De Champions League-hymne

Eén wedstrijd in Polen. Slechts 40 minuten zijn de Telenet Giants Antwerp in theorie verwijderd van een plekje in de FIBA Champions League. Tijdens hun thuiswedstrijd in de beslissende derde voorronde tegen het Poolse Rasa Random haalden ze het met 75-69. Winnen, gelijk spelen of verliezen met minder dan met 6 punten verschil en het is binnen. Dan is er Champions League-basketbal in de Lotto Arena te zien. Akkoord, de weg is nog lang. Maar een mens mag op hoop leven, niet waar.

Het gaat hier niet over de cup met grote oren zoals in het voetbal. Maar deelnemen aan dit toernooi staat toch mooi op het palmares van een basketballer. En ik als toeschouwer heb er best wel zin. Het zouden mijn eerste Champions League-wedstrijden ooit zijn.  Akkoord, het is basketbal. Maar ik predik realisme. Ik ambieer al lang niet meer dat er ooit Champions League-voetbal naar Malinwa zou komen. Het zou te mooi zijn, mocht dit ooit gebeuren. Maar in de basketvariant kan ik meer wedstrijden zien dan ik ooit in de voetbalvariant ervan zou kunnen ontdekken.

Alleen ben ik er nieuwsgierig naar. Heeft de FIBA Champions League ook een eigen hymne?  En anders … is Zie ik de lichtjes van de Schelde een waardig Antwerps alternatief. Want met een hymne begint de competitie pas echt … Maar Rome is niet op één dag gebouwd. En ’t stad zeker niet. Ik blijf met mijn voetjes op de grond staan. Maandagavond kennen we het definitieve antwoord. Krijgen we de dood of de gladiolen?

 

De ketel van Panoramix

Het is gebeurd. Telenet Giants Antwerp hebben hun eerste stunt van het huidige basketbalseizoen beet. In het verre Novgorod (gelegen ergens in Rusland) versloegen ze Nizhny Novgorod. Een ploeg met een budget dat drie tot vier keer hoger ligt dan de Antwerpse reusjes. Met hun verrassende overwinning is de kwalificatie voor de derde Champions League-voorronde een feit. Wat is daar toch gebeurd in Rusland? Ontbonden de Giants hun Duivels of zijn ze sterker dan verwacht?

Het kan toch spoken in Giants-land. Ik verdenk Roel Moors er stilaan van dat hij het rechtstreekse GSM-nummer van Panoramix. Voor de stripleken onder ons: Panoramix is de druïde uit Asterix & Obelix. In zijn ketel viel de jonge Obelix als hij een kleuter was en verwierf hij eeuwige kracht. Als dit bij Obelix lukt, moet het bij de Giants ook wel lukken. Hoedanook Vanwijn, Donkor, Clark en Lee hebben er een Giantski-prestatie opzitten daar in het verre Rusland. En wat nu? Een mens mag stilaan beginnen dromen zeker. De kwalificatie van de Champions League komt nu wel heel dichtbij. Alleen de Polen van Rasa Random kunnen nog stokken inde wielen steken. Maar dat het nu al een fraaie prestatie mag genoemd worden. Tja, daar kan niemand een Punter aan zuigen.

Belgian Giantsdynamite in Lapland

Om het in wielertermen uit te drukken: Telenet Giants Antwerp hebben hun start niet gemist in de voorronde van de Champions League. Met een banddikte werd de eerste Europese wedstrijd bij het Zweedse Lulea gewonnen.

