Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta gaan alle grenzen voorbij in een nieuw seizoen van Special Forces bij VTM. Aan de grens van Europa wordt een voormalig strafkamp uit de Sovjet-Unie, de Rummu-gevangenis, een week lang hun thuisbasis. In die brute, bosrijke wildernis van Estland gaan ze niet alleen over hun fysieke pijngrens, maar worden ze ook mentaal tot het uiterste gedreven.
Tijdens de loodzware militaire training confronteren ex-special forces chef Blom, Bram, Greg én de Estse operator Rob de rekruten non-stop met hun diepste angsten en persoonlijke demonen. “Deze kans om van de Special Forces-mindset te proeven is écht uniek. Hoelang ze blijven, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom wat ze er voor zichzelf uithalen: ze moeten zichzelf recht in de ogen kunnen kijken en aanvaarden wie ze écht zijn”, aldus Chef Blom. Wie heeft de kracht om grenzen te verleggen en stijgt boven zichzelf uit wanneer dat onmogelijk lijkt?
Deze 11 bekende Vlamingen zoeken hun grenzen op:
Thomas Van der Plaetsen – tienkamper
“De dingen die het leven de moeite waard maken en blijvend voldoening geven, zijn altijd moeilijk. Het gaat altijd om overwinnen. Wat ik het engst vind, is de controle verliezen. Niet weten wat er gebeurt, hoe lang het nog duurt, of wat erna komt… Dat is de setting waarin je je breekpunten ontdekt. En wat dan? Wie ben je op het moment dat je breekt?”
Faroek Özgünes – journalist
“Als je deel wil uitmaken van de Special Forces, moet je het beste van jezelf geven. Je wil niet achterblijven en samenwerken met de groep. Maar als het erop aankomt, moet je ook zelf je mannetje kunnen staan. Ik verwacht niet dat ze op mijn 60ste nog gaan zeggen: ‘Proficiat, je mag lid worden van de Special Forces’. Maar ik wil ook niet afgerekend worden op mijn leeftijd. Mentaal maak ik me minder zorgen, maar ik ben wel bang om fysiek te breken.”
Jean Janssens – acteur
“Ik ben eigenlijk een vrij angstig persoon, dus ik heb wel stress voor ‘the unknown’ waarmee we geconfronteerd gaan worden. Maar ik geloof ook dat je jezelf pas écht leert kennen buiten je comfortzone, daar kan je groeien. Mijn doel is uiteraard om het einde te halen. Maar dit avontuur zal voor mij ook geslaagd zijn als ik weet dat ik alles gegeven heb en mijn eigen limieten heb opgezocht.”
Jonas Decleer – sportanker
“In mijn job heb ik geleerd om met stress om te gaan. Het nieuws is live: je kan niets opnieuw doen. Als je een fout maakt, moet je die meteen rechtzetten en in een fractie van een seconde beslissen wat je doet. Ik hoop dat ik die kalmte kan bewaren tijdens de opleiding en dat die me kan helpen.”
Jo Hens – zanger en acteur
“Ik moet toegeven dat ik van nature altijd een beetje een opgever was. Als iets me niet helemaal lag, stopte ik er makkelijk mee. Maar ik geloof ook dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf denkt. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik wil ervaren dat als ik ergens in geloof en er écht voor ga, ik het ook kan. Dat wil ik hier graag ontdekken.”
Hanne Claes – atlete
“Mijn leven draaide altijd rond het verleggen van grenzen, maar dit is iets totaal anders. Ik wil ontdekken waartoe ik in staat ben zonder het label van atlete, zonder structuur, zonder controle. In de topsport leer je om lichaam en geest optimaal te verzorgen: met de juiste slaap, voeding, kinesitherapie en recovery. Nu kom ik in een situatie terecht waarin niets daarvan aanwezig is, integendeel zelfs. Ik ben benieuwd hoe diep ik kan gaan, of ik op nieuwe grenzen bots, en welke kanten van mezelf ik zal ontdekken die ik tot nu toe nog niet kende.”
Nono Wauters – student en tv-gezicht
“Tijdens de opleiding maakt het niet uit wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt. Iedereen begint met een blanco blad en wordt gelijk behandeld. Dat vind ik net zo leuk aan Special Forces. Je bent niet ‘de zoon van’, niet ‘Wauters’, en ook niet ‘Nono’. Je bent gewoon een nummer. Iedereen is gelijk, en je moet zelf bewijzen wie je bent. Ondanks een hardnekkige blessure heb ik daar keihard voor getraind, en ik kan alleen maar hopen dat ik er klaar voor ben.”
