Met de Carona Pandamie is het EWT na de feestdis begonnen aan een nieuwe run van een theatervoorstelling. En zoals de titel wel doet vermoeden, staat een ons alom gekend virus centraal in dit verhaal.

We schrijven voorjaar 2020.  Operadiva Charlotte verblijft tegen haar zin in een rusthuis dat wordt bevolkt door mensen die niet direct tot haar vriendenkring behoren. Als dan ook nog eens een onbekend Chinees virus zijn intrede maakt, gebeuren er uitzonderlijke, hilarische en ontroerende dingen. Auteur Jack Staal heeft voor de Carona Pandamie als setting een rusthuis genomen. Zeker omdat in de tijdsgeest van het voorjaar van 2020 rusthuis gewapende bunkers waren waarin de bewoners niet weg konden omwille van de lockdown.

Het verhaal van de Carona Pandamie speelt zich af in de rusthuiskamer (dito bubbel van Charlotte). Bij momenten heeft het heel wat weg van een monoloog van Liliane Dorekens, met tal van leuke intermezzo’s waar Kristof Goffin, Daphne Paelinck, Magda Peeters, Annik Boel en Theo Van Baarle voor zorgen.

Bijna 4 jaar na datum is het een sterk staaltje van Staal om deze voorstelling te linken aan Liliane Dorekens. Zij speelt met een flair van hier tot en met Tokio een wat zeurderige, bij momenten sarcastische operadiva, die met haar gevatte opmerkingen de lachspieren in de zaal danig op de proef stelt. Liliane zet Charlotte op een dusdanige manier neer dat het richting b-r-i-l-j-a-n-t mag omschreven worden.

Toch ziet er een laagje in deze voorstelling. Meer bepaald de tragiek van hoe een bepaalde groep mensen moest omgaan met de soms absurde coronamaatregelen van de overheid. Zeker als het gaat over een vorm van eenzaamheid. Niemand ziet immers graag zijn familie enkele maanden niet.

Naast de mede-rusthuisbewoners zoals Magda Peeters, Theo Van Baarle en Annik Boel zijn er ook enkele youngsters zoals Kristof Goffin en Daphne Paelinck, die hun opwachting maken. Kristof speelt Patrick, de ietwat onder de sloef liggende zoon van Charlotte, die zo nu en dan zijn opwachting maakt als bezoeker van zijn moeder. In de rol van Daphne Paelinck zie je een bepaalde evolutie van ‘verpleegster’ tot ‘luisterend oor’ van Charlotte.En wie Daphne kent van haar rol in Thuis, zal schrikken hoe goed ze het Antwerps machtig is. Oh ja, het is niet nodig om bepaalde rode draden in de theatercarrière van Daphne Paelinck op te rakelen om een recensie te vullen. Dit zou de voorstelling alle oneer aan doen. Daarom zwijgen we er maar al te graag over. Maar ook bij de Carona Pandamie was het weeral van ‘dattum.’

Dit alles maakt de Carona Pandamie tot een vermakelijk stuk (met de nodige laagjes), dat 4 jaar na datum nog steeds de nodige maatschappelijke relevantie toont. En bovendien geeft het heerlijke brombeer gehalte van operadiva Charlotte het stuk een cachet waarvoor u best een keer naar het gezelligste theater van Deurne trekt om het proefondervindelijk zelf een keetje mee te maken. Oh ja, er is alleen risico op besmettingsgevaar voor uw lachspieren.

Meer info over De Carona Pandamie:  www.ewt.be

Foto: Goele Bormans – EWT
Bekeken op 13 januari 2024