King Vic and King Moses

Ik neem u graag mee naar de tramhalte aan de Lotto Arena vorige vrijdagavond. Een Telenet Giants Antwerp-fan spuwde zijn gal na de verloren wedstrijd tegen Oostende. “De Giants winnen nooit in Oostende. Donderdag speelt Oostende kampioen in eigen huis.”   Zijn voorspelling kwam niet helemaal uit. Want na het verloren thuisvoordeel van de Giants, verloren ook de Filou’tjes uit Oostende hun thuiswedstrijd tegen de Giants met 61-66 cijfers. 1-1 is nu de tussenstand. Alles begint terug bij het begin. Wanneer Oostende droomt van de landstitel, moeten ze dinsdagavond in Antwerpen een hold-up van formaat plegen. Paris Lee had zijn dagje niet. Rik Samaey vond dat hij ‘als MVP’ een pak meer mag brengen tijdens deze playoff-finales. De man met het rastakapsel heeft het wel eens lastig op grote afspraken. Dit was in de match ook niet anders. Ook Roel Moors zei tegen hem de veelzeggende woorden: ‘Probeer eerst de 2 punten te scoren, vooraleer je onbezonnen aan de 3 begint.” Een donderspeech, die kon tellen. Oscars van de wedstrijd gingen vooral naar Victor Sanders en Kingsley Moses. Zij waren de orkestmeesters van dienst. Sanders bewees zijn hoogvorm. Moses bewees na enkele waanzinnig slechte maanden dat zijn coach stilaan op hem kan rekenen. Worden zij de ‘Royals’ van deze playoff-finale? Dinsdag zien beide ploegen elkaar weer recht in de ogen. Wie trekt het laken naar zich toe? Krijgen we een vijfmatcher? Wint er een thuisploeg eindelijk een wedstrijd? Kunnen de Antwerpenaren Thompson en Angola in hun zak steken? Dit zijn allemaal vragen waar we dinsdagavond een antwoord op kennen.

Maar nu … zal het King Vic and King Moses worst wezen. Zij mogen met de zeewind in de rug terug naar Antwerpen reizen. De kritische Giantfan, die vrijdag aan de tram stond te wachten, kreeg ongelijk … We krijgen strijd tussen de twee beste Belgische basketbalploegen. En zo hoort het ook te zijn. Dit verhaal was er eentje met een signatuur: Victor Sanders & Kingsley Moses.

Foto: Serch Carrière Images

The Law of Lee

Buiten de split van Paris Lee gerekend, was Brussels een harde noot om te kraken voor de Telenet Giants Antwerp. In hun match voor het beslissende Champions League-duel tegen Novgorod uit Rusland werd het een wedstrijd van bloed, zweet en tranen. Uiteindelijk trokken de reusjes het laken naar zich toe. 74-68 stond als einduitslag op het manuele scorebord.

Paris Lee werd man van de wedstrijd. De man met het rastakapsel met rode touch, de vingervlugge voetjes en een berg tattoos trok zijn team in vooral het derde quarter over de streep. 25 puntjes , 2 rebounds en 3 assists kwamen op zijn teller bij. Daarmee werd hij topschutter van dienst. En toch .. sprong Paris vooral in het oog door zijn briljante quote in het gesprek achteraf met Sporza-journalist Aster. In zijn eigen ‘Gangsta’-stijl relativeerde hij zijn uitstekende score met het antwoord: ‘It’s easy to score, when the ball is going into the net.” Eenvoudiger kan basketbal niet uitgelegd worden. Zou deze zin bij de GIants als The Law of Lee worden omschreven? Maar beste Paris … wees toch voorzichtig met een split op het parket. Tenslotte ben je Kim Clijsters niet. Je hebt misschien wel al vele oorlogen gewonnen, maar nog geen Grand Slam. Daarvoor moet eerst dat dekselse Russian team opzij.

