Hans Vanwijn is papa geworden. Dit kondigt zijn ploeg JDA Dijon Basket aan via sociale media met een foto van het kindje. De Belgische basketinternational en zijn vriendin Jasmine verwelkomden op Sinterklaasdag dochtertje Olivia.
Foto Hans: Serch Carrière
Foto Olivia: JDA Dijon Basket
Eén van de opmerkelijkste transfers van het basketbalseizoen is de overstap van Hans Vanwijn naar het Franse Dijon. Een gesprekje met de beste Belgische basketballer van een onderbroken competitie. Een goede Vanwijn behoeft immers geen krans. “Sinds 1 augustus ben ik verhuisd naar Frankrijk. Ik woon op een appartement in een rustige buurt een klein stukje buiten het centrum van Dijon. De mensen hier in het gebouw kennen me al. Ze spreken mij hier geregeld aan dat ze uitkijken naar het komende seizoen. Dus de verwachtingen liggen hoog.”
Seizoensopener tegen Bako
Het heeft uiteindelijk toch eventjes geduurd vooraleer Hans de stap naar het buitenland zette. ‘Het was altijd al mijn doel om in het buitenland te spelen in een grote competitie. Mijn voorkeur ging uit naar een top 8-club. Nadat ik in mijn eerste Antwerpse jaar een goed seizoen had neergezet, was er al even sprake dat ik naar het buitenland zou vertrekken. Uiteindelijk heb ik dan toch beslist om mijn contract uit te doen. Achteraf gezien was dit misschien wel de allerbeste beslissing. Het groeiproces tijdens die twee laatste seizoenen als Giant op en naast het veld was enorm groot.”, vertelt Hans.‘De tijd was rijp om een stapje hogerop te gaan. Met Dijon heb ik nu die kans gekregen. Dus ik kijk er enorm naar uit om tegen nieuwe tegenstanders in nieuwe arena’s te spelen. Onze eerste competitiewedstrijd op 25 september wordt er trouwens eentje met een Giant-strikje aan. Dan spelen we thuis tegen Asvel, het team van Ismaël Bako.”
Hoge verwachtingen
Bij een team als Dijon liggen de verwachtingen een vrij hoog. “Ze wonnen vorig jaar de beker van Frankrijk en stonden gedeeld eerst in de competitie met topclubs als Monaco en Lyon. Ook werken ze in september nog de beslissende match van de 8ste finale van de Champions League van vorig jaar af. Bij winst zou het kunnen dat dat ik nog eens Final Four of liever Final 8 kan spelen in dit geval. Mijn doel is om dit seizoen opnieuw mee te draaien in de top van de competitie en hopelijk de volgende ronde in de BCL te halen.”
Speler van het Jaar
Hans werd in zijn laatste Belgisch seizoen verkozen tot beste basketballer van het jaar. ‘Ik vond het een hele eer dat ik werd uitverkozen. De afgelopen seizoenen zat ik er toch een paar keer heel dicht bij. Dan is het leuk om eens een prijs te winnen. Wanneer je de erelijst bekijkt, zie je er toch een hele resem grote namen op staan. Het doet me wat om daar tussen te staan. Door Corona was de bekerfinale tegen Charleroi mijn laatste wedstrijd voor de Giants. Wanneer ik geweten had dat dit mijn laatste wedstrijd als Giant was, had ik er misschien nog meer van genoten. De bekerwinst deed me enorm veel deugd. Alleen vond ik het jammer dat we de kans niet kregen om nog playoffs te spelen. De dubbel halen was pas echt de kers op de taart. Ik heb zoveel mooie momenten meegemaakt bij de Giants. In het eerste jaar bereikten we voor het eerste de finale na de buzzerbeater tegen Charleroi. In het tweede jaar was er de onwaarschijnlijke Champions League-campagne. Het derde jaar mocht ik winnend afsluiten met de Beker van België. Stuk voor stuk momenten, die ik voor altijd zal koesteren.”
Basketbalkampen
Eén van Hans zijn absolute topprojecten is het realiseren van basketbalkampen voor jongeren. ‘Ik ben daar op jonge leeftijd mee begonnen. Dat wil ik echt uitbouwen. Aangezien de kampen steeds in de grote vakantie doorgaan, maakt het geen verschil uit dat ik in Frankrijk of in België speel. We zaten nu aan 3 locaties (Antwerpen, Lommel, Beringen). Volgend jaar zou ik daar nog graag een 4de willen aan toevoegen ergens in Vlaams-Brabant. Daar zijn we nu al mee bezig. Mijn doel is om ooit na mijn carrière kampen te kunnen geven verspreid over heel Vlaanderen. Heel België blijft mijn droom. Maar daarvoor moeten we eerst nog heel wat ervaring op doen.