Champagnebasket was het niet. Maar het is zo klaar als pompwater voor de return nu donderdag in de Lotto Arena. Met een einduitslag van 79-81 is een winst, een draw of een nederlaag met één punt voldoende voor de kwalificatie voor de tweede voorronde van de Champions League tegen het Russische Novgorod. Toch was er een opvallende trend merkbaar in Giants-land. Maar liefst 46 van de 81 punten werden gemaakt door Belgen. Bijna 60% als het ware. Het was nog niet zo lang geleden anders bij de Giants. Het was ooit anders bij de Giants. Zo schreef ik vorig seizoen nog een blogje met de veelzeggende titel 4 op 84 over het gebrek aan Belgische puntenmakers bij de Giants. Het waren vooral Dennis Donkor en Hans Vanwijn die Europees hun kunnen lieten zien. Beiden maakten 14 punten. Champagnebasket was het voor Hans Vanwijn en Dennis Donkor nog niet. Daarvoor moet eerst de Zweedse muur definitief gesloopt worden. Maar goed begonnen is duidelijk half gewonnen. Het leek wel Belgian Dynamite in het verre Lapland.

Is de tendens van dit seizoen met dit opmerkelijke Belgische puntenpercentage gezet? Want waar vorig jaar de Belgen geblesseerd moesten toekijken of er niet aan te pas kwamen, is dit een opvallende aardverschuiving. Op het einde van het seizoen sneuvelde de Giants met het zicht op de eindstreep met een beperkte spelerskern. Nu lijkt het wel helemaal anders. De kern lijkt breder. De Belgen geven thuis. Dat zal de fans in de Lotto Arena plezier doen. Met een goede balans in de kern kan het verhaal misschien nét dat tikkeltje langer duren. En wie weet? Ik durf nog niet in een glazen bol kijken. Maar goed begonnen is duidelijk half gewonnen. Het was Belgian Dynamite daar in het verre Lapland. En dat staat nu reeds als een paal boven water.

Met Austin Powers aan zee?

Soms heb je van die berichtjes in de krant, die een mens drie keer doen slikken. Wanneer ik de naam las van de nieuwste speler van basketbalclub Oostende, had ik zo een momentje. Voor de center-positie haalde ze niemand minder dan Mike Myers naar zee. Mike Myers … een basketballer? Ik moest mijn wenkbrauwen tot vijf keer toe fronsen. De naam Mike Myers associeerde ik toch altijd met film.  Voor alle zekerheid heb ik mijn info toch eens drie keer gecheckt. En ja hoor .. Mike Myers is de man achter Austin Powers.

Dus de logica is heel duidelijk. Austin Powers speelt bij basketbalclub Oostende. Maar dat kan toch niet … Wat zou die geheim agent in hemelsnaam aan zee doen? Laat staan basketbal spelen. Hoedanook is het nu al een perfect afleidingsmanoeuvre voor elke Belgische tegenstander. Want Mike Myers of zijn alterego Austin Powers zal  met argusogen gevolgd worden. Tovert hij iets uit zijn hoge hoed en krijgen we filmisch basketbal aan zee of lost hij de verwachtingen niet in? Ik verlekker me nu al op de eerste confrontatie tussen de Giants en Oostende. Met Mike Myers in het Oostendse team … nu al een grand cru waard.

Moses (van ’t Stad)

Daar zat ik dan. Met loden benen op mijn stekje in het AFAS-stadion. Reden van mijn bezoekje was de voetbalwedstrijd: KV Mechelen – AA Gent. In het Belgische voetbal blijft AA Gent toch een ploeg, die tot de tien geboden hoort voor elke voetballiefhebber. Een must see …  Alleen zullen de Bruggefans het wellicht niet eens zijn met mij. Maar ach, het zij zo. De spelers stonden op het terrein tot plots mijn alerte buurman van een jaar of tachtig me wees op een Afrikaanse voetballer, die zich op de rechterflank van Gent posteerde. “Ken jij die jongen”, fluisterde hij me toe. “Ik denk dat het Moses is”, antwoordde ik hem.  “Nooit eerder van gehoord. Buiten die van het Oude Testament”, antwoordde hij gevat. Een glimlach verscheen op mijn gezicht.

Moses achtervolgde me die avond. Toen ik op de Facebookpagina van de Telenet Giants Antwerp de naam zag van hun nieuwe Nigeriaanse aanwist, mompelde ik in mezelf : ‘Het zal toch niet waar zijn.’ Mag ik u voorstellen: Moses Kingsley. Komend seizoen te zien in de Lotto Arena. Een stevig uit de kluiten gewassen jongen van 2m08 groot en 104 kilogram droog aan de haak. To Moses or not to Moses, that’s the question.

