Met Ik Leef voor jou trapt Iskariot het musicalseizoen 2025-2026 af met een knaller van formaat. Kobe Van Herwegen dompelde zich onder in het verhaal achter Ann Christy en maakte er deze musical van. In de rol van Mark Hoyois maakt Jo Hans zijn opwachting ‘Het is een fijne uitdaging om hier op de planken te staan met een fantastisch team. Jaak Lema regisseert, Thomas Vanhauwaert zorgt voor de muziek, Kobe zorgde voor het script en ik mag met een leuke groep mensen op het podium staan. Meer moet dat gewoon niet zijn. Qua studeerwerk is het vergelijkbaar met andere projecten. Alleen dompel ik mij diep onder in de wereld van Ann Christy. Ik lees naslagwerk over haar en probeer her en der ook wat documentaires te bekijken. We willen het geheel waarheidsgetrouw vertellen. Tenslotte spreken we hier over een icoon van formaat. Tijdens Ik Leef voor jou brengen wij het verhaal van de kleedkamer. Het verhaal van de moeder en de liefde voor haar zoon, Benjamin. Dat is een kant, die niet veel mensen kennen. We brengen niet alleen de grootste hits, maar ook onbekende nummers. Sommige songs uit Anns repertoire zijn niet meer op YouTube of op Spotify te vinden. Dat maakt het net te uitdagender om hiermee aan de slag te gaan. Zeker wanneer je met fantastische arrangementen mag werken. De verwachtingen rond Ik Leef voor Jou zullen zeer hoog liggen. Maar dat mag. Wij doen namelijk hetzelfde met onze lat .’
Op dag drie van de Special Forces-opleiding nadert de fysieke fase haar ontknoping. Na een reeks individuele testen, volgt nu een teamopdracht. “De rekruten hebben bewezen wat ze fysiek op zichzelf waard zijn. Nu moeten ze dat ten dienste stellen van het team. We willen zien dat iedereen alles aan het team geeft”, aldus chef Blom. De meedogenloze Devil Run is de proef bij uitstek om te testen hoe goed de rekruten kunnen samenwerken. Het wordt letterlijk en figuurlijk een loodzware missie. De rekruten moeten zo snel mogelijk een hoop zwaar materiaal zoals balken, banden, tonnen en bidons aan de overkant van de mijnterril krijgen. Klaasje neemt het voortouw en probeert orde in de chaos te scheppen, maar raakt gefrustreerd wanneer niemand naar haar luistert. Bovendien krijgt ze een uitbrander van de chefs. “Leiding geven is niet hetzelfde als baas spelen”, klinkt het streng. Maar ook bij Jo hakt de Devil Run er zowel fysiek als mentaal stevig in.
De boodschap van de chefs komt hard aan bij Klaasje, die steeds meer last krijgt van de aanhoudende slaapdeprivatie. Maar veel tijd om te bekomen krijgt ze niet. De Devil Run markeerde het einde van de fysieke fase van de opleiding, in een volgende fase leren de rekruten omgaan met angst, stress en discomfort. Eén voor één worden de rekruten een hangar ingeleid, terwijl de anderen buiten moeten wachten. De wachtende rekruten horen het geschreeuw en geproest van hun kompanen uit de hangar en vrezen het ergste: “Die wordt gefolterd, mannen. Dit is de verdrinkingsdood. Ik heb echt schrik.” In werkelijkheid worden ze onderworpen aan de zogenaamde caged proef. Op de bodem van een 2,5m diep reservoir met ijskoud water ligt een kalasjnikov in vijf stukken. Die moeten de rekruten opduiken en weer in elkaar steken. Een traliehek op het reservoir laat echter maar enkele centimeters ruimte om boven het wateroppervlak te ademen. “Dat er rekruten gaan panikeren is heel menselijk. Maar wie zich laat meeslepen door die paniek, dat zijn mensen die wij niet kunnen gebruiken”, klinkt het bij de chefs. Enkele rekruten raken verwikkeld in een bikkelharde strijd met zichzelf en het ijskoude water. Slagen ze erin hun angsten te overwinnen?
