De kortste wandeling

Eerlijk is eerlijk. Wanneer ik aan een wandeling deelneem, waag ik me zelden aan een afstand kleiner dan 10 kilometer. Afstanden tussen 15 km en 30 km zijn veel meer mijn ding. P.S: En soms ook meer. Omdat variety the spice of life is, waagde ik me tijdens de week van de Groentestreek aan een kortere afstand (7,3 km). De reden was niet ver te zoeken. Mijn agenda stond propvol zondag. Omdat iets aan beweging nog altijd beter is dan niets aan beweging, maakte ik een lusje in eigen gemeente.

Op 7,3 km in het Centrum van Sint-Katelijne-Waver kreeg ik toch dingen te zien, die ik normaal niet gewoon ben. Ik bewandelde wegen, waar ik nooit eerder was. Vooral de passage in rustpost Brovo was er ééntje om duimen en vingers vanaf te likken. In het midden van de serres bij deze groothandel zat ik letterlijk tussen de groenten te verpozen. En dat leverde fraaie beeldjes. Ter info: Honden waren voor de gelegenheid niet toegelaten.

De moraal van het verhaal was heel duidelijk. Het was deze keer korter dan ooit. Daarom was het zeker niet slechter. De volgende keer zal een stukje langer zijn dat mijn wandelschoentjes mogen stappen. Want voor je het weet is de vergelijking met een gezelschapsspel snel gemaakt. Terug naar de start gebeurt bij afstanden zoals deze redelijk snel. En zeg nu zelf … . Daarom doen we het tenslotte toch niet.

Dwars door de Groentestreek: 7,3 km: 5/5/2019

Meer foto’s kan u ontdekken via:
https://www.irista.com/gallery/d1osob4ivtwr

Organisatie: De Kadodders

Foto’s: Bart Liekens

Op weg naar de Miss België-kroon?: Donna De Graef (24, Sint-Katelijne-Waver)

Voor de eerste keer in mijn 15-jarig jubileum als Missenwatcher neemt er iemand deel uit mijn eigen gemeente. De 24-jarige Donna De Graef is in het dagelijkse leven bediende en zelfstandig schoonheidspecialiste. Net zoals ik komt ze uit Sint-Katelijne-Waver. Een gemeente pal naast Mechelen. De voorbije maanden heeft ze een succesvol Miss België-parcours achter de rug. Op 12 januari 2019 staat ze op het podium in De Panne. Daar is ze één van de dertig overblijvende finalisten in de zoektocht naar ’s lands mooiste. Is Donna op weg naar het Miss België-kroontje?  Het kan zo maar zijn. Ik ontmoet Donna in Mechelen. Ons afspreekpunt was de kerstboom op de Grote Markt. Als een kerstengeltje zat ze op een bankje op me te wachten. Ik moest twee keer kijken of ze het wel was. De krulletjes in haar haar waren een beetje veranderd door een stijlvolle coupe.  ‘2018 was een vrij bewogen jaar. Zeker door mijn inschrijving bij Miss België. Alhoewel bewogen is nog een fel understatement. Het overtreft mijn persoonlijke verwachtingen op elk vlak. Nooit had ik durven dat ik een finaleplaats zou bemachtigen. Na de Miss Antwerpen-finale was ik er van overtuigd dat het over en uit zou zijn. Toen ik te horen kreeg dat ik bij de finalisten was, begon het spelletje pas echt. Want dan wordt het echte startschot in de race naar het Miss België-kroontje pas echt gegeven.”

Guy en Dhenia
Donna kijkt met een glimlach op het gezicht naar het moment toen ze te horen kreeg dat ze bij de finalisten was. ‘Guy Dhooghe en Dhenia Covens kwamen langs. Dat was een aangekondigd bezoek. Zowel bij een ja als een neen kregen we persoonlijk iets te horen. Ze overhandigden me  toen een enveloppe waarop een grote N stond. Persoonlijk was ik er van overtuigd dat ik niet was geselecteerd. Want ik dacht dat de N voor Neen stond. Er overviel me toen een halve vorm van teleurstelling. Maar toen keerde het tijd. De N van Neen stond voor de N van Nederlands. Van het éne moment op het andere ging het verdriet over in een vorm van blijdschap. Nu ik in de finale zit, wil ik toch een mooi resultaat boeken. Mensen moeten overtuigd zijn dat er meer in Donna zit dan ze  denken. Dat éne resultaat scoren op dat éne moment. Daar doet ik het voor.”