Alleen had ik het me in het AFAS-stadion vergist.  Mijn andere buurman had het nodige opzoekingswerk verricht. Moses Simon bleek in de verste velden niet te bespeuren. Not to Moses dus. Het was Kalu, die op de rechterflank het leven van Cobbaut zuur maakte. Ere wie ere toekomt. Kalu maakte er 0-1 van. Maar ach, ik had toch maar mooi mijn Moses-momentje beleefd. Nu hopen dat de Moses van ’t Stad zijn werk doet in de Lotto Arena. Dat zou mijn najaar pas echt een grand cru bezorgen.

Giantski

De tweede buitenlandse aanwinst bij de Telenet Giants Antwerp is een feit. Na Tyler Kalinoski komt nu ook Dave Duzdinski de rangen versterken. Dudzinski ruilt Roemenië in voor een Antwerps stekje . Ook Dudzinski zou in het oog van Roel Moors gekomen zijn. Kalinoski, Duzdinski …. Gemakkelijke namen zijn het niet om te onthouden. De fans van de Giants mogen zeker geen pintje te veel op hebben tijdens hun sportbeleving. Anders worden de ski’s tongtwisters van formaat. Met Kalinoski en Duzdinski wordt het volgend seizoen echt wel Giantski in de Lotto Arena.   Nu ook nog op het veld en de ultieme après-ski is een feit.

Hoedanook bewijst Roel Moors zich als een kenner van de buitenlandse competities. Na Griekenland gaat hij zijn volgende aanwinst halen in Roemenië. Een basketcoach anno 2017 is zo veel meer dan alleen maar je eigen ploeg coachen. De kennis van alle competities is voor een coach meer dan ooit een troef op zijn CV. Dat wordt steeds duidelijker.

5 Belgen op een rij

De eerste fase van de Belgische basketbalcompetitie zit er bijna op. 36 wedstrijden hebben gewikt en gewogen over het verdere verloop in de titelstrijd. Oostende (noem ze maar gerust:BEE-CEE-OOO) staat op een fraaie eerste plek. Port of Antwerp Giants worden dit seizoen meer dan ooit de challenger met plek 2. In het laatste onderlinge treffen staken de Sinjoren zelfs de overwinning op zak. Lijken de Oostendenaren dan niet zo onoverwinnelijk meer.

De laatste wedstrijd doet er in feite niet meer toe. Aalst zal het vanavond pas weten of ze 4, 5, 6 , 7 of 8 eindigen. Plek 7 betekent een blij weerzien met de Giants. Maar hoedanook hebben de Antwerpenaren hun schaapjes al op het droge. Zij hebben zeker thuisvoordeel in de kwart- en halvefinale.

Zou het tijd worden voor wat experimentjes in de laatste wedstrijd? Ik heb overal gelezen dat de Amerikanen van Antwerpen moe zijn. Te veel speelminuten naar het schijnt. De wedstrijd tegen de Ajuinen biedt een unieke kans om ze een keertje te laten rusten. 5 Belgen op het terrein tegen Aalst speelminuten gunnen. Het zou een mooie stunt zijn van Roel Moors in de door Amerikanen gedomineerde sport. Maar wil een winnaar zoals Moors niet altijd winnen. Lopen zijn frustraties niet te hoog op als hij doet? Beghin, Kanda, Vervoort, Rogiers en Marchant. Het is aan jullie.

 

Het Waalse graan

Nog vijf hindernissen wachten de Port of Antwerp Giants op om als eigenaar van een tweede plek de beslissende fase van het kampioenschap aan te vatten. De eerste klip die men moet omzeilen is Spirou Charleroi. Een ploeg, die volop aan het strijden is om alsnog op plekje 6 te raken in het klassement. De ééns zo fiere Spirous hebben duidelijk niet hun beste seizoen. Met Brian Lynch aan het roer zal het volgend jaar wel opnieuw de veilige haven invaren. Maar nu is het nog volop roeien met de riemen die ze hebben. Het Waalse basketgraan heeft dit jaar duidelijk een orkaan over zich heen gekregen. Ook Bergen staat op een schamele achtste plek. Wellicht zal het volgend jaar duidelijk zijn dat de orkaan geluwd is.

