Theaterreview: Eén is geen (EWT)

Is er een nieuw EWT-recept in de maak? Tijdens de septembermaanden wagen ze zich na de zomervakantie aan een ietwat experimenteler verhaal. Maar in nnovember laten ze hun grote kanonnen los. Voor het tweede jaar op rij is deze formule een schot in de roos. En dat with a little help from our friends from Limburg. Zeker wanneer ze ‘Een is geen’ uit het brein van Yves Caspar op de speelagenda plaatsten. Het verhaal van Eén is geen speelt zich af op het Immokantoor ‘Staelens, Staelens en Vandoren’; Daar wordt uitgekeken naar de nieuwe poetshulp om alles spic en span te hebben voor de komst van belangrijke klanten. Algauw wordt duidelijk dat de verkoop van een aantal dure vakantiehuizen in Spanje niet van een leien dakje zal lopen.

Eén is geen is een komedie pur sang. Op een zorgvuldige manier in scene gebracht door regisseur Anne-Mie Gils. Zij heeft voor een verzorgde opbouw gekozen van het stuk. Eén vrij lang eerste deel voor de pauze, maar een knallend tweede gedeelte. En daarmee blijkt dat ze duidelijk haar Pappenheimers kent. Met een Maarten Bosmans in huis, die de koning van de fysiek ‘spelende’ komedie is, moet je hem ook het pad plaveien om hem te laten scoren. En zeker als poetsman (lees: huishoudhulp).

Eén is geen kan je vergelijken met het weerbericht. Waar een poosje geleden nog storm Benjamin over onze gebieden trok met een stevige stootkracht in zich, is bij Eén is geen Hurricane Bossie (toevallig ook met een b) die zijn duivels mag ontbinden als ‘huishoudhulp’ op orkaankracht. Na de pauze werd het heel duidelijk dat het samenspel tussen Frank De Kaey (als belangrijke klant) en Maarten Bosmans er ééntje is van aangever en afwerker pur sang. Beide heren drijven elkaar tot het uiterste.  Maar ach, zolang de mensen in de zaal het lusten, is er niets aan de hand. Want gelukkig is het EWT goed genoeg verzekerd wanneer het dak eraf gaat bij dergelijke stormkracht op het podium. Ook Annik Boel Pauwels krijgt in haar rol als secretaresse van dienst een karakter dat haar op het lijf is geschreven en dat ze tot in de puntjes beheerst om als actrice neer te zetten. De rollen van Ann De Winne, Gerdy Swennen en Dorothy Wuyts zijn in het verhaal ondersteunend te noemen. Maar eerlijk is eerlijk. Als de coach haar pionnen goed heeft uitgezet, zegeviert de lach in de zaal. En dat is bij Eén is geen duidelijk het geval. En dan maakt het niet uit wie welke rol speelt.

Foto: Bart Liekens

Anne-Mie Gils regisseert eerste EWT-productie

Het wordt een bijzonder najaar voor Anne-Mie Gils in EWT-middens. Voor het eerst zal Anne-Miein het gezelligste theater van Deurne de rol van regisseur op zich nemen. En dit met het stuk ‘Eén is geen’ naar de hand van Yves Caspar dat van 14 november tot en met 21 december 2025 te zien zal zijn.
Op het Immokantoor ‘Staelens, Staelens en Vandoren’ wordt uitgekeken naar de nieuwe poetshulp om alles ‘spic en span’ te hebben voor de komst van belangrijke klanten. Al snel wordt duidelijk dat de verkoop van een aantal dure vakantiehuizen in Spanje niet van een leien dakje zal lopen. Persoonsverwisselingen, chaos en hilariteit verzekerd!

In de cast zijn: Maarten BOSMANS, Frank DE KAEY, Ann DE WINNE, Annik PAUWELS, Gerdy SWENNEN en Dorothy WUYTS

Meer info op : http://www.ewt.be

Foto: EWT

Theaterreview: Weekendje Bouillon (EWT)


Met Weekendje Bouillon van Jeroen Maes kiest het EWT voor een beproefd recept als amuse gueule voor uw Sinterklaas – en Kerstfeesten. Deze doldwaze komedie werd in 2021 ontwikkeld door het West-Vlaamse Prethuis. En nu komt er in het gezelligste theater van Deurne ook een eigentijdse Antwerpse variant. Het verhaal gaat twee bevriende koppels, die een huisje hebben gehuurd om een ontspannend weekendje door te brengen. Maar of de ontspanning er op en top zal zijn, is maar zeer de vraag. Zeker wanneer er een onaangekondigde gast zijn opwachting maakt.