Foto: Serch Carrière Images

Yoeri Schoepen: The Iron Man van de Giants

Yoeri Schoepen beleefde de vijf minuten van zijn basketbalcarrière. Tja, Rik Samaey was ronduit lyrisch over de echte ‘Held’ van de Giants tijdens de laatste 300 seconden van het treffen tegen Murcia. Ik ben het niet 100% ééns met Rik. De match van zijn leven weet ik zomaar niet. Dat blijft voor mij nog altijd het treffen tegen Villeurbane toen hij de Lotto Arena in vuur en vlam zette met zijn driepunters. Maar toch mag het gezegd en geschreven worden. In het tijdperk van de golden boys en giganten Paris Lee en Ismael Bako springt hij bij het grote publiek niet in het oog. Maar is hij oh zo nuttig in deze Antwerpse ploeg. Enerzijds is hij een blok graniet onder de korf. Anderzijds is hij heer en meester in de rebound. Na heel wat blessureleed lijkt Yoeri weer helemaal de oude te zijn. Vriendin Nona en haar hond mogen met recht en reden fier zijn op hun reus. Met de nodige radslag- en flikflaktechnieken zal het ervaren Heatgirl Nona wel lukken om haar Giant een dikke kus te geven na zijn uitstekende prestatie in het Murciaanse land. Daar zal zelfs geen ijzeren man van beginnen blozen. Schoepen Troef, niet meer … niet minder.

Foto: Serch Carrière Images

 

O-Lee (3x)

Zondagnamiddag … enkele minuten na de verloren basketbalwedstrijd  van de Giants tegen Brussels. De minzame oude grijze man bij mij thuis gaf me een por in de zij. ‘Paris Lee was toch gene vette’, kwam er uit zijn mond. Ik antwoordde gevat: ‘Pas op .. als hij zijn dagje heeft kan er veel gebeuren. Want dan is het kot te klein.” En zo geschiedde …

Drie dagen later ontbond de man met de vingervlugge voetjes en dito rastakapsel zijn duivels. Het Spaanse graan van Fuenlabrada heeft duidelijk de Paris Lee-Orkaan niet doorstaan. 27 punten, x-aantal rebounds en dan nog wat assists er bovenop. Met een 102-78 was het duidelijk. Naast Victor Sanders was ook Paris Lee in da house. Na de match lachte hij zijn tanden bloot en showde hij trots zijn Giants-shirt. Is O-Lee O-Lee O-Lee de nieuwe Giants-hymne?

Maar ach, ik denk dat het slechts een voorbode voor veel meer was. Vrijdagavond is het Ladies@TheGiants. Als dat geen motivatie is voor Mister Lee, weet ik het zelf niet meer.  Eén ding lijkt me zeker. Dat Paris Lee een snelle jongen is, weet heel het Giants-publiek al langer dan vandaag.

Foto: Serch Carriere Images

De schreeuw van de leeuw

18 jaar lang zaten de Antwerpse basketbalfans op hun honger. Het wou maar niet lukken om voor de titel te strijden.  Maar door een magistrale korf in ‘blessuretijd’ tegen Spirou Charleroi van Tremmell Darden vechten ze voor het eerst om de opperkroon sinds heel lang.  82-83 was de einduitslag . Het werd de eerste overwinning van dit seizoen in de Spiroudome. Meteen was het de allerbelangrijkste.

Maar vooral coach Roel Moors liet zich helemaal gaan. Hij waarschuwde zijn spelers vooraf al dat ze hun ‘kop’ niet zot mochten maken omwille van de te hoge verwachtingen. Maar op de foto achteraf was zijn schreeuw van vreugde helemaal te zien. De aalvlugge Paris Lee lachte zijn tanden bloot, maar Roel Moors gaf een eigen interpretatie aan de ‘Schreeuw’ van Edvard Munch. De vreugdeuitbarsting van de Antwerpse coach zal voor eeuwig en drie dagen in de baskethistorie genoteerd staan als ‘De Schreeuw van de Leeuw’. Met de nodige bodychecks achteraf er bovenop.

Oostende is nu al gewaarschuwd. Want eens de leeuw aan het brullen slaat … Visser, pas op je garnalen.

