Maandelijks archief: februari 2017

Daniel

Geplaatst in Sport door

Competitiewedstrijden in het Belgische basket. Het lijkt een voorspel met een ware Coitus Interruptus. Eindeloos als het ware. Maar het is gebeurd. De tweede ronde van de Scoore League is nu aangebroken. De Giants staan tweede. De supporters in de Lotto Arena mogen zich opmaken voor een trouwe schare aan Willebroekse kangoeroes. En … beste vrienden … Onderschat de mannen van Daniel Goethals niet. Ze zijn aan een opmerkelijk goed seizoen bezig. De noemer seizoensrevelatie wordt her en der in de mond genomen. Maar de eindmeet is nog ver af.

De echte ster van Willebroek blijft nog altijd hun coach Daniel Goethals. Tijdens de eerste match van het seizoen tussen de Giants en Kangoeroes viel het al op … Daniel is en blijft een opmerkelijk man. Alleen al door zijn levendig coachen … op het randje van een ‘crise cardiaque’ af. Zou er zaterdag een ziekenwagen klaar staan voor het geval dat hij net over de grens gaat? We gunnen het hem niet. Aan alles zie je dat basketbal zijn leven is … Ik vraag me soms af of hij niet liever zelf op het terrein zou staan. Bij hem overvalt me het gevoel dat hij onmiddellijk het terrein wilt opspringen. Zou het bij Roel Moors ook zo zijn? Want zeg nu zelf … Moors versus Goethals. De tijden van weleer lijken wel te herleven … aan de zijlijn van het Belgische basketbal.

De Mol: Over Laura Lynn, Arrividerci Hans en zelfverklaarde lopers.

Geplaatst in TV & Radio door

Het venijn zat hem duidelijk in de staart bij de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van de Belgische Mol. Professor farmaceutische wetenschappen Hans De Winter overleefde de eerste proef in België niet. Hij mocht geen plaats nemen in het vliegtuig en het leek een wel heel trieste exit te zijn. En toch … blijkt de afvaller in Zuid-Afrika te zijn. Een voorbode voor een terugkeer in het spel???

Wij blikken eventjes terug. De komst van Hans was nochtans aangekondigd. Herinnert u zich het moment dat alle kandidaten samen in de wagen zaten. Toen bleek Arrividerci Hans op de playlist te staan. Pure ironie van de mol of toch niet? Haalden de makers hun inspiratie bij de tekstschrijvers van Laura Lynn. Wij nemen de tekst er eventjes bij. Zo lezen we:: Laat mij nu zo maar niet gaan, Maar kus me, komaan, Ja, dit is je laatste kans!

Mijn conclusie: komt er een proef aan waarbij Hans met een kus terug in het spel wordt gebracht? Grijpt de professor zijn laatste kans? We verwachten er nog iets van.

Een beetje verder in de tekst zien we: Hij kwam als een prins uit het Noorden,

Opvallende conclusie: Zuid-Afrika ligt wel degelijk in het uiterste zuiden. Je moet al veel moeite doen om vanuit een zuidelijk gedeelte naar Zuid-Afrika te trekken. Dus Hans keert als een prins uit het Noorden naar het spel. Ook blijkt dat in de tekst: Maar ’t afscheid dat viel echt niet mee… staat ….. Het afscheid van Hans kwam als een donderslag bij heldere hemel voor de kandidaten. Ze waren geschrokken dat niet iedereen mee naar Zuid-Afrika mocht. Wist Hans dat hij mocht afvallen en kon de eerste proef hem niet schelen … omdat hij later terug in het spel kwam.

En dan zwijgen we nog over het refrein van de Laura Lynn-hit. Daarin staat: ‘Ze wisten dat dit niet zou duren. Ze hadden toch zo weinig tijd. Al was het maar voor een paar uren. Ze wilden elkaar nooit kwijt.’ Is dit een voorteken aan de wand? Elkaar nooit kwijt willen kan misschien alluderen op de band die Hans met het spelletje heeft. Bovendien hebben de makers van De Mol wel heel veel tijd gehad om Hans te briefen als hij niet in het spel zat.

Een andere verdachte kandidaat zou wel eens Bertrand kunnen zijn. Naar eigen zeggen een geweldige atleet. Op zijn palmares staat de Spartacus Run. Toch geen lachertje om de toen. Alleen kon de atleet het spoor van Robin niet volgen tijdens de loopproef. Een mollenstreek of niet. Ofwel is het een omgekeerd verhaal. Liep Robin zodanig hard dat Bertrand hem niet kon volgen en hij de schuld op Bertrand kon schuiven?

De toon is gezet. De teerlingen zijn voor de eerste keer geworpen. Het worden hoedanook nog spannende weken naar de ontmaskering van De Mol toe.

