Mannen gezocht voor Niemandsland

Voor de musical Niemandsland zijn vzw Kobie en Luc Stevens Producties nog op zoek naar mannen (18+) om de figuratie te versterken. Niettegenstaande het groot aantal spelers, zijn we nog specifiek op zoek naar enkele mannen om mee te spelen in de musical.

Concreet betekent dit dat je mag figureren in verschillende scènes (zonder tekst) als boer, Vlaamse soldaat, Duitse soldaat, rijke inwoner van Essen… De repetities gaan door in augustus, steeds op een avond of in het weekend. Kijk eerst even of je nog beschikbaar bent tijdens alle opvoeringen op 20, 21, 22, 27, 28, 29 september.

Indien je interesse hebt: mail dan naar niemandsland@essen.be

 

Zelfs de bomen zijn fan van de Rode Duivels

Puurs was  zondag het mekka van de Wandelsport. Voor de 38e keer werd de Zomertocht georganiseerd. Ik heb mijn stoutste wandelschoentjes aangetrokken. Zij hebben me maar liefst 20 km langs Puurs wegen richting Wintam gebracht. Het viel meteen op. De regio Klein-Brabant is in de ban van de Rode Duivels. De driekleuren wapperden talrijk over heel het parcours.

Maar in de  Bornemse Paepenstraat was het hek pas helemaal van de dam. Toen ik de straat binnen stapte, hing er een grote driekleur boven het wegdek. Ik voelde me bijna Yves Lampaert die als Belgisch kampioen over de meet reed. Alleen wist ik op dat moment nog niet dat de skartende boerenzoon enkele uren later tot Belgisch kampioen zou gehuldigd worden. Maar in de Paepenstraat toonden vele huizen zich van hun beste kant. Zelfs de bomen toonden hun voorliefde voor zwart-geel en rood.  Ik was onder de indruk. Wie had dat in elkaar gebokst? Had er een sprookjesfiguur haar kaboutervrienden met deze opdracht op pad gestuurd? Hoedanook was heel het zwart-geel-rood verhaal een fraai zicht in de bomenrijke straat.

De wandeltocht ging rustig verder tot plots op het parcours een wandelcoach me voorbij fietste.   Heel aandachtig haar pupillen in het oog houdend. Mijn oog viel meteen op het opschrift op haar trui ‘Vrouwe Tine 95’. Vrouwe Tine ….. Mijn fantasie sloeg meteen op hol. Was Vrouwe Holle ook geen sprookjesfiguur? Ik ben het meteen gaan opzoeken. Blijkbaar wel als ik de Gebroeders Grimm mag geloven. Maar of nu deze broers  zwart, geel en rood getint waren, is me nog zeer de vraag.

Meer foto’s van de wandeltocht kan u ontdekken via:
https://goo.gl/SUiet6
https://photos.app.goo.gl/vkNMyPYK8jK6dUSS9

Foto’s: Bart Liekens

 

Nabucco naar Vorst Nationaal

Op vrijdag 21 december 2018 brengt Music Hall Classics in Vorst Nationaal Verdi’s meest opgevoerde opera ‘Nabucco’ op de planken. ‘Nabucco’ is een bijzonder aangrijpende opera en vertelt over de spannende confrontatie tussen dictatuur, zelfverheerlijking en machtswellust. Deze gloednieuwe, majestueuze arenaversie van ‘Nabucco’ is opgevat als een eerbetoon aan de stille film. De opera wordt namelijk opgevoerd op een filmset, een werkvloer waar intimidatie en machtsspelletjes niet vreemd zijn. Een verrassend ingenieus opgezette ‘Nabucco’ dus, met weelderige kostuums, zangers en zangeressen op de top van hun kunnen, en prachtige decors van de hand van de internationaal gelauwerde operadesigner Dan Potra. ‘Nabucco’ is een meeslepend meesterwerk, met als ultiem hoogtepunt de wereldberoemde aria ‘Va, pensiero’ van het slavenkoor. Deze nieuwe arenaversie geeft ‘Nabucco’ op prachtige wijze de grandeur die het verdient. Een absolute aanrader voor de liefhebbers.