Charleroi ligt de Antwerp Giants wel. De laatste keer ben ik tijdens hun onderling duel in de Lotto Arena er naar gaan kijken. In een bloedstollende match werden de Spirou’tjes over de knie gelegd na één verlenging. Ik onthou vooral de reus van boven de 2meter 20, die zijn broek op de bank mocht verslijten. De 10-voudige kampioen staat momenteel zevende. En wanneer ze deze plek binnen vijf wedstrijden nog hebben, zijn ze wellicht opnieuw de tegenstanders van de Giants. Het zou meteen de echte topper zijn in de kwartfinale. Dus ééns oefenen in de Spiroudome kan geen kwaad. Dan weten ze in Antwerpen al hoe ze hun uitwedstrijd kunnen winnen. Het beste Antwerps broodje moet zelfs met het beste Waalse graan gebakken kunnen worden. Of niet soms?

R.A.S

Bij windstilte tijdens de Ronde van Frankrijk schreef de man met het bord R.A.S. om te laten weten dat er niets gebeurde. R.A.S. stond voor Rien à Signaler. De man in kwestie had zelfs een naam ardoisier. Ik heb zo een voorgevoel dat het een basketbalweekend wordt waarop ik ook R.A.S. op mijn bord mag schrijven. Antwerp-Luik , Willebroek-Leuven, Bergen-Brussels: het lijken matchen, waar je op voorhand de juiste winnaar kan voorspellen. Ik voel me een beetje ardoisier van dienst. Mijn krijtjes liggen alvast klaar. En toch …

Het zijn net deze speeldagen die het gevaarlijkste zijn. De focus bij de spelers ligt wellicht al op de match der matchen op 30 april tegen Brussel, niet waar. Net dan kan Luik een vervelende amuse gueule zijn. Tenslotte hebben zij het Antwerpse parket al in hun zaal gekregen. Ze weten waarop ze spelen. En tenslotte zijn er geen zekerheden meer in het leven. Ik had ook verwacht dat de Giants met man en macht Bergen gingen verslinden op hun Nacht der Basketgoden. En iedereen kent het verhaal. En toch staat op mijn bucketlist geschreven dat ik graag één avondje ardoisier wil zijn.  Op mijn bord thuis in koeien van letter: R.A.S. met krijt schrijven. Iedereen gewonnen, iedereen blij en de topper bepaalt alles. Mijn krijtjes liggen alvast klaar.

4 op 84

Leuven-Giants 80-84. De score van de Night of The Giants werd op één punt na naar de Sportoase geprojecteerd. Nog opvallender is dat het pijnpunt van dit jaar in deze wedstrijd nog extra werd bloot gelegd. Door blessureleed hebben de Giants nog amper Belgen met ervaring op het wedstrijdblad staan. En dat illustreert zich in pijnlijke cijfers. 4 punten op de 84 waren van Belgische makelij. Wanneer ik op school zulke cijfers had, moest ik thuis een stevige uitleg geven.

Ik krijg een beetje schrik wanneer ik lees dat de Amerikanen gedemotiveerd zouden zijn. Tenslotte zijn ze verantwoordelijk voor 80 van de 84 punten. Wanneer ik op school zulke cijfers had, moest ik geen uitleg geven. Dan werd ik met wierrook overladen.

Toch wordt er aan het pijnpunt gewerkt. Donkor en Vanwijn komen de Belgische rangen versterken. Laat 4 op 84 langs Belgische kant een waar dieptepunt zijn. Slechter kan amper nog. Alleen beterschap is op til. Zeg nu zelf … met zulk rapport wil niemand naar de playoffs trekken. Dan volgt een tweede zittijd in de zomer.