De opeenvolging van fysiek en mentaal uitputtende proeven laat zich bij alle rekruten voelen. Vooral bij Klaasje begint het door te wegen en is de caged proef een kantelpunt. Volledig verkleumd komt ze weer aan in het kamp. Ze is zo vermoeid dat ze steeds meer verward raakt en moeite heeft om realiteit van fictie te onderscheiden. Ze twijfelt er zelfs aan of ze de medic mag vertrouwen die haar een pijnstiller aanbiedt voor de pijn in haar lies. Het vreemde gedrag van Klaasje is de andere rekruten niet ontgaan. Ze maken zich zorgen om haar mentale gezondheid: “Ze is er precies niet meer 100 procent bij, ze is echt verward. Ze slaat wartaal uit.”
Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta gaan alle grenzen voorbij in een nieuw seizoen van Special Forces bij VTM. Aan de grens van Europa wordt een voormalig strafkamp uit de Sovjet-Unie, de Rummu-gevangenis, een week lang hun thuisbasis. In die brute, bosrijke wildernis van Estland gaan ze niet alleen over hun fysieke pijngrens, maar worden ze ook mentaal tot het uiterste gedreven.
Tijdens de loodzware militaire training confronteren ex-special forces chef Blom, Bram, Greg én de Estse operator Rob de rekruten non-stop met hun diepste angsten en persoonlijke demonen. “Deze kans om van de Special Forces-mindset te proeven is écht uniek. Hoelang ze blijven, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom wat ze er voor zichzelf uithalen: ze moeten zichzelf recht in de ogen kunnen kijken en aanvaarden wie ze écht zijn”, aldus Chef Blom. Wie heeft de kracht om grenzen te verleggen en stijgt boven zichzelf uit wanneer dat onmogelijk lijkt?
Deze 11 bekende Vlamingen zoeken hun grenzen op:
Thomas Van der Plaetsen – tienkamper
“De dingen die het leven de moeite waard maken en blijvend voldoening geven, zijn altijd moeilijk. Het gaat altijd om overwinnen. Wat ik het engst vind, is de controle verliezen. Niet weten wat er gebeurt, hoe lang het nog duurt, of wat erna komt… Dat is de setting waarin je je breekpunten ontdekt. En wat dan? Wie ben je op het moment dat je breekt?”
Faroek Özgünes – journalist
“Als je deel wil uitmaken van de Special Forces, moet je het beste van jezelf geven. Je wil niet achterblijven en samenwerken met de groep. Maar als het erop aankomt, moet je ook zelf je mannetje kunnen staan. Ik verwacht niet dat ze op mijn 60ste nog gaan zeggen: ‘Proficiat, je mag lid worden van de Special Forces’. Maar ik wil ook niet afgerekend worden op mijn leeftijd. Mentaal maak ik me minder zorgen, maar ik ben wel bang om fysiek te breken.”
Jean Janssens – acteur
“Ik ben eigenlijk een vrij angstig persoon, dus ik heb wel stress voor ‘the unknown’ waarmee we geconfronteerd gaan worden. Maar ik geloof ook dat je jezelf pas écht leert kennen buiten je comfortzone, daar kan je groeien. Mijn doel is uiteraard om het einde te halen. Maar dit avontuur zal voor mij ook geslaagd zijn als ik weet dat ik alles gegeven heb en mijn eigen limieten heb opgezocht.”
Jonas Decleer – sportanker
“In mijn job heb ik geleerd om met stress om te gaan. Het nieuws is live: je kan niets opnieuw doen. Als je een fout maakt, moet je die meteen rechtzetten en in een fractie van een seconde beslissen wat je doet. Ik hoop dat ik die kalmte kan bewaren tijdens de opleiding en dat die me kan helpen.”
Jo Hens – zanger en acteur
“Ik moet toegeven dat ik van nature altijd een beetje een opgever was. Als iets me niet helemaal lag, stopte ik er makkelijk mee. Maar ik geloof ook dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf denkt. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik wil ervaren dat als ik ergens in geloof en er écht voor ga, ik het ook kan. Dat wil ik hier graag ontdekken.”
