Zware Jongens: de grote droom van Ben Bervoets

Eind mei 2019 komt Ben Bervoets zijn droom uit. Zijn volledig eigen geschreven theaterstuk gaat vanaf 24-5-2019 in première.

“Zware Jongens”

Een rock and roll love story

De combinatie van Humor, Actie, Romantiek, Haat en Jaloezie, Vriendschap en Vijandschap.

Broederhaat en zusterliefde en dit alles in een rock and roll sfeertje.

De humor is volks, de actie is hard, de romantiek is mooi.

Het verhaal speelt zich af in de ruige achterbuurten van Antwerpen rond de jaren 60.

Mina, de zus van Charley en Vincent baadt een bar uit in de achterbuurten van Antwerpen, waar Charley de soortelijke godfather is en de wetten stelt. Hij wil kost wat kost van alle bars, bordelen maken. Maar dit is zonder de terugkomst van zijn broer Vincent gerekend. Die na twee jaar van de aardbodem verdwenen scheen te zijn, wraak komt nemen op zijn eigen broer omdat die ooit zijn geliefde Messelina, een succesvolle rockzangeres heeft willen ombrengen.

Dus de vluchteling “Vincent” is back in town en de gangsters die zich heer en meester waanden, zullen de daver op hun hart krijgen.

Ook is de draaispil doorheen dit verhaal de verboden liefde tussen Samantha en Gina, zoon van Charley en nichtje van Mina.

Een familie vete dus, die letterlijk en figuurlijk op de scene uitgevochten zal worden.

Het zal er hard tegen aangaan. Aan spanning, romantiek en humor zal het zeker niet ontbreken.

Cast: Roy Miner, Ben Bervoets, Jerry Verhaert, Laura De Leeuw, Linda Dhaene, Linda Van Heeswijk, Piet Van Linden, Saartje Danckers en Michael Lejeune.

Auteur en regie: Ben Bervoets

 

Speeldata:

24-5 om 20:30 uur

25-5 om 20:30 uur

26-5 om 15 uur

31-5 om 20:30uur

1-6 om 20:30 uur

2-6 om 15 uur

7-6 om 20:30 uur

8-6 om 20:30 uur

9-6 om 15 uur

Tickets: 070/246 036

of online via deze link: https://fakkeltheater.be/voorstelling/zware-jongens

Foto: Take Twee Producties

Theaterreview: Mie Mossel (Take Twee Producties)

Master of Ceremony Ben Bervoets was bijna zijn tel kwijt toen hij het voorwoordje deed aan het publiek in de Kelder van het Fakkeltheater. Want ja, het gaat als een trein vooruit bij de heren van Take Twee Producties. Mie Mossel is reeds hun vierde productie, die ze dit theaterseizoen op het Antwerpse publiek loslaten.

Mie Mossel was een stevige vrouw met een grote klep, die jarenlang een vistoer had. Waar anderen dit deden met paard en kar, trok zij zelf haar viskar voort in weer en wind. Door brute pech brandde ooit haar kot af en kwam ze ‘gelukkig’ terecht bij enkele ‘brave’ mensen van het Antwerpse Schipperskwartier, die haar onvoorwaardelijk onderdak gaven. Ze droomde ervan ooit ergens een klein eethuisje te kunnen openen, maar door het ontbreken van de nodige financiële middelen (zeg maar: centen) werd deze droom op de lange baan geschoven. Maar misschien is er hoop…?

Mie Mossel wordt door de makers van Take Twee Producties ondergebracht onder de noemer ‘Volkse komedie’. En ja, vooraleer ik alle banbliksems op mij neer krijg. Natuurlijk heeft volks theater ook zijn plaats in het culturele landschap. Ik ben de laatste mens op deze aardkloot, om dit te ontkennen. Natuurlijk mag men zich gelukkig prijzen dat er heel wat enthousiaste mensen zijn, die hun vrije uurtjes spenderen om zich volop aan deze vorm van theater te smijten. Qua enthousiasme zal je me zeker niet horen klagen over de heren van Take Twee Producties. Verre van zelfs.

Alleen moeten de makers duidelijk waken over de verhaallijnen. ‘Volkse komedie’ is misschien een verkeerde omschrijving voor Mie Mossel. Mie Mossel is het bekijken veeleer een tragikomedie met een injectie van extra komische elementen om tot de noemer ‘Volkse komedie’ te komen. Slecht gedaan, neen …. En toch borrelt bij mij diep vanbinnen of in dit stuk niet beter de keuze werd gemaakt voor één degelijke tragikomedie. Nu lijkt het wel of er twee genres door elkaar verweven zijn. Enerzijds de ‘plattere humor’, en anderzijds bij momenten de wat emotionelere verhaallijnen met een goed spelende Linda Van Heeswijk als Mie Mossel. By the way: Ook een eervolle vermelding voor Charlotte De Leeuw, die haar OCMW-vrouwtje staat in haar debuut bij Take Twee Producties.

Om het kort en krachtig te omschrijven. Voor en na de voorstelling hoorde ik liedjes van de Strangers door de boksen spelen. Als mijn muzikale geheugen me niet in de steek laat , hoort het liedje ‘Eieren of Joeng’ tot hun repertoire. Dat vat eigenlijk heel het Mie Mossel-verhaal samen. Zonder boe of ba. Volks theater, waar de liefhebbers zeker hun weg naar toe weten te vinden. Niet meer, niet minder. Maar een theatermaker hoeft niet altijd voor een omelet met spekjes te kiezen, wanneer hij zijn zalen met de juiste keuzes kan vol lopen. Kiezen tussen Eieren of Joeng is per definitie daarom ook niet verliezen.

Meer info kan u vinden op:
https://taketwee.weebly.com/producties.html

Foto’s: Jan Liekens