Eén van de allergrootste operacomponisten ooit, Giuseppe Verdi (1813-1901), zocht en vond vaak zijn inspiratie in de Bijbelse geschiedenis. Dit was ook het geval voor ‘Nabucco’, zijn meest opgevoerde opera. Na het overlijden van zijn twee kinderen en zijn vrouw had de jonge Verdi nochtans gezworen nooit meer muziek te schrijven. Midden 1841 kwam hier echter verandering in. Verdi kreeg het indrukwekkende libretto van ‘Temistocle Solera’, gebaseerd op het toneelstuk ‘Nabucodonosor’ van Auguste Anicet-Bourgeois en Francis Cornu, in handen en componeerde er het krachtige ‘Nabucco’ op. De eerste opvoering van ‘Nabucco’ vond plaats op 9 maart 1842 en werd voor de jonge componist zijn eerste grote succes en betekende, naar eigen zeggen, het echte begin van zijn carrière. Het ultieme hoogtepunt en tevens meest bekende stuk van Nabucco, is het indrukwekkende ‘Va, pensiero’, waarin het slavenkoor z’n vaderland bezingt. Deze aria wordt niet voor niets als het tweede Italiaanse volkslied beschouwd.

‘Nabucco’ vindt z’n oorsprong in verhalen over Nebukadnezar II, koning van het Babylonische Rijk, die in de Hebreeuwse Bijbel voorkomen en vertelt over de spannende confrontatie tussen dictatuur, zelfverheerlijking en machtswellust. Het is een verhaal over de nationaliteit van volkeren en de vermeende religieuze grondslagen ervan.

In deze gloednieuwe, majestueuze arenaversie van ‘Nabucco’ zijn we op een filmset getuige van de verfilming van een opera. Een plek waar de dunne grens tussen het echte leven en de opera/film vaak overschreden wordt. Het wordt steeds meer duidelijk dat de “gespeelde” passie van de protagonisten en hun interne strijd blijven doorgaan…zelfs wanneer de camera’s niet draaien. Een verrassend ingenieus opgezette ‘Nabucco’ dus, waarin de adoratie voor de goden van vroeger, plaats heeft geruimd voor de adoratie van de goden van de filmwereld.

Het verhaal
586 voor Christus. Het joodse volk is bijeengekomen in de tempel van Salomon, hun laatste toevluchtsoord bij de belegering van Jeruzalem door de Babylonische koning Nabucco. De val van de stad is onafwendbaar Geïnspireerd door het betoog van hun leider Zaccaria, trekken de Hebreeërs toch ten strijde tegen Nabucco.

Nabucco weigert de religie en de god van de Hebreeërs te erkennen. Hij vernietigt hun tempel en roept zichzelf uit tot hun god. De Hebreeërs zijn verslagen door koning Nabucco, die op het punt staat Jeruzalem in te trekken. Zaccaria heeft echter nog een troef. Hij heeft Nabucco’s dochter Fenena als gijzelaar. Fenena en Ismaël, leider van het Hebreeuwse leger, beleven een geheime, intense romance en willen samen vluchten. Dit is echter buiten Nabucco’s andere dochter Abigaille gerekend.

Abigaille is de dochter van een slavin en heeft dus helemaal geen rechten op de troon. Iets wat de ambitieuze Abigaille niet wil aanvaarden. Wanneer de hogepriester Baäl haar komt vertellen dat prinses Fenena, die het land bestuurt in de afwezigheid van Nabucco, de joden aan het vrijlaten is, grijpt ze haar kans. Abigaille verspreidt het gerucht dat Nabucco gesneuveld is. Ze roept zichzelf tot koningin uit en veroordeelt alle joden tot de dood. Dit alles is nog maar het begin van een ingewikkeld web vol intriges. Intriges die naast het Bijbels verhaal , ook niet zo vreemd zijn aan de machtspelletjes van op en rond een filmset.

