De comeback van de Poesjenellen

Poppentheater Klein maar Moedig kende een wedergeboorte twee seizoen geleden in het keldertheater van het Fakkeltheater. Na twee succesvolle speeljaren besliste Ben Bervoets op vraag van het publiek om ook opnieuw met voorstellingen voor volwassenen te starten. Tijdens de kerstperiode zijn er speciale voorstelling op z’n plat Antwaarpse voor volwassenen ( geschikt vanaf 12 jaar) onder de titel “ De Poesjenellen vieren ook kerst” een combinatie van poesjenellentheater en live gebrachte Antwaarpse liedjes en smartlappen. Acteurs en poppenspelers van dienst zijn Ben Bervoets en Linda Dhaene onder begeleiding van live accordeon muziek. Met het Poesjenellenverhaal keert Ben terug naar zijn roots. Hij was immers meer dan 25 jaar hoofdpoppenspeler bij Poppenschouwburg Van Campen. Na het stoppen van dit iconisch theater blijft het bloed van de Poesjenellen duidelijk bij Ben Bervoets stromen.

Tickets en info reguliere speeldagen: 070/246.036 of www.fakkeltheater.be

Info en reservatie voor privevoorstellingen: bbervoets@gmail.com of 0479/213047

Foto: Klein maar moedig

 

De heren van Take Twee

Als je het op zijn Antwerps wilt zeggen, is het zo klaar als pompwater. Ben Bervoets & Jerry Verhaert, alias de ‘Bruurs’ van Take Twee hebben geen zittend gat. Hun agenda voor het theaterseizoen 2019-2020 staat weer heel goed gevuld. Maar vooraleer ze hieraan beginnen, waren ze ‘en masse’ present voor de grote persconferentie van het Fakkeltheater. Daar gingen de ‘heren’ van Take Twee samen op de foto met Roy Miner, Paul Peeters en Frank Van Erum. Enkele vrienden van het huis.

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: Zware Jongens (Take Twee Producties)

Met Zware Jongens eindigt het theaterseizoen van Take Twee Producties met het grote debuut van Ben Bervoets (één van de twee Bruurs) als scenarioschrijver. Het toneelstuk wordt omschreven als een Maffia Rock’n’Roll Love Story. Het verhaal speelt zich af rond de jaren 1960 in de Antwerpse achterbuurten waar de maffia-baas Charley Blank (Jerry Verhaert) de scepter zwaait en van elke nachtclub een bordeel wil maken, en veel andere onfrisse praktijken. Maar plots komt zijn verloren gewaande broer Vince terug na twee jaar op de vlucht was en gaan de poppetjes aan het dansen.

Zware Jongens is een a-typisch theaterstuk voor Take Twee Producties. Het viel ons al eerder op dat Ben & Jerry (de grootste fans van Gaston & Leo aan de Scheldekaaien) zich méér en méér aan stapjes buiten hun comfortzone wagen. Is Zware Jongens een komedie zoals we het al eerder van hen zagen? Neen, absoluut niet. Dit genre behoort eerder tot het tragikomische genre. Daarin schuilt juist het gevaar wat beide heren brengen. Ben & Jerry zijn twee volkse jongens, waarmee je spontaan een pint gaat pakken. Met Zware Jongens stappen ze lichtjaren ver uit hun ‘habitat’. Dat vergt hoedanook een inspanning van hun publiek.

Deze Zware Jongens staan in het teken van het grote scenariodebuut van Ben Bervoets. . Hij is een man, die zijn pappenheimers een warm hart toe draagt. Als tekstdichter heeft Ben Bervoets vooral één groot werkpunt. Op theatervlak raad ik hem toekomstgericht aan om toch duidelijke keuzes te maken. Kill your darlings, my friend. Je zal het resultaat in positieve zin ervaren. Voor ‘de publicitaire drankonderbreking’ in het Fakkeltheater verdronk het publiek in enkele verhaallijnen van Ben. Na de pauze kwam het verhaal iets beter tot zijn recht.

Qua acteerprestaties raakte ik vooral door één actrice enorm gecharmeerd. Mijn buikgevoel geloofde Sam (alias Saartje Danckers) in haar vertolking. Haar rol als Samantha was op haar lijf geschreven. Ze stond méér dan haar mannetje bij de Zware Jongens. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Go Saartje! You Rock! Ook Jerry Verhaert liet een andere kant van zichzelf als acteur zien. Achteraf vertelde hij me dat het jaren geleden was dat hij nog dit genre op de planken kon spelen. Het is eens wat anders. Maar net zoals bij de beenhouwer, mag het ook op dat vlak bij hem net ietsje meer zijn.