Fotobron: Serch Carriere Images
#serchcarriereimages

De bommen van Vanwijn

Het was druk aan de Lotto Arena en het Sportpaleis op Pinkstermaandag. Om 18u ’s avonds speelde de Telenet Giants Antwerp hun galawedstrijd tegen BC Oostende. Twee uur later gevolgd door een optreden van buikspreker Jeff Dunham bij de buren van het Sportpaleis. Enkele weken geleden had ik het al geschreven. Met Achmed the dead terrorist in de buurt, mocht het voor de basketbalploeg uit Antwerpen geen probleem zijn om de éne bom na de andere in de ring te droppen. En zo geschiedde …

Het was vooral Hans Vanwijn, die zich geïnspireerd voelde, door één van de populairste buikspreekpoppen van het moment. Op het einde vloog de éne basketbom na de andere erin. Met recht en reden was hij man van de match.  1000 bommen en granaten: De bommen van Vanwijn zijn nu al een begrip in ’t stad.

En toch … het (niet gevalideerde) punt van de wedstrijd kwam van Paris Lee. Hij gooide de bal van de éne helft van het veld naar de andere korf. Als de buzzer twee seconden later kwam, stond de korf van het decennium in de Antwerpse Lotto Arena nu al op zijn naam. Oostende ging dankzij de Antwerpse dirgent Hans Vanwijn met de billen bloot.  En Paris Lee:  tja … hij lachte zijn tanden bloot. Een ware: silence, we killed you was meer dan ooit op zijn plaats.

Match bekeken op 21/05/2018 in Lotto Arena

Het geheime wapen voor de Giants

L’histoire se répète. Vorig jaar wonnen de Giants hun laatste wedstrijd voor de playoffs tegen Oostende. Ook nu wordt deze topper in het Belgische basketbal ééntje om naar uit te kijken. De Antwerpenaren voelen de hete adem van Spirou Charleroi in hun nek in de bloedstollende strijd voor de tweede plek. Alleen hebben ze voor hun thuisduel wel een geheim wapen in de buurt. Twee uur na de wedstrijd tegen de kampioenen van de zee treedt er bij de buren in het Sportpaleis een bijzondere gast op, die gespecialiseerd is in bommen. Buikspreker Jeff Dunham neemt zijn poppen mee voor een groot optreden in België. Laat nu één van zijn bekendste alterego’s Achmed, the dead terrorist zijn. Beter bekend van de baanbrekende kersthit: Jingle Bombs. Bommen van op afstand (in de ring). Het kan inspirerend werken voor Hans Vanwijn, Dennis Donkor, Paris Lee, Yoeri Schoepen en co. Zou Achmed geen bijles kunnen geven? Met wat ‘Jingle’ Bombs tijdens de wedstrijd zou DJ Kris helemaal los kunnen gaan om het publiek op te zwepen. Er moet een gevoel van ‘Silence, they’ve killed us’. Het zou mooi zijn voor de spankracht. Kanda of kanda ni?

Bekijk de videoclip van Jingle Bombs:

Not in our house

Rond The Night of the Giants hangt er een soort haat-liefdeverhouding bij de doorsnee Telenet Giants Antwerp-fan. De nacht van de Antwerpse reuzen is en blijft een grootschalig spektakel dat in België op basketbalvlak zijn gelijke niet kent. Alleen was het sportief gezien de voorbije jaren niet altijd je dat. Voor de 9e Night of the Giants werd Basketbalclub Brussels uitgenodigd. De regerend Belgisch vice-kampioen basketbal hield Antwerpen vorig seizoen uit de felbegeerde titelfinale tegen Oostende. Met Antwerpenaar Domien Loubry (# ikwoontweetramhaltesvanhetSportpaleis) en ex-Giant Mike Smith kwamen enkele hongerige Brusselse leeuwen naar het Sportpaleis toe. Zou het de derde nederlaag op rij worden of werd de vloek van de Nacht eindelijk doorbroken?

