Bij het eerste jurybezoek klonk het nog: “Te braaf, te klassiek.” Maar Aristide en Charlotte lieten zich niet uit het veld slaan. Na weken van keihard werken, verfijnen en knallen, mogen ze zich nu de grote winnaars noemen van Mijn Restaurant. Met hun tijdloze Vlaamse keuken met een twist en warme ode aan grootvader Lucien overtuigden ze massaal de kijkers. “Ik ben zo trots op iedereen die voor ons gewerkt heeft. Ik ga wenen”, stamelt een geëmotioneerde Aristide wanneer de jury voor hun deur stopt. “Ik denk wel dat Lucien trots zou zijn op ons.”
Bekijk hier de video:
De winst levert Aristide en Charlotte niet alleen eeuwige roem op, maar ook 40.000 euro én een jaar lang intensieve begeleiding van Horeca Vlaanderen. “Ik durf te zeggen dat het het beste duo is qua continuïteit en ook qua team. Chapeau aan iedereen namens ons als jury, maar ook namens alle kijkers”, besluit Marc Coucke. “Hun keuken is tijdloos. Ze hebben een mooie ode kunnen brengen aan grootvader.” En die ode viel duidelijk in de smaak bij de kijkers.
Bekijk hier de video:
Vanaf dag één vormden Charlotte en Aristide een hechte tandem. Ze bouwden in sneltempo een sterk team uit, met souschef Andres als vaste waarde in de keuken. Hun vooruitgang was duidelijk zichtbaar. Het konijn op drie wijzen groeide mede dankzij Marc Coucke uit tot een signature dish. Filip Peeters was onder de indruk: “Ik zou jullie een vermelding geven in de Gault&Millau.” En ook Peter Goossens en Femke Vandevelde prezen het vakmanschap en de rust die het restaurant uitstraalt. Toch was de weg naar de overwinning niet zonder obstakels. Charlotte vergat af en toe iets aan te rekenen, de presentatie kon soms verfijnder, en soms knarste de communicatie tussen keuken en zaal. Maar ondanks die werkpuntjes draaide Lucien als een geoliede machine. Ook de cijfers kleurden donkergroen. Ze bewezen dat ze niet alleen kunnen koken, maar ook rekenen. Het bleek de beslissende cocktail die hen uiteindelijk naar de overwinning loodste.
Voor Jonas en Maarten van VONK in Antwerpen is het verdict een bittere pil, maar ze houden het hoofd hoog. “Ergens zijn we wel gewonnen, voor onszelf. VONK stopt niet”, klinkt het. Het duo kampte vanaf dag één met een nijpend personeelstekort, maar groeide dankzij hun passie voor vlees en vuur uit tot een restaurant dat de jury wist te bekoren. Hun steak tartaar en de legendarische potato bar van Britt maakten indruk, net als hun perfecte cuissons. “Ze zijn zeer jong en hebben een mooie toekomst”, zegt Marcelo Ballardin. Jonas besluit trots: “Nooit gedacht dat we hier zouden staan. Ik ga het mega hard missen.”
Donderdagavond krijgt Kortrijk in Mijn Restaurant bezoek van niemand minder dan Peter Goossens, en dat laat sporen na. De culinaire godfather fileert elk bord, stelt vragen waar zelfs doorwinterde chefs van beginnen zweten… en haalt genadeloos uit naar één ingrediënt in het bijzonder: truffelolie. “Ik lust dat niet, gooi maar in de vuilbak!”, klinkt het onverbiddelijk uit zijn mond. Volgens Goossens moet het zelfs verbannen worden uit de keuken. “Dat verteert niet en het smaakt chemisch. Ik weet niet welke chef graag truffelolie eet?!”, gaat Peter verder.Terwijl Aristide zichtbaar slikt, neemt Charlotte het op voor haar man. “Je hebt nog niet eens geproefd”, klinkt het vastberaden. Maar wie krijgt straks het ultieme stemadvies van Peter Goossens?
