Maandelijks archief: februari 2018

Tylaine tussen hemel en aarde

Geplaatst in Music door

In Vlaanderen is Tylaine Van den Broeck al lang geen onbekende meer. Zo toerde ze met het Golden Symphonic Orchestra de wereld rond en zat ze in het begeleidingsorkest van Helmut Lotti. Daarnaast is ze pianiste voor tal van artiesten. Om er een paar te noemen : Erik & Sanne, Andrei Lugovski, Lisa Del Bo, Tom Dice, Matthieu & Guillaume, Maartje Van Neygen. Bovendien is ze al 12 jaar de vaste pianiste van Maurice Engelen en Praga Khan.

Maar daarnaast is ze ook heel gepassioneerd bezig met haar modelabel. Sinds 2012 ontwierp ze voor haar ‘Maison Tylaine’ verschillende creaties. Telkens kon ze rekenen op een leuke ambassadrice om haar kledij te promoten (Barbara Dex, Maureen, Maartje Van Neygen, Stephanie Meire en Maxine Michiels).

Maar nu is het tijd voor haar eerste muzikale soloproject: ‘Tussen hemel en aarde’ of TRA CIELO E TERRA.  In haar thuishaven Heist-Op-Den-Berg stelde ze haar kindje voor. Vanaf 19 februari 2018 zal dit album op iTunes te koop zijn. TRA CIELO E TERRA is trouwens de soundtrack van de kortfilm ‘Harry’, in een regie van Ed Vanderweyden en met Amaryllis Uitterlinden als één van de castleden.

Download het album via: https://itunes.apple.com/be/album/between-heaven-and-earth/1345028030?l=nl

Foto: CD-hoes Tra Cielo e Terra

Suzanne Schulting: De Gouden Suus Stuiterbal

Geplaatst in Sport door

De 20-jarige Friezin Suzanne Schulting heeft in het verre Korea geschiedenis geschreven. In het hol van de Koreaanse leeuw won ze de 1000 meter shorttrack. Hiermee deed ze wat nooit iemand haar voor deed. Een gouden plak halen tijdens het shorttracken op de Olympische Spelen. Het kan zeer snel keren in een mensenleven. Vorig weekend schaatste ze nog de B-finale tijdens de 1500 meter . Toen werd her en der geopperd dat deze Spelen voor haar vier jaar te vroeg kwamen. Maar dat ze er zou komen was quasi zeker. Alleen heeft de tijd iedereen op snelheid gepakt. Een bronzen plak op de relay volgde. Het gevoel ging crescendo. Op 22 februari 2018 volgde de grootste bekroning: goud op de 1000 meter. Achter haar rug vielen de twee grootste Koreaanse concurrenten Shim en Shoi met hun snufferd op het ijs. Maar Suzanne Schulting bijgenaamd Suus Stuiterbal ging als een bezetene te keer. Het bleek de dag te zijn waarop Stuiterbal zen in zich kreeg. Proficiat Suzanne: je bent nu voor eeuwig en drie dagen: De Gouden Suus Stuiterbal. Dat neemt niemand je nog af.

Bekijk de Gouden Race van Suzanne Schulting:
https://www.youtube.com/watch?v=sOr7AnXagAw

 

Kunstmin stelt voor Adel Blank

Geplaatst in Regio door

Toneelvereniging Kunstmin heeft al de nodige sporen verdiend in mijn thuisgemeente Sint-Katelijne-Waver. En ook dit jaar hebben ze een mooi stuk op het programma staan. Op 22, 23, 29 en 30 maart 2018 spelen ze in de Parochiezaal van Elzestraat het stuk Adel Blank. Dit prachtig stuk van Alex Van Warmerdam is in een regie van Luk De Koninck. Reserveren kan via: kunstmin@hotmail.com of 015 20 11 77. Kaarten kosten 9 euro. Aanvang is om 20u.

De korte inhoud
Adel blank, het stuk, is gelijk een lastig lief: ge ziet ze graag, maar ze zegt zo weinig. Acteurs en regisseur moeten tussen de lijnen lezen, en, met wilde fantasie en gezond verstand buiten de lijntjes kleuren. Een zwarte komedie over een bleke dame, alles draait rond Adel. Maar is dit een verknipte familie of een verstoorde hofhouding? Alex Van Warmerdam noemt het een deurenkomedie. Wij noemen het een vlieggordijntragedie.

De auteur heeft het over ‘nieuwe lulligheid’, over surrealisme. Voor Kunstmin is het een alibi om erin te vliegen, u alle hoeken van de kamer te laten zien, ook die met een hoek af.

Op het einde komt alles goed, en komt het niet goed, dan is dat het einde nog niet. Of toch?

