Davis Cup 2017: De snor huilt mee

Het is gebeurd. Voor de tweede keer op drie jaar heeft België zich geplaatst voor de finale van de Davis Cup Tennis. Mits ik een fan ben van Davis Cup-sfeertje vertoefde ik het voorbije weekend in Paleis 12. 3 dagen toptennis in een ronduit zinderende sfeer. Al vanaf het eerste moment werd het me duidelijk. Een aanloopmoment werd de spelers niet gegund. De oorzaak was een grote schare aan Australische supporters, die naar Brussel waren afgezakt. Hun missie was heel duidelijk. Ze wilden er een groot feestje van bouwen. Eén van hun opmerkelijkste fans sprong meteen in het oog.  Een vrij magere geblondeerde man met dito geblondeerde snor.  Kortom: de looks, die menig vrouw onder mijn lezers een auwtsj-moment zouden bezorgen. Maar de Australische snor had de conditie van een Duracell-konijn. Niet te stuiten in een marathonsessie tennis. Op de eerste dag was hij als fan zelfs na zeven uur topsport niet te stuiten. Waar bij mij de vermoeidheid toesloeg, gaf hij van jetje in de tribune.

Tijdens het dubbelspel zat ik niet in de buurt van de Australiërs. Ik zat in de nok van de benedentribune. Maar toen ik naar beneden keek, was het weer van dat. De ‘snor’ danste alsof het een lieve lust was. Hoe kan deze man dit in hemelsnaam zo lang volhouden? Drank mag dan wel des duivels zijn. Maar een dergelijk effect kan alcohol echt niet bieden.

Bij de derde dag werd het me duidelijk toen ik de Australische Fanatics zag. Ter info: Fanatics blijkt de naam van de Australische fans te zijn. De snor sprong meteen in het oog. Maar toen viel mijn oog plots op een quasi tweede identieke snor bij onze Australische vrienden. De snor bleek deel uit te maken van een identieke tweeling. Zo is het gemakkelijk om zo lang het beste van jezelf te geven. Je verdeelt gewoon de inspanningen als broers. En klaar is kees. Maar ach, het heeft niet mogen baten. België won met 3-2. Australië moest het onderspit delven. Toen ik uit de zaal ging, zag ik één van de twee snorren staan. Op het ritme van de beats verdronk hij zijn verdriet en huilde hij mee.

 

Geef een reactie