De blijde intrede van Moses

Het heeft ontzettend lang geduurd. Maar tijdens de wedstrijd Brussels-Telenet Giants Antwerp maakte een oude bekende na lang blessureleed opnieuw zijn opwachting. Kingsley Moses mocht meespelen, maakte 8 punten en was naar eigen zeggen opgelucht dat hij opnieuw op het basketbalterrein mocht staan. Ook op de sociale media laat Kingsley Moses steeds feller van zich horen. Zo konden we spotten dat hij droomt van een ‘holy’ book rond zijn leven. Van Nigeria via Amerika tot in Antwerpen Stad en dat hij ontzettend gelukkig is dat op zijn shirt nu eindelijk de naam Moses staat. Want het is niet Moses Kingsley, maar wel Kingsley Moses. U ziet: de blijde intrede van Moses ging niet onopgemerkt voorbij. Misschien laat hij de komende weken de zee naar de landstitel helemaal doet opensplijten. Zoals het een ware King(sley) Moses beaamt.

Foto: Serch Carrière Images

 

Yoeri Schoepen: The Iron Man van de Giants

Yoeri Schoepen beleefde de vijf minuten van zijn basketbalcarrière. Tja, Rik Samaey was ronduit lyrisch over de echte ‘Held’ van de Giants tijdens de laatste 300 seconden van het treffen tegen Murcia. Ik ben het niet 100% ééns met Rik. De match van zijn leven weet ik zomaar niet. Dat blijft voor mij nog altijd het treffen tegen Villeurbane toen hij de Lotto Arena in vuur en vlam zette met zijn driepunters. Maar toch mag het gezegd en geschreven worden. In het tijdperk van de golden boys en giganten Paris Lee en Ismael Bako springt hij bij het grote publiek niet in het oog. Maar is hij oh zo nuttig in deze Antwerpse ploeg. Enerzijds is hij een blok graniet onder de korf. Anderzijds is hij heer en meester in de rebound. Na heel wat blessureleed lijkt Yoeri weer helemaal de oude te zijn. Vriendin Nona en haar hond mogen met recht en reden fier zijn op hun reus. Met de nodige radslag- en flikflaktechnieken zal het ervaren Heatgirl Nona wel lukken om haar Giant een dikke kus te geven na zijn uitstekende prestatie in het Murciaanse land. Daar zal zelfs geen ijzeren man van beginnen blozen. Schoepen Troef, niet meer … niet minder.

Foto: Serch Carrière Images

 

Windkracht 10

Zondag 10 maart 2019 was een dag waarop het stormde over ons land. Het was te merken in het dagelijkse leven. Om naar Vorst Nationaal te reizen met de trein, had je vooral veel geduld nodig. Door de takken en de dakpannen op de sporen was het een ware mission impossible om in onze hoofdstad te raken. En nochtans was het geen windkracht 10 in ons Belgenlandje. Maar geduld is een schone deugd. Na 2 uur en een kwartier zag ik de catacomben van Vorst opduiken.

Windkracht 10 was veeleer op het basketbalterrein te bespeuren. Telenet Giants Antwerp was supergemotiveerd om Oostende een hak te zetten en hun eerste trofee te bemachtigen in 12 jaar. Zeg nu zelf: het mocht wel eens gebeuren. Na een palmares van 350 jaar Oostende als overwinnaar van alle prijzen, die er maar te winnen zijn, kon een Antwerpse overwinning de basketbalcompetitie een boost van formaat bezorgen.

Onder het oog van 6000 toeschouwers bleken de Oostendenaars enorm veel problemen te hebben met de Antwerpse wervelwind. Het werd 70-76. De beker mocht mee naar de Scheldstad. Het feestje mocht beginnen. Niet te lang, want Murcia loert om de hoek zei ‘Roel Speechless’ Moors. Een kwartfinale in de Champions League zou het al geslaagde seizoen nog een kersje op de taart bezorgen. Focus on the target.

Maar wie in Vorst Nationaal was, zal het beamen. Deze wedstrijd was pure propaganda voor een sport, die ronduit te weinig aandacht krijgt in de media. Maar het kan snel keren, zei Bredero.  En wie ben ik om hem niet te citeren. De hegemonie van een alleswinnaar is doorbroken. Een sexy Antwerpse ploeg stond op. Het belooft een slot van de Belgische competitie te worden op orkaankracht en om duimen en vingers vanaf te likken. Niet meer, niet minder. Zondag was rood … de kleur van de Giants.

Match live bijgewoond op 10/3/2019 in Vorst Nationaal

Foto: Serch Carrière Images

Er Boenk Oep!

