Theaterreview: Ene Gast, Twee Bazen (Theatertainment / De Komedie Compagnie)

Met Ene Gast,  Twee Bazen stelde De Komedie Compagnie zijn eerste productie voor hun tiende jubileumjaar voor. Deze klucht gebaseerd op Carlo Goldoni’s theaterklassieker ‘Knecht van Twee Meesters’ is een typisch voorbeeld van de Commedia dell’ Arte. Dat houdt concreet gezien in:  Een sympathiek hoofdpersonage (Sven De Ridder), die te maken krijgt met bizarre personages, dat hem nog meer verwarring brengt in zijn reeds complex leventje. En dit alles in de tijdsgeest van het Linkeroever van de jaren 60. Regisseur en teamcoach van dienst is Stany Crets.

Het is net de stempel van Stany Crets, die als een geest over het stuk waait. Humor met een kantje/randje, bij momenten zelfs over het absurde heen. En toch … moet je hem alle credits van de wereld geven. Ene Gast, Twee Bazen is geen evident stuk om te spelen. Enerzijds is er een gigantisch grote cast die op het juiste moment en aan een waanzinnig tempo hun ding moeten doen. Maar naar mijn gevoel laat Stany Crets de mensen in hun volle sterkte op het podium staan. De typetjes van Walter Baele in het stuk als Gaston en ‘good old’  Rosa zijn hem op het lijf geschreven. Ook Jasmine Jaspers bewijst dat ze voor comedy geboren is.  Deze vrouw verdient dringend een ‘grote rol’ in een theatervoorstelling. De twee Ludo’s van dienst: Ludo Hellinx en Ludo Hoogmartens moet je  het acteervak niet meer leren. Ze staan al jaren op het podium. Ook Laurenz Hoorelbeke lijkt stilaan een gevestigde waarde te worden op het theaterpodium. Jonkie Shana Pieters  maakte vooral indruk door haar ‘brandweersirene’-imitatie. De decibelmeter van Den Elckerlyc sloeg rood uit wanneer ze als haar personage een zoveelste crisis beleeft. Zelfs de brandweersirene is er niets tegen.   Koen Van Impe voelt zich als een vis in het water bij het vak van de absurde comedy.

Voor de ultieme knecht/sloef van dienst Sven De Ridder was Ene Gast, Twee Bazen zelfs de terugkeer naar zijn studententijd onder toeziend oog van Herbert Flack. Je ziet aan alles dat er heel wat professionalisme op het podium staan. Maar tussen ons gezegd en gezwegen: als ultieme revelaties van dienst mag ik hier gerust Anouck Luyten en Kevin ‘Koning Lou’ Bellemans noteren. Zij waren de debutanten van dienst. Ze zijn in hun Komedie Compagnie-examen met brio geslaagd. Bij deze alvast een berichtje/verzoek aan Dirk Van Vooren en zijn zakenpartner Nico. Schrijf de namen van beiden maar gerust op in jullie ‘rode boekje’. Iets in mij zegt dat dit duo daar nog vaker op het podium daar zal staan.  Ook een leuke vermelding voor Radio Modern mag niet ontbreken. Nooit eerder was de afterparty zo swingend dankzij hun aanwezigheid. Damn, retro is leuk.

Ene Gast, Twee Bazen is naar mijn gevoel een comedy dat tot de categorie: ‘You hate it or you love it’ hoort. Kortweg gezegd: je houdt ervan of je bent helemaal tegen. Maar net dan wordt er over theater het meest van al gesproken. Of denkt u hierover net anders? Ikzelf kan deze vorm van absurditeit op humorvlak  best wel pruimen. En ik hoop van u hetzelfde  …

Meer info over de voorstellingen van Ene Gast, Twee Bazen kan u vinden op:
https://www.elckerlyc.be/nl/programma/enegast.htm

Foto: Jan Liekens

Gezien op Zaterdag 10/11/2018 in Theater Elckerlyc

 

 