Papa Hans
Ten huize Vanwijn is er gezinsuitbreiding op komst. ‘Vroeger had ik nooit verwacht dat ik op mijn 25ste al papa zou zijn. Maar eerlijk gezegd kijk ik er wel naar uit. Het zal natuurlijk niet makkelijk zijn met het drukke seizoen en al die wedstrijd. Maar het geeft inderdaad wel een boost omdat ik er voor moet zorgen dat mijn gezin niets te kort komt.”
Foto: Serch Carrière
Goede wijn behoeft duidelijk geen krans. Ook niet op onze Belgische basketbalvelden. Neem nu Hans Vanwijn. Hij is één van de grootste talenten op onze velden. Deze Giant heeft via sociale media een duidelijke visie gelanceerd naar de toekomst. Hij wil jongeren coachen met zijn eigen Hans Vanwijn Basketbalkampen. Vanwijn plant een Giantskamp op het einde van december 2018, een bouncekamp in zijn eigen regio Beringen begin januari 2019 en een zomerkamp. Voor de jonge basketters onder ons moet dit een must do en zeker een must visit zijn.
Geïnteresseerden kunnen meer info vinden op: www.hansvanwijn.be of via de Facebookpagina: https://www.facebook.com/hvw10
Foto: Serch Carriere
#serchcarriereimages
Het was druk aan de Lotto Arena en het Sportpaleis op Pinkstermaandag. Om 18u ’s avonds speelde de Telenet Giants Antwerp hun galawedstrijd tegen BC Oostende. Twee uur later gevolgd door een optreden van buikspreker Jeff Dunham bij de buren van het Sportpaleis. Enkele weken geleden had ik het al geschreven. Met Achmed the dead terrorist in de buurt, mocht het voor de basketbalploeg uit Antwerpen geen probleem zijn om de éne bom na de andere in de ring te droppen. En zo geschiedde …
Het was vooral Hans Vanwijn, die zich geïnspireerd voelde, door één van de populairste buikspreekpoppen van het moment. Op het einde vloog de éne basketbom na de andere erin. Met recht en reden was hij man van de match. 1000 bommen en granaten: De bommen van Vanwijn zijn nu al een begrip in ’t stad.
En toch … het (niet gevalideerde) punt van de wedstrijd kwam van Paris Lee. Hij gooide de bal van de éne helft van het veld naar de andere korf. Als de buzzer twee seconden later kwam, stond de korf van het decennium in de Antwerpse Lotto Arena nu al op zijn naam. Oostende ging dankzij de Antwerpse dirgent Hans Vanwijn met de billen bloot. En Paris Lee: tja … hij lachte zijn tanden bloot. Een ware: silence, we killed you was meer dan ooit op zijn plaats.
Match bekeken op 21/05/2018 in Lotto Arena
Verdorie, wat heb ik er spijt van dat ik niet aanwezig was tijdens de wedstrijd Telenet Giants Antwerp – Luik. Voor de leken onder ons: Dit was de eerste van de zes moneywedstrijden tijdens de laatste rush van de reguliere Belgische Basketbalcompetitie. De Telenet Giants Antwerp traden zelfs de laatste vijf minuten aan met een volledig Belgische formatie. 5 Belgische spelers op het terrein. Dat zie je niet elke dag. Nu ga ik eventjes over tot de orde van de dag. Akkoord, Antwerpen won met sprekend gemak met 92-70. Hans Vanwijn was man van de match. Maar ik ben vooral een beetje jaloers dat ik de foto van het scorebord niet heb. Deze was namelijk na de wedstrijd fameus gevuld. Langs Antwerpse kant scoorde iedereen een korf. Bij Luik gaven alleen de nummers 4, 9 en 11 niet thuis. Eén ding lijkt nu al zeker. De mannen van de gazet mogen stevig typen om al de resultaten correct weer te geven. Want Telenet Giants Antwerp – Luik was voor beide ploegen een match in de breedte.
Ik heb de wedstrijd tussen Willebroek en Telenet Giants Antwerp in uitgesteld relais op televisie gezien. Via de geijkte sociale media had ik wel vernomen dat het derbylaken richting Antwerpen was getrokken. Maar ik wou toch wel het verhaal kennen achter de 71-93 overwinning. En zo geschiedde. Opvallend moment was het tweede quarter. Daar bevolkte mannen met een stevig shotgehalte het terrein voor de Giants. Just call them: Thomas Akyazili en Yoeri Schoepen. “Als je een bank zoals de Telenet Giants Antwerp hebt, kan je echt wel zeggen: ‘Daar komen de schutters”.