#notinourhouse was meer dan ooit van toepassing. Telenet Giants Antwerp haalde Brussels met 85-70 onderuit. Voor het eerst in drie seizoenen werd de grootste basketbalmatch van het jaar winnend afgesloten. Pittig detail: dit gebeurde met een nieuw toeschouwersaantal. 17250 mensen waren present in het Sportpaleis. Nooit eerder zagen zo veel mensen een basketbalwedstrijd op Belgische bodem. Wat mij vrolijk stemde, was dat er fighting spirit te zien was bij de spelers op het terrein. Maar niet alleen daar …  Toen ik in het Sportpaleis kwam , zag ik mascottes vol ballonnen  in de inkomhal rondlopen. Eéntje poseerde zodanig  voor de lens dat het zelfs grappig was om te zien. Coach Eddy Casteels zei het afgelopen na de wedstrijd tegen Leuven al. “Ik heb een vermoeden dat deze Giants klaar zullen zijn tegen de play-offs”.  Worden de woorden van Eddy Casteels werkelijkheid? Ik ben alvast van één ding overtuigd. Als de mascottes  er al nu klaar voor zijn, belooft het spektakel te worden in mei-juni. Zolang het ballonnetje maar niet doorprikt wordt … , niet waar.

Foto: Bart Liekens

Een Antwerps voetje

In ’t Stad en ver daarbuiten zijn de Antwerpse handjes een lekkernij, die iedereen kent. En nu … bestaan er ook: De Antwerpse voetjes. Zou het niet mooi zijn wanneer de Antwerpse baskethelden Telenet Giants Antwerp eens een Antwerps voetje tonen tegen de schier ongenaakbare leider van de zee? Op de dag des oordeels (10 februari 2018) spelen wellicht de twee beste basketbalploegen van het land tegen elkaar. De Lotto Arena zal tot in de nok gevuld zijn. Oostende heeft 17 wedstrijden op rij gewonnen en is bezig met een loodzwaar Europees programma. Naar het schijnt zijn ze wat vermoeid. Mij lijkt het moment meer dan ooit rijp om dat éne voetje te lichten.  De wedstrijd tegen Willebroek was een opwarmertje. Paris Lee sneed door de verdediging als boter, Akyazili stond scherper dan ooit en Vanwijn zag met zijn Zorromasker beter dan ooit. Ik ben benieuwd wat de uitslag zal zijn. Zeker met de komst van Charleroi volgende week, de concurrent voor de tweede plek,  is de nood voor een gelicht voetje van Oostende meer dan ooit daar. Vande Lanotte mag zeker geen filmpjes meer tonen waarin hij Giants aan het verslinden is. Come’on Giants.

Daar komen de Schutters

Ik heb de wedstrijd tussen Willebroek en Telenet Giants Antwerp in uitgesteld relais op televisie gezien. Via de geijkte sociale media had ik wel vernomen dat het derbylaken richting Antwerpen was getrokken. Maar ik wou toch wel het verhaal kennen achter de 71-93 overwinning. En zo geschiedde. Opvallend moment was het tweede quarter. Daar bevolkte mannen met een stevig shotgehalte het terrein voor de Giants. Just call them: Thomas Akyazili en Yoeri Schoepen. “Als je een bank zoals de Telenet Giants Antwerp hebt, kan je echt wel zeggen: ‘Daar komen de schutters”.

Die uitspraak lokte toch wel enige nostalgie bij mij uit. Daar komen de Schutters was immers een televisiereeks, waar ik vroeger wel eens naar keek. Daar komen de Schutters ofwel in het Engels Dad’s Army is een Engelse komedieserie, die van 1968 tot 1977 te zien was op de BBC. In totaal zijn er negen seizoenen uitgezonden en waren er 80 afleveringen te zien.

Zelf ben ik geboren in 1978. Dus ik heb de reeks in een later stadium leren kennen. Dat doet niets ter zake. Kwaliteit blijft na al die jaren toch mooi bovendrijven. Korte samenvatting van de dag. Roel’s Army deed het uitstekend in Sporthal De Schalk. Orkestmeester en MVP van de match Thomas Akyazili leidde samen met Paris Lee zijn troepen. En Hans Vanwijn (just call him Zorro) zag scherper dan ooit … De messen zijn nu al gescherpt voor het toptreffen tegen Oostende. Zolang die bal maar de ring in gaat, is alles in orde.