Karine Claassen – presentatrice en documentairemaakster
“Ik ben het beu om mezelf klein te houden en in bepaalde hokjes te duwen. Ik wil gewoon zijn wie ik ben. Deze opleiding komt op een mooi moment in mijn leven. Ik heb lang geworsteld met mezelf. Maar ik heb hard aan mezelf gewerkt en nu zie ik mijn potentieel. Ik voel een vuur in mij branden. Dat wil ik hier loslaten, en zowel fysiek als mentaal vertrouwen in mezelf tonen. Mijn doel is om dit af te maken en ik denk ook dat ik dat kan. Dat zijn grote woorden, hé (lacht).”
Cerina Marchetta – jurylid Huis Gemaakt en eigenares bouwbedrijf
“Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Maksim Stojanac – zanger en acteur
“Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Klaasje Meijer – actrice en fluitiste
“Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. De operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Special Forces, binnenkort bij VTM en vanaf maandag 11 augustus bij Streamz.
Nono Wauters, Faroek Özgünes, Jo Hens, Jean Janssens, Hanne Claes, Jonas Decleer, Karine Claassen, Thomas Van Der Plaetsen, Klaasje Meijer, Maksim Stojanac en Cerina Marchetta gaan alle grenzen voorbij in een nieuw seizoen van Special Forces bij VTM. Aan de grens van Europa wordt een voormalig strafkamp uit de Sovjet-Unie, de Rummu-gevangenis, een week lang hun thuisbasis. In die brute, bosrijke wildernis van Estland gaan ze niet alleen over hun fysieke pijngrens, maar worden ze ook mentaal tot het uiterste gedreven.
Tijdens de loodzware militaire training confronteren ex-special forces chef Blom, Bram, Greg én de Estse operator Rob de rekruten non-stop met hun diepste angsten en persoonlijke demonen. “Deze kans om van de Special Forces-mindset te proeven is écht uniek. Hoelang ze blijven, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom wat ze er voor zichzelf uithalen: ze moeten zichzelf recht in de ogen kunnen kijken en aanvaarden wie ze écht zijn”, aldus Chef Blom. Wie heeft de kracht om grenzen te verleggen en stijgt boven zichzelf uit wanneer dat onmogelijk lijkt?
Deze 11 bekende Vlamingen zoeken hun grenzen op:
Thomas Van der Plaetsen – tienkamper
“De dingen die het leven de moeite waard maken en blijvend voldoening geven, zijn altijd moeilijk. Het gaat altijd om overwinnen. Wat ik het engst vind, is de controle verliezen. Niet weten wat er gebeurt, hoe lang het nog duurt, of wat erna komt… Dat is de setting waarin je je breekpunten ontdekt. En wat dan? Wie ben je op het moment dat je breekt?”
Faroek Özgünes – journalist
“Als je deel wil uitmaken van de Special Forces, moet je het beste van jezelf geven. Je wil niet achterblijven en samenwerken met de groep. Maar als het erop aankomt, moet je ook zelf je mannetje kunnen staan. Ik verwacht niet dat ze op mijn 60ste nog gaan zeggen: ‘Proficiat, je mag lid worden van de Special Forces’. Maar ik wil ook niet afgerekend worden op mijn leeftijd. Mentaal maak ik me minder zorgen, maar ik ben wel bang om fysiek te breken.”
Jean Janssens – acteur
“Ik ben eigenlijk een vrij angstig persoon, dus ik heb wel stress voor ‘the unknown’ waarmee we geconfronteerd gaan worden. Maar ik geloof ook dat je jezelf pas écht leert kennen buiten je comfortzone, daar kan je groeien. Mijn doel is uiteraard om het einde te halen. Maar dit avontuur zal voor mij ook geslaagd zijn als ik weet dat ik alles gegeven heb en mijn eigen limieten heb opgezocht.”
Jonas Decleer – sportanker
“In mijn job heb ik geleerd om met stress om te gaan. Het nieuws is live: je kan niets opnieuw doen. Als je een fout maakt, moet je die meteen rechtzetten en in een fractie van een seconde beslissen wat je doet. Ik hoop dat ik die kalmte kan bewaren tijdens de opleiding en dat die me kan helpen.”
