Mijn eerste kilometertjes van het jaar 2020 in mijn wandelsloffen heb ik achter de rug. Plaats van afspraak was de tweede Wintertocht van Wandelclub Ibis. Een tocht, waar … eieren meer dan ooit centraal stonden. Toen ik ’s morgensvroeg de startzaal betrad, zag ik een bordje staan waar een boterham met spek en eieren te koop werd aangeboden. 2,5 euro als mijn geheugen me niet in de steek laat. Ik heb er me niet aan gewaagd. Business first … Mijn oorspronkelijke bedoeling was om de wandeltour van 16 km te doen. Maar het regenweer en enkele spekgladde (dito: modderachtige) stroken beslisten er anders over.
Bij de laatste strook van 4,2 kilometer werd er langs de waterkant wel een echte Van der Poel strook-aangeboden. Alhoewel het parcours op het wereldkampioenschap veldrijden er nog beter bij lag dan aan het “Tekbroek’. Spekglad, modderachtig en om het in Ter land ter Zee en in de lucht-termen te zeggen: #benblijdatikglij. Daarom toch maar besloten om de wandeling wat in te korten tot 10km. Een minzame voorbijganger in regenponcho maakte er me attent op. ’t Ligt er nogal vettig bij, hé, mijnheer. Tja, wat kan een mens daarop antwoorden. Iets in de stijl van #ikbentochvanderpoelniet.
Maar ach, voor de rest was het een mooi parcours om te doen. Alleen zaten de weergoden de Ibissers van dienst niet mee. Misschien volgende keer toch een suggestie voor Karl, Kris en Marleen om eieren naar de Clarissen te brengen. #prayvoorbeterweer, me dunkt. Zeker met hun derde tocht op 16 februari in het vooruitzicht. Of moet ik toch dat boterhammetje met spek en eieren extra verorberen?
Wandeltocht: 10km, 2e wintertocht van Ibis op 2/2/2020 in Puurs
Foto: Bart Liekens
Creatieve vrienden/acteurs Matthew Michel en Floris Devooght hebben een missie. Vrijdag starten ze aan de 100 km van de beruchte Dodentocht. Beide heren hebben de voorbije weken/maanden al heel wat gewandeld. En nu volgt de grote test. Hun onderneming doen ze ten voordele voor het goede doel. Meer bepaald: het ondersteunen van VZW De Kompanie, een creatief atelier voor jongvolwassenen met een verstandelijke beperking … Wil je dit project steunen en hen een duwtje in de rug geven op hun tocht, stort dan nu een vrijblijvende bijdrage op het rekeningnummer BE53 0016 9957 1453 met vermelding dedodentocht2018. Hen onderweg ondersteunen mag trouwens altijd!
Vroeger was er op de nationale radio het principe van de actuaplaat. Het systeem is klaarhelder. Kies een plaat bij de actualiteit van de dag en win een cd-bon. Ik heb daar toch enkele malen een prijs mee gewonnen. Maar dat hoort nu al tot de geschiedenisboeken. Tegenwoordig lopen de actuaplaten de tijd ver vooruit.
Op 10 augustus is het weer zo ver. Dan stappen 13000 mensen mee in de Dodentocht. Voor diegenen, die toch nog een laatste tocht willen ervaren, is komende weekend Puurs the place to be. Op vrijdag 3 augustus, zaterdag 4 augustus en zondag 5 augustus organiseert wandelclub Ibis maar liefst voor de 39ste keer een heuse wandeldriedaagse. Op vrijdag kan je tot 21 km stappen, op zaterdag en op zondag maar liefst tot 42km. Meer info kan u vinden op: 
Kreunt u ook onder de hitte van het moment? De temperaturen swingen de pan uit. De evenaring van de hittegolf van 1976 lijkt ‘bijna’ een feit. Voor één van mijn geliefkoosde bezigheden: het wandelen is een nieuw plan van kracht. Ultravroeg starten om toch maar de nodige lichaamsbeweging te hebben. Zo tekende ik afgelopen zondag al om zeven uur (!!!) present op de Kouter in Leest. Ik volgde het pad niet van de 50 km-wandelaars, die al een uur vroeger op pad waren. Maar ik had wel zin in een wandeltochtje van twintig kilometer voor de dertigste Zennetocht. De beentjes moeten toch in beweging blijven, niet waar.
Zondag wandeldag. Het staat op mijn agenda altijd in het vuurrood aangeduid. Deze keer brachten mijn sloffies me naar de Vriendschapstocht in Tisselt. 21 km langs Blaasveldse – Willebroekse en Tisseltse wegen stonden op het programma. Bij een temperatuur tussen de 25 en de 30 graden is dit geen eenvoudige klus. Gewoonweg omdat het traject niet bezaaid is met heel veel ‘schaduwplekken’. De confrontatie met de zon opzoeken is niet altijd evident. Vorig jaar liet ik al liters zweet achter in mijn zoektocht naar dat kleine beetje luwte. Dit jaar was het hoegenaamd niet anders. Zeker omdat de lus in omgekeerde volgorde werd afgehaspeld. Het stukje naast de Vaart stond pas op het einde van de wandeling geprogrammeerd. De zon brandde hevig.
Puurs was zondag het mekka van de Wandelsport. Voor de 38e keer werd de Zomertocht georganiseerd. Ik heb mijn stoutste wandelschoentjes aangetrokken. Zij hebben me maar liefst 20 km langs Puurs wegen richting Wintam gebracht. Het viel meteen op. De regio Klein-Brabant is in de ban van de Rode Duivels. De driekleuren wapperden talrijk over heel het parcours.
Mijn verhouding met de Dodentocht is er ééntje dat het beste te omschrijven valt als haat-liefde. Eéns je er ooit aan gestart bent, is de drive des te groter om een volgende keer de confrontatie met jezelf aan te gaan. Maar het is zo’n hel als het een keer mis gaat. Maar een grotere hel als beschreven in het boek ‘De Jongen bij de Moefti’, kan ik het mezelf niet inbeelden. Filip Plompen schreef het boek. In het dagelijkse leven is Filip wijnadviseur bij Colruyt. Naast fietsen en marathons lopen is schrijven zijn passie. Wat in 2010 begon als een impulsieve daad, groeide uit tot een droom en een waar project. In 2015 kwam zijn eerste jeugdroman ‘Het geluid van de stilte’ uit. Intussen is hij bezig met verschillende nieuwe boeken, waaronder het vervolg op ‘De jongen bij de moefti’.