Sven De Ridder openhartig

Voor zijn Sven De Ridder Company is het ingangsexamen met De Crème Glace Oorlog naar het grote publiek toe geslaagd. De voorbije weken vonden maar liefst 10000 mensen hun weg naar het Antwerpse Theater Elckerlyc. Vooraleer hij aan Krakers onder de Kerstboom mag beginnen, wacht hem nog een vette kluif. Vanaf negen november staat Sven op de planken met ‘Ene Gast, Twee Bazen’.   Een komedie gebaseerd op Carlo Goldoni’s theaterklassieker ‘Knecht van twee meesters’. Een typisch voorbeeld van de Commedia dell’Arte.  Maar dan wel in een jaren zestig-variant. Voor Sven is het niet de eerste keer dat hij een interpretatie van ‘Knecht van Twee Meesters’  speelt. Tijdens zijn academiejaren mocht hij dit al in de klassieke versie brengen bij  zijn grote leermeester Herbert Flack. Hij is er van overtuigd Herbert dit zich nog goed herinnert en dat hij met plezier naar de nieuwe versie komt kijken.   Met de jaren werd het haar karig, maar bleef het onderlinge respect groot. Dat voel je wanneer je Sven over Herbert hoort praten. Ik noteerde de woorden: ‘Naar Herberts goede raad luister ik nog altijd.’ Dat kan tellen, niet waar.  Ook Stany Crets is als regisseur terug van de partij. ‘Tussen Stany en mij is er een goede klik. Wij werken graag samen. Tegenwoordig zien we elkaar meer dan onze eigen vrouw.’  Ook bij de castleden maakte Sven een speciale vermelding. Meer bepaald volgens hem voor ‘een groot comedytalent’. En hij had het over Jasmine Jaspers. In ‘Ene Gast, Twee Bazen’ speelt Jasmine Svens vriendinnetje. En dat zint hem wel. Hij stond al vaker met  haar op de planken. En hij kondigt nu al vonken en vuurwerk tijdens Eén gast, Twee Bazen. Zolang Sven net zoals Titus uit Doornroosje niet groen uitslaat bij het verbale weerwerk van Jasmine, kan het ons weinig schelen.

Meer info over Ene gast, Twee Bazen kan u ontdekken op:
https://www.dekomediecompagnie.be/ene-gast-twee-bazen/

Foto: Bart Liekens

Assisen-De Webcammoord: The PIP-files

Wie het gevoel van een Assisenproces op het theater een keertje wil beleven, moet tegenwoordig in het Antwerpse Theater Elckerlyc zijn. Daar liet Uitgezonderd .Theater Assisen – De Webcammoord op de wereld los. Heel wat bekende Vlamingen zakten richting Antwerpen af om de grote première bij te wonen. Omdat ik niet hou van het woord VIP (Very Important Person), heb ik er maar een PIP-file (Pretty Import Person-file) van gemaakt.

Beschuldigde Peter Thyssen en Jan Van Looveren hebben de liefde voor het bakken gemeen. In een ver verleden bakten ze beiden het dagelijks brood. Omdat er goede vriendschapsband tussen beide heren is, kon Jan niet anders dan samen met zijn vrouw Els richting ‘den Elckerlyc’ te komen om zijn copain een hart onder de riem te steken.

Assisen … Wel of niet in onze maatschappij. Het is en blijft een fel besproken politiek gegeven. Open VLD-voorzitster Gwendolyn Rutten bracht met haar man Jimmy een bezoekje aan de grote première.

Ook de Ghost Rockers tekenden present tijdens de première van Assisen. Tine Oltmans staat vanaf Valentijn als Doornroosje in Theater Elckerlyc op de planken. Zij kwam de omgeving al verkennen aan de zijde van haar vriend Juan Gerlo. .

Tijdens de Winterrevue was Herbert Flack Master of Ceremony van dienst. Een Assisen-gegeven blijft voor een acteur een boeiend iets om zijn tanden in te zetten. Aan de zijde van vrouwlief Fabienne kwam hij een kijkje nemen.

 

Ook het auteursgelid had enkele van zijn jonge talenten afgevaardigd. Zo spotten we Greet Ilegems, schrijfster van de Hybrid-reeks. Zij vertoefde in het gezelschap van haar schrijfpartner in crime Tom Bergs. Hij heeft met zijn boek ‘Dubbelleven’ al één telg op zijn palmares staan.

Wie Uitgezonderd. Theater zegt, kan niets anders dan de link maken met James Cooke. Na Samson mag hij dan wel de beste vriend van Gert’je’ zijn. Het weerhield hem er alleszins niet van om te poseren voor onze lens.

