Theaterreview: Paprika (EWT)

Het EWT was er als de kippen bij om in een overvol theaterweekend de première van Paprika op de wereld los te laten. Het verhaal van Paprika gaat over een paaldanseres  en vrouw van-ietwat-lichtere-zeden. Onverwacht staat er een jonge kerel voor haar deur, die beweert haar zoon te zijn. Doen alsof je de werkvrouw bent, lijkt de enigste oplossing om deze ramp te ontlopen. Maar als een verliefde conciërge, een hitsige brandweerman en je betweterige beste vriendin er zich ook mee willen bemoeien, gaat het van kwaad naar erger.

Je kan er je klok op gelijk zetten. Het DNA van het EWT klopt als hairextensions bij een Miss België-finaliste. Haarfijn, haarjuist en met stijl. Daar in Deurne (ergens in de schaduw van het Rivierenhof) weten ze verdoemd goed waarmee ze bezig zijn. Het EWT mag dan een theater zijn dat bij het grote publiek onbekend is, maar het is zeker niet onbemind. Ook bij Paprika was het weer vandattum. Deze Franse komedie van Pierre Palmade werd in een Nederlandstalig jasje in een regie van Door Van Boeckel gestoken.

De minzame Door heeft zijn eigen regiestijl. In het komische werk stopt hij heel graag wat laagjes in. Dat is eveneens bij Paprika het geval. Een billenkletser is deze voorstelling niet. Omschrijf het maar als een tragikomedie. Maar wel ééntje waar uitstekend geacteerd wordt.

De verdeling op het podium is heel duidelijk. Twee mannelijke komische rollen in de personen van Marc Verbruggen (als verliefde conciëre) en Paul Maes (als Brandweerman), tegenover protagonisten Annik Boel Pauwels (als vriendin des huizes) en Daisy Thys (als Paprika). Zet daartussen een debutant met (heel wat ervaring) met de naam van éne zekere Brent Pannier. En je weet dat het verhaal meer dan snor zit.

Paprika is veel méér dan een doorsnee komedie, die je binnen enkele dagen vergeten bent. Daarover is het kwalitatief te goed. De bende van Door heeft er een fraai kijkstuk van gemaakt. Met een soundtrack van Wully Bully (van Frank, Door & The Pharaos) op de achtergrond tijdens de afterparty. Of was het nu toch Sam, The Sham?

Foto: Jan Liekens
Meer info op http://www.ewt.be

Bekeken op 10/01/2020 in het EWT (Deurne)

De paprika van Door

Ook het EWT in Deurne begint er in 2020 aan met een klepper van formaat. Het theaterstuk Paprika is een komedie, gebaseerd op het werk van Pierre Palmade. “Eerlijk is eerlijk”, vertelt regisseur Door Van Boeckel ons. “Ik kende de auteur van dit werk niet. Maar hij blijkt een gevierd Frans toneel. Paprika is geen komedie pur sang. Er zitten bij dit stuk wat diepere lagen in het humoraspect verscholen. Net van dat aspect van een komedie hou ik nog het meest van al. In grappige situaties moet wat herkenbaarheid verscholen zitten. Dat maakt het net zo mooi. Ik heb al tegen Frank gezegd dat we toekomstgericht nog meer stukken van deze man op het programma moeten zetten. Het zijn meesterwerkjes!”

Premièrekoorts
Door en premières. Het blijkt geen goed huwelijk te zijn. “Ik kijk nooit uit naar een première. Daarvoor ben ik een te grote perfectionist. Akkoord, op mijn teller als regisseur en acteur staan al heel wat jaren ervaring. Het klinkt misschien wel raar dat er dan zo veel zenuwen zijn. Maar ik kan er niets aan doen. Zo zal je me tijdens een première ook nooit in de zaal zien. Dat is de aard van het beestje. Anders bestaat de kans dat ik bij een foutje heel de zaal bijeen krijs. Vanuit de kleedkamer naar een monitor kijken werkt nog het beste voor mij.”

Kind aan het EWT-huis
Al geruime tijd is Door te zien bij het EWT. Ofwel als acteur ofwel als regisseur. “Ik denk dat ik ondertussen al een tiental jaar kind aan huis ben hier. Het voelt gewoon goed aan. Voor mij is het een waanzinnig warm nest om in te werken. Akkoord, wij hebben geen subsidies. Maar met vriendschap, warmte en liefde samen als groep aan één productie werken, voelt voor mij als een zegen aan. Als het niet plezant is of het bij mij diep van binnen wringt, doe ik het liever niet. Het maakt me niet uit of ik moet regisseren of acteren. Ik ben wat je noemt een veelvraat op dat punt. Het gekke is dat ik op professioneel vlak veel liefdes heb. Van mijn job zal ik nooit genoeg krijgen. Bij Paprika mag ik opnieuw aan een groep kneden. Ik doe niets liever. Een goede groep is volgens mij de ultieme basis van een uitstekende productie. Van de Paprika-cast ken ik heel wat mensen. Brent Pannier is de grote nieuwkomer. Hij maakt zijn EWT-debuut. Maar het is altijd leuk om met enerzijds een talentvolle kerel en anderzijds een uitstekend acteur als hem samen te werken.”

Foto: EWT

Een paprika als start voor het jaar 2020

Als paaldanseres en entretaineuse is het niet altijd gemakkelijk om je eeuwige glimlach te bewaren. Zeker niet als er onverwacht een jonge kerel voor de deur staat die beweert je zoon te zijn. Doen alsof je de werkvrouw bent, lijkt de enige oplossing om deze ramp te ontlopen. Maar het gaat van kwaad naar erger!