Het wordt nagelbijten tot de laatste hap. VONK in Antwerpen en Lucien in Kortrijk staan op een zucht van de eindzege in Mijn Restaurant. 40.000 euro en een jaar topcoaching lonken, maar slechts één restaurant mag zich straks winnaar noemen. En net nu komt niemand minder dan Peter Goossens – de gastronomische godfather die generaties chefs inspireerde – langs voor het ultieme stemadvies. “Ze zitten in de finale, ik verwacht lekkere gerechten en vlotte bediening. Op het einde is er maar één winnaar”, klinkt het streng. Hij krijgt het gezelschap van Femke Vandevelde, culinair journalist en voorzitter van The World’s 50 Best Benelux. Zij kijkt verder dan het bord alleen. “Mijn stokpaardje is gastvrijheid. We vergeten misschien wat we gegeten hebben, maar hoe we ons voelden op die plek, dat vergeten we nooit.”
De druk is immens. In Kortrijk slaat de stress zichtbaar toe bij Charlotte. “Ik dacht dat ik stoer was, maar dat is dus niet waar. Hij is heel intimiderend. Hij lacht ook niet veel. Dit is nog iets anders dan bij de jury. Het is Peter! Ik word er misselijk van.” Ook Aristide beseft hoe uitzonderlijk dit moment is: “Waarschijnlijk de eerste en laatste keer dat je hem gaat bedienen en voor hem gaat koken.” In Antwerpen heerst dezelfde geladen sfeer. “Je kijkt enorm op naar zo’n chef,” zegt Jonas. “Wat hij heeft bereikt, is echt chapeau. Er is geen ruimte voor fouten. Het moet gewoon kloppen. Dat geeft extra druk en stress.”
Peter en Femke starten hun culinaire tour in VONK, maar hun aankomst verloopt… ongemakkelijk. Terwijl ze proeven, blikt Goossens terug op zijn indrukwekkende carrière. “Ik mis het wel. Ik geef het eerlijk toe. Op een dag moet je beslissingen nemen in het leven en moet je achter je beslissing staan. Het is een omgeslagen pagina. Ik ken mijn eigen karakter. Als ik het weer opstart, wil ik dat het perfect loopt. Mijn leven was en is nog altijd mijn restaurant. Het is 40 jaar van mijn leven geweest, dat doe je niet zomaar weg.” Maar de hamvraag blijft: is wat er vandaag op tafel ligt goed genoeg voor zijn stem?
Alsof de finale nog niet zwaar genoeg is, krijgen beide restaurants er een extra opdracht bovenop: naast het gewone menu moeten ze ook een kerstmenu én take-awaygerechten voorzien. En die laatste worden stiekem geproefd door de jury. In Kortrijk kiest Aristide voor een stoofpotje van konijn met frieten en bitterballen. “Jong, hip, en toch het konijn van Lucien erin. Dat is leuk”, klinkt het enthousiast. VONK pakt uit met een stoofpotje met puree en spruitjes. Wie krijgt online de beste review van de jury?
De finale lonkt voor Jonas en Maarten (VONK, Antwerpen), Aristide en Charlotte (Lucien, Kortrijk) en Lauranne en Ruslan (datcha, Gent). Nog drie stappen scheiden hen van de jackpot: 40.000 euro en een jaar horecacoaching. Om die droom waar te maken, zal er nog een flink potje gekookt moeten worden. Gastheer Wim Opbrouck heeft groot nieuws: “Binnenkort staat de jury opnieuw voor jullie deuren. En deze keer brengen ze iets mee… Het allereerste finaleticket.” Wie dat ticket bemachtigt, heeft meteen 50% kans op de hoofdprijs. Maar voor het zover is, is het eerst zweten geblazen. De duo’s krijgen stevige begeleiding van juryleden Marcelo Ballardin en Sarah Renson. De lat moet omhoog. Punt.