 

Zij waren echter niet de enige PIP’s op de première. Meer foto’s kan u vinden op:

https://goo.gl/1hXAZb

Meer info over Assisen – De Webcammoord ontdekt u op:
https://www.uitgezonderd.be/assisen

 

Theaterreview: Winterrevue – The Sound of Movies (Theatertainment)

Voor het derde jaar op rij is Theater Elckerlyc tijdens de eindejaarsperiode en begin 2018 de gastheer van de Winterrevue. Het mag gezegd en geschreven worden: driemaal werd duidelijk scheepsrecht voor de pupillen van meester Stany. Naar mijn gevoel is deze editie de beste ooit. Daar zijn verschillende factoren voor. In tegenstelling tot de voorbije jaren maakte de creatives de keuze om met een centraal thema te werken. En dat werd The Sound of Movies. Achteraf gebleken bleek dit meer dan ooit een schot in de roos. Alleen al het tempo van de show ging fors de hoogte in.

Ook kan je niet naast de aanwezigheid van MC (Master of Ceremony) Flack kijken. Herbert Flack poogt ondanks de verwoede sabotagepogingen van revuemollen van dienst Dirk Van Vooren en Britt (just call her Brittjen) Van der Borght  de stijlvolle gastheer te zijn. Herbert oftewel (E-e-er) is wat je noemt het rustpunt. Je moet de man het acteren niet leren. Hij staat als een huis in deze revue en het speelplezier spat er gewoon af. Het kwaliteitslabel Flack bewijst nogmaals zijn oerdegelijkheid. Zeker in de briljante sketch over The Bridge On The River Kwai mag hij all the way gaan. Once you go Flack, you never …. U kent nu al het vervolg. Misschien moet je toch maar overwegen om hem tot vaste ceremoniemeester van deze revue te bombarderen, Stany.

Voor jonkies Laurenz Hoorelbeke en Shana Pieters werd het grote debuut in de hoofdcast ééntje om in te kaderen. Laurenz is geen ‘maagd’ in Winterrevue-land. Zo deed hij eerder al ervaring op in het ensemble. Maar na zijn felgemaakte optreden in The Rocky Horror Show volgde nu de grote bevestiging. Weliswaar niet op hoge hakken … Maar zelfs op gewone schoenen kon hij zijn vocaal talent aan de wereld laten zien. Zeg nu zelf: als toeschouwer is het enorm plezierig om nieuwe namen zich zo hard te zien smijten. Zijn vrouwelijke tegenhanger in deze revue is Shana Pieters. Ze is wat je noemt een ‘groentje’ in revueland. Maar de slet uit de eerder genoemde Rocky Horror Show toonde zich alsof ze nooit anders heeft gedaan. Heerlijk om te zien hoe ze de vocale duels tegen opper-revuediva Ann Van den Broeck aan ging.

Daarentegen is de grootste nieuwigheid van deze revue dat ook het ensemble vocaal uit de hoek moest komen. De voorbije jaren had je de dansers en de hoofdcast. Nu vervagen de grenzen tussen beiden méér dan ooit. Zeker met het bekende theatergezicht Matthew Michel als danser … werd ook gretig gebruik gemaakt van zijn vocale capaciteiten. De lat om ooit tot de fab 6 of 7 van deze revue te behoren ging naar omhoog Matthew is geslaagd in zijn examen. Wanneer volgt de promotie naar de hoofdcast voor Matthew? Revuewatchers, schrijf hem maar op in jullie boekje als must-follow.

Kortom: Stany Crets schoot met deze Winterrevue – The Sound of Movies een hoofdvogel af. Bepaalde nieuwe elementen plakken aan elkaar als de betere mayonaise op goudgele frieten. Wat ons betreft mogen deze zeker naar volgend jaar overgeheveld worden. Het grootste compliment dat ik aan een coach/regisseur kan geven is dat zijn team uitblonk in samenhorigheid. En dat is een verdienste op zich.  En ja … als ik dan toch moet zaniken/kritiek spuien, mag er naar mijn gevoel wel eens nagedacht worden over sommige sketches. Een sketch zoals De Domste Mens ter Wereld komt in dit geheel niet altijd even goed tot zijn recht. Eventjes opfrissen en het stofblik boven halen kan wonderen verrichten. Maar tja, vergeef me deze zonde. Deze opmerking is wat mij betreft een kleine voetnoot in een goed draaiende productie. In de eindejaarsperiode zijn we toch vergevingsgezind met elkaar, niet waar.