 

 

Treinkaartje voor een 65-plusser

Geplaatst in Personal door

16u28. Woensdagnamiddag 1 februari … Jaargang 2017. Daar stond ik dan. Buiten aan de loketautomaat van Diegem Station. U moet: ik had ’s avonds een uitje naar Antwerpen gepland voor een concertje samen met mijn pa. En we hadden ons voorgenomen om met de trein naar de Scheldestad te reizen. In tijden van lage emissiezones is de trein nog altijd veiligste manier om in Antwerpen te raken … Ja, ik weet dat ik nu als een gek kan overkomen. Maar ik neem het er met plezier bij. Ik was op tijd aan het station en ik had wat tijd vrij om de ticketjes voor ’s avonds al te kopen. Alleen is niets meer zoals het lijkt. U moet weten: de minzame grijze man (kortweg my daddy) is vorig jaar 65 geworden. En dan gaan er in de onverbiddelijke spoorwegwereld nieuwe deuren voor je open. Meer bepaald het 65+-kaartje. ’s Ochtends had hij er principieel op aangedrongen. “Voor mij een 65+-kaartje, hé” …

Het moet gezegd en geschreven worden. Diegem is een plek waar heel veel toeristen in de hotels verblijven. Pal tegen de luchthaven. En dan is het niet zo evident als ze hun trein naar Brussel willen halen om 2x een ticket te kopen. Eéntje voor 65+’ers en een standaardticket. Achter mij schuifelde een koppel ongeduldig heer en weer. ‘Ga naar het perron, ik kom wel …. ‘ fluisterde de man zijn geliefde in één of andere internationale taal van Shakespeare toe. Een beetje geduld hé, man. Je eerste 65+-kaartje … dat koop je niet elke dag. Een trip van Mechelen naar Antwerpen is als 65-plusser maar liefst 2 euro goedkoper dan een 65-minner. Maar sta daar maar eens en leg het maar eens uit aan een toerist dat je als -40’er een 65+-kaartje moet kopen. Geen hond, geen kat en zelfs geen poes, die je gelooft. Maar één zekerheid was er. Je hebt altijd marge als je in België met de trein reist. Voor de man met zijn geliefde als mezelf met de treinkaartjes was er geen enkel probleem. Koningsdrama’s hebben zich hoegenaamd niet op het perron aafgespeeld.

’s Avonds gaf ik mijn vader dan zijn kaartje. “Eéntje op groter formaat dan het mijne. Daar moet je 65+ voor geworden zijn”, knipoogde ik hem. Je zag hem zo blinken. “Mijn eerste 65+-kaartje. Ik zou dat toch op zijn minst moeten inkaderen, niet waar.” Nu nog een geschikte treinautomaat met dito kader vinden, zeker?

Jean-Marc

Geplaatst in Sport door

Hij kijkt er naar uit … Tenminste als we de woorden van de krant mogen geloven. Jean-Marc Mwema, 8 jaar lang een oppergiant keert voor de allereerste keer met Oostende terug naar de Lotto Arena. Antwerp Giants-Oostende. De kraker van het Belgische basketbal. Ontgetwijfeld wordt het een warm ontvangst voor de Fellaini van het Belgische basketbal.

Het mag gezegd en geschreven worden. Mwema’s verhaal leest als een roman met een krankzinnig plot. De krullenbol van het Belgische basketbal flirtte met het buitenland, keerde van een kale reis terug, zei neen tegen Limburg, maar verloor zijn basketbalhart aan Oostende. Maar het stad is hij nooit uit zijn hart verloren. Bij vrije dagen keert hij met plezier terug naar het land van de Schelde.

Ik vraag me af hoe hij zich nu zou moeten voelen. Het moet toch vreemd aanvoelen om terug in de Lotto Arena te keren? Gaat hij zich niet vergissen qua kleedkamer? Elke baltoets voor Mwema gaat een ongenaakbare hardheid in de zaal teweegbrengen. En gaat hij juichen als Oostende zou winnen of viert hij sereen? Of krijgen we een Antwerps happy-end en stunten de Giants en heroveren ze de leidersplaats? Woensdagavond kennen we het verdict.

 

Wie is de Mol?: Sanne – The Miss Mole – van het spel

Geplaatst in TV & Radio door

Help … ik ben een beetje in de war. Tijdens de vorige uitzending van Wie is de Mol? Heeft mijn oppermol Sigrid het spel moet verlaten. Met andere woorden: de tunnelvisie heeft me de nek omgewrongen. Hoe kan ik me nu zo in de luren laten leggen? Damned (x 100.000)

Maar wat nu … Mijn naaste omgeving is nogal pro Willem Wever of te wel Jochem Van Gelder. En met alle respect: ze hebben er alle recht toe. Hoe Jochem als een bezetene te keer ging tijdens het bieden op de vrijstellingen … Tja, het stemt echt wel tot nadenken. Een geslepen speler of gewoon een briljante mollenstreek.

En toch … ik blijf met het boek van presentator Art Rooijakkers in mijn hoofd zitten. In één van de vorige uitzendingen (vlak na de proef waarin ze op zoek moesten gaan naar een boekenwinkel), toonde hij een boek met de titel ‘Miss Mole’. Is de mol een vrouw? Dan blijven er welgeteld nog twee kandidaten over: ‘Ik dood, jij dood’ Imma ofwel de enorm geslepen Sanne.

Legt Imma door haar gedrevenheid iedereen in het spel iedereen in de luren? Gaat deze ‘black kamikaze’ als een oorlogsraket door de Mol heen of is ze Mol? Of komt Sanne zodanig sluw voor de dag door te zeggen dat zij van alles en nog wat bang is. En is zij de echte Miss Mole van het spel? Koningin Beatrix mag dan wel Sannes rol van haar leven zijn. Met het spelen van De Mol komt zij alleszins dicht in de buurt. Hoedanook gaat mijn vermoeden voorlopig uit naar het laatste.