Jo Hens – zanger en acteur
“Ik moet toegeven dat ik van nature altijd een beetje een opgever was. Als iets me niet helemaal lag, stopte ik er makkelijk mee. Maar ik geloof ook dat je tot veel meer in staat bent dan je zelf denkt. Daar heb ik hard aan gewerkt. Ik wil ervaren dat als ik ergens in geloof en er écht voor ga, ik het ook kan. Dat wil ik hier graag ontdekken.”
Hanne Claes – atlete
“Mijn leven draaide altijd rond het verleggen van grenzen, maar dit is iets totaal anders. Ik wil ontdekken waartoe ik in staat ben zonder het label van atlete, zonder structuur, zonder controle. In de topsport leer je om lichaam en geest optimaal te verzorgen: met de juiste slaap, voeding, kinesitherapie en recovery. Nu kom ik in een situatie terecht waarin niets daarvan aanwezig is, integendeel zelfs. Ik ben benieuwd hoe diep ik kan gaan, of ik op nieuwe grenzen bots, en welke kanten van mezelf ik zal ontdekken die ik tot nu toe nog niet kende.”
Nono Wauters – student en tv-gezicht
“Tijdens de opleiding maakt het niet uit wie je bent, wat je doet of waar je vandaan komt. Iedereen begint met een blanco blad en wordt gelijk behandeld. Dat vind ik net zo leuk aan Special Forces. Je bent niet ‘de zoon van’, niet ‘Wauters’, en ook niet ‘Nono’. Je bent gewoon een nummer. Iedereen is gelijk, en je moet zelf bewijzen wie je bent. Ondanks een hardnekkige blessure heb ik daar keihard voor getraind, en ik kan alleen maar hopen dat ik er klaar voor ben.”
Karine Claassen – presentatrice en documentairemaakster
“Ik ben het beu om mezelf klein te houden en in bepaalde hokjes te duwen. Ik wil gewoon zijn wie ik ben. Deze opleiding komt op een mooi moment in mijn leven. Ik heb lang geworsteld met mezelf. Maar ik heb hard aan mezelf gewerkt en nu zie ik mijn potentieel. Ik voel een vuur in mij branden. Dat wil ik hier loslaten, en zowel fysiek als mentaal vertrouwen in mezelf tonen. Mijn doel is om dit af te maken en ik denk ook dat ik dat kan. Dat zijn grote woorden, hé (lacht).”
Cerina Marchetta – jurylid Huis Gemaakt en eigenares bouwbedrijf
“Mentaal ben ik sterk, dat weet ik. Maar dat is in normale omstandigheden. Hoe zal dat zijn als ik geen slaap krijg, honger heb en compleet uitgeput ben? Hoe sterk blijf ik dan nog? Daar ben ik heel benieuwd naar. Ik besef dat het heel zwaar zal worden. Maar het gaat ook een verademing zijn om gewoon ‘te doen’ en voor een keer niet zelf de touwtjes in handen te hebben.”
Maksim Stojanac – zanger en acteur
“Ik zit in een luxepositie, op een troon. Ik mag optreden en de dingen doen die ik graag doe. Het lijkt alsof niets mij kan raken. Maar nu wil ik de realiteit keihard in mijn gezicht krijgen. Ik ga elke millimeter van mijn lichaam en brein moeten geven om die missies te voltooien. En daar kijk ik naar uit. Ik wil afgemat worden.”
Klaasje Meijer – actrice en fluitiste
“Ik geloof er heilig in dat deze opleiding maskers doet afvallen. De operatoren prikken dwars door mensen heen. Ik weet dat het zwaar wordt, maar geloof ook dat je veel leert als je je grenzen opzoekt. Persoonlijke groei is pas mogelijk als het oncomfortabel wordt. Mijn ambitie is om tot het uiterste te gaan en grenzen te verleggen. En ik hoop vurig dat de chefs op het einde van de rit tegen me zeggen dat ik geschikt ben voor de opleiding. Maar goed… Ik blijf natuurlijk een kleine meid hè.”
Op vrijdag 29 maart maakt jongerenorganisatie JEZ! bekend hoeveel geld er dit jaar werd ingezameld voor de 200 goede doelen die geselecteerd zijn. Eén ervan is het Kinderrevalidatiecentrum van het UZ Gent. In het KRC revalideren Dr. Ruth Van der Looven en haar team kinderen voor wie het leven plots een andere wending kreeg door een ongeval, kanker, brandwonden, een hersenbloeding of ontsteking,… Alles wat altijd vanzelfsprekend was, gaat nu moeizaam. Kinderen revalideren, maar zijn nooit meer hetzelfde als voorheen. Op jonge leeftijd moeten ze noodgedwongen afscheid nemen van hun ‘grote’ dromen en leven met een ‘ander lichaam’.