Eerlijk is eerlijk. Het EWT koos met Weekendje Bouillon voor een stuk dat zijn degelijkheid al heeft bewezen. Wanneer er dan voor een uitermate slimme cast met ervaren rotten in het komedievak zoals Marc Verbruggen, Daisy Thys, Gerdy Swennen en Frank De Kaey wordt gekozen, weet u al hoe laat het is. Neem daarbij nog eens Mike Wauters  (zonder rood jasje maar met heel wat dierenimitaties op zak) die in de voetsporen van Jeroen Maes mag treden, als de onaangekondigde gast. Dan is het meer dan ooit duidelijk dat alle ingrediënten aanwezig zijn voor een gezellig avondje/zondagnamiddagje uit. Dit Weekendje Bouillon is een mooi eindejaarscadeau door en voor de vrienden van het EWT. Men zegge het voort …

Bekeken op 12/11/2023 in het EWT

Meer info over tickets kan u vinden op: http://www.ewt.be

Foto: Goele Bormans

Dorothy Wuyts vervangt Gerdy Swennen in De Scheve Schaats


Vorige week heeft actrice Gerdy Swennen een ongelukkige val gehad en daarbij een zware schouderkwetsuur opgelopen. Om de première van hun volgende productie ‘De Scheve Schaats’ op 11 november niet in gevaar te brengen, is er een castwissel gebeurd en heeft Dorothy Wuyts de cast vervoegd. Na enkele dagen van intense repetities is het EWT klaar om het publiek op een voorstelling vol superamusement te vergasten.

Meer info op: http://www.ewt.be

Foto: Goele Bormans

 

De Scheve Schaats van het EWT

Vanaf 11 november tot en met 18 december 2022 brengt het EWT ‘De Scheve Schaats’ op de planken. Een theaterstuk naar de hand en in een regie van Jeroen Maes, met Maarten Bosmans, Gerdy Swennen, Frank De Kaey, Maike Boerdam en Thomas Van Goethem in de cast.

Tot grote vreugde van Marcel zijn alle vijvers dichtgevroren en wil hij samen met zijn goede vriend Theo gaan schaatsen. Eenmaal bij Theo valt de afspraak echter in het (ijskoude) water: wegens een dringende zakelijke verplichting kan hij niet mee. Regine, de vrouw van Theo, voelt de ontgoocheling bij Marcel en stelt voor dat zij met hem gezellig mee gaat schaatsen. Het duurt niet lang of de twee schaatsen scheef.

Meer info op: http://www.ewt.be

Foto: EWT

Theaterreview: In de Duinhalm (EWT)

Met ‘In de Duinhalm’ is het EWT met de tweede productie van het theaterseizoen 2021-2022 gestart. In het pittoreske kuststadje ‘De Haan’ opent een nieuwe Bed & Breakfast met de welluidende naam ‘In de Duinhalm’. We maken de openingsavond mee, zo zien we hoe de kersverse eigenaars Ronny en Fabienne Dekoster zich klaarmaken om de gasten te ontvangen.

Nu ja, gasten, er is eigenlijk slechts één reservatie: een Duitse toerist. Dus van een vliegende start kunnen we niet echt spreken. Ronny is echter vastberaden om van hun zaak een succes te maken, terwijl Fabienne zich vooral bezighoudt met de ‘Feng Shui’ van de ruimte en dit tot grote ergernis van Ronny. De zenuwachtigheid neemt plots een hoge vlucht als er een recensent verschijnt van een vooraanstaande toeristische site. Ronny wil een voortreffelijke indruk maken en verzint dat hun B&B bijzonder goed draait met een internationaal klienteel. Om deze leugen waar te maken schakelt hij, in een onbewaakt moment hun poetsvrouw ‘Krista’ in. Maar of dat nu zo verstandig was ….

