Theaterreview: Eén is geen (EWT)

Is er een nieuw EWT-recept in de maak? Tijdens de septembermaanden wagen ze zich na de zomervakantie aan een ietwat experimenteler verhaal. Maar in nnovember laten ze hun grote kanonnen los. Voor het tweede jaar op rij is deze formule een schot in de roos. En dat with a little help from our friends from Limburg. Zeker wanneer ze ‘Een is geen’ uit het brein van Yves Caspar op de speelagenda plaatsten. Het verhaal van Eén is geen speelt zich af op het Immokantoor ‘Staelens, Staelens en Vandoren’; Daar wordt uitgekeken naar de nieuwe poetshulp om alles spic en span te hebben voor de komst van belangrijke klanten. Algauw wordt duidelijk dat de verkoop van een aantal dure vakantiehuizen in Spanje niet van een leien dakje zal lopen.

Eén is geen is een komedie pur sang. Op een zorgvuldige manier in scene gebracht door regisseur Anne-Mie Gils. Zij heeft voor een verzorgde opbouw gekozen van het stuk. Eén vrij lang eerste deel voor de pauze, maar een knallend tweede gedeelte. En daarmee blijkt dat ze duidelijk haar Pappenheimers kent. Met een Maarten Bosmans in huis, die de koning van de fysiek ‘spelende’ komedie is, moet je hem ook het pad plaveien om hem te laten scoren. En zeker als poetsman (lees: huishoudhulp).

Eén is geen kan je vergelijken met het weerbericht. Waar een poosje geleden nog storm Benjamin over onze gebieden trok met een stevige stootkracht in zich, is bij Eén is geen Hurricane Bossie (toevallig ook met een b) die zijn duivels mag ontbinden als ‘huishoudhulp’ op orkaankracht. Na de pauze werd het heel duidelijk dat het samenspel tussen Frank De Kaey (als belangrijke klant) en Maarten Bosmans er ééntje is van aangever en afwerker pur sang. Beide heren drijven elkaar tot het uiterste.  Maar ach, zolang de mensen in de zaal het lusten, is er niets aan de hand. Want gelukkig is het EWT goed genoeg verzekerd wanneer het dak eraf gaat bij dergelijke stormkracht op het podium. Ook Annik Boel Pauwels krijgt in haar rol als secretaresse van dienst een karakter dat haar op het lijf is geschreven en dat ze tot in de puntjes beheerst om als actrice neer te zetten. De rollen van Ann De Winne, Gerdy Swennen en Dorothy Wuyts zijn in het verhaal ondersteunend te noemen. Maar eerlijk is eerlijk. Als de coach haar pionnen goed heeft uitgezet, zegeviert de lach in de zaal. En dat is bij Eén is geen duidelijk het geval. En dan maakt het niet uit wie welke rol speelt.

Foto: Bart Liekens

Geef een reactie