Hanne Claes – atlete
“Mijn leven draaide altijd rond het verleggen van grenzen, maar dit is iets totaal anders. Ik wil ontdekken waartoe ik in staat ben zonder het label van atlete, zonder structuur, zonder controle. In de topsport leer je om lichaam en geest optimaal te verzorgen: met de juiste slaap, voeding, kinesitherapie en recovery. Nu kom ik in een situatie terecht waarin niets daarvan aanwezig is, integendeel zelfs. Ik ben benieuwd hoe diep ik kan gaan, of ik op nieuwe grenzen bots, en welke kanten van mezelf ik zal ontdekken die ik tot nu toe nog niet kende.”
Nono Wauters – student en tv-gezicht
“Tijdens de opleiding maakt het niet uit wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt. Iedereen begint met een blanco blad en wordt gelijk behandeld. Dat vind ik net zo leuk aan Special Forces. Je bent niet ‘de zoon van’, niet ‘Wauters’, en ook niet ‘Nono’. Je bent gewoon een nummer. Iedereen is gelijk, en je moet zelf bewijzen wie je bent. Ondanks een hardnekkige blessure heb ik daar keihard voor getraind, en ik kan alleen maar hopen dat ik er klaar voor ben.”
Karine Claassen – presentatrice en documentairemaakster
“Ik ben het beu om mezelf klein te houden en in bepaalde hokjes te duwen. Ik wil gewoon zijn wie ik ben. Deze opleiding komt op een mooi moment in mijn leven. Ik heb lang geworsteld met mezelf. Maar ik heb hard aan mezelf gewerkt en nu zie ik mijn potentieel. Ik voel een vuur in mij branden. Dat wil ik hier loslaten, en zowel fysiek als mentaal vertrouwen in mezelf tonen. Mijn doel is om dit af te maken en ik denk ook dat ik dat kan. Dat zijn grote woorden, hé (lacht).”
Cerina Marchetta – jurylid Huis Gemaakt en eigenares bouwbedrijf
“Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Maksim Stojanac – zanger en acteur
“Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Klaasje Meijer – actrice en fluitiste
“Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. De operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Special Forces, binnenkort bij VTM en vanaf maandag 11 augustus bij Streamz.
Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta gaan alle grenzen voorbij in een nieuw seizoen van Special Forces bij VTM. Aan de grens van Europa wordt een voormalig strafkamp uit de Sovjet-Unie, de Rummu-gevangenis, een week lang hun thuisbasis. In die brute, bosrijke wildernis van Estland gaan ze niet alleen over hun fysieke pijngrens, maar worden ze ook mentaal tot het uiterste gedreven.
Tijdens de loodzware militaire training confronteren ex-special forces chef Blom, Bram, Greg én de Estse operator Rob de rekruten non-stop met hun diepste angsten en persoonlijke demonen. “Deze kans om van de Special Forces-mindset te proeven is écht uniek. Hoelang ze blijven, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom wat ze er voor zichzelf uithalen: ze moeten zichzelf recht in de ogen kunnen kijken en aanvaarden wie ze écht zijn”, aldus Chef Blom. Wie heeft de kracht om grenzen te verleggen en stijgt boven zichzelf uit wanneer dat onmogelijk lijkt?
Deze 11 bekende Vlamingen zoeken hun grenzen op:
Thomas Van der Plaetsen – tienkamper
“De dingen die het leven de moeite waard maken en blijvend voldoening geven, zijn altijd moeilijk. Het gaat altijd om overwinnen. Wat ik het engst vind, is de controle verliezen. Niet weten wat er gebeurt, hoe lang het nog duurt, of wat erna komt… Dat is de setting waarin je je breekpunten ontdekt. En wat dan? Wie ben je op het moment dat je breekt?”
Faroek Özgünes – journalist
“Als je deel wil uitmaken van de Special Forces, moet je het beste van jezelf geven. Je wil niet achterblijven en samenwerken met de groep. Maar als het erop aankomt, moet je ook zelf je mannetje kunnen staan. Ik verwacht niet dat ze op mijn 60ste nog gaan zeggen: ‘Proficiat, je mag lid worden van de Special Forces’. Maar ik wil ook niet afgerekend worden op mijn leeftijd. Mentaal maak ik me minder zorgen, maar ik ben wel bang om fysiek te breken.”