Wie naar In De Duinhalm gaat kijken heeft prompt een Fawlty Towers in de Vlaanders-gevoel. Zeker als je Marc Verbruggen als Ronny Dekoster quasi een kopie van de iconisch Basil Fawlty ziet neerzetten. EN dat is een beetje de rodedraad doorheen het verhaal. In de Duinhalm is een op en top Jeroen Maes-productie, met een Fawlty Towers-sausje overgoten.  En toch … is het geen letterlijke kopie. Hoe verder het verhaal loopt, hoe harder ‘In de duinhalm’ een eigen leven met de nodige twisten begint te leiden. Zeker met b&b-gasten ‘Recensente’ Gerdy Swennen, ‘La Parisienne’ Linda De Ridder en ‘Den Duits’ Door Van Boeckel die alle remmen los gooien

Is het de beste Jeroen Maes-productie die we ooit zagen? De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen van niet. De brave man legt de lat zo hoog voor zichzelf dat hij de éne topper na de andere uit zijn pen schudt. Naar ons gevoel is de grote kracht van In De Duinhalm vooral het nostalgische karakter, dat in volle coronatijd een extra meerwaarde geeft. Dat heeft Jeroen Maes zeer goed begrepen. Een verhaal, dat de glimlach op je gelaat tovert. Maar je constant doet wegdromen naar de talrijke uren dat je ooit naar Fawlty Towers hebt gekeken. Pure nostalgie maar met een eigen twist in Deurne City. Zo valt In de Duinhalm het beste te omschrijven. Laat dat nu net de behoefte zijn waarvoor heel wat mensen naar cultuur op zoek zijn.

En tja. Vlak voor de pauze hoorde ik een zinnetje passeren. Journaliste pour ta première page
Tu peux écrire tout ce que tu veux. Om achteraf een tekst voor mijn blog te schrijven was ik immers naar de vrienden van het EWT afgezakt. Maar ach, ik ben met het gevoel van ‘La Ballade des Gens heureux’ huiswaarts gekeerd .En dan is ieders missie geslaagd.   

Foto: EWT

Een muzikale nieuwjaarsboodschap van het EWT-theater!

Op het einde van een bijzonder triest jaar, kreeg Frank De Kaey de directeur van het EWT-Theater een waar ‘Archimedes’-momentje. Stel u even voor: ‘Als hij nu eens heel wat EWT-vrienden ‘corona-proof’ en ‘digitaal’ verzamelen voor een ware muzikale boodschap naar 2021 toe op de tonen van de Mariah Carey-klassieker ‘All I want for Christmas is … ‘ …. Wat zou dat dan geven? Wel een bijzonder charmant initiatief, dat aan de wereld mag getoond worden. En dit met de veelzeggende titel: ‘’Al wa’k wil voor ’t Nief Joar, da’s Aa’. Een duwtje in de rug voor alle theater- en cultuurliefhebbers.

Hij verzamelde naast zichzelf: Maike Boerdam, Dirk Bosschaert, Maarten Bosmans, Christian Célini, Ron Cornet, Mathias Daneels, Linda De Ridder, Ann De Winne, Liliane Dorekens, Anne Mie Gils, Jasmine Jaspers, Jeroen Logghe, Jeroen Maes, Paul Maes, Daphne Paelinck, Brent Pannier, Annik Pauwels, Pietro Ramman, Anne-Mieke Ruyten, Gerdy Swennen, Daisy Thys, Liv Van Aelst, Theo van Baarle, Door Van Boeckel, Thomas Van Goethem,  Iante Beyé, Chris Mathieu, JEan Speicher, Rita Ghesquière, Gianni Hendrickx, Sandrine Van Handenhoven, Marc Verbruggen en Dorothy Wuyts.
De technische ondersteuning kwam van Fabric Magic. Vertaling is van Frank De Kaey

U kunt de clip alvast bekijken via Youtube
https://www.youtube.com/watch?v=mhBreuqyvv0

Nota van de redactie: Of het idee net zoals bij grootmeester Archimedes in het bad van Frank ontstond, is bij het ter perse gaan van dit artikel niet bekend.

Foto: EWT

Frank en de vrienden van het EWT

Het theaterseizoen van het EWT zit er al een poosje op. Steppin’ Out was de laatste productie van dit populaire theater uit Deurne. Een vrij theatermoment weerhield ‘big chief’ Frank De Kaey er niet van om naar de première van ‘De Scouts Forever’ te komen kijken. Hij vertoefde in het gezelschap van enkele oude bekenden uit het theaterstuk ‘Steppin’ Out’. Meer bepaald: Gerdy Swennen en Linda De Ridder (die voor de gelegenheid vergezeld was door haar echtgenoot Marc). Frank en de vrienden van het EWT samen ‘een stepje out’ zetten. Ik heb er zelfs beelden van.

