Harry Styles viert de release van zijn nieuwe album ‘KISS ALL THE TIME. DISCO, OCCASIONALLY.’ met de single ‘American Girls’ en een speciaal concert, ‘Harry Styles. One Night in Manchester.’, dat wereldwijd via Netflix te bekijken is. In 2026 trekt hij opnieuw de wereld rond met zijn grootschalige ‘Together, Together’-residenties, goed voor 67 concerten, waaronder 10 shows in Amsterdam.
Foto: Sony Music Belgium
Voor de liefhebbers van het Vlaamse theater is de naam Rowan Kievits niet echt een onbekende. Al her en der dook hij op in verschillende stukken. De voorbije maanden was hij echter druk in de weer met Giovanni Pisas. Ze hebben namelijk samen de voorstelling Laatbloeier gemaakt. Het is een dansduet én monoloog over de ontdekkingstocht naar echte liefde.
Tussen 20 februari en 1 maart staan beide heren in het Amsterdamse TapasTheater
Kaartjes:
https://shop.ikbenaanwezig.nl/kiosk/tapastheater
Foto: Kya Jonker
De voorbije zomer was er ééntje om in te kaderen. Door de warme temperaturen zochten heel wat mensen de verfrissing van het water op. En dat zorgde voor heel wat kleur in de zwembaden. Daarbij dook heel vaak een roze flamingo op. Sommige danseressen zagen het wat anders. Zij ruilden de heat van het zonnetje in voor het ‘koele’ water. Alleen zorgden ze voor een hip Instagramkarakter door de flamingo in te ruilen voor een joekel van een eend.
En toch … ontdekte ik bij een recent bezoek in Amsterdam een nieuwe trend. Alles moet kleiner en fijner in 2019. Beste mensen: maak u nu al klaar voor een bekerhouder in de vorm van een roze flamingo. Kwestie dat u bij een volgende warme zomer nog een gepast accessoire in huis heeft om iets lekker fris uit te drinken. Tenslotte zijn het nét de details, die het verschil maken. Of denkt u daar anders over?
Foto: Bart Liekens
THRILLER LIVE komt 17 en 18 oktober aanstaande naar Nederland voor twee exclusieve shows in het Amsterdamse RAI Theater als onderdeel van de Europese jubileumtour: de 60e geboortedag van Michael Jackson, the King of Pop, (29 augustus 1958) en het 10-jarig jubileum van de show zelf.
THRILLER LIVE is een zinderende muziekshow, die de buitengewone carrière van de meest succesvolle popartiest ooit viert. Vijf solisten en twaalf dansers brengen met een live band alle grote hits van Michael Jackson, inclusief de spectaculaire choreografieën uit de shows en videoclips. De show neemt het publiek mee langs 45 jaar geschiedenis en biedt meer dan twee uur non-stop de grootste hits van pop tot rock, en van soul tot disco. Alle populaire hits van Michael Jackson en The Jackson 5 komen voorbij: I Want You Back, ABC, Can You Feel It, Off The Wall, The Way You Make Me Feel, Smooth Criminal, Beat It, Billie Jean, Dirty Diana, Bad, Rock With You, They Don’t Care About Us, Dangerous, Thriller en vele andere.
THRILLER LIVE is een ongekend succes en toert al 10 jaar onafgebroken de hele wereld over met twee verschillende casts. Daarnaast is een vaste show al 10 jaar te zien op het Londense West End in het Lyric Theatre. De show werd wereldwijd beloond met een groot aantal belangrijke theater- en musicalprijzen.
THRILLER LIVE is te zien in het RAI Theater in Amsterdam op woensdag 17 oktober en donderdag 18 oktober 2018. Kaarten zijn te bestellen via de Nationale theaterkassa, www.ntk.nl.
