector naar de Coronamaatregelen was dit ééntje dat kan tellen. Meteen werd de combinatie tussen Jeroen Maes en het Contactspeurderverhaal iets om met hoge verwachtingen naar uit te kijken. Lachen met die M I S E R I E , waarin ieder van ons zich bevindt. Het moet kunnen , niet waar ….

Tijdens de lockdown werd het Jeroen al heel snel duidelijk. Heel de ontsporing van de contactopsporing was materiaal om een theaterstuk rond te maken. Hij beschouwde het voor het Prethuis als een plan B om zijn publiek wat toch een leuk najaar aan te bieden. En … gelijk heeft hij gekregen. Alleen zou het ‘Plan B’ het Plan A-gehalte van de Contactspeurder oneer aandoen. Er zijn blijkbaar nog zekerheden in het leven. Komedies van Jeroen Maes blinken vooral uit door hun vakmanschap. Dat wordt keer op keer bewezen. Bij de Contactspeurder is er nog één extraatje. En dat is herkenbaarheid. De Corona-crisis raakt ieder van ons. Daarom krijg je het gevoel dat je tijdens de voorstelling ook een spiegel voor je neus krijgt geduwd in welke Absurdistan-wereld we zijn verzeild geraakt. De herkenbaarheid van de materie (maar dan wel in een theaterjasje) spat er gewoonweg af. Jeroen vertolkt in het stuk de rol van Raf. Hij is aan zijn tweede dag bij de Contacttracing van het Agentschap Zorg & Gezondheid bezig. Natuurlijk loopt er van alles mis.  Door de ‘vocale hulp’ van enkele collega’s en een bevriend nieuwslezer tijdens de telefoongesprekken kreeg Jeroen het nodige verbale weerwerk in het theaterstuk.

Met Het Prethuis heeft Jeroen Maes een kwaliteitslabel op humorgebied. Eerlijk is eerlijk: je moet de man ook niet leren hoe hij een komedie moet schrijven. Dat bewijst hij keer op keer.

Zelfs achter een mondmasker kon je de glimlach van de Coronaproof-zaal niet verbergen.

De moraal van het verhaal is heel duidelijk:
Geef het volk: brood, spelen, de Jerusalema en Contactspeurder Jeroen Maes.
Dan zal het met Covid-19 wel allemaal goed komen.

Bekeken op 28/08/2020 in Het Fakkeltheater

Meer info op http://www.prethuis.be

Foto: Het Prethuis

Jeroen Maes: De contactspeurder op het theaterpodium

Jeroen Maes opent de theaterdebatten in het Fakkeltheater. Met zijn ‘Prethuis’ brengt hij de humoristische monoloog ‘De Contactspeurder’ als seizoensopener na een lange periode van stilte door de Coronamaatregelen. Vanaf 27 augustus is hij daarmee te zien in het Antwerpse Fakkeltheater. ‘Tijdens de lockdown zag een tournee in het najaar van 2020 steeds moeilijker worden’, vangt Jeroen het gesprek aan. ‘Daarom heb ik met Het Prethuis een plan B bedacht om aan de theaters aan te bieden. Omdat in het nieuws toen de ‘ontsporing’ van de ‘contracttracing’ aan bod kwam, leek het me leuke materiaal om hierrond een komische monoloog te schrijven. Er was een karrevracht aan materiaal: Gaande van voice mails, misverstanden tot foute nummers. Ik heb met een echte contactspeurder gesproken. Daar kreeg ik veel te horen over hoe alles in zijn werk ging en wat er allemaal mis kon lopen. Ik kwam al snel te weten dat de kranten zeker niet overdreven. Deze verhalen hebben me geïnspireerd tot het schrijven van het stuk. Alleen blijft dit een fictief verhaal. Geen enkele van de gesprekken uit de Contactspeurder zijn werkelijk gebeurd. De Contactspeurder is vooral een amusante voorstelling, waar je ook een inkijk krijgt in hoofdrolspeler Raf zijn privéleven. Je ziet ook hoe zijn opleiding tot stand kwam. Ik ben vooral nieuwsgierig naar de reacties op De Contactspeurder vooral van uit het publiek. Er zal een verspreiding zijn in de zaal. Mensen dragen een mondmasker. Maar wat mij betreft , … mogen ze zich compleet laten gaan op het vlak van de glimlach dan toch … ‘

Monoloog
Na enkele maanden stilte terug op de planken staan blijft een spannend gegeven ook voor een ervaren rot als Jeroen Maes. ‘Persoonlijk ben ik heel benieuwd hoe het is om na de ‘lockdown’ terug op het podium te staan. Het geeft best wel de nodige kriebels in de buik. Ik heb een productieve schrijfperiode achter de rug. Zo raakten drie theatervoorstellingen kant en klaar tijdens de lockdown. Vanuit Het Prethuis wilden we het najaar niet overslaan omdat we ons trouwe publiek ook iets wilden aanbieden. Alleen moest het een leuk idee zijn dat op het programma stond. Ik ben er van overtuigd dat we met De Contactspeurder een fijne voorstelling kunnen maken. Weekendje Bouillon wordt hoedanook uitgesteld naar latere datum. Ik hoop dat we met Frank & Francine in het voorjaar van 2021 met een toffe groep acteurs de ‘boer’ op kunnen. Dat blijft nog altijd het fijnste van het theatervak.’

