De Valérie in/van Joke Van Robbroeck

Met haar voorstelling ‘Valérie’ staat musicalactrice Joke Van Robbroeck momenteel in het TapasTheater in Amsterdam. ‘Het is mijn zelf geschreven afstudeervoorstelling van vijf jaar geleden aan de Fontys in Tilburg. De voorbije jaren had ik altijd het gevoel dat Valerie nog niet uitgespeeld was. Alleen had ik er de tijd niet voor om me daar volop in te smijten. Ik ben van musical in musical gerold. Daar lag mijn focus op … Afgelopen zomer stootte ik op een advertentie van het TapasTheater. Zij waren op zoek naar voorstellingen om in hun theaterzaal te spelen. Ik heb me daarvoor kandidaat gesteld. Ik had in deze periode enkele weekends vrij. Onder het motto : ‘Wie niet waagt, niet wint’, waagde ik mijn kans. Ik zie wel wat er uit komt. Uiteindelijk mocht ik mijn voorstelling komen pitchen. Het theater zag een samenwerking wel zitten. Alleen raadde ze me aan om een coach te nemen. Want tijdens mijn afstudeertraject had ik een grote zaal ter beschikking en speelde ik samen met een band die nu helemaal niet in het zaaltje past. Dus samen met de hulp van Terence van der Loo hebben wij een Valérie 2.0 versie gemaakt.

Intiem kantje
“In dit theater is het een bijzondere manier van spelen. De voorstelling duurt vijfentwintig minuten. Zelf speel ik het 3x op een avond voor een beperkt publiek. Maximaal veertien mensen. Elke voorstelling is immers anders. Je krijgt de energie van het publiek heel erg mee en ik krijg ook reacties waar ik dan meteen op in kan spelen. De 4de wand is dan volledig weg, wat ook een bewuste keuze was, maar hierdoor krijg je dat direct contact en dat maakt het zo bijzonder en intiem.”, vertelt Joke. “Ik krijg nu de kans om het ‘spelen’ weer centraal te stellen. Toen ik een klein meisje was, wou ik altijd actrice worden. De voorbije jaren verdween het acteren in de dansmusicals wat op de achtergrond. Nu mag ik me weer terug wat focussen op het spelen zelf. Dat is op zich wel een fijne ervaring. Of dit mijn weg toekomstgericht zal inluiden, weet ik niet. Een gezond evenwicht tussen beiden is altijd mooi meegenomen. Daar ben ik nog altijd het meest naar op zoek.”

Belgisch theaterfestivalletje
“Met Valerie hoop ik ooit op een Belgisch podium te staan”, glimlacht Joke. “Een theaterfestivalletje zie ik zeker zitten. Mijn roots liggen in België. Omdat ik heel veel in Nederland vertoef, is die ‘Hollandse touch’ er wel ingeslopen. Toen ik bekend maakte dat ik in Amsterdam ging spelen, kreeg ik heel veel berichtjes binnen van kennissen die graag wilden komen kijken naar mijn voorstelling. Alleen is Amsterdam voor veel mensen ter ver weg. Het is zeker een optie om Valerie een keertje in België te spelen.”

Tijdreis
“Het verhaal van Valérie is een tijdreis”, gaat ze verder. “Het personage neemt het publiek mee in verschillende levensfase van haar jeugd. Zo zie je haar transformeren van de kleine Valérie naar de puber Valérie om zo te evolueren naar de Valerie die ze nu is geworden. En tja, dan ontdek je als publiek dat ze door de gebeurtenissen in haar jeugd, desondanks dat ze dit zelf niet wilt, steeds meer en meer op haar vader is gaan lijken… Maar hoe dat dan is, ontdek je in de voorstelling zelf!

Info:
Actrice Joke van Robbroeck schreef zelf de tekst van deze schrijnende doch humoristische monoloog en baseerde het verhaal op waargebeurde feiten.

