Jill De Greef: de eerste influencer ooit in de Vlaamse Top 50

In Nederland heb je het fenomeen Famke Louise. Deze controversiële vlogster heeft de stap naar de muziekindustrie gezet en met succes ….  Zelfs in Vlaanderen heeft ze al een Ultratop-notering op haar naam staan aan de zijde van Ronnie Flex. Ook in België pakt nu een professionele influencer haar eerste hitparadenotering. Zo spotten we Jill De Greef in de Vlaamse Top 50. Aan de zijde van Steve Tielens duikt ze met Het Voetballied (Come On Belgium) binnen op de 46ste plek. Hiermee is Jill wellicht de eerste influencer ooit in de Vlaamse Top 50. Ik kan mij toch geen voorafgaande herinneren. U wel?

Bekijk de clip van Steve Tielens en Jill De Greef via YouTube:
https://www.youtube.com/watch?v=C5y6z1xB_mI

Fotobron: VIJF

De gemiste hand van Maradona

De Rode Duivels-gekte is weer helemaal daar. Na de 5-2 tegen Tunesië en het wervelende spel geloven we er weer helemaal in. Zou het dan toch kunnen? Zou het dan toch mogelijk zijn om de generatie van 1986 te overtreffen? Kunnen de Rode Duivels wereldkampioen worden of toch niet?

Het roept bij mij herinneringen op van 32 jaar geleden. Met een geboortejaar van 1978 op de teller, heb ik de wereldbeker van Mexico meegemaakt. Alhoewel meegemaakt is een groot woord. De matchen waren op een dergelijk laat uur dat ik op tijd mijn bed in moest. Ik herinner me vooral de ochtendlijke gesprekken met mijn vader aan de trap. Telkens weer polste ik hem met de vraag: ‘Wat hebben de Belgen gedaan?”. En l’histoire se répète. Hij antwoordde : ‘Gewonnen’.  Het sprookje bleef maar verder duren. Match na match heb ik hem deze vraag gesteld. Tot hij op één bepaald moment zei: ‘Verloren’. Het historische moment van toen heb ik gemist. De hand van Maradona heb ik nooit live gezien op televisie.

32 jaar later volg ik de wereldbeker op de voet. De minzame man aan de trap van weleer kijkt in zijn zetel met me mee naar het voetbal.  De haren zijn wat minder. Maar de wijsheid is alom gebleven. Het valt ons op: alles lijkt nog steeds hetzelfde als toen. Zelfs de man met zijn verboden handen is weer alom aanwezig. Hij rookt een verboden Cubaanse sigaar op de tribune, wappert met het shirt van Messi en is getekend door de tand des tijds. Hij spuwt zijn gal over de Argentijnse nightclub-coach wiens naam ik met moeite kan schrijven. A Rebel without a cause?  De aard van het beestje kan men duidelijk niet veranderen. Alles komt blijkbaar terug, niet waar. Alleen lijken de rollen tussen Argentinië en België nu omgekeerd. Maar het tij kan snel keren.

Nacho

Op zijn paspoort staat de naam José Ignacio Fernández Iglesias. Zeg nu zelf: het is een naam waarmee je in showbizzland hoge ogen kan werpen. U zal zich zeker afvragen over wie ik het heb. Voor voetbalfans is José beter bekend als Nacho. Een Spaanse voetballer, die voornamelijk als centrale verdediger speelt, maar ook als vleugelverdediger uit de voeten kan. Vanuit de jeugd van Real Madrid stroomde hij door naar het eerste elftal van de Koninklijke. En dat leverde hem een ticketje op voor het WK Voetbal in Rusland.

Nacho is wat je noemt een modelprof. Diabetespatiënt. Hierdoor moet hij hard op zijn voeding letten. Maar hij stond daar toch mooi op zijn rechterflank. Alleen denk ik dat hij zijn debuut op het WK in Rusland toch iets anders had voorgesteld. Na amper vier minuten leek hij de schlemiel van de natie te worden door een tackle op CR7 alias Ronaldo. Maar geen zero, die kan uitgroeien tot een ware hero. In de tweede helft leek hij de held van de natie te worden door een magistraal afstandsschot. Alleen zorgde Ronaldo nog voor de 3-3. Zou Nacho goed slapen gaan als hij de beelden van de wedstrijden in zijn hoofd nog eens zal overlopen? Portugal-Spanje was de eerste referentiewedstrijd van dit WK. En daarin was een hoofdrol voorzien voor een gerecht uit de Tex-mexkeuken. Nacho was his name!