Ik neem u graag mee naar de tramhalte aan de Lotto Arena vorige vrijdagavond. Een Telenet Giants Antwerp-fan spuwde zijn gal na de verloren wedstrijd tegen Oostende. “De Giants winnen nooit in Oostende. Donderdag speelt Oostende kampioen in eigen huis.” Zijn voorspelling kwam niet helemaal uit. Want na het verloren thuisvoordeel van de Giants, verloren ook de Filou’tjes uit Oostende hun thuiswedstrijd tegen de Giants met 61-66 cijfers. 1-1 is nu de tussenstand. Alles begint terug bij het begin. Wanneer Oostende droomt van de landstitel, moeten ze dinsdagavond in Antwerpen een hold-up van formaat plegen. Paris Lee had zijn dagje niet. Rik Samaey vond dat hij ‘als MVP’ een pak meer mag brengen tijdens deze playoff-finales. De man met het rastakapsel heeft het wel eens lastig op grote afspraken. Dit was in de match ook niet anders. Ook Roel Moors zei tegen hem de veelzeggende woorden: ‘Probeer eerst de 2 punten te scoren, vooraleer je onbezonnen aan de 3 begint.” Een donderspeech, die kon tellen. Oscars van de wedstrijd gingen vooral naar Victor Sanders en Kingsley Moses. Zij waren de orkestmeesters van dienst. Sanders bewees zijn hoogvorm. Moses bewees na enkele waanzinnig slechte maanden dat zijn coach stilaan op hem kan rekenen. Worden zij de ‘Royals’ van deze playoff-finale? Dinsdag zien beide ploegen elkaar weer recht in de ogen. Wie trekt het laken naar zich toe? Krijgen we een vijfmatcher? Wint er een thuisploeg eindelijk een wedstrijd? Kunnen de Antwerpenaren Thompson en Angola in hun zak steken? Dit zijn allemaal vragen waar we dinsdagavond een antwoord op kennen.
Maar nu … zal het King Vic and King Moses worst wezen. Zij mogen met de zeewind in de rug terug naar Antwerpen reizen. De kritische Giantfan, die vrijdag aan de tram stond te wachten, kreeg ongelijk … We krijgen strijd tussen de twee beste Belgische basketbalploegen. En zo hoort het ook te zijn. Dit verhaal was er eentje met een signatuur: Victor Sanders & Kingsley Moses.
Foto: Serch Carrière Images


Zondagnamiddag … enkele minuten na de verloren basketbalwedstrijd van de Giants tegen Brussels. De minzame oude grijze man bij mij thuis gaf me een por in de zij. ‘Paris Lee was toch gene vette’, kwam er uit zijn mond. Ik antwoordde gevat: ‘Pas op .. als hij zijn dagje heeft kan er veel gebeuren. Want dan is het kot te klein.” En zo geschiedde …
18 jaar lang zaten de Antwerpse basketbalfans op hun honger. Het wou maar niet lukken om voor de titel te strijden. Maar door een magistrale korf in ‘blessuretijd’ tegen Spirou Charleroi van Tremmell Darden vechten ze voor het eerst om de opperkroon sinds heel lang. 82-83 was de einduitslag . Het werd de eerste overwinning van dit seizoen in de Spiroudome. Meteen was het de allerbelangrijkste.
Het was druk aan de Lotto Arena en het Sportpaleis op Pinkstermaandag. Om 18u ’s avonds speelde de Telenet Giants Antwerp hun galawedstrijd tegen BC Oostende. Twee uur later gevolgd door een optreden van buikspreker Jeff Dunham bij de buren van het Sportpaleis. Enkele weken geleden had ik het al geschreven. Met Achmed the dead terrorist in de buurt, mocht het voor de basketbalploeg uit Antwerpen geen probleem zijn om de éne bom na de andere in de ring te droppen. En zo geschiedde …
Rond The Night of the Giants hangt er een soort haat-liefdeverhouding bij de doorsnee Telenet Giants Antwerp-fan. De nacht van de Antwerpse reuzen is en blijft een grootschalig spektakel dat in België op basketbalvlak zijn gelijke niet kent. Alleen was het sportief gezien de voorbije jaren niet altijd je dat. Voor de 9e Night of the Giants werd Basketbalclub Brussels uitgenodigd. De regerend Belgisch vice-kampioen basketbal hield Antwerpen vorig seizoen uit de felbegeerde titelfinale tegen Oostende. Met Antwerpenaar Domien Loubry (# ikwoontweetramhaltesvanhetSportpaleis) en ex-Giant Mike Smith kwamen enkele hongerige Brusselse leeuwen naar het Sportpaleis toe. Zou het de derde nederlaag op rij worden of werd de vloek van de Nacht eindelijk doorbroken?