Foto: Boy Hazes

No Green Allowed

Tijdens een BBQ in de gebouwen van Deep Bridge te Wilrijk werd de cast en het ensemble van de prestigieuze musical Mamma Mia voorgesteld. In het ensemble valt vooral de aanwezigheid op van twee groene wezens, die hun sporen hebben verdiend tijdens de voorstellingen voor mensen met een jeugdig karakter. Jasmine Jaspers en Laurenz Hoorelbeke ruilen hun groene outfit van de jeugdheldenFien & Titus in voor een rol als zichzelf in het ensemble. Het staat buiten kijf dat er a ‘No Green Allowed’-policy heerst bij Mamma Mia. De foto mocht dan wel in de groene gordel van Deep Bridge genomen zijn. Maar er zal geen Paling in’t Groen en geen Jasmine & Laurenz in’t groen te zien zijn tijdens deze musical. Maar gewoon lekker als zichzelf. Naast Laurenz en Jasmine duiken ook Kars Huijink, Yannick Dijck, Jervin Weckx, Sven Tummeleer, Oonagh Jacobs, Barbara De Winter, Joke Van Robbroeck, Marije Van Sonsbeek, Sarah Goethals en Samantha De Water op in het ensemble van MAMMA MIA!

Foto: Deep Bridge – Cast Mamma Mia!
Foto: Titus & Fien – Jan Liekens

Joke Van Robbroeck Puur

Dankzij haar pittige en opvallende verschijning is Joke Van Robbroeck een van de opvallendste nieuwkomers in de kerstmusical Scrooge. Als Linda springt ze door haar verschijning in het oog. Ik had met haar een open, eerlijk en puur gesprek over haar professionele carrière tot nu toe.  ‘Het gekke is dat ik nooit de droom had om in musicals te staan. Vanaf mijn zeventiende geloofde ik daar pas echt voor de volle 100% in. Na mijn middelbare studie woord-drama kreeg ik de suggestie om het zevende jaar musical in Wilrijk een keertje te proberen. Op dat moment ging er een wereld voor mij open. Omdat mijn mama in haar eentje vier kinderen heeft opgevoed, was er gewoon geen tijd om naar voorstellingen te gaan en me in de toneelmaterie te verdiepen. Van audities had ik tot op mijn zeventiende nog nooit gehoord. Dus op musicalvlak ben ik een laatbloeier. Maar ik heb wel altijd keihard gewerkt om er te komen. Dat heeft me tot dit punt in mijn leven gebracht.”

The Sound of Music
Sinds mijn passage bij The Sound of Music ging de bal aan het rollen”,vertelt Joke.”Persoonlijk ben ik vooral gefascineerd door de kracht van de drie musicalcombinaties samen. Meer bepaald: het zingen, het dansen en het acteren. Als actrice ben je dankzij je personage een stuwende kracht in het verhaal. Mij spreekt vooral het aspect aan dat je door bepaalde emoties om te zetten in bewegingen of klank een wereld van verschil kan brengen in een verhaal. In elk personage probeer ik meerdere lagen te ontdekken. Daar hecht ik ontzettend veel belang aan. Anders blijft je personage een oppervlakkig iets. Neem nu een personage als Scrooge. Hij evolueert van een ‘nukkig iemand’, die Kerstmis haat tot een ‘open persoon’. Naar zulke rollen ga ik op zoek, rollen waar ik mijn tanden in kan zetten. Alhoewel ik ook geloof dat er geen ééntonige rollen bestaan. Een personage is vergelijkbaar met een gewoon mens, mensen in je omgeving en die je tegenkomt op straat. Iedereen heeft een wat donkere kant en een  lievere kant. Dat is bij Linda in Scrooge net zo. Linda is een personage dat ontstaan is uit enkel de tekst en een omschrijving. Dan ga ik als Joke op onderzoek uit hoe ik dit personage vorm kan geven. Natuurlijk zitten in Linda bepaalde aspecten van Joke. Meer bepaald: de uitgesprokenheid, de frivoolheid, de vergevingsgezindheid en ook iemand die heel veel van mensen om zich heen houdt.”

Leerproces
‘Musical valt het beste te omschrijven als een leerproces’”, vertelt Joke. “En ja, ik heb daarin al veel geluk gekend in mijn nog korte carrière. Akkoord, ik geef ook grif toe dat het niet altijd even gemakkelijk is om iets te vinden dat op je lijf geschreven is. Daar horen enorm veel audities bij. Het is niet altijd zo leuk dat je  jezelf steeds opnieuw moet bewijzen en moet presteren. Daar raak je als actrice nooit aan gewoon. Maar alles maakt deel uit van dat éne leerproces. En daar doe ik het voor. Bij Scrooge kwam ik pas terecht na een tweede auditieoproep. En toen bleek dat ze mij zagen zitten voor de rol van Linda en dan nog wel ‘first cast’. Ik was helemaal in de wolken. Bij zulke grote producties steel je met de ogen. Met open mond heb ik naar Warre Borgmans’ interpretatie van Scrooge gekeken. Hoe hij dat in elkaar heeft gebokst, is ronduit fantastisch. Hij ademt gewoon ‘Scrooge’ uit. Naast het toneel is hij ook nog eens een intrigerende, lieve en open man. Innemender als Warre bestaat er gewoonweg niet. Je kan met hem uren praten over het vak en dat doet je als mens enorm veel deugd.”