Een 41-jarige reus in het lichaam van een 61-jarige. Dat was zowat het gevoel na de ‘zinderende’ Champions League-match van de Telenet Giants Antwerp tegen Murcia. Op bijna 2 uur tijd werd ik bijna twintig jaar ouder. Zo intens was de beleving in een tot de nok gevulde Lotto Arena. Mijn buurvrouw ter plekke knikte instemmend ja toen ik dit zei. Nu enkele dagen later maakte ik de bedenking dat wanneer ze een kat zou zijn ze nu nog maar één van haar negen levens over had. Zeg nu zelf … Alles wat een Europese wedstrijd moet hebben, zat in de 75-67 overwinning verscholen. Voor de Telenet Giants Antwerp breekt nu de week van de waarheid aan. Overleven ze de Spaanse orkaan in Murcia en maken ze met een kwartfinale-plek het ondenkbare waar. Doorbreken ze na de ‘spreekwoordelijke’ 2 decennia de hegemonie van Oostende in de beker en nemen ze de Belgische cup met de grote oren mee naar de Scheldestad? Niets lijkt nog zeker in basketballand. Met de driestrijd tussen Brussels, Antwerpen en Oostende lijkt de competitie spannender dan ooit. Zag u het ook? De camera’s van de tv-ploegen hadden al wel een voorgevoel afgelopen woensdag. Net zoals de gele brigade van Roel Moors zaten ze boenk op het gebeuren. Er boenk oep! Eieren of Joeng …. Het zijn filosofische levensvragen als geen ander. Eén ding is zeker: wanneer de resultaten nu nog twee keer volgen, wordt de smaak van winnen alsmaar zoeter.

Foto: Serch Carrière Images

Het spierballengerol van Jae’Sean ‘Jerommeke’ Tate

Met Murcia voor de Champions League en Oostende voor de Orange Cup voor de boeg komen er twee wedstrijden van levensbelang aan voor de Telenet Giants Antwerp. In de Champions League mag alles maar moet niets en in de Orange Cup zou het toch zo mooi zijn om de scalp van Oostende na al die jaren eindelijk te pakken. En ja, daar zal het nodige spierballengerol bij horen in deze clashes op het glimmende parket. Eén speler heeft dat maar al te goed begrepen. Jae’Sean Tate oftewel het Jerommeke van deze Antwerpse basketbalploeg, had tijdens het handjeklap achteraf de alziende fotograaf in het oog. Hij liet de gevolgen van zijn noeste trainingsarbeid maar al te graag zien voor de camera. Het spierballengerol van Jerommeke Tate. Als hij zijn dagje heeft, kan het van pas komen. #notinourhouse remember. Maar in Vorst Nationaal zou het ook heel schoon zijn.

Foto: Serch Carrrière Images

 

De HEAT-heldinnen en hun Giant

Een belangrijk drieluik staat deze week op de agenda van de Telenet Giants Antwerp. De derby tegen Kangoeroes Mechelen, het Europese treffen tegen Murcia en de clash tegen Oostende voor de Orange Cup. De wedstrijd tegen Kangoeroes Mechelen werd alvast vrij gemakkelijk gewonnen met 84-62 cijfers. Aan deze avond werd er een ware Man’s night gekoppeld. Dat inspireerde dames van het HEAT-danceteam om een eerbetoon te brengen aan hun ideale basketbal’man’. Rood, harig, een vat vol humor, bijzonder lenig en shaken zoals de beesten. Waar droomt een jonge vrouw anno 2019 nog meer van? De HEAT-heldinnen en hun GIANT: een match made in heaven. Ze lijken nu al klaar om Vorst Nationaal te stelten te zetten tijdens de finale van de Beker van België. Because Last night the Giant saved their life! Niet meer, niet minder.

Foto: Serch Carrière Images

Alle Giants aan de Macht!

Vanochtend stond er in de krant een heel groot artikel over het succes van de Ketnetreeks #LikeMe. De titel was veelzeggend. Waarom zingen kinderen nu liedjes van Yasmine? Yasmine .. Waar is de tijd. Alleszins deed het met terugdenken aan haar monsterhit Alle Meisjes aan de Macht. Het zou in Giantsland spontaan Alle Giants aan de Macht wordt. Want de troepen van Roel Moors veegden Brussels van het terrein met een veelzeggende 84-68. In een periode waarin het stilaan moneytime wordt, lijken de Sinjoren op kruissnelheid te komen. Ook de troepen van Crevecoeur moesten eraan geloven. Krijgt Moors gelijk en spelen de Antwerpenaren mee voor het hoogste schavot. Alle Giants aan de Macht. Ze laten zich door niemand kleineren. Want ze houden zich klaar voor bekernacht. Het kan zomaar eens werkelijkheid worden. Number one it is!