Drie maanden lang werkten 68 kinderen tussen 8 en 18 jaar aan de nieuwe versie van ‘En dans’ van Clouseau. Ze deden dat samen met Koen en Nono Wauters, die sinds 2022 peter zijn van het Kinderrevalidatiecentrum UZ Gent. Ze bedachten zelf de danspasjes, zongen het lied en inspireerden de regie voor de creatie van de videoclip. Het revalidatieproject brengt de kinderen vanuit de ‘artificiële’ ziekenhuisomgeving opnieuw naar een gewone leefomgeving met diverse leeftijdsgenootjes. “We zien dat muziek, zang en dans verbindend werken en toelaten om onderlinge verschillen ongedwongen te overbruggen”, vertelt kinderrevalidatiearts en initiatiefnemer Ruth Van der Looven. “Door samen te spelen, te bewegen en te sporten maken de kinderen vooroordelen bespreekbaar en vervagen de grenzen tussen kinderen met en zonder beperking.” Met de videoclip bevestigen de kinderen voor zichzelf en hun omgeving: ‘Je mag zijn wie je bent’. “Het was prachtig om de kinderen te zien groeien tijdens de workshops. Ze ontdekten nieuwe talenten en zetten hun boodschap neer in een krachtige videoclip. Laat die boodschap nu maar los op de wereld, we hopen dat ze iedereen inspireert”, zeggen trotse peters Koen en Nono Wauters.
Telefacts volgt het hele traject van de selectie van de jongeren, tot de vertoning van een prachtig eindresultaat: hun eigen videoclip.
Koen Wauters, samen met zijn zoon Nono al sinds 2022 peter van het Kinderrevalidatiecentrum UZ Gent:“Als het om kinderen gaat, heb ik een week hart en wil ik altijd helpen. Het Kinderrevalidatiecentrum van het UZ Gent levert fantastisch werk, de kinderen worden er omringd door de beste zorgverleners, en ze verdienen ook onze steun om hun leven opnieuw op de rails te krijgen. De documentaire toont de kwetsbaarheid, weerbaarheid én het engagement van de kinderen die in het KRC verblijven of verbleven hebben. En dan wordt het wel heel duidelijk waarom Nono en ik het peterschap van het KRC hebben aanvaard. Het is oprecht verfrissend om een bijdrage te mogen leveren voor die gasten. Elk van hen heeft op heel jonge leeftijd iets levensbepalends moeten verwerken en het is dan ook zeer fijn een verschil te kunnen maken, onder meer door hen te begeleiden in een nieuwe versie van ‘En Dans’, één van onze projecten samen. De kinderen hebben door middel van de zang-, regie- en dansworkshops een stuk zelfvertrouwen getankt, en hebben nog meer motivatie tijdens hun revalidatie gevonden. Nono (17) heeft gezien zijn leeftijd, nog makkelijker dan ik aansluiting bij die jonge gasten. Zij vinden het super dat iemand van maar enkele jaren ouder, hen mee op sleeptouw neemt en probeert te motiveren. En het maakt me trots, omdat ik voel dat mijn zoon het hart op de juiste plaats heeft.”
Nono Wauters:“Ik besef dat ik bij the lucky ones ben. Ik ben gezond, heb 2 armen, 2 benen en kan alles doen wat ik wil. Wanneer je dan in aanraking komt met kinderen wiens leven soms in één vingerknip ondersteboven staat, is dat erg confronterend. De muren van het ziekenhuis hier, worden plots hun woonkamer. Dat is enorm hard. Het kan letterlijk elk van ons overkomen, daarvan ben ik me hier zeer bewust geworden. Voor de meeste kinderen van het KRC is er een leven voor en een leven nà het ongeluk en ondanks hun jonge leeftijd beseffen de meesten van hen heel goed dat ze sommige dingen nooit meer zullen kunnen, en dat ze andere talenten zullen moeten aanspreken, zaken een andere invulling zullen moeten geven, of op een andere manier hun plekje zullen moeten terugvinden in de maatschappij, eens ze door het KRC worden losgelaten. Als ik hen via dit peterschap en dit project, kan motiveren, op sleeptouw nemen en mee hun sterktes in de verf kan zetten, vind ik dat een hele eer. Het is zot om te zien hoe weerbaar die jongeren zijn en hoeveel zij in hun mars hebben. Echt chapeau.”