Jean Janssens – acteur
“Ik ben eigenlijk een vrij angstig persoon, dus ik heb wel stress voor ‘the unknown’ waarmee we geconfronteerd gaan worden. Maar ik geloof ook dat je jezelf pas écht leert kennen buiten je comfortzone, daar kan je groeien. Mijn doel is uiteraard om het einde te halen. Maar dit avontuur zal voor mij ook geslaagd zijn als ik weet dat ik alles gegeven heb en mijn eigen limieten heb opgezocht.”
Jonas Decleer – sportanker
“In mijn job heb ik geleerd om met stress om te gaan. Het nieuws is live: je kan niets opnieuw doen. Als je een fout maakt, moet je die meteen rechtzetten en in een fractie van een seconde beslissen wat je doet. Ik hoop dat ik die kalmte kan bewaren tijdens de opleiding en dat die me kan helpen.”
Jo Hens – zanger en acteur
“Ik moet toegeven dat ik van nature altijd een beetje een opgever was. Als iets me niet helemaal lag, stopte ik er makkelijk mee. Maar ik geloof ook dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf denkt. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik wil ervaren dat als ik ergens in geloof en er écht voor ga, ik het ook kan. Dat wil ik hier graag ontdekken.”
Hanne Claes – atlete
“Mijn leven draaide altijd rond het verleggen van grenzen, maar dit is iets totaal anders. Ik wil ontdekken waartoe ik in staat ben zonder het label van atlete, zonder structuur, zonder controle. In de topsport leer je om lichaam en geest optimaal te verzorgen: met de juiste slaap, voeding, kinesitherapie en recovery. Nu kom ik in een situatie terecht waarin niets daarvan aanwezig is, integendeel zelfs. Ik ben benieuwd hoe diep ik kan gaan, of ik op nieuwe grenzen bots, en welke kanten van mezelf ik zal ontdekken die ik tot nu toe nog niet kende.”
Nono Wauters – student en tv-gezicht
“Tijdens de opleiding maakt het niet uit wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt. Iedereen begint met een blanco blad en wordt gelijk behandeld. Dat vind ik net zo leuk aan Special Forces. Je bent niet ‘de zoon van’, niet ‘Wauters’, en ook niet ‘Nono’. Je bent gewoon een nummer. Iedereen is gelijk, en je moet zelf bewijzen wie je bent. Ondanks een hardnekkige blessure heb ik daar keihard voor getraind, en ik kan alleen maar hopen dat ik er klaar voor ben.”
Karine Claassen – presentatrice en documentairemaakster
“Ik ben het beu om mezelf klein te houden en in bepaalde hokjes te duwen. Ik wil gewoon zijn wie ik ben. Deze opleiding komt op een mooi moment in mijn leven. Ik heb lang geworsteld met mezelf. Maar ik heb hard aan mezelf gewerkt en nu zie ik mijn potentieel. Ik voel een vuur in mij branden. Dat wil ik hier loslaten, en zowel fysiek als mentaal vertrouwen in mezelf tonen. Mijn doel is om dit af te maken en ik denk ook dat ik dat kan. Dat zijn grote woorden, hé (lacht).”
Cerina Marchetta – jurylid Huis Gemaakt en eigenares bouwbedrijf
“Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Maksim Stojanac – zanger en acteur
“Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Klaasje Meijer – actrice en fluitiste
“Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. De operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Vanaf 7 april gaat Esta Noche van The Singing Factory in première in het Antwerpse Zuiderpershuis. Eén van de acteurs in het gezelschap is Jo Hens. ‘Het is de allereerste keer dat ik mag meespelen bij The Singing Factory. De vraag kwam vanuit de hoek van regisseur Ivan Pecnik. Nadat ik de voorstelling Vrijdag van dit gezelschap was gaan bekijken, werd ik meteen geraakt door het enthousiasme van de groep. Elke keer staan ze hier met een smile tot achter hun oren wanneer ze moeten repeteren. Dat is fantastisch mooi om te zien. Het doet me denken aan mijn jonge jaren. Ik weet maar al te goed hoe ik zelf vroeger was. Dus daarom schrik ik zeker niet van hun enthousiasme. Hier worden ze goed omarmd en hebben ze een professionele omkadering. Je ziet aan die gasten dat ze enorm veel zin hebben. Ze gaan er ook keihard voor.