Op het vlak van genre theaterstukken boort Take Twee Producties met een Maffia Rock’n’Roll Love Story een compleet nieuw genre aan. Het is een verhaal dat werd gemaakt voor de liefhebbers van het volkse theater, dat net iets anders wilt. Ik zou een uil zijn, als ik hier zou schrijven dat daar geen doelpubliek voor bestaat.

Maar Beste Ben , … (ik mag toch Ben zeggen). In marketingtermen bestaat er zoiets als de KIS-methode (Keep it Simple). Nu de zomerstop bijna een feit is, wens ik je zomermaanden met veel KIS(S) toe. KIS met één S op theatervlak. En je zal het verschil merken. En ach ja,… de KISS met twee s’en ten huize Bervoets neem je er maar bij. Daar kan the lady of the house alleen maar wel bij varen.

Meer info over Zware Jongens kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Meer info over de ticketverkoop kan u ontdekken op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Bekeken op 25/5/2019 in Zwarte Zaal / Fakkeltheater

Foto: Jan Liekens

Wapenstilstand met Martine de Jager

Haar uniform van de politie mag ze weldra opbergen. Toch ging de passage van Martine de Jager de voorbije weken in de Take Twee Productie ‘De Kolderbrigade’ als de Hollandse Adrie niet onopgemerkt voorbij. ‘De Kolderbrigade is een Vlaamse klassieker. Het is een ‘uitdaging’ om je hieraan te wagen. Omwille van het iconische karakter van de reeks, weet iedereen wie ze is. Net dan kom ik er als rasechte Hollandse gewoon tussen fietsen.  Ik probeer mijn eigen Adrie neer te zetten, zonder aan het instituut Adrie te raken. Het gekke is dat ik slechts enkele fragmenten heb bekeken van De Kolderbrigade. Ik woon net over de grens. Op de Nederlandse YouTube is De Kolderbrigade gewoon niet te bespeuren. Shame on you …  Dus bij deze geef ik toe dat ik van heel de reeks weinig heb gezien.  Ik wil mijn eigen touch eraan geven.  Dat lukt me nog het beste van allemaal. Het is naar mijn gevoel ook onmogelijk om iemand als Adrie te kopiëren. Zij was een Gentse. Met mijn Nederlandse tongval lukt me dat toch nooit. Ik wil mijn eigen touch eraan geven.  Dat lukt me nog het beste van allemaal. Een soundmixshow is nergens voor nodig (lacht).”

Fonetisch met ondertitels
Martine stond de voorbije weken met het Antwerpse duo Ben & Jerry op het podium. “Ik moet me heel goed concentreren om hen te volgen. Zij praten plat Antwerps. Bovendien zijn kunstenaars op het vlak van improvisatie. Vaak heb ik het gevoel van ‘Wat zeggen ze nu?”. Maar ach met wat fonetisch schrift en ondertiteling lukt de verstaanbaarheid wel. De groepsdynamiek zit meer dan snor. Dat is voor het acteren altijd belangrijk. Gedurende een heel repetitieproces zoek je immers naar een bepaalde rol in een bepaalde dynamiek.  In één keer is het dan première.  Dat gevoel heb ik bij De Kolderbrigade en had ik ook bij 40-45. Bij een theaterstuk zou je altijd twee keer moeten komen. Eén keer in het begin, één keer naar het einde toe.  Dan zou je een groot verschil moeten zien.”

Wapenstilstand
Martine de Jager was de voorbije maanden te zien tijdens de monsterproductie 40-45. “Het is me wat. 40-45 lag tijdens de Kolderbrigade een maandje stil. Toen Ben & Jerry vroegen, heb ik niet getwijfeld. Het leek me een leuke uitdaging om me hier volop voor te smijten. Als Hollandse kende ik De Kolderbrigade niet. Maar ach, de overgang van de oorlog naar de politie verliep vlot. Wapenstilstand met Martine de Jager. Het moet kunnen, niet waar.”

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: De Kolderbrigade (Take Twee Producties)

Eventjes geschiedenisles. Voor zij die de Kolderbrigade ooit gemist hebben op televisie, stel ik met plezier deze klassieker even aan u voor. In deze Vlaamse komische politiereeks uit de jaren 80 in een regie van Romain De Coninck en Etienne Dhooghe losten het korps van Commissaris Kolder en hulpinspecteurs Gaston & Leo een misdaad op.

