Nona’s Bear

Eerlijk is eerlijk. Ik had er geld op durven inzetten dat de eerste speler, die het Giants-schip zou verlaten iemand uit het groepje Tate-Bako-Lee was. Maar niets is minder waar. Vanochtend raakte bekend dat Yoeri Schoepen de volgende drie jaren bij Charleroi speelt. Hij ruilt het Scheldeland in voor het Zwarte Land in de Spiroudome.

Met zijn vertrek verliezen de Giants één van hun allersterkste pionnen. Nona’s Bear was dit seizoen heer en meester onder de korf. 2019-2020 werd een grand cru jaar. Blessurevrij, niet waar. Nu zal de ‘beer’ en ‘wederhelft’ van cheerleader Nona volgend seizoen niet meer in Giants-shirt te zien zijn. Hij heeft het superseizoen van de Antwerpse reuzen als eerste weten te verzilveren. Als fan doet dit best pijn. Van één ding ben ik echter overtuigd. De beer van Nona zal schitteren in Charleroi-shirt. Wellicht aan de zijde van Marchant (die andere ex-Giant). Beste Yoeri … Het ga je alleszins goed. Je opvolger in Antwerpen zal heel veel boterhammetjes met spek moeten eten om even sterk op zijn benen te staan. Mag ik je één gouden raad geven voor je de deur van de Lotto Arena achter je dicht slaat. Breng eerst die titel naar Antwerpen. Daar wachten we nu al zo lang op. De kroon op het werk noemen ze dat. Maar we gaan Schoepen Troef hoedanook missen.

Foto: Serch Carrière Images

 

 

Yoeri Schoepen: The Iron Man van de Giants

Yoeri Schoepen beleefde de vijf minuten van zijn basketbalcarrière. Tja, Rik Samaey was ronduit lyrisch over de echte ‘Held’ van de Giants tijdens de laatste 300 seconden van het treffen tegen Murcia. Ik ben het niet 100% ééns met Rik. De match van zijn leven weet ik zomaar niet. Dat blijft voor mij nog altijd het treffen tegen Villeurbane toen hij de Lotto Arena in vuur en vlam zette met zijn driepunters. Maar toch mag het gezegd en geschreven worden. In het tijdperk van de golden boys en giganten Paris Lee en Ismael Bako springt hij bij het grote publiek niet in het oog. Maar is hij oh zo nuttig in deze Antwerpse ploeg. Enerzijds is hij een blok graniet onder de korf. Anderzijds is hij heer en meester in de rebound. Na heel wat blessureleed lijkt Yoeri weer helemaal de oude te zijn. Vriendin Nona en haar hond mogen met recht en reden fier zijn op hun reus. Met de nodige radslag- en flikflaktechnieken zal het ervaren Heatgirl Nona wel lukken om haar Giant een dikke kus te geven na zijn uitstekende prestatie in het Murciaanse land. Daar zal zelfs geen ijzeren man van beginnen blozen. Schoepen Troef, niet meer … niet minder.

Foto: Serch Carrière Images

 

Donkor en Schoepen: de terugkeer van de verloren zonen

Larnaca zien, er 2x tegen winnen, het Italiaanse Cantu treffen voor allesbepalende wedstrijden. Dat moet zowat het korte overzichtje zijn van de Giants-week. Eindelijk heb ik nog eens een basketbalwedstrijd op hoog niveau meegepikt. Meer bepaald: de eerste thuiswedstrijd met ‘inzet’ van het nieuwe seizoen tegen het Cypriotische Larnaca. De inzet is hoog: de Champions League basketbal nadert snel.  En eerlijk gezegd, tussen ons gezegd en gezwegen. Het was niet de match, waar je als neutraal toeschouwer warm van liep. Daar was de tegenstand ontzettend zwak voor. 76-55 was de eindbalans. Boeken toe, het vliegtuig op naar Cyprus en auf wiedersehen.

Maar toch, er waren enkele lichtpunten te merken bij de Giants. Opvallend was dat Dennis Donkor als herboren op het terrein dartelde. Samen met het nieuwbakken Giants-beast ‘Tate’ maakte hij het mooie weer  als scoringsmachine. Ook Yoeri Schoepen begon heel fluks aan de wedstrijd. Alleen moest hij vroegtijdig aan de kant met vijf fouten. Maar Schoepen leek zijn Schoepen troef gevonden te hebben. Vanuit de nok van de Lotto Arena leek het er wel op alsof ik naar de verrijzenis van de verloren zonen keek. Vorig jaar leken Schoepen en Donkor niet op de afspraak tijdens de play-offs. Nu waren ze we degelijk aanwezig. Zijn de verloren zonen terug? Het heeft er alle schijn van. To be continued.

Telenet Giants Antwerp-Larnaca gezien op 22/09/2018 in de Lotto Arena

Foto: Bart Liekens

Een halfvol glas

Het klassement na 21 wedstrijden in de Belgische basketbalcompetitie spreekt boekdelen. Port of Antwerp Giants en de zeelui uit Oostende steken boven de concurrentie uit. Toch opvallend om te zien hoe de nummers 3 tot en met 7 met gelijke punten staan. Nivellering aan de top van het Belgische basketbal of toch niet?

Port of Antwerp Giants hebben hun missie volbracht tegen Leuven Bears. De overwinningen bleven bij de buren van Netsky. Maar nog opvallender was dat 3 spelers de ploeg over de streep hebben getrokken. MIster Walk in The Park Gavin Ware, Jason ‘er zijn nog zekerheden in het leven voor punten’ Clark en ook Ryan Anderson deden meer dan hun duit in het zakje.

Opvallend was dat er bitterweinig Belgen op het terrein stonden. Blessureleed teistert de Belgische helft van het Port of Antwerp Giants-peloton nogal fel. Maar dat ze zich maar goed laten verzorgen. Nu is er een beetje marge tegenover de rest van het achtervolgend peloton. Rusten is de boodschap. Bij deze een vriendelijke oproep aan Nona: ‘Soigneer uwe Yoeri maar goed’. Ze zullen zijn driepunters-bombardementen nog nodig hebben wanneer het echt om de knikkers draait.

Ik heb al verschillende keren in de Lotto Arena gezeten. Het Antwerpse publiek is bij momenten zeer kritisch. Maar ach: je kan de balans na 21 matchen wel degelijk opmaken. Is het glas nu al halfvol of halfleeg? Met een tweede stek en drie overwinningen meer dan de teams op de derde plaats, kan je wel degelijk stellen dat het glas nu halfvol is. En zelfs dan kan een Leuvense Stella verdomd goed smaken.