Praktisch
‘Nabucco’
21 december 2018 – 20u –  Vorst Nationaal
Tickets & info: www.30jaarmusichall.be

Componist: Giuseppe Verdi
Regie: Jean-François D’hondt en Brigitte Derks
Dirigent: Borislav Ivanov
Scenografie en kostuums: Dan Potra
Orkest en koor: Music Hall Classical Orchestra and Chorus

 

Met de voetbalgratie van Victor Reinier

Bent u al bekomen van België-Tunesië? Met een fraaie 5-2 overwinning tegen Tunesië schreven Eden Hazard, Romelu Lukaku en Michy Batshuayi zichzelf in de geschiedenisboeken. Ook onze noorderburen waren onder de indruk van de prestatie van onze ‘Gele’ Duivels. De Nederlanders mogen dan wel afwezig zijn op het grote voetbalfeest. Ze weten ook wel wanneer de prestatie uitstekend mag genoemd worden. Na heel wat slaapverwekkende wedstrijden werd België-Tunesië een doelpuntenfestijn. En dat ontging ook Victor Reinier  – alias Wolfs uit Flikken Maastricht – niet. Hij  sprak zijn lof uit over de Rode Duivels via de Sociale Media.  Zijn boodschap op Twitter was goed te verstaan: “Heerlijk elftal heeft België! Die gaan heel ver komen. Tot het eind zeg ik! En Jan Vertonghen blijft mijn held.”    Naar mijn gevoel zijn er momenteel heel wat meer Rode Duivels-helden dan Jan Vertonghen. Maar ach, who cares. Wij willen voetbal zien op het WK. En dan kunnen wij matchen zoals België-Tunesië maar al te graag appeciëren. Bovendien danken we jullie voor de Nederlandse steun, beste Victor. Geniet nog van de volgende wedstrijden! Go Belgium!

 

Jill De Greef: de eerste influencer ooit in de Vlaamse Top 50

In Nederland heb je het fenomeen Famke Louise. Deze controversiële vlogster heeft de stap naar de muziekindustrie gezet en met succes ….  Zelfs in Vlaanderen heeft ze al een Ultratop-notering op haar naam staan aan de zijde van Ronnie Flex. Ook in België pakt nu een professionele influencer haar eerste hitparadenotering. Zo spotten we Jill De Greef in de Vlaamse Top 50. Aan de zijde van Steve Tielens duikt ze met Het Voetballied (Come On Belgium) binnen op de 46ste plek. Hiermee is Jill wellicht de eerste influencer ooit in de Vlaamse Top 50. Ik kan mij toch geen voorafgaande herinneren. U wel?

Bekijk de clip van Steve Tielens en Jill De Greef via YouTube:
https://www.youtube.com/watch?v=C5y6z1xB_mI

Fotobron: VIJF

De gemiste hand van Maradona

De Rode Duivels-gekte is weer helemaal daar. Na de 5-2 tegen Tunesië en het wervelende spel geloven we er weer helemaal in. Zou het dan toch kunnen? Zou het dan toch mogelijk zijn om de generatie van 1986 te overtreffen? Kunnen de Rode Duivels wereldkampioen worden of toch niet?

Het roept bij mij herinneringen op van 32 jaar geleden. Met een geboortejaar van 1978 op de teller, heb ik de wereldbeker van Mexico meegemaakt. Alhoewel meegemaakt is een groot woord. De matchen waren op een dergelijk laat uur dat ik op tijd mijn bed in moest. Ik herinner me vooral de ochtendlijke gesprekken met mijn vader aan de trap. Telkens weer polste ik hem met de vraag: ‘Wat hebben de Belgen gedaan?”. En l’histoire se répète. Hij antwoordde : ‘Gewonnen’.  Het sprookje bleef maar verder duren. Match na match heb ik hem deze vraag gesteld. Tot hij op één bepaald moment zei: ‘Verloren’. Het historische moment van toen heb ik gemist. De hand van Maradona heb ik nooit live gezien op televisie.

32 jaar later volg ik de wereldbeker op de voet. De minzame man aan de trap van weleer kijkt in zijn zetel met me mee naar het voetbal.  De haren zijn wat minder. Maar de wijsheid is alom gebleven. Het valt ons op: alles lijkt nog steeds hetzelfde als toen. Zelfs de man met zijn verboden handen is weer alom aanwezig. Hij rookt een verboden Cubaanse sigaar op de tribune, wappert met het shirt van Messi en is getekend door de tand des tijds. Hij spuwt zijn gal over de Argentijnse nightclub-coach wiens naam ik met moeite kan schrijven. A Rebel without a cause?  De aard van het beestje kan men duidelijk niet veranderen. Alles komt blijkbaar terug, niet waar. Alleen lijken de rollen tussen Argentinië en België nu omgekeerd. Maar het tij kan snel keren.

