Klare taal van Sarah Renson en Marcelo Ballardin

De finale lonkt voor Jonas en Maarten (VONK, Antwerpen), Aristide en Charlotte (Lucien, Kortrijk) en Lauranne en Ruslan (datcha, Gent). Nog drie stappen scheiden hen van de jackpot: 40.000 euro en een jaar horecacoaching. Om die droom waar te maken, zal er nog een flink potje gekookt moeten worden. Gastheer Wim Opbrouck heeft groot nieuws: “Binnenkort staat de jury opnieuw voor jullie deuren. En deze keer brengen ze iets mee… Het allereerste finaleticket.” Wie dat ticket bemachtigt, heeft meteen 50% kans op de hoofdprijs. Maar voor het zover is, is het eerst zweten geblazen. De duo’s krijgen stevige begeleiding van juryleden Marcelo Ballardin en Sarah Renson. De lat moet omhoog. Punt.

In Gent krijgen Lauranne en Ruslan topchef Marcelo Ballardin over de vloer. “De smaken zijn goed, maar visueel is er nog werk. Jullie moeten echt stappen vooruit”, waarschuwt hij. Vooral Ruslans wortelgerecht krijgt er ongenadig van langs. “Visueel totaal niet oké. Ik vond het ‘kindergarden’ gerechten. Hier heb je geen tijd in gestoken!” Wanneer Marcelo met een nieuw voorstel qua presentatie komt, valt dat niet meteen in de smaak bij Ruslan… “Dit is niet datcha. Ik wil iets meer speelsheid”, klinkt het bij Ruslan. Tot ongenoegen van Marcelo… “Ruslan heeft een grote mond en het hart op de tong, maar soms moet hij gewoon luisteren.” 

Bekijk hier de previews uit de aflevering: 

Ook in Antwerpen moet er stevig bijgestuurd worden. Geheime recensenten klaagden over saaie bijgerechten en dus wil Marcelo meer pit. “Jullie moeten drie stappen omhoog. Meer complexiteit. Alles zit nu in kommetjes”, oordeelt hij. Terwijl Jonas zich uitslooft in de keuken, worstelt Maarten in de zaal met zware migraine. Geen ideale timing, zeker niet wanneer hun voormalige leermeester Wout Bru binnenstapt. “Zonder onze stage bij Wout hadden Jonas en ik elkaar nooit ontmoet”, zegt Maarten. Ook voor Jonas is Wouts komst allesbehalve gewoon. “Zijn feedback is even belangrijk als die van de jury.” In Kortrijk weten Aristide en Charlotte dat hun zwakke plek bij de desserts ligt. Gelukkig krijgen ze hulp van toppatissier Sarah Renson, die meteen aan de slag gaat met hun beruchte île flottante. “Ik ben geen fan van dit dessert maar er hangt een verhaal aan. Dit moet een topper worden”, zegt Sarah.

En dan is het zover. De jury staat plots voor de deur van datcha. Lauranne en Ruslan toveren nieuwe, experimentele gerechtjes op tafel. Maar valt hun vernieuwde aanpak ook in de smaak bij de jury?

Foto: DPG Media

Generale Stress in Mijn Restaurant!

Na de eerste kennismaking met hun panden en een stevige portie juryfeedback, staan de kandidaten van Mijn Restaurant morgen voor een nieuwe vuurproef. De opening van Vonk in Antwerpen, Datcha in Gent, MYN in Genk en Lucien in Kortrijk komt dichterbij, maar eerst volgt de ultieme test: een generale repetitie voor twintig gasten, onder wie juryleden Marc Coucke, Marcelo Ballardin, Sarah Renson en Shannah Zeebroek. “Alles moet kloppen, van de gastvrijheid tot de gastronomie. Zit het niet goed, dan blijven de deuren dicht. De jury beslist. Dus: it better be good!”, waarschuwt gastheer Wim Opbrouck. De tafels zijn gedekt, de jury heeft honger: wie mag openen, en wie moet zijn droom nog even on hold zetten?

De klok tikt want de deuren gaan binnenkort open en er moet nog veel gebeuren. Menu’s worden bijgeschaafd, personeel gezocht en interieurs afgewerkt. In Antwerpen brengen Jonas en Maarten een vurige keuken met vlees in de hoofdrol. Aristide en Charlotte serveren in Kortrijk Vlaamse klassiekers met een twist, geïnspireerd door opa Lucien. In Gent willen Lauranne en Ruslan bewijzen dat een vegetarisch restaurant met geredde groenten ook topgastronomie kan zijn. En in Genk pakken Alessio en Olivier het zuiders aan met een fusionkeuken vol Italiaanse flair en familiegevoel.

Maar tussen ideaal en realiteit gaapt nog een kloof. Tijdens de generale repetitie trekt de jury van stad tot stad, op zoek naar lichtpunten en pijnpunten die het verschil kunnen maken. Ze sparen hun woorden niet. “Voor een snelle lunch ga ik hier niet komen, twee uur is lang”, zucht Marc. Sommige gerechten zorgen voor applaus en een tweede portie, andere liever niet. “Ik word hier triestig van.” Ook beginnersfouten worden meteen afgestraft: “Dat is not done hé! Op het menu verse frieten zetten en dat dan niet geven”, klinkt het bij Marcelo. Anderen zijn dan weer té ijverig: “Een goede mise-en-place is belangrijk, maar je moet niet overdrijven.” En hoewel de jury streng is, nemen ook de kandidaten geen blad voor de mond… “Hey boomer, geen gsm aan tafel hé!”

Foto: DPG Media