Take Twee Producties heeft een band met De Kolderbrigade. Ooit starten ze hun theateravontuur met de interpretatie van deze klassieker. En nu in 2019 volgt een rerun. Ben Bervoets kreeg de toestemming om het oorspronkelijke script aan te passen omdat voor de gelegenheid Martine De Jager de rol van Adrie op zich neemt. Geen Gentse Adrie, maar in de persoon van Martine De Jager een op en top Hollandse wervelwind op het podium. Ook Inspecteurs Gaston & Leo zijn niet meer. Zij werden vervangen door inspecteurs Ben & Jerry om het geheel toch een Take Twee-sausje te geven. Voor de fans van de Kolderbrigade werd het verhaal rond de moordzaak op Bol & Krul een nieuw leven gegeven.

De Kolderbrigade mag je onder de noemer ‘Volks Theater’ catalogeren.   Theater waar een publiek van boven de 40 zijn weg naar toe zal vinden … en dat wellicht ook zal doen. Voor mensen jonger dan veertig is De Kolderbrigade misschien net de nobele onbekende. Een beetje vergelijkbaar met het verhaal van de Collega’s – de televisiereeks en de Collega’s 2.0 de film.

Maar ach, de sterren van de avond zijn met een straatlengte voorsprong Martine De Jager, die de rol van Adrie op z’n Martines neerzet. Steengoed en oerdegelijk. Pittig detail: Martine heeft geen enkele aflevering van de Kolderbrigade vooraf bekeken. Ze kende haar rol alleen maar van enkele YouTube-fragmenten. Ook Walter De Groote kreeg met zijn rol als Juul Zenuw  een dankbare kluif om zijn tanden in te zetten. En dat doet hij goed.

Voor Ben Bervoets, Jerry Verhaert en Charly Pasteleurs lag de lat een stukje hoger. Zij mochten in de voetsporen van respectievelijk Gaston & Leo en Romain De Coninck stappen. En dat liep niet altijd zonder slag of stoot. Het tempo en de timing van Berghmans, Martin en De Coninck zijn alom geprezen en bijna niet te evenaren. Voor deze drie heren is het niet evident om hun eigen interpretatie aan deze iconische rollen te geven. Pittig detail: wanneer er ooit ‘The Voice van Vlaanderen – Gaston Berghmans’ zou zijn, schrijf ik Ben Bervoets onmiddellijk in. Zijn stemtimbre in het humorrepertoire ligt ongelooflijk dicht tegen wijlen Gaston aan.  Maar dat houdt ook een gevaar in voor deze productie. Bij dergelijke voorstellingen gaat het publiek automatisch vergelijken met het originele. Wanneer dan de stemtimbres zo dicht tegen elkaar liggen, gaat het publiek sneller een oordeel vellen. Iets in de stijl van: ’t is toch Gaston niet’ zal sneller over de vox populi hun lippen rollen.

Heeft deze Kolderbrigade slaagkansen op lange termijn? Absoluut wel. Er kan onmiddellijk aan een derde Kolderbrigade-theaterstuk begonnen worden. De goede raad die ik dan zou geven is dat de makers er nog meer een eigen touch aan mogen geven.  De geest van het verhaal moet blijven, de Nederlandse Adrie absoluut en de hulpinspecteurs en de commissaris moeten nog meer hun eigenheid aan de rol geven. Er is niets mis met een Kolderbrigade anno de jaren 2020 met een enorm respect voor de grootheden uit verleden. Maar het mag net dat tikkeltje meer zijn.

Gezien op 4/4/2019 in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater
Meer info kan u vinden op: https://taketwee.weebly.com/

Meer foto’s kan u vinden op: https://bit.ly/2U1qtgu

Foto: Jan Liekens

Zware Jongens: de grote droom van Ben Bervoets

Eind mei 2019 komt Ben Bervoets zijn droom uit. Zijn volledig eigen geschreven theaterstuk gaat vanaf 24-5-2019 in première.

“Zware Jongens”

Een rock and roll love story

De combinatie van Humor, Actie, Romantiek, Haat en Jaloezie, Vriendschap en Vijandschap.

Broederhaat en zusterliefde en dit alles in een rock and roll sfeertje.

De humor is volks, de actie is hard, de romantiek is mooi.

Het verhaal speelt zich af in de ruige achterbuurten van Antwerpen rond de jaren 60.

Mina, de zus van Charley en Vincent baadt een bar uit in de achterbuurten van Antwerpen, waar Charley de soortelijke godfather is en de wetten stelt. Hij wil kost wat kost van alle bars, bordelen maken. Maar dit is zonder de terugkomst van zijn broer Vincent gerekend. Die na twee jaar van de aardbodem verdwenen scheen te zijn, wraak komt nemen op zijn eigen broer omdat die ooit zijn geliefde Messelina, een succesvolle rockzangeres heeft willen ombrengen.