Dancing Queen
‘Ik leerde één  wijze les uit Miss België”, glimlacht Donna. ‘Meer bepaald dat ik geen groot danser ben. Een choreografie aanleren is een bijzonder zware klus (lacht). Dat werd tijdens de voorbereidingen gewoon heel snel duidelijk. Zo ging er zeker geen deelneemster aan So You Think You Can Dance aan mij verloren. De voorbije maanden is het verbeterd door het volgen van extra danslessen. Maar bij momenten heb ik het nog altijd moeilijk. Ik vergeet soms wat ik moet doen.  De danspasjes lukken wel, maar het juiste moment kiezen is niet altijd aan mij besteed. Nu hebben we filmpjes van onze dansjes. Deze beelden bestudeer ik tot in detail. Stel je het beeld maar voor van een fel oefenende Donna voor de spiegel.  Best wel grappig. Alleen doet een mens er heel veel voor om haar droom te realiseren. Vroeger vertelden mensen me altijd dat ze me de geknipte Miss België-kandidate vonden . En dan wil je er gewoon heel veel voor doen. Want later als je groot bent , …. “

Donna zonder vrees
Voor Donna is het niet de eerste keer dat ze haar kans waagt in deze wedstrijd . ‘Rond mijn achttien-negentien jaar had ik me al eens een keertje ingeschreven .Toen kreeg ik een telefoontje dat ik mocht langs komen. Tijdens de selectiedag zag ik met een ei in mijn broek. Ik durfde gewoon niet te gaan. Nu had ik zoiets van: ‘Het is nu of nooit’. Donna zonder Vrees stond op (toont haar spierballen).  Het is immers één van mijn laatste kansen, waarvoor ik ten volle wil gaan. Mijn Missenpensioen komt er immers bijna aan (lacht). ”

Eén van de eersten uit Katelijne
Met haar finaleplaats zorgt Donna onrechtstreeks voor een fraaie primeur voor de landbouwersgemeente. ‘Ik ben één van de eersten uit mijn gemeente, die tot in de finale is geraakt. Met recht en reden mag ik daar fier over zijn. Het is een verhaal dat ik later nog aan mijn kleinkinderen kan vertellen”, zegt ze met heel veel trots. “Toch blijf ik met beide voetjes op de grond. Soms ben ik misschien een beetje te pessimistisch. Maar ik zou het eerder realistisch durven noemen. Het belangrijkste is dat ik ten volle geniet van hetgeen er mij allemaal overkomt. Natuurlijk wil ik de eventuele gevolgen van mijn deelname met beide handen grijpen. Nu ben ik nog jong, fris en fruitig. Wanneer er fotoshoots op mijn pad komen, zeg ik zeker geen neen. Het plan voor na Miss België ligt op tafel. Ik wil graag mijn eigen zaak uitbouwen en me verdiepen in het bedrijf van mijn vader.  Veel vrije tijd blijft er niet over. Maar ach, ik heb gewoon graag veel om handen.”

Het verhaal van de bikini
Miss België is een materie, die de tongen los weekt. “Wanneer ik ergens kom, praten mensen mij heel veel aan over Miss België. Familiaal is dat toch wel anders. Bij ons thuis wordt er wel gesproken over mijn parcours. Maar het is niet zo dat er over niets anders meer wordt gepraat. Ook de impact op mij als persoon is gigantisch groot. Vroeger was ik een stil en verlegen meisjes. Nu durf ik veel meer. Het verhaal van de bikini is daar een mooi voorbeeld van. Vroeger zou ik nooit gedurfd hebben om op deze manier ergens op een podium te staan. Nu deel ik zelfs honderden flyers uit mijn foto in bikini erop.  Can you imagine? Ook op sociale media krijg je een pakketje volgers met een grote strik erbij. De meest random mensen sturen je hartverwarmende boodschappen. Dat geeft gigantisch veel zelfvertrouwen. Net hiervoor doet een mens het tenslotte.”

Foto: Selfie Donna De Graef

Donna De Graef en Lisa Verhasselt: Missenvriendschap over de provinciegrenzen heen!

Twee opmerkelijke (maar bijzonder knappe) gasten werden er gespot tijdens de late uurtjes van Elzestraat Midzomert. In haar eigen gemeente kwam Miss Antwerpen-finaliste Donna De Graef eventjes langs om hallo te zeggen. Nog opmerkelijker was dat ze niet alleen met een lintje om zich heen rondliep op het evenement. Ook de Brusselse Lisa Verhasselt zakte naar Sint-Katelijne-Waver af. Twee jonge dames met een liefde voor muziek, leuke evenementen en een portie sfeer. Waar kan een mens nog meer over dromen? Niets toch … Het kan zo mooi zijn: Missenvriendschap over de provinciegrenzen heen!