Foto: Jan Liekens

Theaterreview: Stepping Out (EWT)

A man has to do what a man has to do. In het stuk ‘Stepping Out’ legt het EWT-Duracellkonijn van dienst Frank De Kaey zich een opvallende uitdaging op. Als enige man staat hij als de wat verlegen Joris met maar liefst negen vrouwen op het podium zijn ding te doen. Met recht en reden was daarom een veel gehoorde reactie tijdens de première: ‘Ik zou eens graag een vlieg zijn in de kleedkamer’. Dat moet de moeite zijn. Als toemaatje legt de brave man zich ook een opvallende stijlvorm op. Meer bepaald: het tapdansen. Qua afstrepen op je bucketlist kan dit tellen.

Het verhaal ‘Stepping Out’ gaat over tapdanslerares Merel. Elke donderdagavond geeft ze tapdansles aan een klasje gedreven liefhebbers. Ze wordt aan de piano bijgestaan door de norse mevrouw Fierens, wie waarschijnlijk nog moet bevallen van haar eerste glimlach. Voor alle leerlingen is dit avondje tappen een rustpunt, een uitlaatklep of een feestje in hun drukke werkweek. Als deze bende wordt gevraagd om op te treden tijdens een plaatselijke benefietvoorstelling, gaan ze ervoor maar of ze het ook zonder kleer- of schoenscheuren zullen halen, blijft de grote vraag!

Bij het stuk Stepping Out is een opvallende stempel van regisseur Door Van Boeckel te bespeuren. Wanneer de man ‘voor eeuwig en drie dagen bekend als het Liegebeest’ zich aan de regie waagt, is er vaak een ‘schone gelaagdheid’ te bespeuren. Dat is bij Stepping Out niet anders. De personages in de tapdansschool van ‘de lijm van het stuk’ Gerdy Swennen zijn er van vlees en bloed.

Zo trekt Sandrine Van Handenhoven met de nodige dosis black power haar beste tapschoenen aan. Anne-Mie Gils mag het beste ‘manwijf’ in zich naar boven halen met dito leren jack aan. Frank De Kaey is de ‘nerd’ van dienst als de man van de scheepvaartverzekeringen. Jasmine Jaspers is al langer gekend als een groot komisch talent en bewijst dat nu opnieuw. Daisy Thys is de bemoeizieke kledijverkopende regelaarster van dienst. Anne-Mieke Ruyten is de foute en poetszieke nieuwkomer met een donker kantje in de tapdansschool. En ook Annik Boel Pauwels laat haar beste kunnen zien.

Tot slot hebben we nog Liliane Dorekens. Ere wie ere toekomt. In het stuk lijkt ze wat op de achtergrond te verzeilen. Maar met haar ‘tussenstuk’ van ‘ist na pooze’ moeten zelfs sommigen mensen op het podium op hun tanden bijten. De diva in ‘La Dorekens’ komt dan helemaal los.

Maar ere wie ere toekomt. Vooral Linda De Ridder weet met haar vertolking van ‘Annie’ de gevoelige snaar te raken. Eerlijk is eerlijk. Ik twijfel geen seconde aan de capaciteiten van Linda als actrice. Ze heeft een palmares om u tegen te zeggen op de planken. Wie ben ik om daaraan te twijfelen. Maar zelden hebben we ze met zo’n gevoeligheid en gelaagdheid een rol zien vertolken. Dat broer Sven als vaker met succes zich aan een wat dramatischere rol heeft gewaagd, weet het grote publiek al langer. Maar van Linda hebben we dat nog niet al te vaak gezien. Alleszins ik toch niet. Maar ach, het zit duidelijk in de genen.

Dus bij deze: Dank u wel Door en Frank dat u deze vrouw uit een jarenlang vakje hebt gehaald. Dat maakt Stepping Out net zo schoon!

Meer info kan u ontdekken op: http://www.ewt.be

Bekeken op 10/5/2019 in het EWT

Foto: EWT