Tweede keer goede keer … Dit moet een beetje de filosofie zijn voor Ines Fayot. Voor de tweede keer op twee jaar tijd verdedigt ze haar kansen bij Miss Vlaams-Brabant. Deze afgestudeerde jonge vrouw in de marketing met een zijsprongetje in de vastgoedwereld had naar eigen zeggen bij haar eerste deelname ietwat te weinig zelfvertrouwen. Maar nu heeft ze slechts één doel: Vollen bak vooruit. Waar ze vorig jaar nog net wat te weinig zelfvertrouwen had, is ze er nu helemaal klaar voor. Vorig jaar durfde ze zich niet helemaal te geven. Ze stond met de nodige bescheidenheid in de wedstrijd. Nu is ze méér dan ooit klaar om op te vallen. Elke nieuwe ervaring is er immers ééntje meer in haar persoonlijke rugzak. Voor dit gevoel doet ze het tenslotte. Toen ze vorig jaar het niet haalde, was ze immens ontgoocheld. Maar de drive om zich nog één keertje te tonen, werd des te groter. Nu staat Miss Vlaams-Brabant centraal in het leven van Ines. Ze moet nog een stage volgen. Maar dat plan zette ze eventjes on hold. Haar droomparcours wil ze immers tot een goed einde brengen. Ines heeft er geen zicht op waar het schip zal stranden. Maar het is alleszins duidelijk. Achteraf wil ze het zich niet beklagen dat ze haar best er niet voor deed. Dus bij deze is het devies van Ines klaar en duidelijk: Vollen bak vooruit met Ines Fayot. Niemand kan haar daarbij van de wijs brengen.
Foto: privécollectie Ines Fayot
Dankzij de tropische temperaturen, het bouwverlof en onze nationale feestdag, kon je het voorbije weekend op de koppen lopen aan onze Belgische kust. Een massa mensen in beweging en wie koos voor De Kusttram, kreeg op sommige plaatsen extra entertainment dankzij de doedelzakspelers en trommelaars van Music Show Scotland. Samen met Micha Marah verplaatste het gezelschap zich om promotie te maken voor de nieuwe show, die op 
Na de verkiezing van toekomstig pilote Angeline Flor Pua tot Miss België werd er her en der de mop gemaakt dat men nu eindelijk met Miss België van de grond kon gaan. Ook de nieuwe lading Miss België-finalisten hebben wat met hoog en droog. Eerder al kon u op mijn blog een teksten lezen over Katell de Jonck. Deze jonge vrouw droomt er van om later containers van schepen te plukken in de Antwerpse haven. Nu werkt deze Miss Antwerpen-finalisten er volop als marqueur. En dat ze een voorliefde heeft om hoog van de grond met containers te werken, liet ze al duidelijk blijken uit een foto die ze me bezorgde. Met gelakte nagels in een havenkraan … Waaroom zou dit niet kunnen in deze tijd? Er waait duidelijk een nieuwe wind in de Antwerpse haven. En dat zal Katell hoog van de grond zeker wel voelen.
Peter Luts laat weer van zich horen. Zijn vorige release Mobius kreeg de steun van heel wat van zijn collega zoals DJ Tiësto, Yves V en Olivier Heldens. Een vervolg kon niet uitblijven. Nu is er Lollipop. En dat klinkt ‘groovier’ dan ooit. Een catchy stem, een diepe bass en een melodie met de nodige grooves. Deze drie elementen gecombineerd met de handtekening van de Peter Luts, maakt Lollipop meer dan ooit een floorfiller op de festivals en de clubs.
Eén ding is zeker. De Heistse receptioniste Inneke De Schutter heeft in haar agenda de zomer van 2018 met vet aangeduid. De 23-jarige spraakwaterval streeft immers een lang verwachte droom na. Ze is immers één van de deelneemsters bij Miss Antwerpen. Een droom, die ze na al die jaren eindelijk werkelijkheid ziet worden. Vroeger was het immers traditie ten huize De Schutter dat mama en haar dochter samen naar de grote finale van de zoektocht naar ’s lands mooiste keken. De kleine Inneke mocht er zelfs langer voor opblijven. Maar kleine meisjes worden zichtbaar groter. Na enkele jaren met een Miss België-break namen beide dames de traditie van weleer weer op. En dat zorgde bij Inneke voor de nodige kriebels in haar buik. Vroeger had ze nooit het lef om de stap in de richting van Miss België te zetten. Maar nu ze bijna aan de maximum leeftijd is om deel te nemen, was het voor haar nu of nooit. En daar werden alle middelen voor ingeschakeld. Van haar mama kreeg ze een fotoshoot cadeau bij de bekende fotograaf Henk Van Cauwenbergh. Henks foto gebruikte ze bij haar inschrijving. En de rest is ondertussen geschiedenis. Toen ze haar lintje kreeg van finaliste Miss Antwerpen, was ze supertrots. Stiekem kon ze deze droom van haar bucketlist schrappen. Want ja, deze wedstrijd stond op haar to do-lijstje genoteerd.
Noa Neal is helemaal terug. Ze stelde haar langverwachte single Castles in the Sand voor op de Gentse Feesten. De luchtige zelfgeschreven zomerballad sleept je meteen mee op de golven van de zee, maar vergis je niet, als je even dieper in het zand graaft hoor je dat Noa haar publiek wel heel dichtbij laat komen, haar hart openstelt en hen stilletjes toevertrouwt waar ze het afgelopen jaar mee geworsteld heeft, het verwerkingsproces na haar breuk met Frank Molnar.
Eén van de opmerkelijkste kandidates in het Antwerpse deelnemersveld van Miss België is ongetwijfeld Katell de Jonck uit Ranst. En dat heeft veel met haar jobkeuze te maken. Katell groeide op in een familie vol met mensen, die aan de haven werken. Zo waren/zijn haar grootvader, haar oom en haar vader professioneel aan de kaaien te vinden. Hun verhalen inspireerden Katell om zelf ook de nodige stappen in deze richting te zetten. Momenteel is ze marqueur. Dat betekent dat ze containers moet controleren, die van de schepen worden gehaald. Haar ouders hadden aanvankelijk schrik voor Katells beroepskeuze. Maar haar vader houdt nog altijd een oogje in het zeil. Safety First is immers belangrijker dan ooit. Katells grote toekomstdroom is om in een grote kraan containers van het schip te halen.
Kreunt u ook onder de hitte van het moment? De temperaturen swingen de pan uit. De evenaring van de hittegolf van 1976 lijkt ‘bijna’ een feit. Voor één van mijn geliefkoosde bezigheden: het wandelen is een nieuw plan van kracht. Ultravroeg starten om toch maar de nodige lichaamsbeweging te hebben. Zo tekende ik afgelopen zondag al om zeven uur (!!!) present op de Kouter in Leest. Ik volgde het pad niet van de 50 km-wandelaars, die al een uur vroeger op pad waren. Maar ik had wel zin in een wandeltochtje van twintig kilometer voor de dertigste Zennetocht. De beentjes moeten toch in beweging blijven, niet waar.