Theaterreview: Zware Jongens (Take Twee Producties)

Met Zware Jongens eindigt het theaterseizoen van Take Twee Producties met het grote debuut van Ben Bervoets (één van de twee Bruurs) als scenarioschrijver. Het toneelstuk wordt omschreven als een Maffia Rock’n’Roll Love Story. Het verhaal speelt zich af rond de jaren 1960 in de Antwerpse achterbuurten waar de maffia-baas Charley Blank (Jerry Verhaert) de scepter zwaait en van elke nachtclub een bordeel wil maken, en veel andere onfrisse praktijken. Maar plots komt zijn verloren gewaande broer Vince terug na twee jaar op de vlucht was en gaan de poppetjes aan het dansen.

Zware Jongens is een a-typisch theaterstuk voor Take Twee Producties. Het viel ons al eerder op dat Ben & Jerry (de grootste fans van Gaston & Leo aan de Scheldekaaien) zich méér en méér aan stapjes buiten hun comfortzone wagen. Is Zware Jongens een komedie zoals we het al eerder van hen zagen? Neen, absoluut niet. Dit genre behoort eerder tot het tragikomische genre. Daarin schuilt juist het gevaar wat beide heren brengen. Ben & Jerry zijn twee volkse jongens, waarmee je spontaan een pint gaat pakken. Met Zware Jongens stappen ze lichtjaren ver uit hun ‘habitat’. Dat vergt hoedanook een inspanning van hun publiek.

Deze Zware Jongens staan in het teken van het grote scenariodebuut van Ben Bervoets. . Hij is een man, die zijn pappenheimers een warm hart toe draagt. Als tekstdichter heeft Ben Bervoets vooral één groot werkpunt. Op theatervlak raad ik hem toekomstgericht aan om toch duidelijke keuzes te maken. Kill your darlings, my friend. Je zal het resultaat in positieve zin ervaren. Voor ‘de publicitaire drankonderbreking’ in het Fakkeltheater verdronk het publiek in enkele verhaallijnen van Ben. Na de pauze kwam het verhaal iets beter tot zijn recht.

Qua acteerprestaties raakte ik vooral door één actrice enorm gecharmeerd. Mijn buikgevoel geloofde Sam (alias Saartje Danckers) in haar vertolking. Haar rol als Samantha was op haar lijf geschreven. Ze stond méér dan haar mannetje bij de Zware Jongens. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Go Saartje! You Rock! Ook Jerry Verhaert liet een andere kant van zichzelf als acteur zien. Achteraf vertelde hij me dat het jaren geleden was dat hij nog dit genre op de planken kon spelen. Het is eens wat anders. Maar net zoals bij de beenhouwer, mag het ook op dat vlak bij hem net ietsje meer zijn.

Op het vlak van genre theaterstukken boort Take Twee Producties met een Maffia Rock’n’Roll Love Story een compleet nieuw genre aan. Het is een verhaal dat werd gemaakt voor de liefhebbers van het volkse theater, dat net iets anders wilt. Ik zou een uil zijn, als ik hier zou schrijven dat daar geen doelpubliek voor bestaat.

Maar Beste Ben , … (ik mag toch Ben zeggen). In marketingtermen bestaat er zoiets als de KIS-methode (Keep it Simple). Nu de zomerstop bijna een feit is, wens ik je zomermaanden met veel KIS(S) toe. KIS met één S op theatervlak. En je zal het verschil merken. En ach ja,… de KISS met twee s’en ten huize Bervoets neem je er maar bij. Daar kan the lady of the house alleen maar wel bij varen.

Meer info over Zware Jongens kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Meer info over de ticketverkoop kan u ontdekken op:
https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Bekeken op 25/5/2019 in Zwarte Zaal / Fakkeltheater

Foto: Jan Liekens

Zware Jongens: de grote droom van Ben Bervoets

Eind mei 2019 komt Ben Bervoets zijn droom uit. Zijn volledig eigen geschreven theaterstuk gaat vanaf 24-5-2019 in première.

“Zware Jongens”

Een rock and roll love story

De combinatie van Humor, Actie, Romantiek, Haat en Jaloezie, Vriendschap en Vijandschap.

Broederhaat en zusterliefde en dit alles in een rock and roll sfeertje.

De humor is volks, de actie is hard, de romantiek is mooi.

Het verhaal speelt zich af in de ruige achterbuurten van Antwerpen rond de jaren 60.

Mina, de zus van Charley en Vincent baadt een bar uit in de achterbuurten van Antwerpen, waar Charley de soortelijke godfather is en de wetten stelt. Hij wil kost wat kost van alle bars, bordelen maken. Maar dit is zonder de terugkomst van zijn broer Vincent gerekend. Die na twee jaar van de aardbodem verdwenen scheen te zijn, wraak komt nemen op zijn eigen broer omdat die ooit zijn geliefde Messelina, een succesvolle rockzangeres heeft willen ombrengen.