Meer foto’s van de Première kan je ontdekken op:
https://goo.gl/VzeSnx

Foto: Jan Liekens

 

 

Theaterreview: Scrooge, de musical (Music Hall)

Scrooge of ‘A Christmas Carol’ is een van de mooiste en bekendste vertellingen ooit. 175 jaar na de publicatiedatum spreekt het de mensen nog altijd even sterk aan als Charles Dickens’ tijdgenoten. De allermooiste verhalen kan je dan ook blijven vertellen, telkens weer op een andere, verrassende manier. Music Hall bracht met Kerstmis in het vooruitzicht Scrooge opnieuw op de theateragenda. Warre Borgmans werd de Ebenezer Scrooge van dienst.  Frank Van Laecke, Allard Blom en Dirk Brossé zorgden voor scenario en muziek.

Deze versie van Scrooge moet zowat één van de moeilijkst te recenseren theaterstukken van het kalenderjaar 2018 zijn. Gewoonweg omdat je als toeschouwer snel verscheurd geraakt door zowel positieve als negatieve elementen. Enerzijds heb je de musicalontmaagding van Warre Borgmans als Ebenezer Scrooge. Je kan er gewoon niet naast kijken dat de man op de planken staat als een huis dat niet kapot te krijgen valt. Hij mag dan geen geoefend zanger zijn. Als podiumbeest trekt hij meer dan wie ook zijn streng. De absolute revelatie uit Scrooge, The Musical komt van bij onze Noorderburen. Zo springt Anouk Rietveld absoluut in het oog met haar vertolking van Emily. En ook haar ‘mede-collega’ Joke Van Robbroeck is een bijzonder pittige verschijning op het podium. De komische noot van het verhaal Scrooge is volledig in handen van Frank Hoelen, de papa van Ian Thomas. Met oranje baard en oranje haar getooid geeft hij wat extra peper en zout op humoristisch vlak door zijn vertolking van Fezziwig.

Het positieve van deze Scrooge is dat het tekstueel en muzikaal dik in orde is. Je moet Frank Van Laecke, Allard Blom en Dirk Brossé het vak niet leren. En toch … zit het manco van deze productie naar mijn gevoel in het decor. Wie de Stadsschouwburg in Antwerpen binnenstapt, krijg een warm welkom in een authentiek kerstsfeertje met een majestueuze kerstboom in de inkomhal. Zelfs de niet-kerstliefhebber in mij smolt als sneeuw voor de zon. Maar het is net deze sfeer, die als sneeuw voor de zon verdwijnt wanneer de voorstelling begint. Veel heeft te maken met de digitale projecties, die worden gebruikt om het decor  gestalte te geven. Een kubus vormt het centrale punt. De makers van Scrooge gebruiken technologische hoogstandjes om nostalgie op te wekken. Gedurfd, maar het blijft een groot risico om een publiek op te warmen dat naar deze musical komt kijken. Veel mensen kopen immers een ticket voor een warm kerstverhaal in donkere dagen. En bij momenten voelt het decor net door deze wetenschap te koud aan. Zelfs wanneer de ommekeer van Scrooge in het verhaal een feit is, blijft het minimaal gebruikt worden. Hierdoor verliest de musical een groot deel van zijn authenticiteit. Maar ach, de mensen zullen van deze voorstelling smullen. En daar zal zelfs mijn commentaar als de Ebenezer Scrooge van dienst geen verandering in brengen.

Kortom: Scrooge is een oerdegelijke en gedurfde productie, met ‘Vrolijk Kerstfeest’ als  oorwurm van formaat. Maar op het vlak van decor bleef ik toch wel op mijn honger zitten. Net daar was de kerstkalkoen niet even stevig gevuld.

Meer info over Scrooge, The Musical:
https://musichall.be/shows/scrooge/

Foto: Jan Liekens

Gezien op 9/12/2018 in de Antwerpse Stadsschouwburg