Meer info over de Winterrevue:
http://www.elckerlyc.be/nl/programma/winterrevue.htm

Foto: Jan Liekens
Gezien op 23/12/2017 in Theater Elckerlyc

 

Het doek van de Winterrevue

Het doek bij een theatervoorstelling is ontzettend belangrijk. Want vanaf het moment dat het doek de acteurs en het decor aan het publiek laat zien, is de start van een voorstelling helemaal daar. Bij de Winterrevue is het nog eventjes wachten op de grote première. De acteurs zijn in volle voorbereiding op een spetterend eindejaar. Dat werd duidelijk tijdens een informeel persontbijt. Het bleek een vrij lollige bijeenkomst te zijn, waar het theaterdoek een onverwachte maar belangrijke rol had.

What happens behind the curtains, stays behind the curtains. Deze uitspraak is en blijft het een theater- en filmwijsheid als een koe. Dirk Van Vooren, Herbert Flack en Ann van den Broeck gaven er een twist and shout aan.  Hun act op het podium had wat weg van het betere illusionistenwerk. U weet wel: magie à la Hans Klok. Of om het in filmtermen te zeggen: Now You See Me. U weet het al: De Winterrevue anno 2017 gaf geen enkel geheim prijs. De soundtrack is minder dan ooit bekend. Maar op hun honger bleven de acteurs/persmensen/creatives niet zitten. Daar zorgde het ontbijt wel voor.  Kwestie van sterk de decembermaand in te gaan, niet waar.

Foto: Jan Liekens
Bekijk meer foto’s op: https://photos.app.goo.gl/Z4BFDnC73AWSwnI52

Alle info over de Winterrevue is terug te vinden op: http://www.elckerlyc.be/nl/programma/winterrevue.htm

De fluostift: het geheim achter de Winterrevue

De derde editie van de Winterrevue komt steeds dichterbij. Het wordt een bijzondere editie. Voor het eerst in het bestaan krijgt het geheel een thema. Meer bepaald: The Sound of Movies. Ik was er bij toen op de sneeuwpiste van Aspen het script aan de acteurs werd overhandigd. Nu zijn we al een poosje verder. De volgende fase van het ontwikkelingsproces is gestart. Meer bepaald: de repetities.

En u weet het al langer dan vandaag. Rome is niet op één dag gebouwd. Laat staan een Antwerpse revue. Op de sociale media worden er beetje bij beetje beelden getoond van het oefenproces. Vooral ancien Dirk Van Vooren en debutante Shana Pieters laten zich maar al te graag van hun meest studentikoze en creatieve selfiekant zien. Net zoals echte studenten blokken ze tot ze er bij neervallen. Want alleen zo krijg je een knallend eindejaarsspektakel te zien

Toch valt er één ding op. De fluostift lijkt wel het geheim achter de Winterrevue anno 2017 te zijn. Altijd handig om notities te accentueren. En dat beseffen Shana en Dirk maar al te goed. Ze maken er gretig gebruik van. Het doet  me wat denken aan mijn studententijd. Toen moest ik tijdens het maken van mijn samenvattingen ook dit hulpmiddeltje gebruiken.  Tussen ons gezegd en gezwegen: ik was er geen held in. Maar de Winterrevue onthult nu al dat het efficiënt gebruik van een fluostift één van de sleutelpunten tot succes zal worden. Alleen probeer ik me een film voor de geest te halen waarin een fluostift tot de sound of the movie behoorde. Ik kan er niet zo meteen ééntje opsommen. Toch kan het een ideetje zijn voor Jan Verheyen. Momenteel is hij bezig met de Collega’s 2.0. Daar mag dit kleurrijke ding zeker in het economaat niet ontbreken. Jomme Dockx zou op deze stelling ongetwijfeld bevestigend knikken.

Meer info over de Winterrevue kan u vinden op:
http://www.elckerlyc.be/nl/programma/winterrevue.htm

Foto: Theatertainment Productions