De échte sterren van de docu en de videoclip? Dat zijn de kinderen. Hun pakkende en inspirerende verhalen, donderdag 28 maart om 22u50 op VTM en VTM GO in ‘Telefacts: Mijn Ander Lichaam’.
Blijven boeven Koen en Nono Wauters op woensdag 27 september om 20u35 bij VTM, uit de handen van jagers Nora Gharib, Laura Tesoro en Julie Van den Steen? De drie dames staan misschien wel voor het meest uitdagende ‘jachtseizoen’ ooit. Vader en zoon Wauters hebben dan ook alle troeven in de hand. Als kind van de YouTube-generatie heeft Nono álle Jachtseizoen-afleveringen van het Nederlandse STUK TV gezien en kent hij de truken van de foor. En wie wil nu niet met VTM-icoon Koen Wauters op de achterbank rondvlammen? “Koen Wauters kan iedereen dingen laten doen, die hoeft niet eens alsjeblieft te zeggen”, beseft jager Julie.
Maar de drie jagers zijn “badass” en gaan dus voluit voor de overwinning. Al zakt de moed hen in de stoere bottines wanneer ze aan het jagersbusje toekomen. Lekke banden en een bus die een volledig nieuwe, smerige look gekregen heeft: Koen en Nono voeren sabotage 2.0 uit. En dan hebben de jagers de wegversperring van gehard staal nog niet gezien, die ze zonder hulp van een slijpschijf niet zomaar weg krijgen. Gelukkig zijn Koen en Nono sympathieke boeven… en laten ze een houtzaag voor de jagers achter.
En daar gaan ze: de kilometers van Nono en Koen stapelen zich in sneltempo op, terwijl de jagers vastgenageld staan en geen millimeter vooruit kunnen. Maar dan maken Nono en Koen een cruciale fout. Van een grote voorsprong, gaat het naar grote paniek. Slagen de jagers erin een ongezien inhaalmanoeuvre te maken en de boeven alsnog bij de kraag te vatten?
Voor het eerst werkt heel de familie Wauters aan een programma mee. Op donderdag 3 januari duikt Koen Wauters samen met echtgenote Valerie, dochter Zita en zoon Nono terug in de tijd naar het jaar 1979 in Groeten Uit. De nostalgiehit, vorig seizoen goed voor gemiddeld 855.000 kijkers en 34,5% marktaandeel (VVA 18-54), is terug met nieuwe afleveringen.
Verschillende bekende Vlamingen beleefden de voorbije seizoenen hun tienerjaren al opnieuw in de geuren, kleuren én kleren van toen. Iedere donderdag vanaf 3 januari reist VTM terug naar de seventies, eighties of nineties om er een weekend te spenderen in de tijdsgeest van toen: van epaulet tot cassette en kotelet. Na Koen Wauters kruipen ook nog Davy Gilles (1988), Eddy Planckaert (1970) en Ben Segers (1986) met hun gezin in de teletijdcapsule van Groeten Uit.
KOEN WAS 12 IN 1979
De broekspijpen worden wijder, de haren golven steeds meer en punk weerklinkt op de dansvloeren. 1979 is ook het jaar waarin Margaret Thatcher voor het eerst verkozen wordt tot Brits premier en de game-industrie het daglicht ziet met een eenvoudig tennisspelletje op de Atari. Maar niets van dat alles kan de 12-jarige Koen Wauters deren. Als jongste in een gezin van 6 kinderen glijdt hij als zondagskind door het leven. Hij brengt z’n dagen door al voetballend in het grote gezin Wauters. Avonden worden gevuld met programma’s als The Muppet Show en De Man van Atlantis.
Samen met zijn vrouw Valerie De Booser en hun kids, de 14-jarige Zita en 12-jarige Nono, die stilaan ook hun plek in de schijnwerpers beginnen opeisen, keert Koen een weekendje terug in tijd. Een rijles met twee jonkies achter het stuur? Zo’n dingen kon je nog gewoon doen in 1979. Die les toont meteen ook aan dat beide kinderen de racegenen van Koen duidelijk hebben overgeërfd. Maar hét hoogtepunt van het weekend speelt zich af in Sint-Genesius-Rode, waar Koen opgroeide.