La Bohème in Vorst Nationaal

Weinig operacomponisten konden met hun muziek de emoties zo beroeren als Giacomo Puccini (1858-1924) en weinig opera’s vinden zo vlot hun weg naar het hart als zijn tragische drama ‘La Bohème’. Met ‘La Bohème’, zijn vierde opera, openbaarde Giacomo Puccini zich als een opvallend originele componist en beleefde hij zijn internationale doorbraak. ‘La Bohème behoort tot de absolute meesterwerken in de Italiaanse opera en vertelt in een opeenvolging van prachtige scenes, een passioneel en tijdloos verhaal over arme Parijse kunstenaars die zich verliezen in de kunst en de liefde. Het werk bevat enkele van de meest memorabele aria’s uit het operarepertoire, zoals ‘Che gelida manina’, ‘Mia chiamano Mimi’ en ‘Quando m’en vo’, alsook het duet ‘O soave fanciulla’. Het is dan ook met recht en reden één van de meest opgevoerde opera’s ter wereld.

Music Hall Classics brengt op 22 december 2018 ‘La Bohème’ in een verrassende en gloednieuwe arenaversie In Vorst Nationaal. Je mag je verwachten aan absolute topzangers en een grootse, moderne en tegelijk poëtische enscenering, in indrukwekkende decors van de internationaal gelauwerde operadesigner Dan Potra.

Het verhaal
In de opera ‘La Bohème’ uit 1894 vertelt Giacomo Puccini – die met dit stuk zijn internationale doorbraak beleefde – op een meesterlijke manier het verhaal van vier bevriende kunstenaars in het 19de-eeuwse Parijse Quartier Latin. Samen proberen zij de koude winter te overleven. Ze hebben aan alles te kort en toch koesteren ze hun bestaan als bohémiens. Vanuit hun stamkroeg Café Momus laten ze hun idealen op de wereld los. Tussen de schilder Rodolfo en het buurmeisje Mimi ontbrandt op een koude avond de grote liefde, die natuurlijk in gevaar komt. Als ze weer tot elkaar komen is het te laat. De doodzieke Mimi zal sterven in zijn armen. Aan de hand van de aangrijpende liefdesgeschiedenis van Mimi en Rodolfo – een onmogelijke en tragische liefde – beschrijft Puccini ook de harde levensomstandigheden van de arbeidersklasse en de pompeuze ontevredenheid van de bourgeoisie.

Het kan haast niet anders of Puccini moet inspiratie hebben geput uit zijn eigen studentenleven in Milaan. Hij leefde daar in dezelfde armoede zoals hij die laat zien in deze opera.

Puccini toont zich ook hier met zijn beeldende muziek en luisterrijke partituur de schilder van het echte leven, zoals geen enkele andere operacomponist dat kon. Muziek die gloeit als de wangen van Mimi.

Praktisch
‘La Bohème’
22 december 2018 – 20u – Vorst Nationaal
Tickets & info: www.30jaarmusichall.be

Componist: Giacomo Puccini
Regie: Jean-François D’hondt en Brigitte Derks
Dirigent: Borislav Ivanov
Scenografie en kostuums: Dan Potra
Orkest en koor: Music Hall Classical Orchestra and Chorus

Een productie van Music Hall TS bvba, gerealiseerd met de steun van de Tax Shelter-maatregel van de Belgische federale overheid

Tweede luik David Poltrock-trilogie is er!

88 dagen geleden, op International Piano Day, verscheen ‘Mutes’, het op superlatieven onthaalde debuut van POLTROCK met daarop ‘mute #2’, dat reeds 130.000 keer werd beluisterd op Spotify.
Op 22 juni verscheen ‘Moods’. Het tweede luik uit de ‘Mutes, Moods & Machines’-trilogie waarbij om de 88 dagen een nieuwe plaat wordt uitgebracht. Het eigenzinnige en intieme pianogeluid van de eerste plaat krijgt in dit tweede deel het gezelschap van donkere electronica en filmische soundscapes.

Naast de vertrouwde gedempte Steinway buffetpiano uit ‘Mutes’ maakt Poltrock voor het eerst gebruik van de ‘Prepared Piano’. Op, onder of tussen de snaren worden objecten zoals papier, vilt, bouten en houten pinnen aangebracht. Zelfs bestek en doopsuiker behoren tot het arsenaal. Ook Poltrock’s uitgebreide verzameling analoge synthesizers komt op deze plaat uitgebreid aan bod, alsook zijn Mellotron: een grillig instrument uit de jaren 60 dat geluid afspeelt van vooraf opgenomen tapes en waar Poltrock zijn eigen set klanken voor heeft ontworpen.

