Wapenstilstand met Martine de Jager

Haar uniform van de politie mag ze weldra opbergen. Toch ging de passage van Martine de Jager de voorbije weken in de Take Twee Productie ‘De Kolderbrigade’ als de Hollandse Adrie niet onopgemerkt voorbij. ‘De Kolderbrigade is een Vlaamse klassieker. Het is een ‘uitdaging’ om je hieraan te wagen. Omwille van het iconische karakter van de reeks, weet iedereen wie ze is. Net dan kom ik er als rasechte Hollandse gewoon tussen fietsen.  Ik probeer mijn eigen Adrie neer te zetten, zonder aan het instituut Adrie te raken. Het gekke is dat ik slechts enkele fragmenten heb bekeken van De Kolderbrigade. Ik woon net over de grens. Op de Nederlandse YouTube is De Kolderbrigade gewoon niet te bespeuren. Shame on you …  Dus bij deze geef ik toe dat ik van heel de reeks weinig heb gezien.  Ik wil mijn eigen touch eraan geven.  Dat lukt me nog het beste van allemaal. Het is naar mijn gevoel ook onmogelijk om iemand als Adrie te kopiëren. Zij was een Gentse. Met mijn Nederlandse tongval lukt me dat toch nooit. Ik wil mijn eigen touch eraan geven.  Dat lukt me nog het beste van allemaal. Een soundmixshow is nergens voor nodig (lacht).”

Fonetisch met ondertitels
Martine stond de voorbije weken met het Antwerpse duo Ben & Jerry op het podium. “Ik moet me heel goed concentreren om hen te volgen. Zij praten plat Antwerps. Bovendien zijn kunstenaars op het vlak van improvisatie. Vaak heb ik het gevoel van ‘Wat zeggen ze nu?”. Maar ach met wat fonetisch schrift en ondertiteling lukt de verstaanbaarheid wel. De groepsdynamiek zit meer dan snor. Dat is voor het acteren altijd belangrijk. Gedurende een heel repetitieproces zoek je immers naar een bepaalde rol in een bepaalde dynamiek.  In één keer is het dan première.  Dat gevoel heb ik bij De Kolderbrigade en had ik ook bij 40-45. Bij een theaterstuk zou je altijd twee keer moeten komen. Eén keer in het begin, één keer naar het einde toe.  Dan zou je een groot verschil moeten zien.”

Wapenstilstand
Martine de Jager was de voorbije maanden te zien tijdens de monsterproductie 40-45. “Het is me wat. 40-45 lag tijdens de Kolderbrigade een maandje stil. Toen Ben & Jerry vroegen, heb ik niet getwijfeld. Het leek me een leuke uitdaging om me hier volop voor te smijten. Als Hollandse kende ik De Kolderbrigade niet. Maar ach, de overgang van de oorlog naar de politie verliep vlot. Wapenstilstand met Martine de Jager. Het moet kunnen, niet waar.”

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: De Kolderbrigade (Take Twee Producties)

Eventjes geschiedenisles. Voor zij die de Kolderbrigade ooit gemist hebben op televisie, stel ik met plezier deze klassieker even aan u voor. In deze Vlaamse komische politiereeks uit de jaren 80 in een regie van Romain De Coninck en Etienne Dhooghe losten het korps van Commissaris Kolder en hulpinspecteurs Gaston & Leo een misdaad op.

Take Twee Producties heeft een band met De Kolderbrigade. Ooit starten ze hun theateravontuur met de interpretatie van deze klassieker. En nu in 2019 volgt een rerun. Ben Bervoets kreeg de toestemming om het oorspronkelijke script aan te passen omdat voor de gelegenheid Martine De Jager de rol van Adrie op zich neemt. Geen Gentse Adrie, maar in de persoon van Martine De Jager een op en top Hollandse wervelwind op het podium. Ook Inspecteurs Gaston & Leo zijn niet meer. Zij werden vervangen door inspecteurs Ben & Jerry om het geheel toch een Take Twee-sausje te geven. Voor de fans van de Kolderbrigade werd het verhaal rond de moordzaak op Bol & Krul een nieuw leven gegeven.

