Het zomerplan Inneke De Schutter

Eén ding is zeker. De Heistse receptioniste Inneke De Schutter heeft in haar agenda de zomer van 2018 met vet aangeduid. De 23-jarige spraakwaterval streeft immers een lang verwachte droom na. Ze is immers één van de deelneemsters bij Miss Antwerpen. Een droom, die ze na al die jaren eindelijk werkelijkheid ziet worden. Vroeger was het immers traditie ten huize De Schutter dat mama en haar dochter samen naar de grote finale van de zoektocht naar ’s lands mooiste keken. De kleine Inneke mocht er zelfs langer voor opblijven. Maar kleine meisjes worden zichtbaar groter. Na enkele jaren met een Miss België-break namen beide dames de traditie van weleer weer op. En dat zorgde bij Inneke voor de nodige kriebels in haar buik. Vroeger had ze nooit het lef om de stap in de richting van Miss België te zetten. Maar nu ze bijna aan de maximum leeftijd is om deel te nemen, was het voor haar nu of nooit. En daar werden alle middelen voor ingeschakeld. Van haar mama kreeg ze een fotoshoot cadeau bij de bekende fotograaf Henk Van Cauwenbergh. Henks foto gebruikte ze bij haar inschrijving. En de rest is ondertussen geschiedenis. Toen ze haar lintje kreeg van finaliste Miss Antwerpen, was ze supertrots. Stiekem kon ze deze droom van haar bucketlist schrappen. Want ja, deze wedstrijd stond op haar to do-lijstje genoteerd.

Het staat buiten kijf dat Innekes zomer helemaal in het teken van Miss Antwerpen staat. Neen, ze heeft geen zomervakantie geboekt. Heel haar zomer staat in het teken van deze wedstrijd. De agenda is er zelfs helemaal rond gebouwd. Het zomerplan Inneke De Schutter is gewoon gaan met die banaan. Want naar haar gevoel moet je jezelf vooral smijten wanneer je ergens aan deelneemt. Tenslotte blijft deze kans een once-in-a-lifetime experience. Deelnemen doet ze voor de ervaring. Naar Innekes gevoel moet het vooral plezant blijven, zonder daarbij aan de nodige ambitie in te schieten. Eén ding staat buiten kijf. Inneke De Schutter wil het schot in de roos de komende weken zeker niet missen.

Foto: Henk Van Cauwenbergh

Een ijsje met een aangrijpend verhaal

Culinaire festivals. Er stonden er de voorbije weken enkele op mijn programma. Een foodtruckfestival in Mechelen, Mechelen Culinair en ook Antwerpen Proeft. Een jaarlijkse traditie, die ik graag in ere wil houden. Samen met mij pa trokken we naar de Waagnatie voor de meest hippe foodbeurs in Antwerpen en omgeving. En toch … soms doe je verrassende culinaire ontdekkingen.

Zo zijn er foodtrucks, die wel degelijk in het oog springen op deze beurs. Neem nu de foodtruck van Heide Atelier uit Heist-op-den-berg. Heide Atelier is een ijsatelier met een bijzonder verhaal. De drijvende krachten achter Heide Atelier willen een klankbord zijn voor ouders, die plots een ‘ander kind’ in huis hebben door een niet-aangeboren hersenaandoening.  Hoe ga je daarmee om, en welke perspectieven mag je ze wel of niet voorhouden. Een ijsatelier kan in dit kader perfect worden ingezet. Ijsproductie omhelst fijne motorische handelingen en discipline. Het commerciële, verkoop gerichte luik houdt dan weer sociale vaardigheden in, met een interactieve integratie als belangrijke focus. Daarom hebben ze  Heide Atelier (vzw-jeugdwerking Hoge Heide) opgericht, in de hoop dat deze maatschappelijk breed zal gedragen worden. Zelden heb ik een ijsje gegeten, waar zo’n aangrijpend verhaal achter zit. En daar wil ik met plezier een blogje aan besteden.

Bezoek de website van heideatelier: http://www.heideatelier.be

Foto: Bart Liekens

 

Het Heistse Hartenbureau

hart

Daar zat ik dan. Helemaal bovenaan de parterre in de Heistse cultuurtempel Zwaneberg. Klaar voor een avondje Meskens in Motown. Juist, ja, Nathalie Meskens. Toen plots …. Tja, het gebeurde in één klap … Ik weet zelf ook niet hoe het komt. Ineens duwde een meisje een papier in mijn handen. een  Het leek wel alsof ik een examen uit mijn middelbare schooltijd moest oplossen. Het kan toch niet waar zijn. Een examen afleggen tijdens een avondje uit. Van out-of-the-box gaan gesproken. Nog groter was mijn verbazing toen ik de inhoud van het papier van dichtbij bekeek. Er stond een knalrood hart op. Had ik touche? Met 14 februari in het vooruitzicht weet je nooit of er één of andere illustere schone een oogje op mij had. Zou ik dan toch voor kosten staan? Moest ik al wat centjes op zij zetten. Mits een goed gedacht veel geld waard is, begon ik te dromen, te hopen en te koesteren. Zijn mijn vrijgezellentijden dan eindelijk voorbij? You’ll never know. Alleen zag ik een volle zaal de achterkant van het blad lezen. Het doorprikte meteen éénder welke illusie. Enkele Meskens-fans hadden voor hun idool een verrassing klaar gestoomd. Ze wilden de vrouw achter Pippa en Little Big Shots verrassen tijdens haar eerste bisnummer met een volledige zaal hartjes. Geloof me … het is een titanenwerk om al die hartjes op een blad te plakken. Ik geloof dat er een achthonderd mensen in Zwaneberg kunnen zitten. Begin er maar ééns. Al die hartjes op een blad maken. Het behoort nu al tot het betere monniken- en titanenwerk. En tja, tijdens het eerste bisnummer liet het Heistse Hartenbureau zich van haar meest fraaie kant zien. Geen zaal vol gsm-lichtjes, maar een zaal voor hartjes.

En het had wel wat. Zoveel liefde in één concertzaal had ik zelf gezien. We moesten de hartjes ook doorgeven aan onze buren. Ik was vereerd dat ik er ééntje van mijn vader kreeg (i love you daddy) en dat ik er ééntje aan een minzame grijze man als andere buurman moest geven (no further comment). Het Heistse Hartenburo had heel wat charme in zich … En Nathalie Meskens, tja .. Ze was aangenaam verrast toen ze het Harten Troef-festival in de Zwaneberg zag. Ze vroeg aan haar huisfotograaf meteen het fototoestel op om het op de gevoelige plaats vast te leggen. En ik, tja … Het blad met het hartje nam ik mee naar huis. Een collectorsitem en een illusie rijker.