Meer info over De Contactspeurder:

https://www.prethuis.be/

Foto: Het Prethuis

Theaterreview: De Serviceflat (Het Prethuis)

Sire, er zijn nog zekerheden in het leven. Een avondje bij Het Prethuis staat garant voor lachplezier van de bovenste plank. Dat is bij hun nieuwste stuk De Serviceflat eveneens zo. Het is heel duidelijk dat bezieler Jeroen Maes heel goed hoe je het Vlaamse publiek bedient met ‘éclairs’ ,‘spelen’ en ‘Vlaamse Schlagers’. Want dit zijn de ingrediënten van dit komische theaterstuk.

De Serviceflat vertelt het verhaal van Mariette Vandecasteele. NA lang aandringen wordt ze door haar zoon Philippe in een serviceflat geplaatst. Eentje die hij nota bene zelf uit de grond heeft gestampt. Hij is namelijk projectontwikkelaar. Hij bezoekt zijn moeder elke week exact 10 minuten met 1 éclair die ze onder dwang dient te verorberen. Het bezoek van zoonlief is steeds een monoloog over hoe goed de zaken gaan, hoe ‘cool en sexy’ zijn nieuwe vriendin (Tine Priem) wel is en hoe goed hij alweer geparkeerd heeft met zijn allernieuwste Tesla. Even vragen hoe het met zijn moeder gaat daar heeft hij de tijd en de tact niet voor.

Er wordt echter een nieuwe dokter aangesteld door de directie. Het betreft de flamboyante en op het eerste zicht ietwat bizarre ‘zingende’ ‘schlager’dokter Bernard Vandamme alias Peter Bulckaen. Die zorgt voor de nodige beroering die zoonlief kan missen als kiespijn.

Jeroen Maes bewijst hier opnieuw dat hij samen met Brik Van Dijck de komedieschrijvers van het moment zijn. Beide heren scoren zeer hoge punten in de ‘Masterclass’ ‘Hoe schrijf ik een comedy voor het Vlaamse publiek’. Een kunde waar je alleen maar stiekem jaloers op kunst zijn. Voor De Serviceflat verdient Jeroen Maes alle lof van de wereld. Het is al langer duidelijk dat het DNA van het Prethuis bij het theaterminnend publiek van alle leeftijden aanslaat. Lachen is gezond, niet waar. Tussen ons gezegd en gezwegen: er zouden veel theatergezelschappen jaloers zijn om met een stuk al aan een vijftigste voorstelling te zijn en dat er nog een joekel van een tournee op het programma staat. De juiste mensen op de juiste plaats. Voor de glimlach van de mensen. Meer moet dat niet zijn.

Gezien op 8/2/2020 in De Rode Zaal van Het Fakkeltheater

Meer info op http://www.prethuis.be

Foto: Het Prethuis

Theaterreview: Blind Getrouwd (Het Prethuis)

Wie kent er het succesvolle VTM-programma Blind Getrouwd niet? Je moet al van de planeet Mars komen om dit programma niet te kennen. Maar wat zou er gebeuren als ‘Blind Getrouwd’ nu letterlijk mag genoemd worden. Dit is het uitgangspunt van deze komedie geschreven door Jeroen Maes.

Martin (Peter Bulckaen) en Francine (Greet Rouffaer) maken zich grote zorgen over het liefdesleven van hun dochter Grietje (Tine Priem). Steeds komt ze thuis met een jongen die niet echt naar de zin is van de twee nogal kieskeurige ouders. Maar deze keer schijnt ze toch de hoofdvogel afgeschoten te hebben. Haar nieuwe vriend Brent (Guillaume Devos) lijkt de perfecte schoonzoon. Degelijke Vlaamse jongen, Advocaat in spé, dit kan niet fout gaan! Op de avond van de eerste kennismaking is de opwinding dan ook groot. Maar bij de entree is het toch even schrikken, hij draagt een zwarte zonnebril en dan … die stok??  Martin en Francine zijn in alle staten en willen een ‘blinde trouw’ kost wat kost vermijden. Of ze slagen in hun plan daar komt u achter tijdens deze hilarische komedie waarbij de ene doldwaze situatie blindelings de andere opvolgt.

‘Liefde maakt blind’ maar of ze ook overwint … ?

Eerlijk is eerlijk. Met de komedie ‘Blind Getrouwd’ mag Jeroen Maes de verdienste op zijn palmares schrijven dat hij wellicht voor de gemakkelijkste review van het jaar heeft gezorgd. Ook al heb je in deze hedendaagse culturele maatschappij een gigantisch grote vakjesmentaliteit. En ja, soms wordt het comedyaspect daarbij zeer stiefmoederlijk bekeken. Blind Getrouwd is vakmanschap van de bovenste plank. Je hoeft de waard van het Prethuis de knepen van het comedy-schrijven niet meer te leren. Dat beheerst Jeroen Maes tot in de puntjes van zijn vingers.

Een goede voorbereiding is duidelijk de basis van alles. Met het sterke script in het achterhoofd hoeven Greet Rouffaer, Peter Bulckaen, Guillaume Devos en Tine Priem zich geen zorgen maken. Zij kunnen zich ten volle smijten in hun rol. En dat doen ze ook met verve.

Kortweg samengevat: Blind Getrouwd is het ideale scenario voor een gezellig avondje uit. Omdat lachen gezond is en de endorfines toch vrij moeten komen, niet waar.

Meer info over Blind Getrouwd kan u vinden op:
www.hetprethuis.be

Meer foto’s van de première kan u ontdekken op:
https://goo.gl/bGoAhX

Bekeken op 15/2/2019 in de Rode Zaal van het Fakkeltheater

Foto: Jan Liekens