Dus de vluchteling “Vincent” is back in town en de gangsters die zich heer en meester waanden, zullen de daver op hun hart krijgen.

Ook is de draaispil doorheen dit verhaal de verboden liefde tussen Samantha en Gina, zoon van Charley en nichtje van Mina.

Een familie vete dus, die letterlijk en figuurlijk op de scene uitgevochten zal worden.

Het zal er hard tegen aangaan. Aan spanning, romantiek en humor zal het zeker niet ontbreken.

Cast: Roy Miner, Ben Bervoets, Jerry Verhaert, Laura De Leeuw, Linda Dhaene, Linda Van Heeswijk, Piet Van Linden, Saartje Danckers en Michael Lejeune.

Auteur en regie: Ben Bervoets

 

Speeldata:

24-5 om 20:30 uur

25-5 om 20:30 uur

26-5 om 15 uur

31-5 om 20:30uur

1-6 om 20:30 uur

2-6 om 15 uur

7-6 om 20:30 uur

8-6 om 20:30 uur

9-6 om 15 uur

Tickets: 070/246 036

of online via deze link: https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Foto: Take Twee Producties

Theaterreview: Mie Mossel (Take Twee Producties)

Master of Ceremony Ben Bervoets was bijna zijn tel kwijt toen hij het voorwoordje deed aan het publiek in de Kelder van het Fakkeltheater. Want ja, het gaat als een trein vooruit bij de heren van Take Twee Producties. Mie Mossel is reeds hun vierde productie, die ze dit theaterseizoen op het Antwerpse publiek loslaten.

Mie Mossel was een stevige vrouw met een grote klep, die jarenlang een vistoer had. Waar anderen dit deden met paard en kar, trok zij zelf haar viskar voort in weer en wind. Door brute pech brandde ooit haar kot af en kwam ze ‘gelukkig’ terecht bij enkele ‘brave’ mensen van het Antwerpse Schipperskwartier, die haar onvoorwaardelijk onderdak gaven. Ze droomde ervan ooit ergens een klein eethuisje te kunnen openen, maar door het ontbreken van de nodige financiële middelen (zeg maar: centen) werd deze droom op de lange baan geschoven. Maar misschien is er hoop…?

Mie Mossel wordt door de makers van Take Twee Producties ondergebracht onder de noemer ‘Volkse komedie’. En ja, vooraleer ik alle banbliksems op mij neer krijg. Natuurlijk heeft volks theater ook zijn plaats in het culturele landschap. Ik ben de laatste mens op deze aardkloot, om dit te ontkennen. Natuurlijk mag men zich gelukkig prijzen dat er heel wat enthousiaste mensen zijn, die hun vrije uurtjes spenderen om zich volop aan deze vorm van theater te smijten. Qua enthousiasme zal je me zeker niet horen klagen over de heren van Take Twee Producties. Verre van zelfs.

Alleen moeten de makers duidelijk waken over de verhaallijnen. ‘Volkse komedie’ is misschien een verkeerde omschrijving voor Mie Mossel. Mie Mossel is het bekijken veeleer een tragikomedie met een injectie van extra komische elementen om tot de noemer ‘Volkse komedie’ te komen. Slecht gedaan, neen …. En toch borrelt bij mij diep vanbinnen of in dit stuk niet beter de keuze werd gemaakt voor één degelijke tragikomedie. Nu lijkt het wel of er twee genres door elkaar verweven zijn. Enerzijds de ‘plattere humor’, en anderzijds bij momenten de wat emotionelere verhaallijnen met een goed spelende Linda Van Heeswijk als Mie Mossel. By the way: Ook een eervolle vermelding voor Charlotte De Leeuw, die haar OCMW-vrouwtje staat in haar debuut bij Take Twee Producties.

Om het kort en krachtig te omschrijven. Voor en na de voorstelling hoorde ik liedjes van de Strangers door de boksen spelen. Als mijn muzikale geheugen me niet in de steek laat , hoort het liedje ‘Eieren of Joeng’ tot hun repertoire. Dat vat eigenlijk heel het Mie Mossel-verhaal samen. Zonder boe of ba. Volks theater, waar de liefhebbers zeker hun weg naar toe weten te vinden. Niet meer, niet minder. Maar een theatermaker hoeft niet altijd voor een omelet met spekjes te kiezen, wanneer hij zijn zalen met de juiste keuzes kan vol lopen. Kiezen tussen Eieren of Joeng is per definitie daarom ook niet verliezen.

Meer info kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Foto’s: Jan Liekens