Acteurs van dienst zijn: Pascale Geeraerts, Anne Lijbaert, Christel Pelgrims, Jan Sas, Luk Suykens & Koen Van den Bussche

3e Ibis Winterserietocht: De weergoden spelen mee …

Geplaatst in Walking door

Voor het eerst sinds lang heb ik mijn wandelschoentjes nog eens uit de kast gehaald. Na de door ziekte falikant afgelopen Dodentocht wou ik terug wat zin krijgen in het bewegen van de beentjes. Een poosje zonder wandeltochten heeft me deugd gedaan. Maar het begon stilaan toch wel te kriebelen. En afgelopen zondag 18 februari was het zo ver. Place to be was JOC Weiland in Puurs. De plaatselijke wandelvereniging Ibis organiseerde daar zijn 3e tocht van een hele Winterserie. Ik had mezelf voorgenomen om daar niet op het appel te ontbreken.

Om onmiddellijk in schoonheid te starten, heb ik geopteerd voor de langste wandeling. Bijna 21 km stappen. Bijna 21 km stappen. Het mag gezegd en geschreven worden. Ik heb zelden een wandeling gezien die zo door de weergoden ‘geteisterd’ werd als de deze. De aanvriezende mist had in het ochtendlijke uur voor een keiharde bodem gezorgd. En ja, ook ik vond het witte landschap best wel de nodige charmes hebben.

Maar hoe later het op de dag werd, hoe slechter het parcours er kwam bij liggen. De keiharde bodem kreeg een ‘pel’ modder op zich, waar vooral Mathieu Van der Poel en Wout Van Aert zich konden uitleven. Zeker het Dijkparcours in de slotlus van de wandeling was geen hapklare brok om te verorberen.

Eén ding valt me telkens weer op. Het wandelen in de regio Puurs-Bornem is megapopulair. Meer dan 2000 mensen vonden hun weg naar Puurs om de beentjes te strekken. En ja, ik was er een van. De spits van het wandelseizoen 2018 is er nu al af. Daar kan ik niets anders dan zeer blij mee zijn.

https://www.wsv-ibispuurs.be/

Foto’s van de wandeltocht kan u ontdekken op:
https://photos.app.goo.gl/L8QWY2ZOw8OHN9FV2

https://www.irista.com/gallery/bkilulvegllg

Foto: Bart Liekens

De Vesting Laura Verdonschot

Geplaatst in Sport door

Het seizoen 2017-2018 was haar jaar niet. Laura Verdonschot belandde in een sukkelstraatje. Na haar glansrijke prestatie op het BK in Oostende waren de verwachtingen nochtans vrij hoog voor het Limburgse meisje met de blonde staart. Maar shit happens … Bij ieder van ons  wel eens. Maar uit elke tegenslag kom je sterker terug dan ooit. Dat bewees Laura tijdens de Vestingcross in het Nederlandse Hulst. Tijdens de Superprestige in Middelkerke stak ze haar neus al aan het venster met een derde plek. Maar nu mocht ze de armen zelf de lucht in zwieren. Laura Verdonschot kwam, zag en overwon elke Vesting van het voorbije jaar.

Nu mag ze met een gerust gemoed de zomer in. Wie het seizoen goed eindigt, heeft naar het schijnt een goede vibe te pakken. Dan kan ik stellen dat Laura met vleugels rond fladdert. En zeggen dat ze naar haar WK bij de beloften nog het idee had om haar seizoen te beëindigen. Gelukkig heeft ze dit niet gedaan. Want het is nogmaals bewezen. Wanneer je een tegenslag overwint, ben je pas echt ‘coureur’. Dat belooft alvast veel goeds …

 

Zeepiraten uit Charleroi

Geplaatst in Sport door

Het duel tussen Telenet Giants Antwerp en Spirou Charleroi blijft altijd een geladen onderling treffen. Ook deze keer was de inzet groot. Meer bepaald: een tweede plek in de huidige Basketbalcompetitie. Ik was zelf ook ooggetuige van dienst. Na lange tijd bracht ik nog eens een bezoekje aan een wedstrijd van de Belgische basketbalcompetitie. En het viel meteen op .. Het verschil in stijl tussen beide ploegen was vrij groot. De getrimde baarden bij de Giants-spelers versus de woeste haren op de kinnen van heel wat spelers van de Waalse topploeg. Als piraten wilden Les Spirous de scalp van de Antwerpse reuzen veroveren. Daarvoor waren alle middelen goed.  Neem nu: Rasko Katic. Hij leek wel de verre broer van Johnny Depp uit Pirates of the Caribbean.  Maar helaas: Not all treasure’s silver and gold, mate of mag ik Rasko zeggen. Ondanks een vrij potige wedstrijd, ging de sloep van Pirate Rasko helemaal kopje onder. 84-78 was het eindverdict.