Die uitspraak lokte toch wel enige nostalgie bij mij uit. Daar komen de Schutters was immers een televisiereeks, waar ik vroeger wel eens naar keek. Daar komen de Schutters ofwel in het Engels Dad’s Army is een Engelse komedieserie, die van 1968 tot 1977 te zien was op de BBC. In totaal zijn er negen seizoenen uitgezonden en waren er 80 afleveringen te zien.
Zelf ben ik geboren in 1978. Dus ik heb de reeks in een later stadium leren kennen. Dat doet niets ter zake. Kwaliteit blijft na al die jaren toch mooi bovendrijven. Korte samenvatting van de dag. Roel’s Army deed het uitstekend in Sporthal De Schalk. Orkestmeester en MVP van de match Thomas Akyazili leidde samen met Paris Lee zijn troepen. En Hans Vanwijn (just call him Zorro) zag scherper dan ooit … De messen zijn nu al gescherpt voor het toptreffen tegen Oostende. Zolang die bal maar de ring in gaat, is alles in orde.
Op Allerheiligen staat een heuse topmatch geprogrammeerd in de Lotto Arena. Telenet Giants Antwerp neemt het op tegen Donar Groningen, de voorlopige groepsleider in de FIBA Europa Cup. Onze noorderburen hebben maar één missie. Zij zakken naar de Scheldestad om hun leidersplaats te verdedigen.
België en het hoge basketbalnoorden van Nederland. Het doet me wat denken aan het verhaal van basketlegende Tony van den Bosch. Toen hij ging coachen in Nederland, nam hij vaak de trein naar het hoge noorden. Om dan ’s avonds laat de trein terug naar België te nemen. Naar mijn gevoel een fysiek slopende prestatie. Voor mij is Amsterdam de ultieme grens om met de trein heen en weer naar Nederland te trekken. Aan langere afstanden waag ik me zeker niet. Maar het is de drive van Tony en zijn treinkarakter waardoor de Giants moeten geïnspireerd worden. Net dit gevoel moet tegen Groningen op het veld te zien zijn.
Alleen de eerste plek telt voor de fiere Antwerpse reusjes. Zelfs op Allerheiligen moeten ‘Aller Zieltjes’ van het kritische publiek gewonnen worden. De overwinning is het enige wat telt. Ook als was hij tegen Bergen MVP , een goede Vanwijn behoeft zelfs tegen Donar Groningen geen krans.
Om het in wielertermen uit te drukken: Telenet Giants Antwerp hebben hun start niet gemist in de voorronde van de Champions League. Met een banddikte werd de eerste Europese wedstrijd bij het Zweedse Lulea gewonnen.
Champagnebasket was het niet. Maar het is zo klaar als pompwater voor de return nu donderdag in de Lotto Arena. Met een einduitslag van 79-81 is een winst, een draw of een nederlaag met één punt voldoende voor de kwalificatie voor de tweede voorronde van de Champions League tegen het Russische Novgorod. Toch was er een opvallende trend merkbaar in Giants-land. Maar liefst 46 van de 81 punten werden gemaakt door Belgen. Bijna 60% als het ware. Het was nog niet zo lang geleden anders bij de Giants. Het was ooit anders bij de Giants. Zo schreef ik vorig seizoen nog een blogje met de veelzeggende titel 4 op 84 over het gebrek aan Belgische puntenmakers bij de Giants. Het waren vooral Dennis Donkor en Hans Vanwijn die Europees hun kunnen lieten zien. Beiden maakten 14 punten. Champagnebasket was het voor Hans Vanwijn en Dennis Donkor nog niet. Daarvoor moet eerst de Zweedse muur definitief gesloopt worden. Maar goed begonnen is duidelijk half gewonnen. Het leek wel Belgian Dynamite in het verre Lapland.
Is de tendens van dit seizoen met dit opmerkelijke Belgische puntenpercentage gezet? Want waar vorig jaar de Belgen geblesseerd moesten toekijken of er niet aan te pas kwamen, is dit een opvallende aardverschuiving. Op het einde van het seizoen sneuvelde de Giants met het zicht op de eindstreep met een beperkte spelerskern. Nu lijkt het wel helemaal anders. De kern lijkt breder. De Belgen geven thuis. Dat zal de fans in de Lotto Arena plezier doen. Met een goede balans in de kern kan het verhaal misschien nét dat tikkeltje langer duren. En wie weet? Ik durf nog niet in een glazen bol kijken. Maar goed begonnen is duidelijk half gewonnen. Het was Belgian Dynamite daar in het verre Lapland. En dat staat nu reeds als een paal boven water.