De composities op ‘Moods’ refereren naar illustere voorbeelden zoals Ryuchi Sakamoto, Jòhann Jòhansson, Brian Eno of Jon Hopkins, maar dragen heel duidelijk de Poltrock-stempel.

Foto: Julie Calbert / www.juliecalbert.be

Den Obi van de Buurtpolitie wordt een prins!

Binnen exact drie maanden gaat ‘Er Was Eens…, het Sprookjesconcert’ in de Stadsschouwburg Antwerpen in première. Het script is geschreven, het decor ontworpen en de kostuums gepast. De stembanden zijn opgewarmd en de CD werd ingezongen. Het belooft een feest te worden zoals sprookjesland er nog nooit eerder één heeft meegemaakt; maar liefst vier prinsen en vier prinsessen in één fantastische show. Omwille van de drukke agenda’s van Charlotte Leysen en Thomas van Goethem gingen we op zoek naar sterke vervangers. En die hebben we gevonden! Tinne Oltmans mag na het succes van de gelijknamige sprookjesmusical opnieuw in de huid van Doornroosje kruipen en Johan Kalifa Bals (Obi uit ‘De Buurtpolitie’) wordt de vierde prins.

Tinne Oltmans

Deep Bridge wist Tinne Oltmans al te overtuigen terug de sprong te maken naar musical met Doornroosje, eerder dit jaar. Tinne is bij het jonge publiek vooral bekend als Mila in de jeugdserie ‘Ghost Rockers’, maar heeft altijd al een boon gehad voor musical. Op haar elfde had ze als Martha al een rol te pakken in ‘The Sound of Music’, waar ze voor het eerst het podium mocht delen met haar huidige prins, Thomas Van Goethem. In ‘Er Was Eens…, het Sprookjesconcert’ kan ze kiezen uit maar liefst 4 prinsen!

Johan Kalifa Bals

Johan Kalifa Bals (1984) studeerde aan het conservatorium in Brussel en ging na zijn opleiding in 2008 direct aan het werk bij kunstenwerkplaats Sering van Mia Grijp.

In de schoolproductie KULIBALI, een autobiografisch toneelstuk over zijn adoptie en de relatie met zijn vader, speelde hij toen samen met Gina Brondeel. De regie was in handen van Rebecca Huys. Daarna kwam Uitgeperst, een satire over het verval van de onderzoeksjournalistiek in Vlaanderen. In 2010-2011 speelde Johan Kalifa Bals mee in SWCHWURM een productie van Het Toneelhuis in regie van Guy Cassiers.

Hij was één van de stichtende leden en algemeen leider van het Nieuw Muziektheater Brasschaat in 2012 (nu MinTh). In 2013 werkte Johan Kalifa mee aan het Toneelproject Over de brug samen met Noureddine Farihi, Rebecca Huys en Rania Gaaloul.

Johan is bij het grote publiek vooral bekend als de jonge politie-inspecteur Obi Basu in De Buurtpolitie, de succesvolle VTM-serie en bioscoopfilm.

Foto: Deep Bridge

 

 

Kristal: De Britpop-inspiratie van Dean Delannoit

De laatste jaren timmert Dean Delannoit danig aan de weg in het Nederlands. Voor zijn nieuwste zomersingle Kristal haalt hij alle registers uit de kast. De sound van de song lijkt wel geïnspireerd door Britpop (neem nu Oasis). Qua tekstschrijvers heeft hij met Kris Wauters en Stefaan Fernande grote namen uit de kast gehaald. In het middenstuk van Kristal weerklinkt zelfs de psychedelica van de jaren ‘60 en ‘70, maar dan wel in de stijl van 2018.  Oh ja, de thematiek is heel duidelijk. Het gaat over een  onenightstand dat uiteindelijk naar meer smaakt. En wat ik hiermee bedoel laat ik duidelijk aan uw verbeelding over.

Vanaf 6 juli is de single te verkrijgen via Itunes (voorverkoop 28 juni).

Fotobron: Deanmusic – Dean Delannoit