Auteur:

Pierre PALMADE

Regisseur:

Door VAN BOECKEL

Acteurs:

Paul MAES, Brent PANNIER, Annik PAUWELS, Daisy THYS, Marc VERBRUGGEN

Speeldata: Van 10 januari 2020 tot en met 23 februari 2020
Meer info op: www.ewt.be

Bron: ewt.be

 

 

Theaterreview: Deuren Durnez NV (EWT-Theater)

Het EWT in Deurne blaast zestig kaarsjes uit. Met recht en reden is dit een feestje dat niet onopgemerkt kan voorbij gaan. Voor de gelegenheid schreef Jeroen Maes de gloednieuwe deurenkomedie Deuren Durnez NV. René en José Durnez zijn eigenaar van het familie-deurenbedrijf te Deurne. De zaken lopen perfect tot enkele klanten de boel beetje bij beetje op stelten zetten. De zoon des huizes vraagt eveneens de nodige aandacht als hij voor een gesloten deur staat bij zijn partner en terug thuis komt aankloppen. Als ook éne Armando binnenstuikt, op zoek naar de deur naar een nieuw leven, wordt de rustige toonzaal herschapen tot één grote chaos!

Met deze deurenkomedie trekt bedenker Jeroen Maes werkelijk alle registers open. Op het podium zijn maar liefst 11  deuren te zien. Een uitdaging voor iedereen, die bij deze productie betrokken is. Geen evidentie om dit tot een goed einde te brengen. Maar daar slaagt de cast en crew op een uitstekende manier in. Deuren Durnez NV is een deurenkomedie uit het boekje, waarbij de lat net dat tikkeltje hoger wordt gelegd. Ook spelgewijs zit het méér dan uitstekend. De verdeling tussen de aangevers en de afwerkers op het podium zit snor. Neem nu het trio Annik Pauwels, Daisy Thys en Frank De Kaey (Annik en Daisy zijn de aangevers van dienst om ‘energiebommetje’ Frank De Kaey vlotjes te laten scoren.) Romelu Lukaku is er bij de Rode Duivels qua scoringsmachine helemaal niets tegen. Ook Thomas Van Goethem en Mathias Daneels werken volgens dit principe. Thomas strooit voorzetten uit om de ronduit hilarische Mathias (alias Django) te laten scoren. Eén Django in huis telt werkelijk voor 20. Men zegge het voort. Bakens van rust op het podium zijn de centrale punten Marc Verbruggen en  Gerdy Swennen, alias René en José Durnez. Een opmerkelijke terugkeer op het podium valt te noteren voor Paul Maes, de acteur formally known as Franky Backeljau uit De Backeljaus. Een man, die uit de spotlights is verdwenen, maar zijn fingerspitzengefühl nog altijd beheerst. Zijn rol als Ronny zit hem op het lijf gegoten en lijkt wel een Franky Backeljau anno 2019 te zien. Voor het grote publiek lijkt hij van de aardbol verdwenen te zijn. Voor Paul is het al de vierde productie in vijf jaar tijd die hij bij het EWT speelt en hij was ook te zien in de Crimi Clowns. Dit is een jaarstart, waarvan hij alleen maar kan dromen. En wat te denken van Door Van Boeckel. In het stuk krijg je 3 x 1 Door voor dezelfde prijs te zien. Een gewaagde rol, maar wel ééntje die het vakmanschap van Door typeert. En als toemaatje krijgt je er nog Jerry Verhaert bij. Als een kat uit een uit de kluiten gewassen doos maakt hij zijn opwachting. Want of hij als ‘Boer’ Bavo ooit de katjes in het donker kneep, ontdek je wel als je naar het stuk komt kijken.

Deuren Durnez NV is de kers op de verjaardagstaart van het EWT. Kortweg: een  uitstekende productie, die flirt met de grenzen van het genre. Soms erover, soms er net onder.  Deuren Durnez NV is het perfecte excuus voor een avondje uit aan de boorden van het Rivierenhof. Mijn ultieme wens is dat de ‘Bende van Frank De Kaey’ nog lang mogen mogen en nog lang mogen wezen. Prosit en schol! Amen!

Foto: Jan Liekens

Gezien op 4/1/2019 in het EWT in Deurne.

 

 

Deuren Durnez opent de theaterdeuren van 2019!

Naar jaarlijkse gewoonte trapt het EWT bijzonder vroeg het nieuwe theaterjaar 2019 af. En het is een specialleke. Jeroen Maes schreef naar aanleiding van de zestigste verjaardag van het EWT een nieuwe creatie. En dat werd Deuren Durnez. De deuren van deze voorstelling gaan letterlijk open op 4 januari. Dan is er immers de eerste voorstelling. René en Josée Durnez zijn eigenaar van het familie-deurenbedrijf te Deurne. De zaken lopen perfect tot enkele klanten de boel beetje bij beetje op stelten zetten. De zoon des huizes vraagt eveneens de nodige aandacht als hij voor een gesloten deur staat bij zijn partner en terug thuis komt aankloppen. Als ook éne Armando binnen stuikt op zoek naar de deur naar een nieuw leven, wordt de rustige toonzaal herschapen tot één grote chaos!

Auteur:
Jeroen MAES

Regisseur:
Jeroen MAES

Acteurs:
Mathias DANEELS, Frank DE KAEY, Paul MAES, Annik PAUWELS, Gerdy SWENNEN, Daisy THYS, Door VAN BOECKEL, Thomas VAN GOETHEM, Marc VERBRUGGEN, Jerry VERHAERT

Foto: EWT