Foto: Serch Carrière Images

Going for Gold

Going For Gold was 10 jaar lang een loodzware kenniskwis op de Engelse televisie. Sinds 1996 begraven op de buis. Alleen blijft Going For Gold springlevend in de Belgische basketbalcompetitie. Zeker voor de Telenet Giants breekt een periode aan waarin duidelijkheid wordt over goud, zilver en brons. Tussen nu en 10 maart zijn er maar liefst 4 wedstrijden van levensbelang. De opener op 27 februari kan meteen tellen. Het duel tegen Brussels is er ééntje, die het kampioenschap terug van 0 kan laten starten of een kloofje voor de hoofdstedelingen kan veroorzaken. Als de Giants voor de oppergaai gaan, doen ze er goed aan om de troepen van Serge Crevecoeur te kloppen. Bij winst staan Brussels en Antwerpen immers gelijk. Als extraatje kan Oostende ook nog langszij komen. Drie clubs op kop in één basketbalcompetitie. Het kan zomaar gebeuren. Het moet al geleden zijn vanuit de periode waarin de koeien nog spraken. Alleen spreek ik nu in de voorwaardelijke wijs. Peoplemanager Crevecoeur zal zijn troepen meer dan ooit motiveren. Remember, de tweevoudige Brusselse vernedering tijdens de halvefinale van de Belgische beker.  Iets in mij zegt dat het niet zo gemakkelijk zal worden als toen. Maar het is zo klaar als pompwater. Bij winst staat Brussels 2 gewonnen wedstrijden voor. Bij Antwerpse winst staan beide teams gelijk. De inzet is hoog. Maar wie voor goud gaat, moet elke storm overwinnen.

Tja, en dan spreek ik nog niet over de duels op 6 maart tegen Murcia en de bekerfinale op 10 maart tegen Oostende. Want na deze twee wedstrijden kan goud plots heel mat zijn of heel fel blinken.

Foto: Serch Carrière Images

Dunken op zijn Derwaels

Het basketseizoen lijkt op een driestrijd af te stevenen tussen Brussels, Oostende en de Telenet Giants Antwerp. Afgelopen zaterdag maakten de Antwerpse Giants er op hun ‘Ladies Night’ een erezaak van om de waterlanders van een Antwerpse vrouw niet te laten vloeien door de fratsen van een Ajuin. Aalst werd in fijne mootjes gehakt met een 104-74 score. Maar het beeld van de wedstrijd werd geschoten bij één van de Antwerpse dunks. De Giant in kwestie werd wel in een bijzondere lenige positie op de gevoelige plaat vastgelegd. Nina Derwael zou er prompt jaloers om worden. Zou Derwael even goed kunnen basketten als deze Giant lenig uit de voeten kan? Het is een filosofische vraag voor een doorsnee zondagochtend. Kent u het antwoord?

Foto: Serch Carrière Images

 

Bienvenue chez les Buskiers

Het interview met nieuwbakken Giant Trevor Thompson en Christophe Vandegoor na de gewonnen bekermatch tegen Brussels was er ééntje om duimen en vingers vanaf te likken. De ‘Mister T’ uit Giantland blijkt een uitermate beleefde jongen te zijn. En dat moest de reporter persoonlijk ondervinden. De Yes Sirs vlogen rond Vandegoors oren. Roel Moors keek met een grijns toe. De 2m13-grote Thompson is iemand waarmee je naar de oorlog kan.

En wie oorlog zegt, zegt leger. In basketbaltermen doet me dat spontaan denken aan ‘L’armée de Jéjé’, het supporterslegioen van onze Best Friend from Bergen: ‘Monsieur Jerome’.  De bloedfanatieke basketballiefhebber met een groot hart voor fairplay. En laat deze wedstrijd nu dit weekend op de agenda staan.  ‘Que le meilleur gagne’, fluisterde hij  me al meermaals toe. En gelijk heeft hij. Voor Mister T (revor Thompson) wordt het zijn eerste duel tegen het Bergense legioen. Hij zal het geweten hebben. Monsieur Jéjé heeft nu al een smile tot achter zijn oren. Zijn beste blauwe pak + dito strik werden al uit de kast gehaald. Zijn Antwerpse vrienden en nieuwkomer Mister T verdienen een goed ontvangst. Basket, een feest …. Bienvenue chez Les Buskiers …

Foto: Serch Carrière Images