In Gent krijgen Lauranne en Ruslan topchef Marcelo Ballardin over de vloer. “De smaken zijn goed, maar visueel is er nog werk. Jullie moeten echt stappen vooruit”, waarschuwt hij. Vooral Ruslans wortelgerecht krijgt er ongenadig van langs. “Visueel totaal niet oké. Ik vond het ‘kindergarden’ gerechten. Hier heb je geen tijd in gestoken!” Wanneer Marcelo met een nieuw voorstel qua presentatie komt, valt dat niet meteen in de smaak bij Ruslan… “Dit is niet datcha. Ik wil iets meer speelsheid”, klinkt het bij Ruslan. Tot ongenoegen van Marcelo… “Ruslan heeft een grote mond en het hart op de tong, maar soms moet hij gewoon luisteren.”
Bekijk hier de previews uit de aflevering:
Ook in Antwerpen moet er stevig bijgestuurd worden. Geheime recensenten klaagden over saaie bijgerechten en dus wil Marcelo meer pit. “Jullie moeten drie stappen omhoog. Meer complexiteit. Alles zit nu in kommetjes”, oordeelt hij. Terwijl Jonas zich uitslooft in de keuken, worstelt Maarten in de zaal met zware migraine. Geen ideale timing, zeker niet wanneer hun voormalige leermeester Wout Bru binnenstapt. “Zonder onze stage bij Wout hadden Jonas en ik elkaar nooit ontmoet”, zegt Maarten. Ook voor Jonas is Wouts komst allesbehalve gewoon. “Zijn feedback is even belangrijk als die van de jury.” In Kortrijk weten Aristide en Charlotte dat hun zwakke plek bij de desserts ligt. Gelukkig krijgen ze hulp van toppatissier Sarah Renson, die meteen aan de slag gaat met hun beruchte île flottante. “Ik ben geen fan van dit dessert maar er hangt een verhaal aan. Dit moet een topper worden”, zegt Sarah.
En dan is het zover. De jury staat plots voor de deur van datcha. Lauranne en Ruslan toveren nieuwe, experimentele gerechtjes op tafel. Maar valt hun vernieuwde aanpak ook in de smaak bij de jury?
In Mijn Restaurant, om 20u35 bij VTM, schakelen Charlotte en Aristide (Kortrijk) een versnelling hoger. En dat merken ook geheime recensenten Filip Peeters en Trésor Vets. Het duo heeft nog twee stops te gaan: Lucien in Kortrijk en datcha in Gent. Hun oordeel beslist wie straks veilig kan ademhalen met een felbegeerde vrijstelling. Zodra Filip en Trésor Lucien binnenstappen, worden ze meteen herkend. “Ik verschoot mij een ongeluk. Filip kan mega goed acteren en de man erover is Trésor. Van de cornflakes, maar dan beter”, lacht Charlotte. Zoals in Antwerpen zetten de heren de boel extra op scherp door hun vertrektijd door te geven. Alleen gaat het dit keer nét iets té vlot. “Als het rap moet gaan, doen we rap hé”, lacht Aristide. Charlotte is minder enthousiast: “Ik stond te sukkelen met mijn voorgerechten. Ze hadden hun aperitief nog maar net.” Maar is snelheid ook kwaliteit? Of klopt het spreekwoord dat haast en spoed zelden goed is?
Bekijk hier de preview uit de aflevering:
Intussen stijgt de temperatuur ook in Gent. “Sara en ik waren nucleair gisteren”, bekent Ruslan. “Het is hier één grote pressure cooker”, vult Lauranne aan. Toch probeert Ruslan met een glimlach en goeie vibes de boel recht te trekken. De vraag is: houdt dat stand tot Filip en Trésor hun vork in het eerste gerecht zetten? “In Kortrijk was het een choreografie, hier in Gent is het eerder verkeerschaos”, grappen de heren. Wanneer de laatste hap is genomen, is het tijd om de kaarten op tafel te leggen: wie pakt de felbegeerde vrijstelling en wie moet vrezen voor een vroege exit?