Exact twee weken geleden heb ik een blitzbezoek aan Amsterdam gebracht. De reden van mijn bezoek was een uitstapje naar de theatershow van Claudia De Breij: één van Nederlands populairste cabaretières. Omdat het hier over een avondvoorstelling ging, heb ik in deze grootstad overnacht. Het was niet evident om een slaapplek te bemachtigen. Laat staan met mijn rollende koffer door Amsterdam te rijden. Maar na een lange zoektocht internetgewijs heb ik toch een plekje ontdekt. Meer bepaald: in het hart van de drukke uitgaansbuurt van Amsterdam. En ja, ik sliep in een bed & breakfast op een walletje. Nu besef ik maar al te goed dat ik wellicht heel wat reacties over me heen zal krijgen. Want slapen op de Amsterdamse walletjes zal bij velen tot de verbeelding spreken. Maar ach, laat jullie fantasie maar op hol slaan. Al bij al viel het nog goed mee. Ik verbleef in een herenhuis, waar de rust was neergedaald. Mijn kamer had wel de look van 50 shades of red. Maar daar bleef het bij.
Na een verkwikkende nachtrust deed ik een opmerkelijke ontdekking op de kamer. Op de balken aan het plafond zat een knuffelaapje rustig zijn koffietje te drinken. Ik had een ware Big Monkey op mijn kamer. And he was watching me. Prompt wreef ik mij de ogen uit …. Ik moest dit beeld voor eeuwig en drie dag kunnen vastleggen. Ik heb er een leuke van foto van genomen. Maar nu twee weken later vraag ik me nog steeds af. Ben ik toen in een Broodje Aap-verhaal verzeild geraakt? Kan u mij uit de nood helpen?
Foto: Bart LIekens
Bezoek gebracht op 2/6/2018
De trein tussen Mechelen en Amsterdam. Al verschillende keren heb ik de verbinding vanuit Mechelen naar onze noorderburen genomen. En toch … de rit van afgelopen zondag blijft me bij. Daar had ik een opmerkelijke ontmoeting met Harry. Ik hoor u nu alvast vragen: wie is Harry. Je kan hem het beste omschrijven als iemand met een nieuwsgierig karakter en een intrigerende blik.
Ik laat u niet in het midden. Harry is een trouwe viervoeter, die samen met zijn dogsitter zijn baasje ging uitwuiven in Schiphol. De baas ging op reis. En Harry moest uit logeren. Harry (bijgenaamd Har) en de trein. Het was duidelijk een nieuwe wereld, die voor hem openging. Hij kwispelde duchtig in het rond en ging op verkenningstocht. Ja, Harry heeft een nieuwsgierig karakter met een intrigerende blik.
In het gangpad van de internationale trein liep hij een Indisch meisje tegen het lijf. Hun blikken kruisten elkaar. Harry en het Indische meisje hadden duidelijk hetzelfde doel: een nieuwe wereld verkennen. Hun karakters waren naar mijn gevoel gelijklopend. Ze waren alle twee nieuwsgierig en hadden een intrigerende blik.
Alleen bleek de blik van Harry er voor de Indische kleuter te veel aan. Het Indische meisje ging samen met haar ouders in een andere wagon zitten. ‘Har’ regeerde met ijzeren hand over zijn territorium. ‘Har’ had een stevig karakter met een intrigerende blik.
En toen … hield de trein halt in Schiphol. Zijn baasje moest haar vliegtuig hebben. En ook het Inidische meisje zei Harry vaarwel. Je zag het van ver aankomen. Het hoefde plots voor Harry niet meer. Er overviel hem een tristesse, die je zelden bij honden ziet. Harry voelde zich eenzaam en verlaten. Hij moest met de dogsitter naar Amsterdam. Maar dat zinde hem niet. Hij wou vooral spelen met zijn baasje en het Indische meisje. Dat werd hem niet gegund.
Later die dag liep ik Harry nog tegen het lijf. Hij was samen op stap met zijn dogsitter in de gangen van Amsterdam Centraal. Hoe het nu met hem is, weet ik niet. Het Indische meisje zal hij wellicht nooit meer zien. De blik bij terugkeer van zijn baasje belooft er nu al één uit de 1000 te zijn. Want er is er maar ééntje met een stevig karakter en een intrigerende blik. Juist ja, zijn naam is Harry.
Op buitenlandse missie gaan en … met tulpenbollen naar huis komen. Het overkwam me bij een bezoek aan Amsterdam vorig jaar. Je moet weten: soms heb je tijdens een bezoek in Nederland wel eens gekke ideeën. Toen ik op de Dam liep, hoorde ik een orgelmannetje het liedje ‘Tulpen uit Amsterdam’ spelen. Het leek me wel leuk om in het gezelschap van een tulpenbol de trein vanuit Amsterdam naar Vlaanderen te nemen. Kwestie van de nodige gespreksstof op de trein hebben, niet waar. Alleen had ik nooit het idee dat mijn goede vrienden zulke hardnekkige wezens zouden zijn. Ze verroerden geen vin.
