De derde battle in Mijn Keuken, Mijn Restaurant

In de derde battle nemen Dominique en Wendy het op tegen vader en dochter Pino en Claudia: de Lovebirds versus de Siciliaanse Connectie. Met een score van 50 op 100 haalden Dominique en Wendy met de hakken over de sloot de battle-fase als derde van hun groep. Pino en Claudia eindigden met 67 op 100 ook als derde in hun groep. Een verschil van maar liefst 17 punten  tussen beide duo’s. Maar in de battles staan de tellers opnieuw op nul.

Als er vandaag iets misloopt, dan flip ik echt door”, vertelt Claudia nadat vorige keer een Pinocchio-beeldje in de sauspan viel. “Er is niets in de buurt dat er in kan vallen”, sust papa Pino.

Bij Dominique en Wendy is er geen sprake van flippen. Ze werken rustig en gestructureerd totdat Wendy zich diep in de vinger snijdt. Ayse roept haar toe: “Wendy, niets van aantrekken! Gewoon verder focussen”. Lorenzo vult aan: “Je hebt nog negen andere vingers!”. Mira concludeert: “Da’s pas een battle, als er bloed bij komt kijken!”.

Verbazen underdogs Wendy en Dominique of overwint het Italiaanse temperament? Samen met de gastjury oordelen Sergio en Marcelo welk duo op basis van hun zelfgekozen driegangenmenu het derde restaurant verdient.

Foto: DPG Media

Zij heeft stijl

De Stad van Stella, OHL en Fonske, kortweg gezegd Leuven wordt tegenwoordig onveilig gemaakt door de fashionista’s van Jani. Of moet ik zeggen: Shopping Queens. Het concept zit poepsimpel in elkaar. Laat 4 fashionista’s het tegen elkaar opnemen in een ware fashionbattle. 300 Euro inzet en 3 uur shoppen. Meer moet dat niet zijn.

Deze week lijkt de concurrentie moordend te zijn. Zo kreeg imagostyliste Kelly met haar 1 van ‘classy but not trashy’ Zohra een waar dieptepunt resultaat in de Vlaamse Shopping Queens-geschiedenis. Toch viel vooral de shoppingstijl van de Wendy, de communicatieverantwoordelijk van de Belgische modefederatie.

De opdracht was om een mooie outfit voor een eerste date te bekomen voor 300 euro. Maar Wendy wou zich van haar beste Belgische modekant laten zien. ‘Ik wil bewijzen dat je ook Belgische kwaliteit kun shoppen’. En als een volleerde pro ging Wendy te werk in de Leuvense winkels. En dat gingen ze geweten hebben. Onderhandelen : vele managers in de topsportwereld zouden met het talent van Wendy er een puntje aan kunnen zuigen. Schoenen kreeg ze ‘als cadeautje’, een handtas idem dito .. korting geen enkel probleem. En het geschiedde: Wendy kwam met een fraaie Belgische ‘zigeuneroutfit’ de catwalk outfit.

Zong Walter Grootaers ooit niet het liedje ‘Zij heeft stijl’? Ik moet hem nog gaan geloven ook … Daar ging ze .. en zo veel elegantie hebben we zelden gezien. Of is dit iemand anders zijn liedje?