Nicky Langley”
Jo’s professionele tegenspeelster tijdens Esta Noche wordt Mega Mindy’s Oma Fonkel alias Nicky Langley. ‘Het is de eerste keer dat ik samen met haar mag spelen. Ze is een uitstekende actrice, die zich volledig smijt. Ik heb hsamen met Nicky heel wat scènes. We vinden elkaar heel erg snel. Esta Noche is een echt feel good verhaal. Er wordt weinig ruzie gemaakt. Gelukkig maar. Er is al genoeg miserie in de wereld. Het speelt zich af op een eiland waar je heel graag naar toe wilt komen. Een beetje, de Mamma Mia-vibe.’
Tijdens de paasvakantie palmt The Singing Factory het Antwerpse Zuiderpershuis is met de zomerse musical Esta Noche, naar de hand van Wanne Synnave. ‘Het is eens compleet wat anders dan ik hiervoor heb gedaan. Maar als creatieve bedenker moet je jezelf voortdurend heruitvinden. Met Esta Noche wil ik nieuwe paden bewandelen. Hier is het de bedoeling dat zelfs al het buiten regent je met een zonnig gevoel naar buiten gaat. In totaal werken maar liefst 59 jongeren mee aan deze voorstellingen. We werken met een dubbele cast. Dat is wat je kan noemen een zeer pittig verhaal om te maken. Zeker op het vlak van repetitiemomenten. Maar aan de andere kant geven we ook dubbel zo veel jongeren de kans om hun kunnen te tonen. Daar draait bij ons toch wel om.’
Jo & Nicky
Naast een heleboel jonge talenten staan ook Jo Hens en Nicky Langley op het podium tijdens Esta Noche. ‘We moesten zoeken naar een gladde hoteleigenaar, die wat humor heeft. Jo is de perfecte casting ervoor en bovendien kan hij ook een stukje zingen. Daarnaast hadden we een rol voor een oma, die goed kon zingen, gevoelig kan spelen en een humoristische timing heeft. Wie beter dan Oma Fonkel uit Mega Mindy kan dit vertolken? In dit verhaal zijn Jo & Nicky naar mijn gevoel perfect gecast.’
Horrorshow
Opvallend is dat Wanne met de komische touch een hele nieuwe wereld aanboort in zijn musicalcreaties. ‘Het volgende stuk zal geen komedie zijn maar wel Romeo & Julia. Daarna zien we wel. Ik wil blijven afwisselen en zie waar ik uitkom. Wie weet maak ik wel eens een horrorshow?’
Huizenjagers eindigt de zomerreeks met een BV-editie. Ianthe Tavernier, Jo Hens, Saartje Vandendriessche en Liandra Sadzo zoeken een nieuw stekje. Iemand, die ze daarbij gaat helpen is Leylah Alliet. Leylah Alliet brengt haar gedrevenheid en perfectionisme, gekweekt tijdens haar tijd als eredame bij Miss België, mee naar de vastgoedwereld. Ooit actief in de autosales, heeft ze nu de vastgoedmicrobe te pakken en droomt ze van een eigen kantoor. Deze West-Vlaamse schone, die voor de liefde naar Antwerpen verhuisde, voelt zich helemaal thuis in de stad en doet er alles aan om haar klanten hetzelfde gevoel te geven. Met slechts twee jaar ervaring in vastgoed, maar een levenslange passie voor het vak, is Leylah klaar om haar stempel te drukken.
De uitdaging van zijn leven. Zo mag en zo kan je de rol van Jo Hens in de muziektheatervoorstelling Tot Altijd van AuFond Producties het best omschrijven. De Familie-acteur kruipt immers in de huid van Mario Verstraete. Mario Verstraete was een Belgische activist voor menswaardig sterven en de eerste die gebruikmaakte van de Belgische euthanasiewetgeving. ‘Het gaat zeker een pittige voorstelling worden om te spelen’, vangt Jo Hens het gesprek aan. ‘Bij Tot Altijd krijg ik de kans om een ander soort theater te spelen dan ik gewoon ben. Met het geladen thema in het achterhoofd is het interessant om tijdens het repetitieproces te ontdekken welke kleuren we aan bepaalde scènes zullen geven. We hoeven zeker niet de meest vanzelfsprekende dingen te kiezen. Als voorbereiding heb ik de film herbekeken, artikels gelezen over het thema, samen met Line Ellegiers een podcast gemaakt over euthanasie en waardig sterven. Mijn ideale voorbereiding bestaat eruit om mijn rugzak te vullen met heel wat nuttige informatie. Zo zaten Line en ik samen met een meisje dat MS heeft en euthanasie gaat plegen. Er was een dokter bij, die Mario in zijn periode heeft begeleid. Dat zijn hoedanook mensen, die over euthanasie en MS nuttige dingen kunnen vertellen. Ook als mens steek je daar heel wat van op. Tot Altijd is een vorm van muziektheater. Bij deze voorstelling illustreert muziek hetgeen we in scènes niet kunnen zeggen. Het geeft kleur aan hetgeen binnenin het personage gebeurt. Op dat vlak alleen al helpt muziek het verhaal vooruit.’