De Kolderbrigade mag je onder de noemer ‘Volks Theater’ catalogeren.   Theater waar een publiek van boven de 40 zijn weg naar toe zal vinden … en dat wellicht ook zal doen. Voor mensen jonger dan veertig is De Kolderbrigade misschien net de nobele onbekende. Een beetje vergelijkbaar met het verhaal van de Collega’s – de televisiereeks en de Collega’s 2.0 de film.

Maar ach, de sterren van de avond zijn met een straatlengte voorsprong Martine De Jager, die de rol van Adrie op z’n Martines neerzet. Steengoed en oerdegelijk. Pittig detail: Martine heeft geen enkele aflevering van de Kolderbrigade vooraf bekeken. Ze kende haar rol alleen maar van enkele YouTube-fragmenten. Ook Walter De Groote kreeg met zijn rol als Juul Zenuw  een dankbare kluif om zijn tanden in te zetten. En dat doet hij goed.

Voor Ben Bervoets, Jerry Verhaert en Charly Pasteleurs lag de lat een stukje hoger. Zij mochten in de voetsporen van respectievelijk Gaston & Leo en Romain De Coninck stappen. En dat liep niet altijd zonder slag of stoot. Het tempo en de timing van Berghmans, Martin en De Coninck zijn alom geprezen en bijna niet te evenaren. Voor deze drie heren is het niet evident om hun eigen interpretatie aan deze iconische rollen te geven. Pittig detail: wanneer er ooit ‘The Voice van Vlaanderen – Gaston Berghmans’ zou zijn, schrijf ik Ben Bervoets onmiddellijk in. Zijn stemtimbre in het humorrepertoire ligt ongelooflijk dicht tegen wijlen Gaston aan.  Maar dat houdt ook een gevaar in voor deze productie. Bij dergelijke voorstellingen gaat het publiek automatisch vergelijken met het originele. Wanneer dan de stemtimbres zo dicht tegen elkaar liggen, gaat het publiek sneller een oordeel vellen. Iets in de stijl van: ’t is toch Gaston niet’ zal sneller over de vox populi hun lippen rollen.

Heeft deze Kolderbrigade slaagkansen op lange termijn? Absoluut wel. Er kan onmiddellijk aan een derde Kolderbrigade-theaterstuk begonnen worden. De goede raad die ik dan zou geven is dat de makers er nog meer een eigen touch aan mogen geven.  De geest van het verhaal moet blijven, de Nederlandse Adrie absoluut en de hulpinspecteurs en de commissaris moeten nog meer hun eigenheid aan de rol geven. Er is niets mis met een Kolderbrigade anno de jaren 2020 met een enorm respect voor de grootheden uit verleden. Maar het mag net dat tikkeltje meer zijn.

Gezien op 4/4/2019 in de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater
Meer info kan u vinden op: https://taketwee.weebly.com/

Meer foto’s kan u vinden op: https://bit.ly/2U1qtgu

Foto: Jan Liekens

Zware Jongens: de grote droom van Ben Bervoets

Eind mei 2019 komt Ben Bervoets zijn droom uit. Zijn volledig eigen geschreven theaterstuk gaat vanaf 24-5-2019 in première.

“Zware Jongens”

Een rock and roll love story

De combinatie van Humor, Actie, Romantiek, Haat en Jaloezie, Vriendschap en Vijandschap.

Broederhaat en zusterliefde en dit alles in een rock and roll sfeertje.

De humor is volks, de actie is hard, de romantiek is mooi.

Het verhaal speelt zich af in de ruige achterbuurten van Antwerpen rond de jaren 60.

Mina, de zus van Charley en Vincent baadt een bar uit in de achterbuurten van Antwerpen, waar Charley de soortelijke godfather is en de wetten stelt. Hij wil kost wat kost van alle bars, bordelen maken. Maar dit is zonder de terugkomst van zijn broer Vincent gerekend. Die na twee jaar van de aardbodem verdwenen scheen te zijn, wraak komt nemen op zijn eigen broer omdat die ooit zijn geliefde Messelina, een succesvolle rockzangeres heeft willen ombrengen.

Dus de vluchteling “Vincent” is back in town en de gangsters die zich heer en meester waanden, zullen de daver op hun hart krijgen.

Ook is de draaispil doorheen dit verhaal de verboden liefde tussen Samantha en Gina, zoon van Charley en nichtje van Mina.