De tulpenbollen werden vorig jaar in het najaar keurig gepland. Maar wachten op een tulp is zoals wachten op Godot. Je moet er een winter over laten gaan vooraleer je de bloei van deze bloem ziet. Van tulpen weet ik even veel als over de veranderende prijzen van bier in Oezetbekistan. Kortom: niets. Thuis ben ik niet diegene met de meest groene vingers. Dat is met voorsprong de Pater Familias des huizes.
En toch … komt er schot in de zaak. Hoe dichter de lente van 2017 dichterbij komt, hoe groter de evolutie wordt in mijn tulpen. Het is nog wachten op de bloem, maar mijn tulpen maken progressie. Ach .. Wachten op tulpen is zoals wachten op een ezelsdracht. Het lijkt wel eindeloos
En toch .. koester ik hoop. Telkens ik voorbij de bloembakken loop, fluit ik het liedje ‘Tulpen uit Amsterdam’. Want nu het lente wordt, hoop ik ze eindelijk te zien. Want wat mijn hart niet zeggen kan, zeggen ‘hopelijk’ mijn tulpjes uit Amsterdam.
Foto: Jan Liekens
Ondertussen zijn we al op de tweede dag van het jaar beland. Maar ik moet nog altijd bekomen van een uitermate druk nieuwjaarsweekend. Oudejaarsavond was er ééntje zoals de traditie het beaamt. Eéntje volgens het systeem SOFA SO GOOD en voor de gelegenheid het bekijken van de Claudia de Breij-oudejaarsconference op de Nederlandse televisie. De oudejaarsconference is een begrip in Nederland. Live op televisie terugblikken op het voorbije jaar is voor een cabaretier of comedian vergelijkbaar met de Champions League-finale betwisten tegen Real Madrid, Bayern München, Chelsea of Barcelona. Ter info: recensenten gaven de conference ondertussen een 4/5.
U vraagt het zich nu wel af. Waarom kijk je in hemelsnaam de Nederlandse televisie als je zo veel Belgische kanalen hebt. Goh … weet je, ik kan er niet aan doen. Persoonlijk ben ik nogal een grote fan van deze Nederlandse cabaretière. Ik heb ze leren kennen als vervangster van dienst voor Matthijs Van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door. Daar baarde ze opzien door een glas water in het gezicht van brulboei Prem Radhakishun te gooien. Ook heeft ze met ‘Mag ik dan bij jou’ dankzij de Toppers een ware kleinkunstklassieker op haar palmares staan.
Ik heb de Breij zelf al 2x live bezig gezien. Eén keer in Mol en één keertje in Amsterdam zelf. Bij het optreden in Mol was ze nog schier onbekend. Ik herinner me nog dat ze toen het publiek filmde omdat ze vond dat de mensen in de zaal ook wel eens in de schijnwerpers mochten staan. De tijd staat echter niet stil. De Breij is ondertussen zodanig gegroeid als cabaretière dat ze van Herman Van Veen de Louis Davidsring kreeg. Dit is één van de belangrijkste Nederlandse onderscheidingen op het vlak van kleinkunst. Pittig detail: Van Veen hield de ring 40 jaar bij zich.
Mijn uitstapje naar Amsterdam was er ééntje om nooit te vergeten. De Nederlandse spoorwegen hielden tijdens dat beruchte weekend grote spoorwerkzaamheden. Met als gevolg dat ik urenlang op de trein alle haltes tussen Amsterdam en Antwerpen van dichtbij kon bekijken. 8 uur lang heb ik toen op de trein gezeten. Gesloopt door merg en been … Maar ach, je moet er iets voor over hebben om een uitmuntende voorstelling ‘Lijmen’ te zien. De voorstelling ging over de ‘eerste vrouw op de maan.’ Ach, het zou nog op haar lijf geschreven zijn. Maar liefste Claudia, blijf toch maar op deze aardbol … Hier wordt er nog altijd veel te weinig gelachen.