Rasko’s rechteradjudant Nils Marnegrave had er zichtbaar zin in. Maar het was buiten de waard gerekend. Wie frustraties uitlokt bij Charleroi komt al heel ver in een onderling treffen. Het bord vlak voor Manegraves stoel moest er aan geloven. Maar de rekening is gemaakt. De Giants hebben een klein kloofje op de troepen van Bryan Lynch. Het seizoen is nog lang. En toch … Charleroi en Telenet Giants Antwerp lijken mij alvast twee ploegen te zijn die in 10 onderlinge wedstrijden elkaar vijf keer de loef zullen afsteken. Maar ach, de zeepiraten uit Charleroi hebben geen coup gepleegd in de Scheldestad. Dat is het belangrijkste van allemaal. En ja,  daarvoor brengt een mens als wel eens graag een bezoekje aan zijn favoriete basketbalploeg. Maar één ding stond als een paal boven de Antwerpse Blauwe Steen:  Gillette is the best a Giant can get.

Gezien in Lotto Arena op 17/2/2018

Theaterreview: Doornroosje (Deep Bridge)

Geplaatst in On Stage door

Vier jaar geleden stond Doornroosje al op de Vlaamse Theaterpodia. Maar omdat alles in het leven ooit terug komt, heeft productiehuis Deep Bridge Doornroosje uit haar 100-jarige slaap gehaald.

Voor de gelegenheid kruipt Tinne Oltmans in de huid van Doornroosje. Als leading lady van Ghost Rockers bewees ze al dat ze één van de grootste talenten in de Vlaamse Showbizz is. Ook als Doornroosje trekt ze meer dan ooit haar streng. En natuurlijk zou er geen Doornroosje zijn zonder een prins aan haar zijde. Daarvoor werd één brok ervaring binnen gehaald. Al vijf jaar lang is prins van dienst in heel wat musicals. Prinsessen wakker kussen, het lijkt ‘a hell of a job’, but someone has to do it. Thomas beheerst het prins zijn tot in zijn kleine teen.

En toch zijn de twee absolute sterren van de show het duo Titus & Fien. Helemaal getooid in het groen zijn de ‘evil side’ met een hoek af uit deze productie. Maar toch met een hoog … Gaston & Leo ofwel Bassie & Adriaan gehalte. Jasmine Jaspers vertelde me tijdens de persconferentie van het komende Sprookjesconcert  dat ze nogal vaak gecast wordt voor dit type rol. Maar ze bewijst ook waarom een doorsnee producent haar GSM-nummer goed uit het hoofd kent. Een bulderlach om schrik van te krijgen en ronduit briljant gespeeld. De Leo Martin onder de ‘bad women’ in sprookjesland kan echter niets zonder de Gaston Berghmans in ’t Groen van dienst. Noem hem gerust Laurenz Hoorelbeke alias Titus. Goed op elkaar ingespeeld. De wandelingen tijdens de repetities buiten de gebouwen van Deep Bridge hebben de team spirit tussen beiden op een hoger level.  Jasmine en Laurenz lijken een match made in heaven. Het echt Antwerps Theater kan nu al een spin-off verzinnen in de stijl van: ‘Titus in’t groen, zit onder ons Fien hare schoen.”

Naast het jonge geweld staan er ook 2 mensen op het podium met brokken ervaring. Walter Baele als Koning Louis liet zich inspireren door zijn typetje Koning Filip. De gelijkenissen worden nogal zeer treffend wanneer hij ‘Het is een vrouwtje’ aanhaalt bij de geboorte van Doornroosje. Ook zijn echtgenote – koningin Liv Van Aelst bewijst haar vakmanschap. Zowel Walter Baele als Liv Van Aelst amuseren zich als geen ander op het podium. De twee mag je als de ultieme rustpunten op het podium beschouwen.

Doornroosje is het typische voorbeeld van een oerdegelijke familiemusical. Voor zowel jong als oud. En tja, wie haalt er niet graag het kind in zich naar boven? Iedereen toch …

Meer info over Doornroosje kan u vinden op:
https://deepbridge.be/shows/doornroosje/

Gezien op 16/2/2018 in Antwerpen

Foto: Jan Liekens

Concertreview: Kraantje Pappie (Het Depot – Leuven)

Geplaatst in Music door

Hiphop- en rapconcerten. Het blijft een speciaal gegeven om een keertje naar toe te gaan. Zo heb ik er al enkele op mijn palmares staan. Maar nooit eerder zag ik Kraantje Pappie, de snelste rapper van de Lage Landen aan het werk. Zijn concert op 15 februari in het Leuvense Depot was een uitgelezen kans om de man achter ‘Waar is kraan’? en ‘Pompen’ een keer bezig te horen.