Jo Hens had zijn Level Six-collega Lisa Michels uitgenodigd voor de première van Mannen met Hakken uitgenodigd. En daar zei de ex K3 zoekt K3-deelneemster zeker geen neen tegen. ‘Het was geweldig om Jo hier tijdens Mannen met Hakken bezig zien’, glimlacht Lisa. ‘Tijdens deze voorstelling speelde hij een rotjochie, met een klein hartje. Maar ik zag hem vooral shinen op het podium. Eerlijk is eerlijk: ik wachtte zoals iedereen op het moment dat de hakken kwamen. Met een voorstelling met deze titel wil heel eerlijk dat toch zien. Jo kon bijzonder goed bewegen op hakken. Bij Level Six is hij een beetje de rockstar. Hier zag ik zijn vrouwelijke sexy kant naar boven komen. Dat vond ik wel leuk om te zien. Maar ik daag hem nu met alle plezier van de wereld uit. Bij Level Six mogen die ‘moves’ ook getoond worden (lacht).’
Ook Backstage Producties heeft het theaterseizoen 2023-2024 afgetrapt met ‘Mannen met Hakken’. 5 jaar na Ladies Night dompelt dezelfde cast Bart Van Avermaet, Sergej Lopouchanski, Jo Hens, Chris Van Espen en Ivan Pecnik zich onder in de wereld van dragqueens. De heren zijn een groep cafévrienden van verschillende pluimage. Wekelijks komen ze bij elkaar om illegaal te pokeren. Plots komen ze terecht in de wereld van de extravagante drag queens. Deze kameraden krijgen met emotionele uitdagingen te maken die hun vriendschap op de helling zet! Buitensporige pruiken, geëpileerde kuiten, en glimmende paillettejurken behoren plots tot hun dagelijkse garderobe.’ Mannen Met Hakken’ is een vertederende, harde maar ook hoogstaande komedie! Letterlijk, want alle mannen trekken hun hakken aan! Benieuwd of ze er ook op kunnen lopen om samen hun nieuw ingeslagen pad als soulmates verder te bewandelen.
Scenarieel is Mannen met Hakken vrij voorspelbaar te noemen. Alleen onderscheidt deze voorstelling zich door in WOKE-tijden niet braafjes uit de hoek te komen. Direct, straight and to the point zijn de sleutelwoorden. Daar heeft vooral de aanwezigheid van Gert Botty mee te maken. In de drag scene vooral bekend als Sally Monella. Gert steelt als ‘een wervelwind’ in zijn ‘dragrol’ tijdens ‘Mannen met Hakken’ de show. Door zijn/haar aanwezigheid op het podium krijg je een 1 + 1 = 3-effect in deze voorstelling. Net daarom is Mannen met Hakken zeker niet de volgende ‘vintage’-comedy in het rijtje.
De bekendere acteurs zoals Bart Van Avermaet, Sergej Lopouchanski, Jo Hens, Chris Van Espen en Ivan Pecnik krijgen plaats en ruimte om de accenten van Mannen met Hakken naar buiten te brengen. Coming out, homohaat, dragqueen, genderequality ….. en ga zo maar verder. Net door deze balans, die regisseur Manou Kersting in deze voorstelling heeft gebracht, onderscheidt dit theaterstuk zich. Daar valt helemaal niet over te redetwisten. PS: Een portie redetwisten tegen een dragqueen zou ik trouwens helemaal niet overwegen.
