Storm Miguel mag dan wel over het land razen. De passage van Filou Oostende tijdens de eerste Playoff-finale was er ook eentje, die de nodige sporen en brokken achterliet in het team van Telenet Giants Antwerp. Zeg nu zelf: Hoe was het in godsnaam mogelijk? Tijdens het eerste quarter leek het een geanimeerd duel met een 45-37 ruststand en Antwerpse voorsprong. Een duidelijk krachtiger Oostende werd in de luren gelegd door een intelligent spelend Antwerpen. Wie niet sterk is, moet slim zijn …. Herinnert u zich deze levenswijsheid van Nonkel Pastoor nog? De Giants deden het uitstekend. En toch … bleef van dit alles in de tweede helft niets meer over. Het kaartenhuisje zakte als een Britse BREXIT-plumpudding in elkaar. Thompson en Angola veerden recht, brachten Oostende dichterbij en gingen erop en erover. Het werd een 67-73 einduitslag met snoeiharde gevolgen. De Lotto Arena huilde …. De Antwerpse titeldroom kreeg een vlijmscherpe knauw. Waar het allemaal zo mooi leek iets voor half negen op 7 juni, is de realiteit nu bikkelhard. Met een 1-0 voorsprong voor de kustploeg is het nu zondag examentijd op universiteitsniveau aan zee. Alleen winnen telt. Dan begint het spel terug vanaf het egin. Bij een nederlaag mag Roel Moors maandag op missie Zweinstein vertrekken. Want dan kan alleen een spoedcursus aan de Harry Potter-toverschool de Giants de titel nog bezorgen.
Foto: Bart Liekens
Roel Moors schreeuwt het van de daken. De Telenet Giants Antwerp dreigen door een overvolle agenda als een uitgebluste citroen aan de playoffs te beginnen. Dat uitte zich ook in twee nipte nederlagen met 1 punt tegen rechtstreekse concurrenten zoals Oostende en Charleroi. Weg autoritair eerste .. en ga zo maar verder. De competitie begint weer van vooraf aan. Wat doe je dan als spelers? Eerlijk … ik denk dat ze zondag gewoon naar het wielrennen hebben gekeken. Gewoon om hun hoofd lekker vrij te maken. En het werkte inspirerend. Hun comeback op het parket was er ééntje zoals Vanderpoel het deed op Limburgse wegen.
Larnaca zien, er 2x tegen winnen, het Italiaanse Cantu treffen voor allesbepalende wedstrijden. Dat moet zowat het korte overzichtje zijn van de Giants-week. Eindelijk heb ik nog eens een basketbalwedstrijd op hoog niveau meegepikt. Meer bepaald: de eerste thuiswedstrijd met ‘inzet’ van het nieuwe seizoen tegen het Cypriotische Larnaca. De inzet is hoog: de Champions League basketbal nadert snel. En eerlijk gezegd, tussen ons gezegd en gezwegen. Het was niet de match, waar je als neutraal toeschouwer warm van liep. Daar was de tegenstand ontzettend zwak voor. 76-55 was de eindbalans. Boeken toe, het vliegtuig op naar Cyprus en auf wiedersehen.