Een familie vete dus, die letterlijk en figuurlijk op de scene uitgevochten zal worden.

Het zal er hard tegen aangaan. Aan spanning, romantiek en humor zal het zeker niet ontbreken.

Cast: Roy Miner, Ben Bervoets, Jerry Verhaert, Laura De Leeuw, Linda Dhaene, Linda Van Heeswijk, Piet Van Linden, Saartje Danckers en Michael Lejeune.

Auteur en regie: Ben Bervoets

 

Speeldata:

24-5 om 20:30 uur

25-5 om 20:30 uur

26-5 om 15 uur

31-5 om 20:30uur

1-6 om 20:30 uur

2-6 om 15 uur

7-6 om 20:30 uur

8-6 om 20:30 uur

9-6 om 15 uur

Tickets: 070/246 036

of online via deze link: https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Foto: Take Twee Producties

Theaterreview: Mie Mossel (Take Twee Producties)

Master of Ceremony Ben Bervoets was bijna zijn tel kwijt toen hij het voorwoordje deed aan het publiek in de Kelder van het Fakkeltheater. Want ja, het gaat als een trein vooruit bij de heren van Take Twee Producties. Mie Mossel is reeds hun vierde productie, die ze dit theaterseizoen op het Antwerpse publiek loslaten.

Mie Mossel was een stevige vrouw met een grote klep, die jarenlang een vistoer had. Waar anderen dit deden met paard en kar, trok zij zelf haar viskar voort in weer en wind. Door brute pech brandde ooit haar kot af en kwam ze ‘gelukkig’ terecht bij enkele ‘brave’ mensen van het Antwerpse Schipperskwartier, die haar onvoorwaardelijk onderdak gaven. Ze droomde ervan ooit ergens een klein eethuisje te kunnen openen, maar door het ontbreken van de nodige financiële middelen (zeg maar: centen) werd deze droom op de lange baan geschoven. Maar misschien is er hoop…?

Mie Mossel wordt door de makers van Take Twee Producties ondergebracht onder de noemer ‘Volkse komedie’. En ja, vooraleer ik alle banbliksems op mij neer krijg. Natuurlijk heeft volks theater ook zijn plaats in het culturele landschap. Ik ben de laatste mens op deze aardkloot, om dit te ontkennen. Natuurlijk mag men zich gelukkig prijzen dat er heel wat enthousiaste mensen zijn, die hun vrije uurtjes spenderen om zich volop aan deze vorm van theater te smijten. Qua enthousiasme zal je me zeker niet horen klagen over de heren van Take Twee Producties. Verre van zelfs.

Alleen moeten de makers duidelijk waken over de verhaallijnen. ‘Volkse komedie’ is misschien een verkeerde omschrijving voor Mie Mossel. Mie Mossel is het bekijken veeleer een tragikomedie met een injectie van extra komische elementen om tot de noemer ‘Volkse komedie’ te komen. Slecht gedaan, neen …. En toch borrelt bij mij diep vanbinnen of in dit stuk niet beter de keuze werd gemaakt voor één degelijke tragikomedie. Nu lijkt het wel of er twee genres door elkaar verweven zijn. Enerzijds de ‘plattere humor’, en anderzijds bij momenten de wat emotionelere verhaallijnen met een goed spelende Linda Van Heeswijk als Mie Mossel. By the way: Ook een eervolle vermelding voor Charlotte De Leeuw, die haar OCMW-vrouwtje staat in haar debuut bij Take Twee Producties.

Om het kort en krachtig te omschrijven. Voor en na de voorstelling hoorde ik liedjes van de Strangers door de boksen spelen. Als mijn muzikale geheugen me niet in de steek laat , hoort het liedje ‘Eieren of Joeng’ tot hun repertoire. Dat vat eigenlijk heel het Mie Mossel-verhaal samen. Zonder boe of ba. Volks theater, waar de liefhebbers zeker hun weg naar toe weten te vinden. Niet meer, niet minder. Maar een theatermaker hoeft niet altijd voor een omelet met spekjes te kiezen, wanneer hij zijn zalen met de juiste keuzes kan vol lopen. Kiezen tussen Eieren of Joeng is per definitie daarom ook niet verliezen.