Dus de vluchteling “Vincent” is back in town en de gangsters die zich heer en meester waanden, zullen de daver op hun hart krijgen.

Ook is de draaispil doorheen dit verhaal de verboden liefde tussen Samantha en Gina, zoon van Charley en nichtje van Mina.

Een familie vete dus, die letterlijk en figuurlijk op de scene uitgevochten zal worden.

Het zal er hard tegen aangaan. Aan spanning, romantiek en humor zal het zeker niet ontbreken.

Cast: Roy Miner, Ben Bervoets, Jerry Verhaert, Laura De Leeuw, Linda Dhaene, Linda Van Heeswijk, Piet Van Linden, Saartje Danckers en Michael Lejeune.

Auteur en regie: Ben Bervoets

 

Speeldata:

24-5 om 20:30 uur

25-5 om 20:30 uur

26-5 om 15 uur

31-5 om 20:30uur

1-6 om 20:30 uur

2-6 om 15 uur

7-6 om 20:30 uur

8-6 om 20:30 uur

9-6 om 15 uur

Tickets: 070/246 036

of online via deze link: https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Foto: Take Twee Producties

Theaterreview: Mie Mossel (Take Twee Producties)

Master of Ceremony Ben Bervoets was bijna zijn tel kwijt toen hij het voorwoordje deed aan het publiek in de Kelder van het Fakkeltheater. Want ja, het gaat als een trein vooruit bij de heren van Take Twee Producties. Mie Mossel is reeds hun vierde productie, die ze dit theaterseizoen op het Antwerpse publiek loslaten.

Mie Mossel was een stevige vrouw met een grote klep, die jarenlang een vistoer had. Waar anderen dit deden met paard en kar, trok zij zelf haar viskar voort in weer en wind. Door brute pech brandde ooit haar kot af en kwam ze ‘gelukkig’ terecht bij enkele ‘brave’ mensen van het Antwerpse Schipperskwartier, die haar onvoorwaardelijk onderdak gaven. Ze droomde ervan ooit ergens een klein eethuisje te kunnen openen, maar door het ontbreken van de nodige financiële middelen (zeg maar: centen) werd deze droom op de lange baan geschoven. Maar misschien is er hoop…?

Mie Mossel wordt door de makers van Take Twee Producties ondergebracht onder de noemer ‘Volkse komedie’. En ja, vooraleer ik alle banbliksems op mij neer krijg. Natuurlijk heeft volks theater ook zijn plaats in het culturele landschap. Ik ben de laatste mens op deze aardkloot, om dit te ontkennen. Natuurlijk mag men zich gelukkig prijzen dat er heel wat enthousiaste mensen zijn, die hun vrije uurtjes spenderen om zich volop aan deze vorm van theater te smijten. Qua enthousiasme zal je me zeker niet horen klagen over de heren van Take Twee Producties. Verre van zelfs.

Alleen moeten de makers duidelijk waken over de verhaallijnen. ‘Volkse komedie’ is misschien een verkeerde omschrijving voor Mie Mossel. Mie Mossel is het bekijken veeleer een tragikomedie met een injectie van extra komische elementen om tot de noemer ‘Volkse komedie’ te komen. Slecht gedaan, neen …. En toch borrelt bij mij diep vanbinnen of in dit stuk niet beter de keuze werd gemaakt voor één degelijke tragikomedie. Nu lijkt het wel of er twee genres door elkaar verweven zijn. Enerzijds de ‘plattere humor’, en anderzijds bij momenten de wat emotionelere verhaallijnen met een goed spelende Linda Van Heeswijk als Mie Mossel. By the way: Ook een eervolle vermelding voor Charlotte De Leeuw, die haar OCMW-vrouwtje staat in haar debuut bij Take Twee Producties.

Om het kort en krachtig te omschrijven. Voor en na de voorstelling hoorde ik liedjes van de Strangers door de boksen spelen. Als mijn muzikale geheugen me niet in de steek laat , hoort het liedje ‘Eieren of Joeng’ tot hun repertoire. Dat vat eigenlijk heel het Mie Mossel-verhaal samen. Zonder boe of ba. Volks theater, waar de liefhebbers zeker hun weg naar toe weten te vinden. Niet meer, niet minder. Maar een theatermaker hoeft niet altijd voor een omelet met spekjes te kiezen, wanneer hij zijn zalen met de juiste keuzes kan vol lopen. Kiezen tussen Eieren of Joeng is per definitie daarom ook niet verliezen.

Meer info kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Foto’s: Jan Liekens