Het mag gerust gezegd en geschreven worden. Kraantje Pappie is meer dan rap en hiphop alleen.  Zijn gevoel voor show en entertainment draagt zijn clubtour, waarmee hij momenteel bezig is naar een hoger niveau. Ook al ben je geen liefhebber van het genre. Stil blijven zitten op je stoel lukt je amper met de vibe, die de ‘Kraan’ uitstraalt naar zijn publiek. En in dat publiek waren opvallend veel jonge kinderen en jonge dames aanwezig. Zelfs een verdwaalde zestigplusser, die naast mij verzeild was geraakt. Maar ach of het nu lekker wijven zijn of edele jonkvrouwen: het maakt Mister ‘Crane’ helemaal niets uit. Zolang er veel energie uit het publiek komt, zit het voor hem allemaal snor.  Heeft iemand uit de zaal dorst? No problemo, Crane brengt hem persoonlijk een biertje om helemaal in de sfeer te raken.

De bassen stonden luid. De vibe zat goed. En The Crane deed zijn ding. Hij had nog gerust een uur langer kunnen doorgaan. De sfeer en the mood zat er in Leuven goed in. Kraantje Pappie deed wat hij moest doen. Keihard scoren. Terwijl ik deze tekst aan het maken ben, denk ik terug aan de bevallige blondine die me een vraag stelde toen ik aan het aanschuiven was. ‘Wie komt er hier optreden”, vroeg ze me toen onze wegen elkaar kruiste. Toen ik ‘Kraantje Pappie’ antwoordde, reageerde ze gevat met de boodschap: ‘Oh, amuseer je maar.’ Tja, zelfs buiten de concertzaal weet iedereen waar de Kraan nu is. Het is een gave als een ander.

Gouden Esmee

Geplaatst in Sport door

Tijdens een uitzending van De Wereld Draait Door liet men de naam van de nieuwe Nederlandse schaatssensatie Esmee Visser wel eens vallen. Esmee wie? hoor ik u alvast zeggen. Tja, ook bij mij heerste dit gevoel. Ik had haar immers nooit eerder op het ijs bezig gezien. Vanaf het Nederlandse kwalificatietoernooi voor de Spelen ging alles in een sneltreinvaart vooruit in het nog jonge leven van Esmee. Totaal onverwacht plaatse ze zich voor de gouden race in PyeongChang. Tijdens het interview achteraf zei ze dat zelfs geen idee had wanneer de Spelen waren. Je zou voor minder, wanneer je vier jaar voor op planning bent.

16 februari 2018 zal de datum blijven waarom Esmée haar leven definitief heeft overhoop gegooid. Voor de laatste rit was ze al zeker van brons en … uiteindelijk het werd goud. Tussendoor was ze nog druk bezig met te Facetimen naar ‘de jongens van Groningen’. Lekker gek doen, het ontspant een mens.  Tijdens het interview  achteraf  sprak ze gewoon over lekker schaatsen. Lekker schaatsen noemde ze dit. Het kleine meisje, lid van Ijsclub Nut & Vermaak, is nu voor de rest van haar leven Olympisch Kampioene. De tweede ooit in het schaatsgekke Nederland. 30 jaar na Yvonne Van Gennip treedt ze in haar voetsporen. Beste Esmee, voor de rest van je leven zal je Gouden Esmee zijn. Vanaf nu kan daar niemand meer iets aan veranderen.

Het interview na het Olympisch Kwalificatietoernooi:

Filmpje: nu.nl

’t Hart van Breda en de meest swingende Cesarsalade uit mijn leven

Geplaatst in Personal door

Wie al eens in Breda was, kan er niet naast kijken. Op de Grote Markt is een opmerkelijk horeca-etablissement gevestigd. Een zaak dat je met recht en reden een waar prijsbeest uit het Brabantse land mag noemen. Een eetcafé met op het palmares de titel van: ‘Beste Eetcafé van Nederland’

’t Hart van Breda heeft de kenmerken van een bruin café gecombineerd met het bourgondische van Breda. Hun gezellige huiskamer heeft plaats voor jong en oud. Geopend van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat en daarmee de locatie voor koffie, lunch, borrel, diner of zomaar een drankje. Daarnaast hebben ze ook een uitgebreide bierkaart, met wisselende speciaalbieren van de tap

Maar wat mij vooral opviel tijdens mijn bezoekje, was de muziek. Aan de speciaalbieren van de tap heb ik niet gezeten. Maar een Cesarsalade heb ik er ter plekke wel gegeten. Ik geef grif toe: door de muziek alleen al had ik het gevoel dat deze Cesarsalade de meest swingende uit mijn leven was. En tja, daarvoor moest ik dus echt in ’t Hart van Breda zijn.

Meer info kan je vinden op:
www.hartvanbreda.nl

Bezocht op 31/01/2018