Foto: Elzestraat Midzomert

Instagramfenomeen Ronny’s Corner

Dit jaar kende Elzestraat Midzomert een waar primeurtje. Op het evenement met een hoog landelijk karakter en leuke muziek rees voor de eerste keer een eigen VIP-ruimte uit de grond. Dit werd plechtig tot Ronny’Corner omgedoopt. Dit naar één van de drijvende krachten achter dit initiatief. De plaats voor de VIPS sprong nogal in het oog. En dat was muzikale gaste Silke Mastbooms niet ontgaan.  Op Instagram bracht zij met een filmpje op gepaste manier een hommage aan Ronny’s Corner.  Pas enkele uren na de geboorte is Ronny’s Corner al een waar Instagramfenomeen. Ik twijfel er nu geen seconde over. Om hierin volgend jaar te mogen zitten tijdens Elzestraat Midzomert, zal er gevochten en gestreden worden.  Dat staat nu al buiten kijf … En Ronny denkt er met de nodige fierheid nu al het zijne van. Go Ronny!

Foto: Elzestraat Midzomert

Het grote Charlotte De Hondt-verjaardagsplan

Voor het eerst sinds jaren zijn er 2 kandidates uit mijn gemeente Sint-Katelijne-Waver/Onze-Lieve-Vrouw-Waver finaliste voor Miss Antwerpen. Studente Charlotte De Hondt is één van de beiden. Zij droomt er van om een mooie Miss België-finaleplek te bemachtigen. Pittig detail: op de grote finaleshow  van Miss Antwerpen op 9 september in Plopsaland De Panne is Charlotte jarig. Ze wordt dan 19 jaar. Een kroontje op haar hoofd zou voor het allermooiste verjaardagsgeschenk ooit zijn. Charlotte droomt ervan om haar weg te vinden in het modellenwereldje. Ze hoopt dat Miss Antwerpen hiervoor de nodige deuren kan openen. Haar deelname beschouwt het als een once-in-a-lifetime opportunity. Een kans, die ze kortweg gezegd graag met beide handen zou grijpen.

Het is Charlottes eerste Missverkiezing. Haar mama’s klanten hadden haar al geadviseerd om ooit de stap te zeggen. Het begint bij haar te kriebelen om haar weg te vinden. Maar eerst nog het grote Charlotte De Hondt-verjaardagsplan tot een goed einde brengen. Daar heeft deze Antwerpse blondine heel veel voor over.

Foto: Selfie Charlotte De Hondt

Senza una Donna De Graef

Rene Froger mag dan wel zeggen dat een eigen huis, een plek onder de zon het allermooiste is. In Miss België-land is het voor mij nog niet al te vaak gebeurd dat twee jonge vrouwen uit mijn gemeente hun kansen verdedigen. Tijdens de Nationale Missendag liep ik één van hen tegen het lijf. Net zoals ik is Donna De Graef afkomstig uit Sint-Katelijne-Waver. Donna is een jonge vrouw, die switcht tussen Van Vlees en Bloed en Glitter and Glamour. ’s Ochtends staat ze tussen het rundsvlees in het familiebedrijf. ’s Namiddags runt ze als schoonheidsspecialiste haar eigen zaak in bijberoep.

Voor Donna is het de eerste stap in de wereld van de Missverkiezingen. Het plan rees al in haar hoofd toen ze 18 jaar was. Maar toen hield de angst voor het avontuur haar tegen. Nu was het Donna’s laatste kans om ooit de stap in deze richting te zetten. Het Missenpensioen komt helaas steeds sneller en sneller. Voor haar is het nu of nooit. Haar familie had het niet voelen aankomen. Maar nu ze er bij is, zijn ze wildenthousiast. Ze heeft één doel voor ogen: een bezoekje brengen aan Kabouter Plop tijdens de Miss België-finale. Dat zou haar heel gelukkig maken. Maar met de woorden ‘Senza Una Donna (De Graef) kan er nog veel gebeuren in haar jonge leven de komende maanden. Een mooi resultaat behalen tijdens Miss België bijvoorbeeld. Want zonder haar zou dit Katelijns feestje misschien niet doorgaan.

Foto: Jan Liekens