’t Is gebeurd. In een nokvol Sportpaleis zijn de Telenet Giants Antwerp op een fraaie derde plaats geëindigd in de Final Four. Een stevige prestatie. Zeker wetende dat er nooit eerder een Belgische ploeg zo ver doorstootte op het Europese niveau. Vrijdagavond was Tenerife een maatje te sterk. Zondag werd de maat genomen van de Duitse Bambergers. Ze vielen letterlijk door de mand in Final Four-land. Moraal van het verhaal: Met een bronzen plak keerden de Antwerpse reuzen tevreden terug naar huis.

En toch … zijn er enkele bemerkingen, die je niet over het hoofd mag zien. Ik wil hoegenaamd mijn lof voor de Telenet Giants Antwerp niet onder stoelen of banken steken. Doe het maar wat Moors en zijn kornuiten hebben geflikt! Ze lieten heel Vlaanderen kennismaken met een sport, die ondanks een aanwezigheid van 2x 17000 mensen in het Sportpaleis  niet wordt erkend in ons Belgenlandje. De Giants hebben het Belgische basketbal op de kaart gezet. Zowel organisatorisch als spelgewijs. Alleen maakt één zwaluw de lente nog niet. De kloof met de Italiaanse en Spaanse competities is nog steeds aanwezig. Dat werd vrijdag jammer genoeg duidelijk op het parket tegen Tenerife. Maar je moet geen oude koeien uit de gracht halen.

Na de beker en de bronzen plak op Europees niveau is nu het belangrijkste de race naar het opperste kroontje in België. Kunnen ze Oostende na 2 eeuwen dominantie eindelijk van de troon stoten? Het zou een stiefmoederlijke competitie zoals de Belgische hoedanook wat extra kleur geven.

Toekomstgericht is het alleen te hopen dat de Giants hun plekje aan de Belgische top hebben bemachtigd. In de betere dagbladen wordt al duchtig gespeculeerd over het vertrek van vier spelers en de coach Roel Moors. Kiezen ze eieren voor hun geld en opteren ze voor de vlucht naar het buitenland of opteren ze voor de bevestiging in eigen land? Want na een boerenjaar zoals dit … moet de bevestiging volgen. Pas dan mag men de naam GIANT-esk in het vet noteren.

Foto: Serch Carrière Images