Meer info kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Foto’s: Jan Liekens

 

Theaterreview: Bed in of bed uit (Take Twee Producties)

Take Twee Producties zit halfweg hun theaterseizoen. Met Bed in, Bed Uit lanceren ze hun derde productie van 2018-2019. In het verhaal maken we kennis met een vrouw, die op zoek gaat naar de gepaste date en hoopt om de juiste partner tegen te komen. Maar wat moet ze doen als ze dan uiteindelijk iemand leert kennen, die niet aan haar verwachtingen voldoet. Zet je de date verder of ga je huiswaarts? Linda Dhaene, ‘Brusseleir’ Charly Pasteleurs en Jimmy Reubbens zijn de drie protagonisten van de kleine Fakkel.

Met Bed In, Bed Uit heeft Take Twee Producties het zichzelf niet gemakkelijk gemaakt. Voor het doorsnee repertoire van het olijke broederpaar Ben & Jerry is het een a-typisch stuk. Beide heren zijn namelijk liefhebber van de betere deurenkomedie. En daar is op zich ook niets mis mee. Alleen hebben ze met Bed in, Bed Uit een stuk gekozen waarin ook een diepere tragiek zit verscholen. Meer bepaald de zoektocht op oudere leeftijd naar een geschikte levenspartner.  Daarom hinkt Bed in of Bed Uit  op twee pistes.  Enerzijds het tragikomische aspect en anderzijds voel je dat het her en der ook Take Twee-eigen werd gemaakt. Maar het balanceren tussen beiden is niet altijd even goed gelukt. Dit illustreert bijvoorbeeld de bloemkolen-mop, die uit het Gaston & Leo-repertoire werd gehaald. In dit type stuk is het niet echt op zijn plaats. Daarentegen is de vondst van Jimmy Rubbens met de Marakech-mop wel geslaagd.

En toch … moet je het olijke broederpaar alle credits geven. Met Er zit iets los bij Nonkel Jos en Zeg ‘ns Aaa hebben ze een goed najaar 2019 gedraaid. Ben & Jerry  steken hun nek uit om volks theater te brengen. Daarin slagen ze met hun vrienden van het theater uitstekend in.  Master of Ceremony Piet is een gastheer om U tegen te zeggen. En wie is er niet gecharmeerd door de mooie glimlach van Rennie of ‘Mevrouw Rubbens’, het Cultuurmarkt-meisje op de rollerblades?  Ook de acteurs op het podium hebben voldoende passie om hun ‘ding’ te doen naar het publiek toe.  Bovendien moet je gedreven mensen vooral gedreven laten zijn.  Alleen zaten er wat schoonheidsfoutjes in de smoel van Bed In of Bed Uit.  De beste raad, die ik hen kan geven, is dat ze tijdens hun vele uren in het Fakkeltheater  een stofblik moeten zoeken.  Bed in of Bed Uit? heeft een dust-off nodig en moet een duidelijk profiel krijgen. Ben & Jerry, één goede raad … werk er een poosje aan en neem dit stuk binnen enkele jaren nog eens terug op in jullie programma.

Kortom: de samenvatting is zo klaar als pompwater. Over het enthousiasme van Master of Ceremony Piet, de stralende glimlach van Rennie, de acteerpassie van de acteurs op het podium, de magnifieke kerstboom in de inkomhal van het Fakkeltheater en de drive van Ben & Jerry zal ik heus niet klagen. Ik keer met plezier terug naar een stuk van Take Twee Producties. Alleen mist dit stuk een beetje de ‘Take Twee’-smoel qua eigenheid. Na Er zit iets los bij Nonkel Jos en Zeg ‘ns Aaa mag het net dat tikkeltje meer zijn.  Komaan hé, mannen …

Meer info over Bed in of Bed uit kan je vinden op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/bed-bed-uit

Foto: Take Twee Producties

Gezien op 8/12/2018 in de Kleine Fakkel

De Kolderbrigade in een 2019-jasje

Na Zeg’ns Aaa halen Ben & Jerry van Take Twee Producties opnieuw een televisieklassieker vanonder het stof. Met De Kolderbrigade brengen ze begin april een komedie gebaseerd  op de gekende TV reeks waarin Gaston & Leo de inspecteurs van dienst waren naast Romain Deconinck.  In deze theaterversie zijn de inspecteurs van dienst het komische duo “Ben en Jerry”

Commissaris Kolder heeft nog steeds hoofdpijn en de bazige hulpagente Adrie hoort nog steeds niet wanneer zij haar bril niet op heeft. Het komische viertal moet een verdwijning en een moord in een zaak oplossen. En dan zwijgen we nog over Juul Zenuw. En wat te denken over de Nederlandse Adrie alias Martine De Jager.

Meer info kan u vinden op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/de-kolderbrigade

Foto: Take Twee Producties

Theaterreview: Zeg ‘ns Aaa (Take Twee Producties)

‘Met de assistente van Dokter van der Ploeg’ is een klassieker uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. De bekendste uitspraak uit het leven van Mien Dobbelsteen werd een vaste waarde op uw scherm in de tachtiger- en negentigerjaren. Take Twee Producties van ‘Brothers in Crime’ Ben en Jerry namen de handschoen op. Zij maakte er hun eigen bewerking van. Hun Zeg’ns Aaa is nog te zien tot en met 2 december in de Rode Zaal van het Fakkeltheater.

Ik kreeg de kans op de avond voor de première de voorstelling een keertje te bekijken. Het had ergens een surrealistisch gevoel in zich. In de Rode Zaal van het Fakkeltheater zaten mijn vader, regisseur Ben en ikzelf. Vooraf wist ik niet goed wat ik er van moest verwachten. Zeg ‘ns Aaa is een voorstelling waarmee je kan scoren, maar ook hopeloos de mist in kan gaan. Het is geen evidentie om deze oerklassieker uit Nederland om te zetten naar een Vlaamse theaterproductie. Regisseur Ben Bervoets is er in geslaagd om een goed evenwicht tussen het ‘Oerhollandse ‘ en het ‘Vlaamse’ te vinden.

Take Twee Producties zijn geslaagd in hun uitstapje naar de Rode Zaal van het Fakkeltheater. Hun versie van Zeg ‘ns Aaa is onder de noemer ‘oerdegelijk’ te catalogeren. De ingrediënten zijn alom bekend. Liesbet Verstraeten neemt de uitdaging op om geloofwaardig Mien Dobbelsteen te vertolken. En dit met bijhorend ‘Nederlands accent’.  Ja, ze doet dat op een meer dan geslaagde manier. Met haar ‘Mien’-versie scoort ze alleszins goede punten.

Ervaren rotten in het vak : Katrien De Becker en Frank Van Erum zijn als Dokter van der Ploeg en Dokter Lansberg de lijm in  dit theaterstuk. Met hun jarenlange ervaring zijn ze het rustpunten in deze theatervoorstelling. En ja, ik kan er niet aan doen. Persoonlijk  heb ik een boontje  voor de frisse ‘wind’ op het podium: Laura De Leeuw. Voor mij blijft zij de ontdekking van Take Twee Producties. Haar rol als ‘Wiep’ mag dan niet de hoofdrol zijn. Ze heeft op het podium een soort ‘naturel’ over zich dat tot in de zaal charmeert. Deze productie blinkt vooral uit door het teamwork. Zoals een pint bier hoort bij een café en kruiden bij een goed Italiaans etentje hangt deze groep goed aan elkaar. Dat zag je vooral na de generale repetitie enorm fel.

In een tijdperk waar de kijkcijfers van het veldrijden zienderogen achteruit boeren, is Zeg ‘ns Aaa het typische voorbeeld om het gevoel van een leuke zondagnamiddag zelfs op een avond te beleven. Niet meer, niet minder. Deze trip down to memory lane is er ééntje waar je spontaan het gevoel van Nostalgie over je heen krijgt. En dat is in een sneller wordende maatschappij een zegen voor ons allen. Het kan wel eens zijn dat de trein van deze  Zeg ‘ns Aaa de komende jaren vertrokken is voor nog meer Mien Dobbelsteen in het Antwerpse theaterlandschap. Ben & Jerry, men schrijve het voort.

Meer info over deze voorstelling:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/zeg-ns-aaa

Meer foto’s kan u vinden op:

https://goo.gl/32XT6z

Foto: Jan Liekens

Gezien op 15/11/2018 in het Antwerpse Fakkeltheater